Ρίο ντε Τζανέιρο: Η «Μις Υφήλιος» των πόλεων

Δυο μήνες κράτησε το ταξίδι του Βαγγέλη Πρωτόπαπα στη Λατινική Αμερική και δεν θα μπορούσε παρά να ολοκληρωθεί σε μια χώρα με μυθική πόλη. "Ο Θεός είναι κάτοικος του Ρίο" λένε οι Καριόκας, οι κάτοικοι του Ρίο και σίγουρα πρόκειται για ένα "ευλογημένο" κομμάτι γης. Χρυσές αμμουδιές, απέραντος ωκεανός και απότομοι βράχοι στην αγκαλιά της ζούγκλας. Το Ρίο αποτελεί από το 19ο αιώνα σύμβολο φυγής και επίγειο παράδεισο όπου όλα επιτρέπονται.

Από το παραδεισένιο Iguazu φύγαμε για τον τελευταίο μας σταθμό το Rio de Janeiro. Διασχίζοντας τη Βραζιλία για περισσότερες από 21 ώρες με λεωφορείο φτάσαμε το πρωί στον τερματικό σταθμό της πόλης. Εκεί ζαλισμένοι από το πολύωρο ταξίδι προσπαθούσαμε να βρούμε τρόπο για να πάμε στην Copacabana, που είχαμε αποφασίσει να μείνουμε, χωρίς όμως να έχουμε κλείσει κάτι. Έξω από τον σταθμό με πλησιάζει κάποιος κακομούτσουνος και με ρωτάει πού θέλουμε να πάμε.

Αν και σε μια πόλη σαν το Ρίο δεν εμπιστεύεσαι τον πρώτο τυχόντα, ιδιαίτερα αν δεν σου γεμίζει το μάτι, με αυτόν έπιασα κουβέντα. Το ισχυρό μου ταξιδιωτικό ένστιχτο με έκανε να τον εμπιστευτώ γιατί αυτός, αν και λαμόγιο, ήταν «μεσίτης» σε κάποια διαμερίσματα στην πόλη και «ψάρευε» τουρίστες παίρνοντας καλά ποσοστά από τους ιδιοκτήτες.

Διαβάστε περισσότερα στο carnetdevoyage.gr