Θανάσης Πάτρας στο ethnos.gr: «Το ΟPEN είναι ένα κανάλι με δυνατά και έμπειρα στελέχη»

Ο Θανάσης Πάτρας ανήκει σ' εκείνη τη γενιά των ανθρώπων της τηλεόρασης που μεγάλωσαν μέσα στο επάγγελμα, το υπηρέτησαν με συνέπεια και εξακολουθούν να το αντιμετωπίζουν με την ίδια περιέργεια και αγάπη. Δημοσιογράφος, παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός, με πορεία που ξεκινά το 1994, κουβαλά εμπειρίες, συνεργασίες και μνήμες που τον έχουν διαμορφώσει σ' έναν άνθρωπο με άποψη, χιούμορ και μέτρο. Γεννημένος στη Δράμα και μεγαλωμένος στους Σοφάδες Καρδίτσας, δεν ξέχασε ποτέ τη ζωή στην επαρχία, κάτι που αντικατοπτρίζεται στην αμεσότητα και την ανθρώπινη ματιά με την οποία προσεγγίζει την επικαιρότητα και την ψυχαγωγία.

Από τα πρώτα του βήματα ως ρεπόρτερ στο «7 ημέρες ΣΚΑΪ» μέχρι τις επιτυχημένες συνεργασίες του με σημαντικές προσωπικότητες της ελληνικής τηλεόρασης και την ευρύτερη αναγνωρισιμότητα που απέκτησε το 2004, ο ίδιος απέδειξε πως ξέρει ν' αφουγκράζεται τον παλμό του κοινού και να εξελίσσεται χωρίς ν' αλλοιώνεται. 

Τη φετινή σεζόν, στο OPEN, στις 14:15 ακριβώς, το ραντεβού είναι «Ώρα για Ψυχαγωγία». Μαζί με την Άννα Ζηρδέλη και τον Γιώργο Κρικοριάν, ο Θανάσης Πάτρας μάς προσκαλεί σ' ένα καθημερινό μεσημεριανό ραντεβού γεμάτο χαμόγελο, φως και θετική ενέργεια. Μια εκπομπή που δεν υπόσχεται θαύματα, αλλά προσφέρει αυτό που συχνά λείπει από την τηλεόραση. Παρέα, ρυθμό και την αίσθηση ότι, έστω για λίγο, όλα μπορούν να γίνουν πιο ανάλαφρα.

Πώς αισθάνεστε που βρίσκεστε στο OPEN; Τι σας έκανε να αποδεχτείτε την πρόταση του σταθμού;

Υπήρχε ένα «φλερτ» από την περσινή σεζόν, το οποίο δεν ευοδώθηκε. Ωστόσο, μέσα από τις συζητήσεις που είχαμε το καλοκαίρι, κατάλαβα πως μιλάμε την ίδια γλώσσα, μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα και έχουμε κοινούς στόχους. Ήταν η πρώτη μου επιλογή και είμαι βέβαιος πως αποδείχθηκε και η καλύτερη σε όλα τα επίπεδα. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος, γιατί το OPEN είναι ένα πραγματικά ανοιχτό κανάλι, με δυνατά και έμπειρα στελέχη, ικανό να υποστηρίξει και να αναδείξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Στο πλευρό σας έχετε μια δυνατή ομάδα. Τι σας συνδέει μαζί τους;

Είμαι πολύ ευτυχής για τον Γιώργο Κρικοριάν και την Άννα Ζηρδέλη, γιατί πέρα από εξαιρετικοί επαγγελματίες είναι —το σημαντικότερο— άνθρωποι με ήθος και χαρακτήρα. Για μένα αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς αντιλαμβάνομαι τη δουλειά μου ως μια μορφή οικογένειας και επιθυμώ οι συνθήκες συνεργασίας να τη θυμίζουν. Μόνο έτσι μπορούμε όλοι να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Το ίδιο, φυσικά, ισχύει και για την υπόλοιπη ομάδα, καθώς και για τους επιτελείς.

Τι συνιστά την ταυτότητα μιας εκπομπής;

Ταυτότητα μιας εκπομπής είναι, ασφαλώς, το περιεχόμενό της, αλλά και τα πρόσωπα που τη στελεχώνουν, καθώς και η φιλοσοφία που τα διακρίνει. Δεν αντιλαμβάνονται όλοι ούτε το χιούμορ ούτε την είδηση με τον ίδιο τρόπο, γεγονός που αποδεικνύει πως η σωστή σύνθεση και το κοινό mindset παίζουν πάντοτε καθοριστικό ρόλο.

Τι σημαίνουν τα νούμερα τηλεθέασης για σας; Τι βαρύτητα τους δίνετε;

Όση σημασία δίνει ένας έμπορος κοιτάζοντας το ταμείο του στο τέλος της ημέρας ή ένας σέντερ φορ αναλογιζόμενος πόσα γκολ πέτυχε μέσα στη σεζόν, τόση σημασία δίνω κι εγώ. Επιδιώκω να κάνω αυτό που θεωρώ σωστό και δημιουργικά υγιές, ευχόμενος τα νούμερα να είναι αντίστοιχα. Με το απλό σκεπτικό ότι, αν αυτό που κάνεις δεν αγγίζει το κοινό, δεν μπορεί να έχει συνέχεια.

Τα τελευταία χρόνια η ψυχαγωγία έχει µπει στα µονοπάτια της ενηµέρωσης. Πώς το σχολιάζετε; Είναι κάτι θετικό ή πρέπει να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι;

Έχοντας δοκιμάσει και τις δύο εκδοχές, πιστεύω πως ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει αυτό που θέλει και πιστεύει. Το κοινό, στο τέλος, είναι εκείνο που κρίνει. Οι διακριτοί ρόλοι, σε μια εποχή πλήρους ομογενοποίησης και έντονης εμπορευματοποίησης, είναι δύσκολο να διατηρηθούν, καθώς το προϊόν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια την αγορά. Προσωπικά, θεωρώ πως θα ήταν προτιμότερο να υπάρχουν περισσότερες εκπομπές μικρότερης διάρκειας και με πιο συγκεκριμένη στόχευση. Παρ’ όλα αυτά, και το υπάρχον μοντέλο είναι λειτουργικό και, αναμφίβολα, πιο οικονομικό.

Πώς σχολιάζετε την τηλεόραση σήμερα;

Θα την περιέγραφα ως έναν μεσήλικα που προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα εποχή. Αλλάζει «ρούχα», αλλά διατηρεί πεποιθήσεις σταθερές και βαθιά ριζωμένες, λόγω ηλικίας. Κι όμως, τα καταφέρνει. Είναι μια απαιτητική συνθήκη, καθώς όπως άλλοτε το σινεμά κλήθηκε ν' ανταγωνιστεί την επελαύνουσα τηλεόραση, και η δημόσια τηλεόραση της δεκαετίας του ’80 την έκρηξη της ιδιωτικής, έτσι και σήμερα η τηλεόραση βρίσκεται αντιμέτωπη με τα social media και το διαδίκτυο.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχετε πάρει από την εμπειρία σας στην τηλεόραση μέχρι σήμερα;

Ο,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό κατά Νίτσε και πιο ζωντανό κατά Πορτοκάλογλου.

Σήμερα, όταν ακούτε κάτι αρνητικό για σας, το διαχειρίζεστε διαφορετικά σε σχέση με παλιότερα;

Επειτα από τριάντα χρόνια στη δουλειά και πάνω από είκοσι χρόνια διαρκούς έκθεσης, θεωρώ πως έχω χαλυβδωθεί επαρκώς. Παρ’ όλα αυτά, η κακοήθεια δεν συνηθίζεται ποτέ. Είναι σαν τη βλακεία και το σύμπαν. Απέραντη! Για να είμαι, όμως, ειλικρινής, αισθάνομαι πως στάθηκα τυχερός σε αυτό το κομμάτι.

Οι συνεργασίες σας με το MEGA και τον ΑΝΤ1 ολοκληρώθηκαν μ' έναν τρόπο που συζητήθηκε. Κρατάτε πικρία από εκείνες τις περιόδους;

Δεν κρατώ καμία πικρία, γιατί αυτή είναι η φύση της δουλειάς. Δεν είναι προσωπικό, είναι επαγγελματικό. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις. Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για αυτούς. Το γεγονός ότι έχω κερδίσει τον σεβασμό με κάνει πραγματικά ευτυχισμένο και το μόνο που σκέφτομαι πια —και εύχομαι— είναι να παραμείνω για πολλά χρόνια στο OPEN.

Ποιες οι προσδοκίες σας όταν ξεκινούσατε ως δημοσιογράφος και τι εν τέλει αντιμετωπίσατε; Μετανιώσατε ποτέ που ακολουθήσατε αυτό το επάγγελμα;

Ποτέ! Αν και εδώ και χρόνια λέω —και το πιστεύω ακράδαντα— ότι η καλύτερη δουλειά στον κόσμο είναι να είσαι ευρωβουλευτής.

Πότε συνειδητοποιήσατε ότι η Κατερίνα Παγώνη δεν είναι απλώς σύντροφος ζωής, αλλά και στήριγμα στην επαγγελματική σας πορεία;

Δεν το καταλαβαίνεις, απλώς συμβαίνει. Είναι καρμικό και με τα χρόνια γίνεται αδιαπραγμάτευτο. Η μεγαλύτερη παραδοχή αγάπης σε μια σχέση ζωής είναι το να παραδεχτείς πως κάποια στιγμή θα πεις ότι είναι ανυπόφορο να ζεις κοντά της, αλλά αβάσταχτο να ζεις μακριά της.

Αναφερθήκατε πρόσφατα στο θέμα υγείας που αντιμετώπισε η συντροφό σας. Όταν μάθατε τι συμβαίνει, αγχωθήκατε; Φοβηθήκατε; Ή νιώσατε ότι έπρεπε απλώς να σταθείτε δυνατός;

Όλα τα παραπάνω σε υπερθετικό βαθμό, μαζί όμως και μια αδιανόητη αποφασιστικότητα να διαχειριστώ όλη αυτή την κατάσταση, τόσο συναισθηματικά όσο και πνευματικά. Κατάλαβα, για μία ακόμη φορά, πόσο δεμένοι είμαστε. Ήταν μια πολύ επίπονη εμπειρία —πρωτίστως για τη γυναίκα μου— αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά και συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε.

Μετά απ’ όλα αυτά, τι θεωρείτε σήμερα πραγματική επιτυχία;

Να βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο. Να σου λένε η γυναίκα σου και η κόρη σου ότι σε αγαπούν. Και να αισθάνεσαι πως εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που σου χαμογελούν και σου λένε μια καλή κουβέντα, από καρδιάς.