Η άφιξη της φορτωμένης με βόμβες Κοβέσι, ο πονοκέφαλος που προκαλούν δεκάδες βουλευτές στον Μητσοτάκη και ο μικρός «πάγκος» που έχει η ΝΔ

Ποπ κορν

Θα πάω από σήμερα στο σούπερμάρκετ να πάρω ποπ κορν για αύριο. Η Λάουρα Κοβέσι θα έρθει στην Αθήνα για να δει τον Γιώργο Φλωρίδη και έπειτα θα πάει στους Δελφούς όπου μαθαίνω ότι θα ρίξει βόμβες κατά όσων εμποδίζουν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να κάνει τη δουλειά της. Γιατί, ξέρετε, εδώ μονο ο Άδωνις ακούγεται που οδύρεται για την «στοχοποίηση» των συναδέλφων του. Το ότι η Πόπη Παπανδρέου και οι συνάδελφοί της έπαιρναν κουτσουρεμένες τις ηχογραφήσεις από την Αστυνομία, χωρίς να περιλαμβάνονται τα ονόματα πολιτικών, δεν το λέει κανείς. Ή σχεδόν κανείς. Εγώ το λέω.

Δεκάδες πονοκέφαλοι

Δεν λένε να κοπάσουν οι πονοκέφαλοι που ταλαιπωρούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ενώ πλέον πρέπει να νιώθει πως δεν μπορεί να τον ακούσει κανένας. Αναφέρομαι στην πρόθεση δεκάδων βουλευτών της ΝΔ, ακόμα και 60 στον αριθμό, που δεν έχουν καμία διάθεση να πάνε να ψηφίσουν την άρση ασυλίας των 11+2 βουλευτών που περιλαμβάνονταν στις δυο τελευταίες δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όλοι τους σκέφτονται, «τρελός είμαι να βάλω το κεφάλι μου στον ντορβά και θα ψηφίσω κατά των ρουσφετιών;». Λογική η απορία για όσους και όσες εκλέγονται «σφίγγοντας χέρια», με άλλα λόγια διαβεβαιώνοντας τους ψηφοφόρους τους πως θα τους εξυπηρετεί σε κάθε δυσκολία.

Ο Μάκης παίζει με τα νεύρα

Ο Μάκης Βορίδης ήταν ο ένας εξ αυτών που δήλωνε με παρρησία πως έχει (και νομικό) πρόβλημα να ψηφίσει υπέρ της άρσης ασυλίας των γαλάζιων συναδέλφων του. Χτες, όμως, μιλώντας στο OPEN είπε πως νομικά επιμένει πως δεν πρέπει να αρθεί η ασυλία των γαλάζιων βουλευτών, επισημαίνοντας όμως πως δεν μπορεί να αγνοήσει και τη θέληση των ίδιων των ελεγχόμενων να αρθεί η ασυλία τους. Να σας ενημερώσω πως από το Μαξίμου έπεσαν κάποια τηλέφωνα, αλλά στον Μάκη του αρέσει να παίζει με τα νεύρα των συνομιλητών του. Έτσι θα δημοσιοποιήσει την τελική του απόφαση αύριο το μεσημέρι στην ψηφοφορία στην Ολομέλεια.

Έπεσαν σε παγίδα ενώ μπορούσαν να την αποφύγουν

Η ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας στο μεταξύ, αν και είναι ονομαστικές, δεν συγκεντρώνουν σχεδόν ποτέ όλους τους βουλευτές. Συνήθως 50 με 60 λείπουν από τις συγκεκριμένες διαδικασίες. Ωστόσο αυτή τη φορά φαίνεται πως θα λείψουν ή θέλουν να λείψουν πολλοί βουλευτές της ΝΔ, οδηγώντας έτσι την αντιπολίτευση να πει πως ο Μητσοτάκης έχει χάσει τα στηρίγματά του στην ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος. Προφανώς σε μια διαδικασία υποβολή μομφής προς την κυβέρνηση όλοι οι βουλευτές θα γυρίσουν στο «μαντρί», αλλά και πάλι αν πολλοί γαλάζιοι εκλεγμένοι δεν ακολουθήσουν την χαλαρή «γραμμή» του Μητσοτάκη, θα υπάρχει πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση.

Λίγοι «παγκίτες»

Ο «πάγκος» πάντως του Μητσοτάκη έχει πρόβλημα και δεν έχει ατελείωτο «βάθος». Ο Θανάσης Καββαδάς, ο βουλευτής Λευκάδας που έγινε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης στη θέση του Μακάριου Λαζαρίδη, στο βιογραφικό του έχει δηλώσει πως άνοιξε κάβα ποτών ενόσω ήταν αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Το θέμα το «τσίμπησε» το ΠΑΣΟΚ που δεν αφήνει τέτοια να πέσουν κάτω. Στο μεταξύ βρήκα φωτογραφίες που ο βουλευτής εμφανίζεται το 2017 σε γιορτή στη Λευκάδα εκπροσωπώντας την εταιρία, ενώ σε διαφημιστικό ιστότοπο επιβεβαιώνεται πως ιδρυτής της «ΚΑΒΒΑΔΑΣ ΑΕ - ΕΜΠΟΡΙΟ ΠΟΤΩΝ» ήταν το 1987 «ο Θανάσης Καββαδάς που με αφετηρία τη γενέτειρά του, μπήκε δειλά-δειλά στο χώρο του εμπορίου με τη διακίνηση και εμπορία των κρασιών Vilitsa».

Κακή φάμπρικα

Είμαι από αυτούς που από την πρώτη στιγμή είπα πως ο Μακάριος Λαζαρίδης έχει προσληφθεί παράνομα το 2007 και το 2013, αφού δεν είχε τα αναγκαία πτυχία, γι αυτό και έλεγα πως πρέπει να αποπεμφθεί «χθες» από την κυβέρνηση. Ωστόσο έχειο ανοίξει μια περίεργη φάμπρικα με τα πτυχία και το αν έχουν διάφοροι πολιτικοί. Να πω σε αυτό το σημείο πως πολιτικός και βουλευτής μπορεί να είναι και ένας άνθρωπος χωρίς πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Και αυτό είναι καλό, γιατί έχω γνωρίσει πλήθος πολιτικών προσώπων που σκάμπαζαν πολύ περισσότερα από διάφορους «φωστήρες». Το ζήτημα είναι να μην καταλαμβάνει παράνομα θέσεις, όχι να καταφέρνει να τον εκλέξει ο κόσμος.

Το βουβό ρεύμα προς το ΠΑΣΟΚ και το 17%

Και μιας και αναφέρθηκα στο ΠΑΣΟΚ, οι εκτιμήσεις και οι αναλύσεις δημοσκόπων με τους οποίους συνομιλώ τακτικά -καθημερινά θα έλεγα- περιγράφουν μετατοπίσεις ψηφοφόρων που προκαλούν κρύο ιδρώτα στο Μαξίμου και μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για μεγάλες ανατροπές. Σε αυτό το πλαίσιο καταγράφεται μια βουβή μετακίνηση ψηφοφόρων, είτε άστεγων πολιτικά, είτε από τη Νέα Δημοκρατία, προς το ΠΑΣΟΚ, το οποίο πλέον αντιμετωπίζεται από ένα μέρος του εκλογικού σώματος ως η μοναδική σοβαρή εναλλακτική. Δημοσκόποι που διαβάζουν το βάθος των μετρήσεων, βλέπουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αγγίζει σύντομα το 17% στην πρόθεση ψήφου, ένα ποσοστό τροφοδοτούμενο από την οργή για τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ, την ατμόσφαιρα των σκανδάλων, τα οικονομικά προβλήματα στην περιφέρεια (όπου εντοπίζεται η μεγαλύτερη δυναμική για το ΠΑΣΟΚ) και την εξόφθαλμα σκανδαλώδη υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη. Δημοσκόπος μου έλεγε τις προάλλες ότι το ρεύμα αυτό διαμορφώνεται με απότομο τρόπο και αν αυτή η τάση της μετατόπισης αρκετών ψηφοφόρων της ΝΔ προς το ΠΑΣΟΚ συνεχιστεί με ταχείς-ακαριαίους ρυθμούς, τότε η κάλπη του 2027 δεν αποκλείεται να φέρει δομική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, το εύρος και το μέγεθος της οποίας δύσκολα μπορεί κάποιος να προβλέψει στηριζόμενος στα σημερινά δεδομένα.

Η «μεταγραφή αεροδρομίου» που αλλάζει τον χάρτη

Και ενώ κάποιοι αποχωρούν την ώρα της μάχης κάποιοι ετοιμάζονται να μεταπηδήσουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και φέρονται να έχουν δώσει ήδη τα χέρια με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αν οι πληροφορίες που φτάνουν στο γραφείο μου αληθεύουν, ο Νίκος Ανδρουλάκης ετοιμάζεται να πυροδοτήσει πολιτική βόμβα μεγατόνων. Μιλάμε για μια μεταγραφή «αεροδρομίου» από άλλον πολιτικό χώρο, που θα προκαλέσει σοκ και δέος στον ανταγωνισμό. Το πρόσωπο αυτό, που κουβαλά βαρύ εκτόπισμα, ισχυρό λαϊκό έρεισμα και είναι γνωστό για την ηθική του, δεν έρχεται απλώς για να γεμίσει το ψηφοδέλτιο, αλλά για να «πρασινίσει» ολοκληρωτικά την περιφέρεια στην οποία θα κατέβει.

Όταν ανακοινωθεί το όνομα, ο πολιτικός σεισμός θα γίνει αισθητός μέχρι το Μαξίμου. Η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει πλέον ότι δεν παίζει άμυνα, αλλά κάνει ρεσάλτο στις εφεδρείες των... άλλων παρατάξεων, επιβεβαιώνοντας πως το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ο μόνος πόλος που μπορεί να προκαλέσει δομικές ανατροπές. Η αντίστροφη μέτρηση για τις ανακοινώσεις ξεκίνησε και τίποτα δεν θα είναι το ίδιο την επόμενη μέρα.

Το επιτελικό βραχυκύκλωμα και η ακυβερνησία του Μαξίμου

Πάμε ξανά στα της κυβέρνησης. Η δραματική περιπέτεια υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, ο οποίος νοσηλεύεται διασωληνωμένος στον «Ευαγγελισμό», έχει προκαλέσει πρωτοφανές λειτουργικό κενό στην καρδιά της κυβέρνησης. Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ ήταν «εγκέφαλος» του συντονισμού και ο μοναδικός έμπιστος δίαυλος με ισχυρά επιχειρηματικά τζάκια, αλλά και με την κοινοβουλευτική ομάδα. Χωρίς την παρουσία του, το Μέγαρο Μαξίμου μοιάζει με κέντρο ελέγχου σε παράλυση, ακριβώς τη στιγμή που οι δικαστικές εξελίξεις, οι δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι εσωκομματικές τριβές απαιτούν λεπτούς χειρισμούς και σιδηρά πυγμή.

Η διαβολοβδομάδα στη Βουλή και ο φόβος της γαλάζιας ανταρσίας

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με μια εφιαλτική συγκυρία, αφού αύριο, η Ολομέλεια καλείται να αποφασίσει για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χωρίς τον Μυλωνάκη στο πόστο του ή κάποιον συντονιστή τέλος πάντων, για να ευθυγραμμίσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα, ο φόβος για έναν «στρατό ατάκτων» που θα εκφράσει τη δυσαρέσκειά του στην κάλπη είναι διάχυτος. Οι βουλευτές, πιεσμένοι από τις εξελίξεις και από τη βάση, αλλά και τρομοκρατημένοι από το φαινόμενο Λαζαρίδη, αισθάνονται πλέον ακάλυπτοι. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως 60 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζουν ανταρσία με κάποιους να απέχουν από την ψηφοφορία και κάποιους να ετοιμάζονται να καταψηφίσουν την άρση ασυλίας.

Το σήμα Παπακωνσταντίνου από την Ουάσιγκτον

Ενώ στην Αθήνα το πολιτικό θερμόμετρο χτυπά κόκκινο, η υποδιοικήτρια της ΤτΕ, Χριστίνα Παπακωνσταντίνου, βρέθηκε στην καρδιά των διεθνών εξελίξεων στην Ουάσιγκτον. Στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, το κλίμα ήταν κάθε άλλο παρά ανέφελο, με τη γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή να ρίχνει βαριά σκιά στις παγκόσμιες προοπτικές. Η συμμετοχή της σε συζητήσεις για την ανθεκτικότητα των οικονομιών εν μέσω αβεβαιότητας συνοδεύτηκε από την προσπάθεια να πειστούν οι διεθνείς εταίροι πως η Ελλάδα παραμένει όρθια, παρά τις πληθωριστικές πιέσεις και τις περιφερειακές κρίσεις που απειλούν να τινάξουν τον παγκόσμιο προϋπολογισμό στον αέρα.

Εποπτεία και κουλτούρα απέναντι στο τραπεζικό πλιάτσικο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρουσία της υποδιοικήτριας σε εκδηλώσεις για την εποπτική κουλτούρα, σε μια συγκυρία όπου η κριτική για τις ελληνικές τράπεζες και τα bonus των εκατομμυρίων έχει πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας. Οι επαφές της με στελέχη του ΔΝΤ, μετά την αξιολόγηση του 2025, «κλείδωσαν» την εικόνα του χρηματοπιστωτικού τομέα, όμως οι ψίθυροι στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον αφορούσαν στην ανάγκη για πραγματική εποπτεία που δεν θα επιτρέπει την ασυδοσία. Η Παπακωνσταντίνου επιχείρησε να ισορροπήσει ανάμεσα στην τραπεζική σταθερότητα και τις διεθνείς απαιτήσεις για διαφάνεια, την ώρα που η παγκόσμια οικονομία αναζητά απεγνωσμένα αναχώματα απέναντι σε ένα νέο κύμα αστάθειας.

Ο τραπεζικός χορός των δισεκατομμυρίων πάνω στο πτώμα της οικονομίας

Η εικόνα των τεσσάρων συστημικών ομίλων να μοιράζουν 2,8 δισ. ευρώ σε μερίσματα και buybacks αποτελεί την πιο κυνική επιβεβαίωση της αποσύνδεσης του τραπεζικού συστήματος από την κατάσταση στη χώρα. Ενώ η πραγματική οικονομία αιμορραγεί από την ακρίβεια, οι τράπεζες στήνουν πάρτι πάνω στα ερείπια, μετατρέποντας τις ληστρικές προμήθειες και την ακραία ψαλίδα των επιτοκίων σε «ζεστό χρήμα» για τους μετόχους. Η περίφημη «επενδυτική ελκυστικότητα» δεν είναι παρά το προϊόν της άγριας αφαίμαξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, που βλέπουν τον πλούτο τους να ρευστοποιείται για να χτιστούν τα χρυσά buffers της κεφαλαιακής ελίτ.

Η πρόκληση του 85% της Εθνικής και η... ιδιωτικοποίηση των κερδών

Η Εθνική Τράπεζα τερματίζει το κοντέρ της πρόκλησης, δεσμεύοντας το 85% των κερδών της (1 δισ. ευρώ) για διανομή, την ώρα που η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα ασφυκτιά. Είναι το απόλυτο παράδοξο: τράπεζες που κρατήθηκαν στη ζωή με το αίμα του φορολογουμένου, σήμερα λειτουργούν ως αυτόνομοι μηχανισμοί πλουτισμού, αδιαφορώντας για τον αναπτυξιακό τους ρόλο. Με τη Eurobank, την Πειραιώς και την Alpha Bank να ακολουθούν στον ίδιο δρόμο, η στρατηγική για διανομές 5 δισ. έως το 2030 μοιάζει με συμβόλαιο θανάτου για την πιστωτική επέκταση, αφού τα κεφάλαια αντί να πέφτουν στην αγορά, θυσιάζονται στον βωμό των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων.

Η κανονικοποίηση της αισχροκέρδειας και η ήττα στην κοινωνία

Αυτό που οι τραπεζίτες πλασάρουν ως «ώριμο μοντέλο», είναι στην πραγματικότητα η οριστική ταφόπλακα στον κοινωνικό ρόλο του τραπεζικού συστήματος. Η «βελτίωση του ενεργητικού» δεν μεταφράζεται σε ελαφρύνσεις για τους δανειολήπτες, αλλά σε επιθετικά προγράμματα επαναγοράς μετοχών που θωρακίζουν τα bonus των διοικήσεων. Η επιτυχία των τραπεζών στον επενδυτικό χάρτη είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αποτυχίας τους στην πραγματική οικονομία, αφού ένα σύστημα που ευημερεί μόνο όταν στραγγαλίζει τους πελάτες του, δεν είναι πυλώνας σταθερότητας για την πραγματική οικονομία, αλλά μηχανισμός που επιταχύνει την κοινωνική αποσύνθεση εν μέσω γεωπολιτικής καταιγίδας.