Η διπλή στόχευση του Μητσοτάκη με την συνταγματική αναθεώρηση, το «στρίμωγμα» του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 16 και τα αποθεωτικά λόγια του Καραμανλή για τον Σαμαρά

Οι επτά αστυνομικοί που γάζωσαν με 36 σφαίρες

Ξεκινώ σήμερα «ανάποδα». Θα σας πάω πίσω στον Μάρτιο του 2021, όταν επτά αστυνομικοί μετά από καταδίωξη ενός αυτοκινήτου γάζωσαν με 36 σφαίρες το όχημα, σκοτώνοντας τον 18χρονο Ρομά και πατέρα δύο παιδιών, Νίκο Σαμπάνη. Η αστυνομία τότε έλεγε πως τραυματίστηκαν οι επτά αστυνομικοί καθώς το αυτοκίνητο τους διεμβόλισε. Ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, επισκέφθηκε τους επτά αστυνομικούς στη ΓΑΔΑ υπό τις πανηγυρικές ιαχές άλλων αστυνομικών, και δήλωνε πως η κίνησή του είχε «αποκλειστικά ανθρώπινο και συμβολικό χαρακτήρα», καθώς ήθελε να στηρίξει «ψυχικά νέους ανθρώπους που υπηρετούν στην Ελληνική Αστυνομία». Οι επτά αστυνομικοί δεν τέθηκαν τότε σε διαθεσιμότητα και αφέθηκαν ελεύθεροι.

Έστω μια συγγνώμη

Χτες έγινε γνωστό πως πάνω από τέσσερα χρόνια μετά οι επτά αστυνομικοί παραπέμπονται σε δίκη για ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο κατά συναυτουργία. Οι δικηγόροι της οικογένειας έδωσαν βιντεοληπτικό υλικό, ενώ η βαλλιστική έρευνα έδειξε ότι οι αστυνομικοί γάζωναν το αυτοκίνητο ενόσω ήταν σταματημένο και με ανοικτή πόρτα. Τέσσερα χρόνια μετά, υπάρχει κανένας στην κυβέρνηση να πει ότι έστω μια συγγνώμη για τα ψέματα που διέσπειραν; Ο Τάκης Θεοδωρικάκος θα βγάλει έστω μια δήλωση που να λέει κάτι για αυτήν την ντροπιαστική για τον ίδιο και την αστυνομία υπόθεση; 

Μικρό καλάθι

Πάμε στο κυρίως «μενού». Άκουσα με προσοχή τις ανακοινώσεις που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Το Μαξίμου κινείται σε άξονα δύο σκοπιμότητες. Αφενός η κυβέρνηση θέλει να κλείσει λογαριασμούς που έχει ανοίξει με διάφορα συμφέροντα και να  στρώσει το χαλί για σοβαρές και μόνιμες ανατροπές. Και γι αυτό παρουσιάζει τις προτάσεις της ως «ανάγκη των καιρών». Θέματα όπως αυτό της Τεχνητής Νοημοσύνης, της διερεύνησης των ποινικών ευθυνών των υπουργών, του περιβάλλοντος ή της γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης μοιάζουν πολύ ωραία, αλλά κρατώ πολύ μικρό καλάθι για το τι θα προτείνει αναλυτικά τον Μάρτιο. 

Οι εφαρμοστικοί άργησαν χρόνια

Επίσης υπάρχει και κάτι ακόμα σημαντικό, που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Το Σύνταγμα αλλάζει στα χαρτιά, αλλά για να εφαρμοστούν σημαντικές πτυχές του πρέπει να ψηφιστούν και αντίστοιχοι εφαρμοστικοί νόμοι από τη Βουλή. Σας θυμίζω πως οι αλλαγές που ψηφίστηκαν για το Σύνταγμα το 2019 και αφορούσαν στην ευθύνη υπουργών, δεν συνοδεύτηκαν άμεσα με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη από την ψήφιση του αντίστοιχου εφαρμοστικού νόμου, με αποτέλεσμα για χρόνια να ισχύει το παλιό καθεστώς. Θα μου πείτε, και όταν ψηφίστηκε ο εφαρμοστικός, ελέγχθηκε ουσιαστικά κανένας υπουργός της ΝΔ για τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή τις υποκλοπές; Όχι.

Στρίμωγμα στο 16

Η δεύτερη σκοπιμότητα σχετίζεται με τη διάθεση του Μαξίμου να «στριμώξει» τους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν είναι τυχαίο πως προτείνεται η αναθεώρηση του Άρθρου 16, το οποίο το έχει ποδοπατήσει η κυβέρνηση και η δικαιοσύνη πολύ πρόσφατα. Το ΠΑΣΟΚ, βλέπετε, στα της Παιδείας τα έχει μπουρδουκλώσει. Σας θυμίζω πως πίσω στο 2024, όταν συζητείτο ο νόμος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, η Χαριλάου Τρικούπη έλεγε ότι δεν είναι αντίθετο με τα μη κρατικά πανεπιστήμια, αλλά μετά από μπόλικη συζήτηση καταψήφισε τελικά τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας (που αποδείχτηκε φιάσκο). Όσον αφορά όμως τον πυρήνα του ζητήματος, το ΠΑΣΟΚ λέει «Ναι» σε αλλαγή του άρθρου 16, αλλά όχι στην κατεύθυνση που θέλει η ΝΔ. Και άντε να βγάλεις άκρη και να εξηγήσεις πειστικά τι θες και τι δεν θες. Η Αριστερά από την άλλη λέει καθαρά «όχι» σε οποιαδήποτε αλλαγή του μοντέλου της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί, φοβάμαι, να πιέζεται πανταχόθεν για την αμφίσημη στάση του.

Διάλογος και «μέτωπο»

Η Χαριλάου Τρικούπη λέει πάντως πως θα καταθέσει τη δική της πρόταση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Και φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ θέλει να στείλει σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά πρόταση για να συνδιαμορφώσουν και να έχουν κοινή στάση για την αναθεώρηση του άρθρου 86, που αφορά την ποινική ευθύνη υπουργών. Ίσως να δούμε μάλιστα τις κινήσεις (που άργησαν) να ξετυλίγονται κοντά στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ώστε το θέμα αυτό να μπει ως βασικό ζήτημα στον «διάλογο» της Χαριλάου Τρικούπη με την Αριστερά. Ίδωμεν.

Ο Καραμανλής αγκαζέ με τον Σαμαρά

«Να ακούμε τους πιο έμπειρους, αντί να τους διαγράφουμε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά» είπε χτες ο Κώστας Καραμανλής από την Καλαμάτα, όπου ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης, και όλοι έπιασαν τον υπαινιγμό. Ο τιμώμενος πρώην πρωθυπουργός -έστω και με καθυστέρηση- τάχθηκε ενάντια στην διαγραφή του άλλου πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Δεν αρκέστηκε όμως μόνο σε υπαινιγμούς, αφού ο Κώστας Καραμανλής είπε πως ο Σαμαράς είναι «γνήσιος πατριώτης, ασυμβίβαστος αγωνιστής για τα εθνικά δίκαια, πάντα παρών για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό». Με κείνα και μ' αυτά χτύπησαν κάτι καμπανάκια στο Μαξίμου και τη Νέα Δημοκρατία. Άλλωστε μπόλικοι θέλουν να επενδύσουν πολιτικά στα «εθνικά», ενώ επίκειται το Μάιο και συνέδριο της ΝΔ.

Κι άλλη γκρίνια

«Κακό χωριό τα λίγα σπίτια» λέει η παροιμία και φαίνεται πως η δημοσκοπική δυσπραγία στο ΠΑΣΟΚ έχει ανοίξει ακόμα περισσότερο την όρεξη για εσωκομματική φαγωμάρα. Τις τελευταίες μέρες μου μεταφέρεται κακό κλίμα με αφορμή την ανακοίνωση των επικεφαλής των Νομαρχιακών Επιτροπών Οργάνωσης Συνεδρίου (ΝΟΕΣ), που αντικατέστησαν τις Νομαρχιακές Επιτροπές και θα προετοιμάσουν στο συνέδριο του κόμματος σε τοπικό επίπεδο. Ορισμένοι μέχρι πρότινος επικεφαλής καταγγέλλουν το επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη για «καρατόμηση» όσων δεν του ήταν πιστοί, ενώ θυμό ακούω και από άλλες εσωκομματικές ομάδες πως δεν υπήρξε διαβούλευση ή ειδοποίηση για τις συγκεκριμένες αλλαγές. Με κείνα και μ' αυτά προβλέπω στα μέσα Φεβρουαρίου, όταν θα συνεδριάσει ξανά η Γραμματεία της ΚΟΕΣ με όλα τα κορυφαία στελέχη παρόντα, να γίνεται ξανά ο κακός χαμός.

Έφυγε ο Μπίστης και άλλοι «τσιπρικοί»

Μένω στα του ευρύτερου προοδευτικού στρατοπέδου. Η αποχώρηση του Νίκου Μπίστη και ακόμα εννέα στελεχών από τη Νέα Αριστερά δεν εξέπληξε κανένα, ούτε στην Πατησίων. Ο μεν επικεφαλής τρόπον τινά της αποχώρησης είχε προαναγγείλει την φυγή του αμέσως μετά το προγραμματικό συνέδριο του κόμματος. Από τους υπόλοιπους αποχωρήσαντες ξεχώρισα τον Άρη Στυλιανού που είναι παράλληλα στο επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα αλλά και του Ινστιτούτου Πουλαντζάς του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Φωτεινή Σιάνου θα συμμετέχει στην ομάδα που θα επεξεργαστεί το πρόγραμμα του «κόμματος Τσίπρα». Ο Πέτρος Φιλίππου, τέλος, έχει ανοίξει παρτίδες και με το ΠΑΣΟΚ, καθώς εθεάθη στην εκδήλωση για την κοπή της πίτας του πολιτικού γραφείου του Παύλου Γερουλάνου.

Η Καρυστιανού και τα «εθνικά»

Πάω στην άλλη όχθη, την σκληρή Δεξιά, και μην σας φανεί σύνδεση που θα κάνω. Σας έγραφα παραπάνω πως κάποιοι θέλουν να επενδύσουν στα «εθνικά». Και η Μαρία Καρυστιανού, που λέτε, άρχισε πάλι τα «τσάμικα» και κοντά στα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα, έκανε μια ανάρτηση ξανά για τα Ελληνοτουρκικά με αφορμή την επέτειο των Ιμίων. Ζήτησε ξανά να ενημερωθεί ο λαός για το τι θα συζητήσουν Μητσοτάκης και Ερντογάν σε μια γλώσσα δικηγορίστικη και με εμφανείς επιρροές από τις πιο σκληρές εμφανίσεις του Αντώνη Σαμαρά. Και για να μην αφήσει κανένα περιθώριο παρερμηνείας, έμπλεξε μέσα και τη Συμφωνία των Πρεσπών που έφερε η κυβέρνηση Τσίπρα. Με κείνα και μ' αυτά επιβεβαιώνεται πως στο πλάι της έχει «μακεδονομάχους», συντηρητικούς δικηγόρους και ακραιφνείς «πατριώτες».

Η αλήθεια για Σαμαρά και Καρυστιανού

Παρά τις φήμες που κυκλοφορούν, πάντως, το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά ξεκαθαρίζει σε όλους τους τόνους ότι δεν υπάρχει καμία οργανωμένη στήριξη, υπόγεια ή φανερή, προς την πρωτοβουλία της Μαρίας Καρυστιανού. Μου λένε πως οι αναφορές για δήθεν βοήθεια στελεχών του στην επικράτεια για τη συγκρότηση οργανώσεων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ο πρώην Πρωθυπουργός, αν και παραμένει αιχμηρός στην κριτική του προς την κυβέρνηση, διατηρεί πλήρη απόσταση από το συγκεκριμένο εγχείρημα, θεωρώντας ότι ο δικός του πολιτικός λόγος κινείται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο.

To «απαγορευτικό» για τον... Κασιδιάρη

Η πλέον ηχηρή επιβεβαίωση αυτής της απόστασης ήρθε με το άκουσμα των προθέσεων του Ηλία Κασιδιάρη να στηρίξει την Μαρία Καρυστιανού μέσα από τη φυλακή, αλλά και πληροφοριών που θέλουν τον νέο φορέα να έρχεται σε επαφή με "ορφανά" των Σπαρτιατών. Μου λένε πως ο Σαμαράς δεν θέλει την παραμικρή επαφή ή έμμεση σύνδεση με έναν χώρο που ο ίδιος πολέμησε μετωπικά. Ο ίδιος απευθυνόμενος σε συνομιλητές του υπενθυμίζει με νόημα ότι η δική του κυβέρνηση ήταν εκείνη που ξεκίνησε το ιστορικό «ξήλωμα» της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Η οποιαδήποτε διοχέτευση ψηφοφόρων από τέτοιες πηγές αποτελεί για τον Μεσσήνιο πολιτικό «κόκκινη γραμμή», ξεκαθαρίζοντας ότι η δική του πορεία δεν πρόκειται να διασταυρωθεί με σχήματα που τυγχάνουν τέτοιας στήριξης.

Το «δόγμα» Βενιζέλου για το Σύνταγμα και το παρασκήνιο της «διακυβερνησιμότητας»

Πίσω από τη σπουδή του Ευάγγελου Βενιζέλου να απαντήσει ακαριαία στον Πρωθυπουργό για τη Συνταγματική Αναθεώρηση με την αιχμηρή φράση «να καταστεί η χώρα διακυβερνήσιμη πριν το Σύνταγμα αναθεωρήσιμο», κρύβεται μια βαθιά πολιτική ανάγνωση: ο Βενιζέλος θεωρεί πως ο Μητσοτάκης επιχειρεί μια φυγή προς τα εμπρός, την ώρα που το πολιτικό σύστημα «μυρίζει» ακυβερνησία. Η αναφορά του στις υποκλοπές και στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν τυχαία. Το νέο στοιχείο είναι πως ο Βενιζέλος «φωτογραφίζει» έναν κίνδυνο: να ξεκινήσει μια αναθεώρηση από μια οριακή πλειοψηφία, η οποία θα εργαλειοποιηθεί για να «ξεπλυθούν» θεσμικές εκκρεμότητες.

Τι ανησυχεί τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ;

Ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανησυχεί για «συνταγματική παγίδα» που θα οδηγούσε σε διπλές κάλπες με το Σύνταγμα ως λάβαρο. Μου λένε πως η επισήμανσή του για τον διεθνή δικαστικό έλεγχο αποτελεί προειδοποιητικό σήμα προς το Μαξίμου: οποιαδήποτε προσπάθεια για «ελαστική» ερμηνεία των θεσμών ή του κράτους δικαίου μέσω αναθεώρησης, θα προσκρούσει στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς. Στην ουσία, ο Βενιζέλος υψώνει θεσμικό ανάχωμα, προειδοποιώντας ότι η συναίνεση των 180 είναι μια πολιτική πράξη εμπιστοσύνης που αυτή τη στιγμή είναι κλινικά νεκρή λόγω των ανοιχτών δικαστικών μετώπων.

Η οπτική του ΠΑΣΟΚ και η πυξίδα

Το παρασκήνιο γύρω από τη Χαριλάου Τρικούπη δείχνει ότι η παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου  λειτούργησε ως η «ιδεολογική θωράκιση» που χρειαζόταν ο Νίκος Ανδρουλάκης. Μου λένε πως η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ υιοθετεί πλήρως τη στρατηγική του «πρώτα σεβασμός, μετά αλλαγή», θέτοντας ως απαράβατο όρο την πρόοδο των δικαστικών ερευνών για τις υποκλοπές πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για το Σύνταγμα.

Αυτή η «πυξίδα» Βενιζέλου προσφέρει στο ΠΑΣΟΚ σοβαρή διέξοδο: να μην εμφανιστεί ως αρνητής της προόδου, αλλά ως εγγυητής της ποιότητας της Δημοκρατίας. Μαθαίνω πως στις κλειστές συσκέψεις του κόμματος συζητείται ήδη η κατάθεση ενός «μνημονίου θεσμικών προϋποθέσεων». Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Χαριλάου Τρικούπη θα απαιτήσει την πλήρη διαλεύκανση των ανοιχτών μετώπων στη Δικαιοσύνη ως «εισιτήριο» για να προσέλθει στο τραπέζι της αναθεώρησης. Έτσι, το Μαξίμου βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: ή θα δώσει απαντήσεις για το παρελθόν ή θα χάσει οριστικά την πολυπόθητη συναίνεση των 180, με το Σύνταγμα να μετατρέπεται σε ένα ακόμη πεδίο σκληρής πόλωσης.

Η κρίσιμη σύσκεψη της Τετάρτης και το φάντασμα του Κιλελέρ στην Agrotica

Οι μηχανές των τρακτέρ μπορεί να έσβησαν προσωρινά, όμως ο αναβρασμός στον κάμπο παραμένει στα ύψη. Την Τετάρτη η Νίκαια γίνεται ξανά το επίκεντρο των εξελίξεων, με τους εκπροσώπους των μπλόκων να καλούνται να επιλέξουν την αρένα της νέας τους σύγκρουσης με την κυβέρνηση. Μαθαίνω πως το δίλημμα είναι το εξής: μια δυναμική κάθοδος στο Σύνταγμα με τρακτέρ και λεωφορεία ή ένα μαζικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της Agrotica (12-15 Μαρτίου). Η δεύτερη επιλογή φέρει βαρύ συμβολισμό, καθώς συμπίπτει με την επέτειο της εξέγερσης του Κιλελέρ, μετατρέποντας την έκθεση σε πεδίο πολιτικής διαμαρτυρίας.

Η «μαύρη» τρύπα στην παραγωγή και το κόστος επιβίωσης

Πίσω από τις κινητοποιήσεις κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα που απειλεί την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας. Μου λένε πως οι εκτιμήσεις των αγροτών είναι σοκαριστικές: το 15-20% των παραγωγών δεν θα καταφέρει φέτος να σπείρει, καθώς το κόστος παραγωγής και η έλλειψη ρευστότητας λειτουργούν ως θηλιά. Η συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη άφησε πικρή γεύση, με τους αγρότες να θεωρούν «ξαναζεσταμένη σούπα» τα κυβερνητικά μέτρα. Με την καλλιεργητική περίοδο να ξεκινά σε λίγες εβδομάδες, η πίεση για άμεση χρηματοδότηση είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης, καθώς η εγκατάλειψη της γης από χιλιάδες οικογένειες μοιάζει με μαθηματική βεβαιότητα αν δεν υπάρξει γενναία παρέμβαση.

Το παρισινό roadshow που «ψήφισε» Ελλάδα: Ρεκόρ συναντήσεων και επενδυτικό φλερτ

Η εβδομάδα που πέρασε σφραγίστηκε από την εντυπωσιακή παρουσία της ελληνικής επιχειρηματικότητας στην «Πόλη του Φωτός». Το 8ο Greek Investment Day, που διοργάνωσε η Πειραιώς ΑΕΠΕΥ, κατέγραψε μια ιστορική επίδοση με περισσότερες από 200 συναντήσεις μεταξύ εισηγμένων και διεθνών θεσμικών επενδυτών. Η διοργάνωση αυτή ήταν ένα «crash test» εμπιστοσύνης, όπου 50 συμμετέχοντες από 30 παγκόσμιους οίκους, όπως η AXA, η Amundi και η Edmond de Rothschild, «ξεσκόνισαν» τις προοπτικές της ελληνικής κεφαλαιαγοράς.

Το «βαρύ πυροβολικό» της ελληνικής οικονομίας

Από ελληνικής πλευράς, η εκπροσώπηση ήταν καθολική, καλύπτοντας κάθε ζωτικό κλάδο της οικονομίας. Εταιρείες-κολοσσοί όπως η Metlen, η ΔΕΗ, η Aegean, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η AVAX, Η HELLENIQ ENERGY η Motor Oil κ.α. μαζί με το σύνολο των συστημικών τραπεζών, βρέθηκαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Οι επενδυτές εστίασαν ιδιαίτερα στις στρατηγικές διεθνούς επέκτασης και στις μεσομακροπρόθεσμες οικονομικές επιδόσεις. Το κλίμα που μεταφέρεται από το Παρίσι είναι ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον «ευκαιρία» της στιγμής, αλλά σταθερό επενδυτικό προορισμό για τα μεγάλα ευρωπαϊκά Asset Management Firms, που αναζητούν έκθεση σε μια οικονομία με θετική δυναμική.

Η METLEN στο προσκήνιο, το γάλλιο στο επίκεντρο της ΕΤΕπ

Ειδική μνεία στο πώς θα καταστεί η Ελλάδα παίκτης αξιώσεων στον παραγωγικό χάρτη της Ευρώπης -και της γεωπολιτικής σκακιέρας θα πούμε εμείς- έγινε χθες στην καθιερωμένη εκδήλωση απολογισμού της ΕΤΕπ. Παρουσία Γιάννη Στουρνάρα, Κυριάκου Πιερρακάκη, και Γιάννη Τσακίρη το γάλλιο, και η παραγωγή του από τη METLEN, κυριάρχησε ως παράδειγμα επένδυσης που μετατρέπει την Ελλάδα από ουραγό των εξελίξεων σε πρωταγωνιστή για τη διασφάλιση της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης.