Οι εισηγήσεις στον Μητσοτάκη για πρόωρες εκλογές, τα επιχειρήματα για κάλπες το Μάιο και η Κρυπτογραφική Υπηρεσία που αποκάλυψε εκατοντάδες email Ελλήνων

Εισηγήσεις για πρόωρες εκλογές

Και να που επανήλθε το σενάριο πρόωρων εκλογών. Το σενάριο αυτό δεν γεννήθηκε σε δημοσιογραφικά γραφεία, αλλά υπάρχουν υπουργοί και στελέχη του Μαξίμου που κάνουν σχετικές εισηγήσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το σκεπτικό τους είναι πως λόγω του πολέμου μπορεί να δομηθεί το επιχείρημα της έκτακτης κατάστασης και να οδηγηθεί η χώρα στις κάλπες με βασικό στόχο την εμπέδωση της σταθερότητας. Όσοι εισηγούνται να στηθούν πρόωρα κάλπες έχουν στη φαρέτρα τους δύο επιχειρήματα: Θεωρούν αφενός πως το νέο κύμα ακρίβειας μπορεί να κοστίσει πολιτικά και εκλογικά στην Νέα Δημοκρατία.

Ποντάρουν στην συσπείρωση «γύρω από τη σημαία»

Αφετέρου θεωρούν πως τα αποτελέσματα από τις κρυφές και φανερές δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η κυβέρνηση έχει μαζέψει ψηφοφόρους «γύρω από τη σημαία», όπως συνηθίζουν να λένε δημοσκόποι και αναλυτές. Πιστεύουν, δηλαδή, πως οι κινήσεις στην Κύπρο και η δραματοποίηση των καταστάσεων προσελκύουν κοινό που φυλλορροούσε κυρίως προς τα δεξιά, ενώ εκτιμούν πως η επίκληση της «σταθερότητας» θα λειτουργήσει προσθετικά και θα φέρει τη Νέα Δημοκρατία κοντά στην αυτοδυναμία, έστω κι αν χρειαστούν δύο εκλογικές αναμετρήσεις.

Ακούει αλλά δεν πείθεται προς το παρόν

Μαθαίνω πως ο Μητσοτάκης ακούει τις σχετικές εισηγήσεις, αλλά δεν έχει πεισθεί ακόμα. Βασικό κριτήριο για τις αποφάσεις που θα λάβει θα αποτελέσει η έκβαση του πολέμου και τα αποτελέσματα αυτού στην ελληνική οικονομία. Πιστεύει, μου λένε συνομιλητές του, πως η ελληνική οικονομία έχει αρκετά αποθέματα με τα οποία μπορεί να γλιτώσει τα χειρότερα τους επόμενους μήνες. Παράλληλα βλέπει με ικανοποίηση το γεγονός πως οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί δεν δείχνουν να μπορούν να ανακάμψουν και να τον αντιμετωπίσουν «στα ίσα», ενώ θεωρεί πως η αναβλητικότητα του Τσίπρα και οι χαμηλές πτήσεις του ΠΑΣΟΚ θα κρατήσουν το προοδευτικό στρατόπεδο μακριά από τη ΝΔ. Άρα δεν βιάζεται, μου λένε.

Παλιά μίση

«Το γινάτι βγάζει μάτι» είπε η Ντόρα Μπακογιάννη χτες ρίχνοντας «καρφί» προς τον Αντώνη Σαμαρά. Για τον πρώην πρωθυπουργό η βουλευτής της ΝΔ είπε χαρακτηριστικά: «Για τους άλλους που δείχνουν αυτή την εθνική ευαισθησία σε όλα τα θέματα και ψέγουν τον Μητσοτάκη για την Κύπρο -όπως ο κ. Σαμαράς- περίμενα να έχουν τουλάχιστον το περίσσευμα καρδίας να πουν ότι σωστά οχυρώσαμε την Κύπρο». Οι «μητσοτακικοί» δεν δείχνουν διατεθειμένοι να αφήσουν κανέναν να διεκδικήσει το χώρο στα δεξιά της ΝΔ. Και αν «οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο», τα «αιώνια μίση» σαν αυτά που μοιράζονται Ντόρα και Σαμαράς, μένουν για πάντα ζωντανά, θα αντιτείνω εγώ.

Μια ανάρτηση που προκάλεσε αναστάτωση

Η ανάρτηση του Εμανουέλ Μακρόν, στην οποία υποστήριξε πως η Κύπρος «δέχθηκε επιθέσεις από πολλαπλά drones και πυραύλους», προκάλεσε αναταραχή στο νησί. Και όπως μαθαίνω δυσαρέσκεια κατέλαβε και την Αθήνα, που από κοινού είχαν συντονιστεί για την επικοινωνιακή διαχείριση των όποιων επιθέσεων στην Κύπρο. Αλλά η ελληνική κυβέρνηση δεν θέλει να δώσει συνέχεια στην υπόθεση. Σας θυμίζω πως την επομένη της πτώσης του drone στη βάση του Ακρωτηρίου, υπήρξε συναγερμός και σηκώθηκαν δύο ελληνικά F-16 για να ελέγξουν πληροφορία της πρεσβείας των ΗΠΑ πως είχαν ξεκινήσει δύο ακόμα drone προς την Κύπρο. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη γύρισαν πίσω και οι ανακοινώσεις έλεγαν πως δεν εντόπισαν κάτι. Με την ανάρτηση του Μακρόν, κάποιοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τα γεγονότα.

Η Κρυπτογραφική Υπηρεσία αποκάλυψε τα email!

Με την ευκαιρία, να δώσω συγχαρητήρια στο Υπουργείο Εξωτερικών που κατάφερε να αποκαλύψει τα ονόματα και τα email 383 Ελλήνων που κατοικούν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι οποίοι είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Το σοβαρό αυτό ζήτημα αποκάλυψε το dnews.gr και επιβεβαίωσε χτες το Υπουργείο, κάνοντας μάλιστα λόγο για «στοχοποίηση υπαλλήλων». Η ευθύνη για την διαρροή των στοιχείων φαίνεται πως ανήκει στην Κρυπτογραφική Υπηρεσία του. Συγκεκριμένα οι υπάλληλοι εκεί δεν έβαλαν τις διευθύνσεις των παραληπτών στο πεδίο της «κρυφής κοινοποίησης» (BCC) αλλά στην κανονική λίστα παραληπτών, με αποτέλεσμα όλοι και όλες να μπορούν να δουν τα συγκεκριμένα στοιχεία. Θα το ξαναγράψω: Η Κρυπτογραφική Υπηρεσία δεν έβαλε τις διευθύνσεις των παραληπτών στο σωστό πεδίο. Μετά από όλα αυτά νιώθω πιο ασφαλής ότι μας προστατεύει το υπουργείο Εξωτερικών.

Και τώρα, πυρηνική ενέργεια

Η πυρηνική ενέργεια έχει χτυπήσει την πόρτα της Ελλάδας εδώ και δεκαετίες, αλλά τώρα φαίνεται πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα της ανοίξει να μπει. Μιλώντας χτες στο Παρίσι είπε αυτό που είχε προαναγγείλει εδώ και κάποιους μήνες: «Η Ελλάδα γυρνά σελίδα. Έχει έρθει η ώρα για τη δική μου χώρα να εξερευνήσει εάν η πυρηνική ενέργεια και ειδικά οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο». Πρόσθεσε, δε, πως «όσο και εάν επεκτείνουμε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, πάντα θα χρειαζόμαστε και την πυρηνική ενέργεια». Να σημειώσω εδώ πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που έβαλε την Ελλάδα στην διαδικασία να φτάσει τους στόχους της Ε.Ε. για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι είχε επιβληθεί, έπειτα όταν εξελέγη ο Τραμπ το «γύρισε» στο φυσικό αέριο και τώρα προωθεί την πυρηνική ενέργεια. Νέα αγορά ανοίγει, και μαζί νέες «δουλειές»...

Ακυρώθηκε ως φωτογραφικός

Και μιας και μιλάμε για «δουλειές», γέλασα πικρά όταν διάβασα την είδηση ότι ο διαγωνισμός για τις κάμερες στα λεωφορεία ακυρώθηκε επειδή θεωρήθηκε φωτογραφικός. Πιο συγκεκριμένα η Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων συμπέρανε πως στο διαγωνισμό υπήρχαν «δυσανάλογοι, αποκλειστικοί και ασαφείς» όροι, επιτρέποντας σε ελάχιστες εταιρείες να συμμετάσχουν. Έτσι και θα καθυστερήσουν οι κάμερες στα λεωφορεία, αλλά και κάποιοι θα χάσουν και το ενάμισι εκατομμύριο ευρώ, που κοστολογήθηκε το έργο...

Γιατί το Μαξίμου «φωτογραφίζει» τον Τσίπρα

Στο «στρατηγείο» του Μαξίμου, η απόφαση έχει ήδη ληφθεί, ακόμα κι αν ο Αλέξης Τσίπρας τηρεί μια σιωπή σε σχέση με τα χρονοδιαγράμματα της ίδρυσης του νέου φορέα, που πολλοί μεταφράζουν ως «στρατηγική αναμονής». Μου λένε πως η πρωθυπουργική ομάδα έχει καταλήξει σε ένα συμπέρασμα. Ποιο είναι αυτό; Στην Ηρώδου Αττικού έχουν καταλήξει ότι ο μοναδικός πολιτικός παίκτης που μπορεί να προκαλέσει πραγματική ρωγμή στο αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι η Μαρία Καρυστιανού, ούτε  το ΠΑΣΟΚ, το οποίο βρίσκεται στη δίνη της εσωστρέφειας, αλλά ο πρώην Πρωθυπουργός. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η κυβέρνηση επιχειρεί να ορίσει σιγά σιγά ανοιχτά τον Τσίπρα ως τον απόλυτο αντίπαλο, ποντάροντας στο ότι η πόλωση μαζί του παραμένει η πιο δοκιμασμένη συνταγή για τη συσπείρωση της βάσης της ΝΔ.

Το παιχνίδι της... εναλλαγής ρόλων

Η στρατηγική του Μαξίμου είναι κυνική. Όχι μόνο τώρα, απέναντι στον Τσίπρα, αλλά και μέχρι χθες απέναντι στην Μαρία Καρυστιανού. Ας μην κάνουμε ότι δεν βλέπουμε τις συμβαίνει. Ήταν κραυγαλέος ο συγκυριακός ορισμός της Μαρίας Καρυστιανού ως βασικής αντιπάλου του κεντρικού συστήματος εξουσίας. Ήταν κραυγαλέος ο τρόπος με τον οποίο οι σύμβουλοι στρατηγικής και οι επικοινωνιολόγοι του Μητσοτάκη -και από κοντά και οι δημοσκόποι βεβαίως βεβαίως- γέμισαν γρήγορα με αέρα κοπανιστό τη... φούσκα του κινήματος που δημιουργεί η Μάνα των Τεμπών. Σε όλες τις μετρήσεις είναι εμφανές ότι η φούσκα ξεφουσκώνει. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως για το ΠΑΣΟΚ η πρόβλεψη στο Μαξίμου είναι ακόμα πιο σκληρή, με τους «γαλάζιους» στρατηγούς να το βλέπουν εγκλωβισμένο στις μάχες που δίνει με τον εαυτό του. Μου λένε πως ο βραχυ-μεσοπρόθεσμος στόχος του πρωθυπουργικού επιτελείου είναι να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ στο περιθώριο, στρέφοντας όλη τη δύναμη πυρός προς τον Αλέξη Τσίπρα Τσίπρα. Ωστόσο υπάρχουν κι εκείνοι που επισημαίνουν τα ρίσκα αυτής της κίνησης. Το ερώτημα-δίλημμα είναι αν αυτό το σχέδιο του Μαξίμου θα αποδώσει ή αν, επιλέγοντας να αναβαθμίσει τον Τσίπρα σε βασικό αντίπαλο,τελικά θα του προσφέρει το πολιτικό διαβατήριο που αναζητά για να επιστρέψει ως ο μοναδικός πόλος απέναντι στον Μητσοτάκη.

Τεράστια αγωνία στην Κουμουνδούρου

Λίγο πιο μακριά από το Μέγαρο Μαξίμου, στην πλατεία Κουμουνδούρου, η ατμόσφαιρα έχει βαρύνει επικίνδυνα, καθώς τα δημοσκοπικά νούμερα του ΣΥΡΙΖΑ -που φλερτάρει πλέον σταθερά με το 4%- δεν στέλνουν μηνύματα αισιοδοξίας. Το αντίθετο. Υπάρχει και κάτι ακόμη που αποτελεί αληθινό εφιάλτη. Μαθαίνω πως ο πραγματικός φόβος στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η ήδη καταγεγραμμένη καθίζηση, αλλά το τελειωτικό χτύπημα που αναμένεται να δοθεί στο κόμμα με την επίσημη ανακοίνωση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Αντιλαμβάνονται πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ πως η αποχώρηση στελεχών και ψηφοφόρων προς το νέο σχήμα μπορεί να προσλάβει τα χαρακτηριστικά μαζικής εξόδου που θα αφήσει το κόμμα στην κυριολεξία γυμνό από πολιτικό προσωπικό και κοινωνική-εκλογική βάση και πιθανότατα εκτός Βουλής στις επόμενες εκλογές.

Η τηλεοπτική κοροϊδία της Nielsen

Η Nielsen - η γνωστή εταιρεία μετρήσεων της τηλεθέασης- έχει καταφέρει να παρουσιάζει «στατιστικά» που δεν αγγίζουν απλά τα όρια της επιστημονικής φαντασίας, αλλά αποτελούν πρόκληση, προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας και μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον ύποπτα. Όταν τα δεδομένα δείχνουν ότι το 45% των παιδιών προσχολικής ηλικίας... «λιώνουν» στα δελτία ειδήσεων ή ότι οι 35άρηδες ξεκινούν τη μέρα τους με παιδικά προγράμματα, η γελοιότητα των αποτελεσμάτων ξεπερνά κάθε όριο. Τολμώ να γράψω ότι πρόκειται για μια παρωδία μετρήσεων που, όμως, έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνη για την αγορά. Πως προκύπτουν, όμως, τα στοιχεία; Έστω ότι κάποιος είναι καλόπιστος, και δεν αποδίδει δόλο στην Nielsen, η τεχνολογία των people meters είναι πλέον ένα απαρχαιωμένο κειμήλιο, που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη «μαύρη τρύπα» δεδομένων, την ώρα που η ψηφιακή πραγματικότητα εκθέτει της εταιρεία ανεπανόρθωτα.

Ένα καλοστημένο παιχνίδι γύρω από τα 400 εκατ. ευρώ

Πίσω από τα νούμερα-«φαντάσματα» κρύβεται ένα καλοστημένο παιχνίδι εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που αφορά στη λειτουργία της διαφημιστική αγοράς; Πώς να μιλήσουμε για αξιοπιστία, όταν στο παρελθόν καταγράφηκε 15% τηλεθέαση σε κανάλι που εξέπεμπε... μαύρο; Ο τρόπος ή μεθοδολογική προσέγγιση ή τα... κολπάκια της Nielsen με βάση τα οποία τιμολογείται τελικά ο τηλεοπτικός χρόνος συνιστούν έναν μηχανισμό που αλλοιώνει τον ανταγωνισμό. Ξεκάθαρα. Όταν η κατανομή της πίτας των 400 εκατομμυρίων βασίζεται σε μια τεχνολογία που «δεν βλέπει» για παράδειγμα το streaming  η αγορά επιβάλλει στους διαφημιζόμενους να πληρώνουν για «αέρα κοπανιστό». Πρόκειται για σοβαρό ζήτημα διαφάνειας.

Η ώρα της δικαστικής κάθαρσης για τη βιομηχανία του ψεύδους

Η αγορά έχει φτάσει στο «αμήν» και οι ψίθυροι της πιάτσας μετατρέπονται πλέον σε προάγγελους δικαστικών εξελίξεων. Η φάμπρικα που έχει στήσει η Nielsen φαίνεται πως θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στις αίθουσες δικαστηρίων, καθώς στελέχη των καναλιών δεν αντέχουν πλέον να χρηματοδοτούν την κοροϊδία τους. Δεν είναι μόνο ο θόρυβος στα media και στην κορυφή των διοικητικών πυραμίδων στους τηλεοπτικούς σταθμούς, είναι η συσσωρευμένη οργή για τον έλεγχο των δεδομένων που καθορίζει τις τύχες εργαζομένων και επενδύσεων. Η εποχή του «μαγειρέματος» των μετρήσεων πλησιάζει στο τέλος της. Φαίνεται ότι πρώτα εξώδικα και μηνύσεις είναι κοντά, καθώς η βιομηχανία του ψεύδους θα κληθεί να λογοδοτήσει για τα νούμερα που... δεν υπήρξαν ποτέ, για εκείνα που υπήρξαν και τα πετσόκοψε κάποιο αόρατο χέρι με τρόπο μαγικό και για εκείνα που... παρασκευάστηκαν στα μαγειρεία της τηλεθέασης.

Η Τουρκία αμφισβητεί τις ευρωπαϊκές υποδομές στο Αιγαίο

Η Τουρκία επιχειρεί εκ νέου να μετατρέψει το Αιγαίο σε ζώνη υψηλής έντασης, στοχεύοντας αυτή τη φορά τις στρατηγικές υποδομές της χώρας. Το πρόσφατο περιστατικό, κατά το οποίο τουρκική φρεγάτα επιχείρησε να παρεμποδίσει το πλοίο «Ocean Connector» που πόντιζε οπτικές ίνες μεταξύ Αμοργού και Αστυπάλαιας, αποτελεί μια ακόμη κλιμάκωση των πάγιων αξιώσεων της Άγκυρας. Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης, κατέθεσε κατεπείγουσα ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταγγέλλοντας ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί στρατιωτικά μέσα για να «παγώσει» έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα Connecting Europe Facility (CEF), αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας εντός της υφαλοκρηπίδας της.

Η «σιωπή» των Βρυξελλών και το κόστος της ανοχής

Η ανησυχία για τη στάση της Κομισιόν είναι διάχυτη. Ο κ. Μανιάτης επισημαίνει ότι αυτή είναι η τρίτη φορά που η Τουρκία παρεμποδίζει έργα στρατηγικής σημασίας, μετά τις προκλήσεις ανοιχτά της Κάσου για τον Great Sea Interconnector και στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου. Αναζητείται επιτέλους μια στιβαρή ευρωπαϊκή απάντηση, καθώς η μετατροπή των θαλάσσιων ζωνών σε πεδίο διεκδίκησης δεν απειλεί μόνο την ελληνική εθνική κυριαρχία, αλλά και το σύνολο της ψηφιακής και ενεργειακής μετάβασης της ΕΕ. Και η δική μας κυβέρνηση, όμως, θα πρέπει να αναλάβει κοινές πρωτοβουλίες προστασίας με την Ευρώπη...

Η ελληνική εξαγωγική «μονοκαλλιέργεια»

Η εικόνα των εμπορικών συναλλαγών για τον Ιανουάριο του 2026 προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς η υποχώρηση των συνολικών εξαγωγών κατά 11,9% σε σχέση με τον Ιουνάριου του 2025 σκιαγραφεί μια οικονομία που αδυνατεί να βρει βηματισμό. Με εξαίρεση τον κλάδο των τροφίμων, που σημείωσε ισχνή άνοδο 4%, όλοι οι υπόλοιποι πυλώνες -από τα βιομηχανικά προϊόντα έως τα μηχανήματα- βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση. Η βουτιά 26,7% στα πετρελαιοειδή (που κατέγραψαν τη μεγαλύτερη πτώση) είναι ένδειξη της ευπάθειας της χώρας σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς. Αν η ανάπτυξη στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη διατροφική αλυσίδα, τότε η δομική αδυναμία του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου υποθηκεύει κάθε προοπτική για ουσιαστική εξωστρέφεια.

Ο κίνδυνος του «σημείου μηδέν»

Η μείωση του εμπορικού ελλείμματος, αν και οριακή, δεν αποτελεί νίκη, αλλά απότοκο μιας γενικευμένης οικονομικής συρρίκνωσης, καθώς και οι εισαγωγές παρουσιάζουν σημαντική κάμψη. Είναι αποκαρδιωτικό να παρατηρούμε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως τα μηχανήματα και τα χημικά, να αποδυναμώνονται, την ώρα που η χώρα έχει ανάγκη από ισχυρά διεθνή «διαβατήρια» για τα προϊόντα της. Η μοναχική πορεία των τροφίμων δεν αρκεί για να κρύψει τη συνολική στασιμότητα μιας οικονομίας που παλεύει να ξεφύγει από την εσωστρέφεια. Χωρίς ριζική στροφή προς την καινοτομία και τις επενδύσεις σε τεχνολογία, η Ελλάδα κινδυνεύει να παραμείνει ουραγός στις διεθνείς αγορές, ανακυκλώνοντας την υστέρησή της.