Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ: Η Στεφανία Γουλιώτη φέρνει ξανά στη σκηνή το έργο του Δημήτρη Χατζή

«Η γλυπτική είναι η τέχνη που αγαπώ». Με αυτή τη φράση ανοίγει ο Δημήτρης Χατζής το διήγημά του «Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ», ένα έργο στο οποίο η γλυπτική γίνεται αφορμή για μια βαθύτερη αναζήτηση γύρω από την Τέχνη, τη δημιουργία, το ανθρώπινο σώμα και την ανάγκη του ανθρώπου να επιβάλει τάξη στο χάος.

Η γλυπτική γίνεται ζωντανό σώμα επί σκηνής

Ο ίδιος ο συγγραφέας περιγράφει τη γλυπτική ως «έλλογη οργάνωση μέσα στον άλογο κόσμο», ενώ μέσα από το κείμενο αναδεικνύεται η προσπάθεια του ανθρώπου να αντισταθεί στην τυχαιότητα της φύσης του μέσα από τη δημιουργία.

Το διήγημα μεταφέρεται στη σκηνή από τη Στεφανία Γουλιώτη, η οποία υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη δραματουργία, ενώ παράλληλα ερμηνεύει τον κεντρικό ρόλο της Ιζαμπέλας Μόλναρ, έχοντας στο πλευρό της τον Φώτη Στρατηγό.

Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Ιούνιο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026, όπου και οι τέσσερις παραστάσεις έγιναν sold out.

Τώρα επιστρέφει για έναν περιορισμένο κύκλο πέντε παραστάσεων στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δράσης του Φεστιβάλ «ΑΠΟΗΧΟΙ», που επαναφέρει παραγωγές οι οποίες εξακολουθούν να διαθέτουν δυναμική και να συνομιλούν με το κοινό.

Η Στεφανία Γουλιώτη προσεγγίζει για πρώτη φορά το έργο του Δημήτρη Χατζή μέσα από μια προσωπική σκηνική ανάγνωση, όπου η λογοτεχνία συναντά τη γλυπτική, το ζωντανό σώμα και την ύλη.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η σχέση του καλλιτέχνη με το δημιούργημά του, αλλά και το ερώτημα για το πώς η Τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως ανάγκη απέναντι στο χάος.

Στη σκηνή, η γλυπτική δεν αποτελεί απλώς το θέμα της παράστασης. Γίνεται η ίδια η πρωταγωνίστρια. Η διαδρομή του υλικού, από την προσπάθεια επίτευξης της τελειότητας μέχρι τη φθορά και τη διάλυση, μετατρέπεται σε μια σκηνική μεταφορά για την εσωτερική πορεία της ηρωίδας.

Ο πηλός αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν λειτουργεί ως ένα απλό σκηνικό αντικείμενο, αλλά ως ζωντανή ύλη και προέκταση του σώματος.

Τα γλυπτά, δημιουργίες της γλύπτριας Ισμήνης Τσοφίδου, τοποθετούνται ανάμεσα στον αφηγητή και την Ιζαμπέλα, μεταμορφώνονται και αποκτούν μια δική τους παρουσία, φωτίζοντας τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στον δημιουργό, το δημιούργημα και τον παρατηρητή.

Η παράσταση εξετάζει την ανάγκη του ανθρώπου να δημιουργήσει τάξη μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει χαοτικός. Παράλληλα, θέτει ερωτήματα για τη σχέση του καλλιτέχνη με το έργο του και για τα όρια στα οποία η δημιουργία μπορεί να μετατραπεί σε εμμονή.

Η γλυπτική γίνεται έτσι μια μορφή αντίστασης απέναντι στο χάος, αλλά και ένα πεδίο όπου η δημιουργία, η φθορά και η ανθρώπινη επιθυμία συναντιούνται.

Το «Φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ» επιστρέφει στην Πειραιώς 260 για πέντε παραστάσεις, από 1 έως 5 Οκτωβρίου 2026, στις 21:00.

Ταυτότητα παράστασης

• Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Στεφανία Γουλιώτη
• Κείμενο: Δημήτρης Χατζής
• Σύμβουλος δραματουργίας: Έκτορας Λυγίζος
• Συγγραφή πρόσθετου κειμένου: Νεφέλη Μαϊστράλη
• Μουσική: Γιώργος Πούλιος
• Γλύπτρια: Ισμήνη Τσοφίδου
• Φωτογραφίες – Video: Γκ