Η αμείωτη γκρίνια στις τάξεις των βουλευτών για το Μαξίμου, η ανησυχία για ενεργοποίηση του Σαμαρά και οι προσπάθειες να πάει ο Καραμανλής στο συνέδριο της ΝΔ

Γκρίνια, κι άλλη γκρίνια

Δεν λέει να κοπάσει η γκρίνια των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, παρά την κάλυψη που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Άκη Σκέρτσο από το Ναύπλιο και την προσπάθεια του υπουργού Επικρατείας να κοπάσουν οι αντιδράσεις για το Επιτελικό Κράτος. Κυκλοφορεί έντονα πως αρκετοί ισχυροί βουλευτές έχουν στείλει μηνύματα στον πρωθυπουργό ζητώντας του να κάνει αλλαγές στο Μαξίμου, ενώ δεν λείπουν και εκείνοι που λένε να διώξει τον Σκέρτσο από το πρωθυπουργικό επιτελείο, αλλά και να αντικαταστήσει σύντομα τον Γιώργο Μυλωνάκη που ακόμα νοσηλεύεται στο νοσοκομείο.

Τι ενώνει τους «πέντε αντάρτες»

Αναζήτησα μάλιστα να μάθω τι ενώνει τους πέντε «αντάρτες» (Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς) που έβγαλαν την Τρίτη μια ανοικτή επιστολή τους στα «Νέα». Πήρα πολλές απαντήσεις. Η μία, ότι είναι παλιοί συμφοιτητές οι περισσότεροι εξ αυτών. Η άλλη ότι θα δυσκολευτούν να βγουν βουλευτές. Η τρίτη ότι θέλουν να φτιάξουν πτέρυγα «παραδοσιακών» με αναφορές στους Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Και η τέταρτη, ότι κινητοποιούνται από πολύ ισχυρό επιχειρηματία του χώρου της ναυτιλίας και των ΜΜΕ. 

Και δεύτερο κύμα στον ορίζοντα

Και επειδή, δύσκολα όταν αρχίσουν τα όργανα σταματούν αμέσως, σαν να μην έφτανε η πρώτη κίνηση, μαθαίνω πως ήδη «δουλεύεται» και δεύτερη πεντάδα βουλευτών, που θα κινηθεί στην ίδια γραμμή με τους πέντε πρώτους. Θα με ρωτήσετε: Ποια είναι η στόχευση των αποσπασματικών παρεμβάσεων ομάδων βουλευτών ή στελεχών; Θα σας πω ότι η απάντηση βρίσκεται στην επιδίωξη άσκησης ελεγχόμενης πίεσης χωρίς να τίθεται -προς το παρόν- θέμα πλειοψηφίας, αλλά με καθαρό πολιτικό μήνυμα προς το Μαξίμου. Κοινώς, κανείς δεν θέλει να ρίξει την κυβέρνηση (ακόμη τουλάχιστον), αλλά αρκετοί θέλουν να δείξουν ότι η ανοχή έχει όρια. Και αυτό, σε αυτή τη φάση που το Μαξίμου βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, αποκτά άλλη βαρύτητα.

Σήμα χωρίς ρήξη, αλλά με ουσία

Το μοντέλο που φαίνεται να επιλέγεται από την... πλευρά των ανταρτών, στους οποίους αναμένεται να προστεθούν και άλλοι, θυμίζει- όπως το περιγράφουν αρκετοί στο παρασκήνιο– «κύματα εσωτερικής πίεσης», ώστε να μην υπάρξει άμεση αποσταθεροποίηση, αλλά να καταστεί σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα. Με μικρές ομάδες βουλευτών να παρεμβαίνουν διαδοχικά, θα επιχειρηθεί να δημιουργηθεί κλίμα διαρκούς υπενθύμισης προς την ηγεσία. Το ερώτημα είναι πόσο ανθεκτικό θα αποδειχθεί ότι είναι το κεντρικό σύστημα εξουσίας στο σκηνικό που στήνεται, ώστε να αντιμετωπίσει τα διαδοχικά κύματα. Και όταν γράφω «κύματα» δεν εννοώ φυσικά μόνο τις νέες παρεμβάσεις, οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες ετοιμάζονται, αλλά και πιθανώς νέες βόμβες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και για άλλες υποθέσεις εκτός του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Γαλάζιο ρήγμα με ονοματεπώνυμο και στόχο το Μαξίμου

Η κοινή παρέμβαση των πέντε άνοιξε λοιπόν κανονικό μέτωπο, με αιχμές για ένα «επιτελικό κράτος» που έχει αυτονομηθεί. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι παραιτήσεις και τα αιτήματα άρσης ασυλίας λειτούργησαν ως αφορμή, αλλά το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Και πίσω από τις γραμμές, ο στόχος δεν είναι άλλος από τον πυρήνα του Μαξίμου και κυρίως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Ποιο είναι αυτό; Ο Άκης Σκέρτσος. Να θυμίσω ότι πρόσφατα ο Άκης Σκέτσος έγραψε άρθρο με τίτλο «κοινωνία πολιτών ή κοινωνία πελατών;», πυροδοτώντας οργή στις τάξεις των βουλευτών της ΝΔ.

Το κλίμα που βαραίνει, οι αποκλίσεις και η ενιαία τάση

Το κλίμα βαραίνει και από άλλες παρεμβάσεις, όπως εκείνη του στενού συνομιλητή του Αντώνη Σαμαρά, Μίλτου Χρυσομάλλη, που τις προάλλες άνοιξε ιδεολογικό μέτωπο για τα ομόφυλα ζευγάρια με στόχο να ενεργοποιήσει τα δεξιά αντανακλαστικά της εκλογικής βάσης της ΝΔ. Εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις, στο παρασκήνιο καταγράφονται σχεδόν καθημερινά και άλλες μικρές αποκλίσεις, που όμως αθροιστικά δείχνουν ενιαία τάση αμφισβήτησης.

Φόβοι για ανταρσία και καχυποψία για τα ψηφοδέλτια

Το πιο ανησυχητικό για το Μαξίμου είναι ότι αρχίζει να διαμορφώνεται –όπως το περιγράφουν–άτυπη εσωκομματική αντιπολίτευση. Όχι με όρους ρήξης, όχι με κάποιο πρόσωπο -προς το παρόν- να αποτελεί σημείο αναφοράς,  αλλά με συνεχή αμφισβήτηση της γραμμής και... βλέπουμε. Να σημειώσω εδώ ότι εκτός των άλλων η συζήτηση για ανανέωση ψηφοδελτίων με πρόσωπα κοντά στο πρωθυπουργικό περιβάλλον έχει πυροδοτήσει καχυποψία. Με τα ποσοστά να πιέζουν, αρκετοί βλέπουν και προσωπικό κίνδυνο για την επανεκλογή τους. Και φανταστείτε τι έχει να συμβεί στην περίπτωση της επιβεβαίωσης εκλογικών σεναρίων που θέλουν τα ποσοστά της ΝΔ σε συνθήκες αληθινής εκλογικής μάχης να συρρικνώνονται κάτω από το 25%, να χάνει δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και το μπόνους των εδρών.

Συνεδρίαση Κ.Ο. για εκτόνωση, αλλά το θέμα άνοιξε

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προχωρήσει σε συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου (αντί για 30 Απριλίου που ήταν αρχικά προγραμματισμένο), επιχειρώντας -όπως λένε συνεργάτες του- να ρίξει τους τόνους ενόψει συνεδρίου. Το ερώτημα, όμως, είναι αν προλαβαίνει. Γιατί, όπως μου το έθεσε έμπειρος γαλάζιος, «όταν ανοίξει τέτοια κουβέντα, δεν κλείνει εύκολα και δεν γνωρίζω αν υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος ώστε να ανατραπεί η κατάσταση και να αλλάξει το κλίμα. Άσε που κανένας δεν γνωρίζει πλέον τι μπορεί να σκάσει στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα και να δρομολογήσει εξελίξεις που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε σήμερα».

Ο Σαμαράς ήρεμος στον Βάρσο 

Τα «λαγωνικά» μου τον πέτυχαν το μεσημεράκι της Τρίτης τον Αντώνη Σαμαρά να περνά το κατώφλι του Βάρσου στην Κηφισιά, σε διάθεση που δεν πρόδιδε καμία ένταση. Χαλαρός, σχεδόν ανέμελος, με το γνώριμο στιλ του, σαν να μην τρέχει τίποτα.  Και όπως μου το έθεσε άνθρωπος που τον ξέρει, «όταν ο Σαμαράς φαίνεται ήρεμος, τότε κάτι ετοιμάζεται». Το αν αυτή η γαλήνη είναι πριν από καταιγίδα ή απλώς στάση αναμονής, θα φανεί σύντομα.

Ποιος κορυφαίος υπουργός του Κυριάκος Μητσοτάκης, που σήμερα πρωταγωνιστεί στην επικαιρότητα, είχε παλαιότερα την ιδιότητα του blogger;

Γιατί, όπως θυμούνται οι πιο παλιοί του διαδικτύου, στα νεανικά του χρόνια έγραφε ανώνυμα σε blog και μάλιστα δεν χάιδευε καθόλου τη Νέα Δημοκρατία. Κριτική, αιχμές και απόψεις που σήμερα θα έκαναν αρκετούς να σηκώσουν το φρύδι.

Το ερώτημα είναι απλό: ποιος είναι; Και κυρίως… ποιοι έχουν κρατήσει τα παλιά του γραπτά;

Ανησυχούν για τον Σαμαρά

Στα «πηγαδάκια» που είχαν στηθεί στο περιθώριο του προσυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας στο Ναύπλιο, πληροφορούμαι πως μεγάλο μέρος των συζητήσεων αφορούσε έναν φαινομενικά “outsider”: Τον Αντώνη Σαμαρά. Η Αργολίδα είναι ένα από τα «κάστρα» της κυβερνώσας παράταξης και υπάρχει ο φόβος πως ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί με ένα «νεύμα» να αποσπάσει μια μερίδα ψηφοφόρων από τη ΝΔ. «Και αν γίνει κάτι τέτοιο σε όλη την Ελλάδα, τότε η αυτοδυναμία θα απομακρυνθεί κι άλλο», μου έλεγε παριστάμενος που με πληροφόρησε σχετικά.

Προσπαθούν να φέρουν τον Καραμανλή

Και μέσα σε όλα αυτά, σε «αγκάθι» για το συνέδριο αναδεικνύεται το εάν ο Κώστας Καραμανλής θα πάει στο συνέδριο. Από την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού είχε διαρρεύσει πως δεν θα πάει, γιατί μπορεί να δυσαρεστήσει αρκετούς, αλλά ακούω πως διάφοροι ισχυροί παράγοντες προσπαθούν να τον πείσουν να δώσει το «παρών» κανονικά. Φαίνεται όμως πως οι προσπάθειες, μεταξύ άλλων του προέδρου του συνεδρίου Θόδωρου Ρουσόπουλου, δεν πιάνουν τόπο και γι αυτό τις τελευταίες μέρες η Ντόρα Μπακογιάννη δίνει συνεντεύξεις καλώντας τον να αλλάξει γνώμη. Βλέπετε, ήταν υπουργός εξωτερικών του και διατηρούν καλές σχέσεις μέχρι σήμερα.

Προγραμματικός ανταγωνισμός

Σας έχω γράψει επανειλημμένα πως ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας, επιδιώκοντας την δεύτερη θέση, έχουν ήδη αρχίσει τις εκατέρωθεν βολές. Δεν έχουμε δει ακόμα σκληρές εκφράσεις, αλλά είναι εμφανές πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ο πρώην πρωθυπουργός, όσο πλησιάζουμε στην κάλπη, θα σκληρύνουν τη στάση τους. Βλέπω όμως ότι υπάρχει και προγραμματικός ανταγωνισμός. Μέσα στο Σαββατοκύριακο, ίσως και την Πρωτομαγιά, η Αμαλίας θα δημοσιοποιήσει το προγραμματικό «μανιφέστο» του μελλοντικού κόμματος, στο οποίο θα περιλαμβάνεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, και πρόταση για επιβολή 35ωρης εργασίας. Χτες ο Νίκος Ανδρουλάκης -όλως τυχαίως- δημοσιοποίησε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για κίνητρα σε επιχειρήσεις ώστε να εφαρμόσουν 32ωρο ή 35ωρο με διατήρηση των αποδοχών. Αν η κόντρα παραμείνει στο προγραμματικό επίπεδο, θα δούμε ενδιαφέρουσες δεσμεύσεις. Αν αρχίσουν οι αλληλοκατηγορίες, τα αποτελέσματα δεν θα είναι ενθαρρυντικά.

Ο Λαζαρίδης «οργώνει» την Καβάλα

Τον χάσαμε τον Μακάριο Λαζαρίδη μετά την παραίτησή του από την θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλα φρόντισε το ΠΑΣΟΚ να μας θυμίσει την ύπαρξή του αφού εξέδωσε ανακοίνωση απάντηση στον βουλευτή Καβάλας για μια ανάρτησή του που αφορούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μαθαίνω πάντως ότι ο Λαζαρίδης δεν έχει αφήσει χωριό για χωρίο και εκδήλωση για εκδήλωση στην Καβάλα. Στόχος του είναι, να βγει πρώτος στις επόμενες εκλογές, από τρίτος που είχε πλασαριστεί το 2023. Θέλει, μου λένε, «να κλείσει στόματα» εντός της Νδ γιατί πιστεύει πως του την έστησαν οι συνυποψήφιοί του σε σύμπραξη με κάποιους στο Μαξίμου.

Γκρίνμπεργκ: το καμπανάκι που ακούγεται ξανά στο Μαξίμου

Παρά την αποχώρησή του από τον στενό κύκλο του Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Σταν Γκρίνμπεργκ δεν έχει πάψει,όπως λένε, να παρακολουθεί στενά τις πολιτικές εξελίξεις. Και το τελευταίο διάστημα λέγεται ότι έχει μεταφέρει τους προβληματισμούς του στο Μέγαρο Μαξίμου. Το βασικό σημείο στο οποίο εστιάζει; Ότι υπάρχει ο κίνδυνος να καλλιεργηθεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο η στρεβλή εικόνα της πολιτικής άνεσης ή ακόμη και της άνεσης του χρόνου, επειδή η αντιπολίτευση δεν δείχνει ικανή να καρπωθεί τα οφέλη της φθορά.

Ο ίδιος, ωστόσο, βλέπει αλλιώς τα δεδομένα. Εκτιμά ότι κάτω από την επιφάνεια διαμορφώνεται διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια, που δεν εκφράζεται ακόμη με σαφή πολιτικό φορέα, αλλά υπάρχει και συσσωρεύεται. Και αυτό, όπως λένε ότι πιστεύει ο Γκρίνμπεργκ, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό όταν φτάσει η ώρα της κάλπης, ανεξαρτήτως του ποιος θα κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τελικά τη δυσαρέσκεια.

Ψήφος τιμωρίας και φόβοι για αιφνιδιασμό

Στον πυρήνα της ανάλυσής του, ο Γκρίνμπεργκ εστιάζει σε ένα στοιχείο που θεωρεί κρίσιμο. Αυτό, λοιπόν το στοιχείο, είναι η λογική της «ψήφου τιμωρίας». Δηλαδή, η τάση ενός σημαντικού τμήματος του εκλογικού σώματος να κινηθεί πρωτίστως με αρνητικά κριτήρια, με κριτήρια τιμωρίας της κυβερνητικής πολιτικής, επιδιώκοντας να στείλει μήνυμα αποδοκιμασίας προς την εκάστοτε εξουσία. Αυτό, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να λειτουργήσει ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ισχυρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Όπως μεταφέρουν συνομιλητές του, ο ίδιος θεωρεί ότι η φθορά που έχει συσσωρευτεί τα τελευταία χρόνια δεν είναι επιφανειακή, ούτε μπορεί να αναστραφεί με την ίδια ευκολία με την οποία θα μπορούσε αυτό να συμβεί παρελθοντικά. Αυτός είναι και ο λόγος που προειδοποιεί ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η ισχυρή αντιπολίτευση, αλλά η υποτίμηση της κοινωνικής διάθεσης. Με απλά λόγια: «το πρόβλημα δεν είναι ο αντίπαλος, αλλά το κλίμα». 

Η διαφθορά μπαίνει στην τσέπη και αλλάζει το παιχνίδι

Ένα εύρημα που –όπως μου μεταφέρουν άνθρωποι των μετρήσεων– αρχίζει να βαραίνει σοβαρά είναι ότι η διαφθορά δεν αντιμετωπίζεται πια ως αφηρημένο ζήτημα. Αντιθέτως, όλο και περισσότεροι πολίτες τη συνδέουν ευθέως με την καθημερινότητά τους. Με απλά λόγια, η ακρίβεια, οι πιέσεις στο εισόδημα και η δυσκολία τα βγάλουν πέρα «κουμπώνουν» στο μυαλό τους με φαινόμενα κακοδιαχείρισης και αδιαφάνειας. Αυτό αλλάζει, όπως λένε, τους όρους του παιχνιδιού. Μέχρι πρότινος υπήρχε η αντίληψη ότι τέτοια ζητήματα δεν καθορίζουν την ψήφο. Τώρα, όμως, η εικόνα είναι διαφορετική, αφού όταν η διαφθορά μεταφράζεται σε προσωπικό κόστος, παύει να είναι δευτερεύον θέμα. Και οι αναλυτές και δημοσκόποι προεξοφλούν ότι αυτή η σύνδεση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, ειδικά αν ενισχυθεί τους επόμενους μήνες.

Ραγκούσης αδειάζει Αρβανίτη και δείχνει ΣΥΡΙΖΑ

Ενδιαφέρουσα  υπήρξε η τοποθέτηση του Γιάννη Ραγκούση στους Δελφούς, που ήρθε να ακυρώσει στην πράξη όσα είχε αφήσει να εννοηθούν ο Κώστας Αρβανίτης περί νοθείας στις εκλογές (Ο ίδιος βέβαια ξεκαθάρισε ότι τα λόγια του παρερμηνεύτηκαν, αφού είπε ότι δεν μίλησε ποτέ για νοθεία). Όταν ρωτήθηκε ο Γιάννης Ραγκούσης ευθέως για τις εκλογές του 2023, εκείνος μίλησε για αποτέλεσμα που «πειράχτηκε», αλλά εκ των έσω και όχι μέσω κάποιου εξωτερικού σχεδίου. Μια φράση που σηκώνει πολλές αναγνώσεις και μου έφερε στο μυαλό Κατρούγκαλο και ΣΙΑ.

Νέα φουρνιά παίρνει θέση στα τηλεοπτικά χαρακώματα

Και μιας και αναφέρθηκα στον ευρύτερο χώρο να σας πω και για τον Αλέξη Τσίπρα όπου βλέπω ότι η ομάδα που κινείται γύρω του ανεβάζει ρυθμούς με στόχο να βγάλει προς τα έξω μια εντελώς διαφορετική, μία εικόνα φρεσκάδας. Διακρίνω μία διάθεση εξωστρέφειας.  Τι θέλω να πω. Πρόσωπα που μέχρι τώρα δούλευαν μακριά από τα φώτα θα αρχίσουν να εμφανίζονται συστηματικά στην τηλεόραση, αναλαμβάνοντας ρόλο προβολής του χαρακτήρα της νέας προσπάθειας. Εκείνο που θα δρομολογηθεί με προσεκτικό τρόπο από εδώ και πέρα θα είναι η σταδιακή είσοδος στο παιχνίδι της καθημερινής πολιτικής αντιπαράθεσης, εκεί που τελικά κρίνονται οι εντυπώσεις.

Δοκιμές προσώπων και πρώτη γεύση από τα πάνελ

Όπως παρακολουθώ λοιπόν, έχουν ξεκινήσει τα πρώτα «δοκιμαστικά», με την Θεώνη Κουφονικολάκου να λειτουργεί ως ένα από τα πρώτα δείγματα γραφής. Οι εμφανίσεις της δεν πέρασαν απαρατήρητες και αξιολογούνται εσωτερικά ως μέρος ευρύτερης διαδικασίας. Στόχος είναι να βρεθούν πρόσωπα που μπορούν να σταθούν με άνεση, να δείξουν τις ικανότητες και την κατάρτισή τους και να σηκώσουν το πολιτικό βάρος, χωρίς να θυμίζουν το παλιό μοντέλο εκπροσώπησης της Αριστεράς. Ωστόσο, όπως σχολιάζεται χαμηλόφωνα στην Αμαλίας, «η τηλεόραση θα δείξει ποιοι αντέχουν».