Οι συνεργασίες που ταλαιπωρούν Μαξίμου και ΠΑΣΟΚ, οι δέκα γαλάζιοι βουλευτές στην νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το απαγορευτικό για εκλογές

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ανοίγει τη συζήτηση για τις συνεργασίες

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ξεκινά σήμερα και ένα από τα μεγάλα θέματα που αφορά όλο το πολιτικό σύστημα είναι και αυτό των μετεκλογικών συνεργασιών, καθώς είναι αμφίβολο πως θα προκύψει αυτοδυναμία. Η ζήτημα απασχολεί και το Μαξίμου και τα κομματικά στελέχη κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που μπορεί να λένε ότι είναι εφικτή η εξασφάλιση της πλειοψηφίας στη Βουλή μετά τις κάλπες, αλλά φτιάχνουν και τακτική για το επικρατέστερο σενάριο. Οι δηλώσεις του Μακάριου Λαζαρίδη έδειξαν πως υπάρχει προβληματισμός. Αν και εκτίμησε πως η ΝΔ θα είναι αυτοδύναμη, απέκλεισε συνεργασία με κόμματα δεξιά που βρίσκονται στα δεξιά της ΝΔ, την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου και το ΚΚΕ, ενώ έδειξε ως μόνο πιθανό σύμμαχο το ΠΑΣΟΚ.

Τα κριτήρια για τις δεύτερες κάλπες

Το ερώτημα είναι, αν δεν προκύψει αυτοδυναμία από τις εκλογές, η Νέα Δημοκρατία θα πάει σε δεύτερες εκλογές ή θα προσπαθήσει να συνάψει κυβερνητική συνεργασία; Επ' αυτού άνθρωποι κοντά στον πρωθυπουργό ουσιαστικά λένε πως η απόφαση θα εξαρτηθεί από δύο βασικούς παράγοντες. Πρώτον, τόσο από το εάν το ποσοστό που θα πάει η ΝΔ θα προσεγγίζει την αυτοδυναμία και δεύτερον από το ποιο θα είναι το ευρύτερο σκηνικό στην περιοχή.

Στη Χαριλάου Τρικούπη κάποιοι αποφεύγουν τη συζήτηση

Και το ΠΑΣΟΚ τι θα πράξει σε αυτό το σκηνικό; Εδώ επιστρέφουμε σε ένα από τα βασικά ζητήματα που θα απασχολήσει το συνέδριο του κόμματος. Και φαίνεται πως απόλυτη συμφωνία δεν υπάρχει ανάμεσα στα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, που για να αποφύγουν το ερώτημα επαναλαμβάνουν πως στόχος είναι η νίκη στις εκλογές έστω και με μία ψήφο. Λένε επίσης πως η πολιτική αλλαγή περνά μέσα από τη στρατηγική ήττα της κυβέρνησης και της ΝΔ. Ωστόσο είναι πειστική και καθαρή απάντηση για το τι θα συμβεί σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, δεν δίνεται από όλους στο ΠΑΣΟΚ. Και φαίνεται επίσης πως οι αμοιβαίες υποχωρήσεις τόσο από την ηγετική ομάδα όσο και από την πλευρά του Χάρη Δούκα, θα οδηγήσουν στο να μην κατατεθεί το πολυαναμενόμενο σχετικό ψήφισμα. 

Το φάντασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ επιστρέφει

Όλα αυτά βέβαια αφορούν το τι θα συμβεί σε περίπου έναν χρόνο από σήμερα. Τώρα άμεσα, η κυβέρνηση και η ΝΔ έχουν να αντιμετωπίσουν κάτι άλλο, την νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που περιμένουν πολλοί να μεταβιβαστεί στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Και αξίζει να σας πω πως δεν είναι λίγοι οι βουλευτές της συμπολίτευσης, που φοβούνται μήπως δουν και το όνομά τους στην δικογραφία. Οι φήμες που κυκλοφορούν άλλωστε μιλούν για 10 βουλευτές της ΝΔ, για τους οποίους η Εισαγγελία μπορεί να ζητήσει άρση της ασυλίας τους...

Ποιοι είναι οι 10 γαλάζιοι βουλευτές

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι 10 βουλευτές; Ακούω πολλά και θα προσπαθήσω να σας τους περιγράψω. Αυτοί οι γαλάζιοι που φέρονται να συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία, εκλέγονται σε περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Ο ένας εξ αυτών κατέχει σοβαρό αξίωμα στη ΝΔ. Επίσης οι μισοί θήτευσαν και σε υπουργικές θέσεις, ενώ ένας εξ αυτών κρατούσε στα χέρια του ένα από τα σημαντικότερα υπουργικά χαρτοφυλάκια της κυβέρνησης.

Η καζούρα του ΠΑΣΟΚ στον Τασούλα

Μια «καζούρα» πάντως επιφύλαξε το ΠΑΣΟΚ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αφορμή την σημερινή έναρξη του συνεδρίου. Η Χαριλάου Τρικούπη διένειμε βίντεο με το λεκτικό λάθος του Κωνσταντίνου Τασούλα στις δηλώσεις του για την 25η Μαρτίου, όταν μπέρδεψε το 1881 με το... 1981. Με ένα δημιουργικό μοντάζ ο Τασούλας εμφανίζεται να λέει ότι το 1981 «οι πρόγονοί μας ανέλαβαν και εκπλήρωσαν για εμάς την ευθύνη της ελευθερίας μας», ενώ ανάμεσα παρεμβάλλονται πλάνα από συγκεντρώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Άδωνις κατά Κικίλια

«Ο κ. Κικίλιας δεν έχει καμία αρμοδιότητα για τη δίκη, δεν ήξερε την υπόθεση αυτή και έκανε λάθος». Τάδε έφη Άδωνις Γεωργιάδης σχολιάζοντας την απαρέσκεια του υπουργού Ναυτιλίας πως για την αίθουσα στην οποία διεξάγεται η δίκη των Τεμπών. Ούτε ο υπουργός Υγείας, βέβαια, είναι αρμόδιος για το θέμα της δίκης, όπως δεν είναι αρμόδιος και για σχεδόν όλα τα θέματα για τα οποία μιλά μεταφέροντας προκλητικά την «γραμμή» του Μαξίμου. Αλλά συνεχίζει να μιλά επί παντός επιστητού.

Η διεθνής περιοδεία του Παπασταύρου

Τον τελευταίο καιρό ο Σταύρος Παπασταύρου βρίσκεται τρόπος του λέγειν σε διαρκή διεθνή περιοδεία, κάνοντας απανωτές συναντήσεις με κορυφαίους κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες στις δύο όχθες του Ατλαντικού. Ο δραστήριος υπουργός βρίσκεται «υπ' ατμόν» γιατί δύο πολύ μεγάλα ενεργειακά project στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις. Ξεκινώ με τα εμπόδια που βρίσκει ο «Κάθετος Διάδρομος» για την μεταφορά αερίου από την Αλεξανδρούπολη στην Ουκρανία. Προ ημερών η νέα δημοπρασία για τη δέσμευση δυναμικότητας στον αγωγό απέβη άκαρπη, καθώς οι μεν επενδυτές έχουν τρομάξει με τα όσα συμβαίνουν στην διεθνή αγορά ενέργειας λόγω Τραμπ, αλλά και επειδή η Ουκρανία αξιοποιεί αποθέματα που ήδη διαθέτει. Και όλα αυτά έρχονται να «κουμπώσουν» πάνω στο ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να αρθεί το εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο, «θάβοντας» τον Κάθετο Διάδρομο.

Δύσκολο χρονοδιάγραμμα για τους υδρογονάνθρακες

Το έτερο project αφορά τις έρευνες και τις γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες στην χώρα μας. Σας είχα γράψει πριν καιρό πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη ποντάρει πολλά στο να υπάρξουν θετικές ειδήσεις, καθώς θα λειτουργήσουν θετικά και στο δρόμο για τις εκλογές. Ο Σταύρος Παπασταύρου είδε τις προάλλες εκπροσώπους των μεγάλων εταιριών που έχουν αναλάβει τις έρευνες, είτε σεισμικές είτε με γεωτρήσεις, και απέσπασε δέσμευση για επιτάχυνση διαδικασιών. Ωστόσο με όλα όσα γίνονται στην περιοχή μας, ορισμένοι στην κυβέρνηση βλέπουν πως τα χρονοδιαγράμματα είναι ασφυκτικά και φοβούνται πως μπορεί να στηθούν κάλπες και ακόμα να μην έχει υπάρξει αποτέλεσμα στις έρευνες. Κάποιοι ακόμα πιο απαισιόδοξοι φοβούνται μάλιστα πως μπορεί να μην έχουν ξεκινήσει καν οι έρευνες...

Το απαγορευτικό (για εκλογές) από Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ

Μου λένε πως ενώ οι εγχώριοι σύμβουλοι, υπουργοί και μέρος του δημοσιογραφικού σύστηματος πιέζουν τον Μητσοτάκη (με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία 24ωρα) για κάλπες εδώ και τώρα, ώστε να προλάβει τη γενικευμένη σήψη και κατάρρευση (ακρίβεια, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ), το πραγματικό μήνυμα ήρθε από το εξωτερικό και ήταν αυστηρό. Οι πληροφορίες μου λένε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ έστειλαν σήμα ότι δεν δέχονται «παιχνίδια» με πρόωρες εκλογές. Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και την περιοχή σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ θέλουν έναν «βολικό» και δεδομένο ένοικο στο Μαξίμου, χωρίς το ρίσκο κάποιας υπηρεσιακής κυβέρνησης ή πολιτικής αλλαγής. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο προς τον Μητσοτάκη, πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται: «Μην διανοηθείς να στήσεις κάλπες».

Η ομηρία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Για να καταλαβαίνετε: Για τους «συμμάχους» μας, οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα σκάνδαλα, ο κίνδυνος κυβερνητικής φθοράς στην παρούσα συγκυρία, η επισφαλής θέση των υπουργών, ο κίνδυνος απώλειας της όποιας πιθανότητας για αυτοδυναμία ως επιχειρήματα για τη διενέργεια πρόωρων εκλογών είναι απλώς ενοχλητικός θόρυβος που δεν τους αφορά καθόλου. Τους ενδιαφέρει μόνο η σταθερότητα του προγεφυρώματος στην Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι, ο Μητσοτάκης βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια ιδιότυπη ομηρία, αφού από τη μια βρίσκονται η κοινωνία που βράζει και οι δικοί του τον πιέζουν να αδράξει την ευκαιρία πριν καταρρεύσει δημοσκοπικά, και από την άλλη είναι η διεθνής εντολή που τον αναγκάζει να μείνει στη θέση του ακόμη και αν αναλαμβάνει το υψηλό ρίσκο να «καεί» αργά, υπηρετώντας έναν σχεδιασμό που δεν αφήνει περιθώρια για ελιγμούς. Οι σύμμαχοι δεν παίζουν τις κουμπάρες, και ο Πρωθυπουργός μας είναι υποχρεωμένος να πιει το ποτήρι μέχρι τέλους. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Ο Ιούνιος της λύτρωσης και η εισήγηση του παλιού δημοσκόπου

Προσέξτε τώρα να δείτε τι γίνεται εντός των τειχών. Μαθαίνω ότι παλιός και έμπιστος δημοσκόπος του Πρωθυπουργού του χτύπησε πρόσφατα το καμπανάκι, καταθέτοντας εισήγηση για «κάλπες τον Ιούνιο». Η λογική του είναι ακριβώς αντίθετη από εκείνη των Αμερικανών και των Ισραηλινών. Αν η κυβέρνηση δεν προλάβει να στήσει τις κάλπες το αργότερο μέσα στο καλοκαίρι του 2026, η διάχυση του πολέμου της Μέσης Ανατολής στην καθημερινότητα (ακρίβεια, ενέργεια, σκάνδαλα, ανασφάλεια) θα καταστήσει τη Νέα Δημοκρατία μη αναγνωρίσιμη δημοσκοπικά μέχρι το φθινόπωρο. Ο «γκουρού» των αριθμών επιμένει ότι ο Ιούνιος είναι το τελευταίο παράθυρο πολιτικής κυριαρχίας πριν η φθορά γίνει δομική και η κοινωνική οργή πάρει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας.

Το Μαξίμου ανάμεσα στον «γκουρού» και το διεθνές «stop»

Το πρόβλημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι η εισήγηση για «φυγή προς τα εμπρός» προσκρούει στο γεωπολιτικό τείχος που έχουν υψώσει Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ. Ενώ ο δημοσκόπος του εξηγεί ότι ο χρόνος τελειώνει και οι «αναλώσιμοι» υπουργοί καίγονται (αυτό αφορά και στο ενδεχόμενο ανασχηματισμού), οι σύμμαχοι του υπενθυμίζουν ότι η χώρα δεν μπορεί να μείνει ακυβέρνητη ούτε για 24 ώρες όσο η περιοχή φλέγεται και από ότι φαίνεται η κρίση στη Μέση Ανατολή και περιφερειακά θα τραβήξει πολύ ακόμη. Μαθαίνω ότι στο Μαξίμου επικρατεί μια σχιζοφρενική κατάσταση: από τη μία οι εγχώριοι σύμβουλοι που βλέπουν τον γκρεμό του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών να πλησιάζει, και από την άλλη το διεθνές «απαγορευτικό» που θεωρεί την ελληνική σταθερότητα πιο σημαντική από την εγχώρια πολιτική επιβίωση. Ο Πρωθυπουργός καλείται πλέον να διαλέξει αν θα ακούσει τον «άνθρωπο των αριθμών» του ή τους... «ανθρώπους των χαρτών» που τον θέλουν ακίνητο στη θέση του, μέχρι να... γίνει η δουλειά, η δουλειά στο Ιράν βεβαίως βεβαίως

Το κρυφό τρισεκατομμύριο και η ομηρία των ιδιοκτητών

Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για την ακίνητη περιουσία των 782 δισ. ευρώ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η πραγματική αγοραία αξία έχει ήδη σπάσει το φράγμα του 1 τρισεκατομμυρίου ευρώ, χάρη στο άλμα του 45% στις τιμές των ακινήτων. Αυτόν το «κρυφό» πλούτο οι δανειστές και οι αγορές τον βλέπουν ως την απόλυτη εγγύηση, αλλά για την κυβέρνηση είναι μια ωρολογιακή βόμβα. Αν τολμήσουν να εξισώσουν τις αντικειμενικές με τις εμπορικές αξίες, ο ΕΝΦΙΑ θα εκτιναχθεί σε επίπεδα που θα προκαλέσουν κοινωνική εξέγερση. Γι' αυτό και το «πάγωμα» των αντικειμενικών τιμών από το 2022 είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας για να διατηρηθεί ο μέσος φόρος στα 254 ευρώ και να μη θυσιαστεί η μεσαία τάξη στον βωμό των εσόδων.

Η Αττική των δύο ταχυτήτων και το προεκλογικό δίχτυ των απαλλαγών

Μου μεταφέρουν ότι η ακτινογραφία του ΕΝΦΙΑ για το 2026 δείχνει μια χώρα χωρισμένη στα δύο, με την Αττική να σηκώνει το μισό φορολογικό βάρος (1,23 δισ. ευρώ) και τη Δυτική Μακεδονία να βρίσκεται στον αντίποδα. Μαθαίνω ότι τα επιτελεία της κυβέρνησης ποντάρουν πολλά στο «στρατό» των 2,5 εκατομμυρίων απαλλασσόμενων φορολογουμένων. Η επέκταση των ελαφρύνσεων σε μικρούς οικισμούς και η αύξηση της έκπτωσης για τις ασφαλισμένες κατοικίες δεν είναι τυχαίες κινήσεις. Είναι το δίχτυ ασφαλείας που ρίχνει η κυβέρνηση για να κρατήσει ζωντανό το αφήγημα της κοινωνικής ευαισθησίας, την ώρα που η ακρίβεια ροκανίζει το διαθέσιμο εισόδημα. Φαίνεται ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι πλέον το απόλυτο εργαλείο μικροπολιτικής ισορροπίας: μικρές ελαφρύνσεις στους πολλούς, για να συνεχίσουν να πληρώνουν οι «πλούσιοι» της Αττικής χωρίς να γκρινιάζουν υπερβολικά.

Το χρυσό πάρτι στις τράπεζες και ο τριπλασιασμός των μισθών

Είναι η απόλυτη πρόκληση. Οι διαδρομές του χρήματος στις συστημικές τράπεζες έχουν πλέον πολύ συγκεκριμένο προορισμό: τις τσέπες μιας κλειστής ομάδας ανώτατων στελεχών. Η κίνηση της Τράπεζας Πειραιώς να εισηγηθεί μπόνους 22,5 εκατ. ευρώ και τη δυνατότητα τριπλασιασμού των αποδοχών για 26 «εκλεκτούς», προκαλεί ήδη οργισμένες αντιδράσεις στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο. Το επιχείρημα των «καλών επιδόσεων» ακούγεται σαν ανέκδοτο στα αυτιά των δανειοληπτών που «στίβονται» από τον Ηρακλή και των καταθετών που βλέπουν επιτόκια-ψίχουλα. Η στρατηγική είναι σαφής: τα κέρδη βαφτίζονται «επιτυχία της διοίκησης» για να δικαιολογηθούν τα χρυσά μπόνους, την ώρα που το 85% των μερισμάτων φεύγει απευθείας για το εξωτερικό.

Κρατικές εγγυήσεις για τα μπόνους και το καπέλο των επιτοκίων

Η προκλητική αύξηση των μεταβλητών αποδοχών στις τράπεζες δεν θα ήταν εφικτή χωρίς το «μαξιλάρι» του ελληνικού Δημοσίου. Μαθαίνω ότι στην αγορά συζητείται έντονα πως οι διοικήσεις μοιράζουν εκατομμύρια στους εαυτούς τους, στηριζόμενες στην αναβαλλόμενη φορολογία και στις κρατικές εγγύησεις για τα κόκκινα δάνεια. Είναι το απόλυτο παράδοξο: το κράτος εγγυάται τα κεφάλαιά τους και οι τράπεζες απαντούν με «καπέλο» στα επιτόκια δανείων και μπόνους που φτάνουν το 200% του μισθού. Για τους 26 της Πειραιώς και τα αντίστοιχα στελέχη των άλλων συστημικών, η κρίση είναι μια μακρινή ανάμνηση, όσο οι πλάτες του Δημοσίου παραμένουν γυμνές για να στηρίζουν το δικό τους «χρυσό» payout ratio.

Η τράπεζα-φάντασμα στην Πανεπιστημίου και το «στοπ» του Βουρλιώτη

Μου λένε πως η περίπτωση της ιρανικής τράπεζας Saderat έχει προκαλέσει «ηλεκτροσόκ» στους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Είναι το απόλυτο παράδοξο μια τράπεζα που κατηγορείται από τον ΟΗΕ και την Ε.Ε. ότι χρηματοδοτεί τη Χεζμπολάχ και τους Φρουρούς της Επανάστασης να στεγάζεται σε ακίνητο της Τράπεζας της Ελλάδος, ακριβώς απέναντι από τα Προπύλαια. Μαθαίνω ότι η δέσμευση των περιουσιακών της στοιχείων από τον Χαράλαμπο Βουρλιώτη τον περασμένο Οκτώβριο ήταν το αποτέλεσμα ασφυκτικών πιέσεων από τις δυτικές υπηρεσίες που έβλεπαν την Αθήνα ως «πλυντήριο» για τα δάνεια του IRGC. Η Saderat παραμένει «παγωμένη», αλλά οι διασυνδέσεις της θεωρούνται ακόμα ενεργές στο παρασκήνιο.

Real Estate με άρωμα Τεχεράνης σε Νότια Προάστια και Κρήτη

Μαθαίνω ότι η ΕΥΠ και η Αρχή για το Ξέπλυμα έχουν βάλει στο μικροσκόπιο τους  μία επιχείρηση που αφορά σε υπό ανέγερση οικοδομές στα νότια προάστια και μεσιτικά γραφεία στην Κρήτη που λειτουργούν ως «κουμπαράδες» των Φρουρών της Επανάστασης. Οι πληροφορίες μου λένε ότι τα κεφάλαια φτάνουν στην Ελλάδα μέσω δαιδαλωδών διαδρομών από τον Παναμά και την Τουρκία, με στόχο να «ξεπλυθούν» σε πολυτελείς κατασκευές. Το Ιράν φαίνεται να «αγοράζει» ρευστότητα σε ελληνικό έδαφος, την ώρα που το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ σφίγγει τη θηλιά των κυρώσεων.