Είδαμε τη «Σύγκρουση»: Η νέα σειρά του MEGA ανεβάζει τον πήχη της ελληνικής μυθοπλασίας

Ένα αυτοκίνητο προσκρούει σε μια κολόνα, ένα βροχερό βράδυ. Μια νέα γυναίκα χάνει τη ζωή της και ο άνδρας που βρισκόταν στο τιμόνι επιζεί. Ήταν ένα τραγικό δυστύχημα ή μια δολοφονία που κάποιος προσπαθεί να παρουσιάσει ως ατύχημα; Με αυτή την αφετηρία ξεκίνησε, το βράδυ της Κυριακής (1/11), η «Σύγκρουση», η νέα σειρά του MEGA, που από το πρώτο της επεισόδιο δείχνει ότι έχει τις προϋποθέσεις να αποτελέσει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ελληνικές τηλεοπτικές παραγωγές της φετινής χρονιάς.

Το πρώτο στοιχείο που αξίζει να προσέξει κανείς είναι η σκηνοθετική προσέγγιση του Αλέκου Κυράνη. Ο δημιουργός, που έχει συνδέσει το όνομά του και με τη σειρά «Κάνε ότι κοιμάσαι», αναλαμβάνει εδώ ένα διαφορετικό είδος ιστορίας, ένα δικαστικό θρίλερ με έντονο το ερωτικό και ψυχολογικό στοιχείο. Η μεγαλύτερη πρόκληση βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο θα διατηρηθεί η αγωνία, ενώ μεγάλο μέρος της δράσης βασίζεται σε συζητήσεις, μαρτυρίες και προσωπικές αντιπαραθέσεις.

Η «Σύγκρουση» επιχειρεί να ξεχωρίσει ακριβώς σε αυτό το πεδίο. Αντί να στηριχθεί αποκλειστικά στις συνεχείς ανατροπές, δίνει χώρο στους χαρακτήρες και στις μεταξύ τους σχέσεις. Η εικόνα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο θεατής καλείται να παρατηρήσει τα πρόσωπα, να προσέξει τις αντιδράσεις τους και να αναρωτηθεί τι μπορεί να κρύβεται πίσω από όσα λένε.

Μια σειρά με κινηματογραφικές φιλοδοξίες

Η κινηματογραφική αισθητική είναι ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη νέα παραγωγή. Η διεύθυνση φωτογραφίας του Έλτον Μπίσφα, η επιλογή των χώρων και η συνολική εικαστική επιμέλεια συγκροτούν έναν κόσμο που απομακρύνεται από τη συνηθισμένη εικόνα αρκετών ελληνικών τηλεοπτικών δραμάτων. Υπάρχει φροντίδα στη σύνθεση των πλάνων, στον φωτισμό και στην παρουσία των ηθοποιών μέσα στο κάδρο.

Αυτό έχει ξεχωριστή σημασία για μια ιστορία στην οποία η αλήθεια παραμένει αμφισβητούμενη. Ο σκηνοθέτης καλείται να παρουσιάσει ανθρώπους που έχουν διαφορετικές εκδοχές για τα ίδια γεγονότα, διατηρώντας την απαραίτητη αμφιβολία. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο πώς θα αναπτυχθούν οι χαρακτήρες και πώς θα αλλάζει η γνώμη του θεατή γι' αυτούς από επεισόδιο σε επεισόδιο.

Η επιλογή μιας σειράς οκτώ επεισοδίων λειτουργεί επίσης υπέρ της συγκεκριμένης ιστορίας. Πρόκειται για ένα υλικό που μπορεί να αναπτυχθεί σε περιορισμένο αριθμό επεισοδίων, με αρχή, μέση και τέλος. Σε μια τηλεοπτική πραγματικότητα όπου αρκετές παραγωγές επεκτείνονται περισσότερο από όσο επιτρέπει το αρχικό τους σενάριο, η συγκεκριμένη μορφή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καλύτερο έλεγχο του ρυθμού και της δραματουργίας.

Σημαντική είναι και η συμβολή της Μελίνας Τσαμπάνη και του Πέτρου Καλκόβαλη, των δημιουργών που γνωρίσαμε ευρύτερα μέσα από τις «Άγριες Μέλισσες». Αυτή τη φορά στρέφονται σε μια σύγχρονη ιστορία, στην οποία η αστυνομική και δικαστική διερεύνηση συνδέεται με τις ανθρώπινες σχέσεις. Το ερώτημα της ενοχής αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή αφορά έναν άνθρωπο που παρουσιάζει διαφορετικό πρόσωπο ανάλογα με εκείνον που μιλά γι' αυτόν.

Οι ερμηνείες και τα πρόσωπα πίσω από την υπόθεση

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Φίλιππος Ράπτης, ένας νεαρός μουσικός που κατηγορείται ότι προκάλεσε σκόπιμα το τροχαίο στο οποίο σκοτώθηκε η σύντροφός του, Εύα. Ο Δημήτρης Καπουράνης αναλαμβάνει έναν ρόλο με ιδιαίτερες απαιτήσεις, καθώς ο χαρακτήρας του πρέπει να παραμένει αινιγματικός. Ο Φίλιππος παραδέχεται την ευθύνη του ως οδηγός, αρνείται όμως την κατηγορία της δολοφονίας. Η ερμηνεία του πρωταγωνιστεί αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η ιστορία αποκτά ενδιαφέρον από την αρχή. Δίπλα του, η Ελίζα Σκολίδη υποδύεται την Άννα Καλογήρου, τη νεαρή δικηγόρο που αναλαμβάνει την υπεράσπισή του. Η ηρωίδα της καλείται να εξετάσει αντικρουόμενες μαρτυρίες και στοιχεία, την ώρα που η προσωπική της σχέση με την υπόθεση γίνεται ολοένα πιο περίπλοκη. Η παρουσία της δίνει στη σειρά έναν δεύτερο ισχυρό χαρακτήρα, μέσα από τον οποίο ο θεατής μπορεί να παρακολουθήσει την αναζήτηση της αλήθειας.

Ξεχωριστή θέση στο καστ έχει η Μαρία Ναυπλιώτου, στον ρόλο της μητέρας της νεκρής κοπέλας, η οποία είναι πεπεισμένη για την ενοχή του Φιλίππου. Μαζί με τον Νίκο Ψαρρά, την Κάτια Γκουλιώνη, τον Μάρκο Παπαδοκωνσταντάκη και τους υπόλοιπους ηθοποιούς, συγκροτούν ένα σύνολο με σημαντικές δυνατότητες, τόσο στις ατομικές ερμηνείες όσο και στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Η επιλογή των πρωταγωνιστών είναι από τα δυνατά χαρτιά της παραγωγής. Ιδιαίτερα η συνύπαρξη του Καπουράνη και της Σκολίδη δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα βάση για την εξέλιξη της σχέσης των δύο ηρώων, που αρχικά συνδέονται μέσα από μια επαγγελματική συνεργασία και στη συνέχεια θα κληθούν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο προσωπικά διλήμματα.

Πέρα από το αστυνομικό μυστήριο, η «Σύγκρουση» έχει ένα ακόμη ενδιαφέρον χαρακτηριστικό. Η ιστορία της εξετάζει πόσο διαφορετικά μπορεί να αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την ίδια σχέση και τα ίδια γεγονότα. Ένας άνδρας που για κάποιους είναι ευαίσθητος και τρυφερός, για άλλους μπορεί να είναι επικίνδυνος. Μια πράξη μπορεί να ερμηνευθεί διαφορετικά ανάλογα με τα στοιχεία που γνωρίζει κανείς. Και μια δικηγόρος, που αρχικά πιστεύει ότι έχει αναλάβει μια υπόθεση άδικης κατηγορίας, μπορεί να βρεθεί μπροστά σε γεγονότα που ανατρέπουν τη βεβαιότητά της.

Από αυτή την άποψη, η επιτυχία της σειράς θα κριθεί και από το κατά πόσο θα κατορθώσει να διατηρήσει αυτές τις αντιφάσεις μέχρι το τέλος, δίχως να καταφύγει σε εύκολες λύσεις. Το υλικό υπάρχει, όπως και ένα αξιόλογο σύνολο συντελεστών. Η πρεμιέρα της σειράς «Σύγκρουση» αποτελεί, σε κάθε περίπτωση, μια ιδιαίτερα ενθαρρυντική προσθήκη στη φετινή ελληνική μυθοπλασία. Σε μια εποχή που η τηλεόραση παράγει μεγάλο αριθμό σειρών, η προσοχή στη σκηνοθεσία, στη φωτογραφία και στη διανομή των ρόλων εξακολουθεί να κάνει τη διαφορά. Και η νέα παραγωγή του MEGA δείχνει ότι έχει επενδύσει ακριβώς σε αυτά τα στοιχεία. Μένει να φανεί αν τα επόμενα επτά επεισόδια θα επιβεβαιώσουν την πολύ καλή πρώτη εικόνα.