Το οριστικό deal Σαλμά με τη Χαριλάου Τρικούπη, η αποκάλυψη Πολάκη για το τηλεφώνημα Τσίπρα και ο φόβος της κυβέρνησης για διπλό εγκλωβισμό

Τα μηνύματα που στέλνει ο Μητσοτάκης στις συσκέψεις του Μαξίμου

Μου λένε, και το μαθαίνω από πηγές που γνωρίζουν άριστα το περιεχόμενο των συσκέψεων στην Ηρώδου Αττικού, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να κλείσει άρον άρον τα μέτωπα των εσωκομματικών αμφισβητήσεων, στέλνοντας τελεσίγραφα προς πάσα κατεύθυνση. Η επίμονη άρνηση για σενάρια διαδοχής εν κινήσει και το ξεκάθαρο μήνυμα ότι την κυβέρνηση την ορίζει η κάλπη και όχι οι ηττημένοι, αποτελούν ευθείες βολές με αποδέκτες τόσο εντός (δελφίνοι) κι εκτός Νέας Δημοκρατίας (Αντώνης Σαμαράς, Νίκος Ανδρουλάκης, Αλέξης Τσίπρας).

Το αδιέξοδο των κυλιόμενων μετρήσεων και η ανάδυση των νέων πόλων

Το πραγματικό ζουμί, ωστόσο, βρίσκεται στα στοιχεία των κυλιόμενων δημοσκοπήσεων που φτάνουν στο πρωθυπουργικό γραφείο και προκαλούν νευρικό κλονισμό. Οι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου καθώς η παραδοσιακή βάση της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζει πρωτοφανή σημάδια κόπωσης και αποστασιοποίησης. Με δεδομένο ότι ο δρόμος για την προσέλκυση νέων ψηφοφόρων από άλλες δεξαμενές έχει κλείσει οριστικά, η μητσοτακική στρατηγική εγκλωβίζεται. Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και της Ελπίδας της Μαρίας Καρυστιανού περιπλέκει το σκηνικό, την ώρα που ο Αντώνης Σαμαράς καιροφυλακτεί για το τελειωτικό χτύπημα.

Το ρίσκο της παρελθοντολογίας και ο διπλός εγκλωβισμός

Στα... υπόγεια εργαστήρια επικοινωνίας του Μαξίμου διεξάγεται απεγνωσμένη μάχη ισορροπίας ανάμεσα στην προβολή και υπενθύμιση του μπαμπούλα του 2015 (βλέπε Τσίπρα) και την υπόσχεση ενός θολού μέλλοντος. Κάποιοι στην ηγετική ομάδα της Ηρώδου Αττικού φοβούνται ότι η συνεχής αναμόχλευση του παρελθόντος μπορεί γυρίσει μπούμερανγκ, καθώς οι νεότερες ηλικιακές ομάδες και οι κεντρώοι ψηφοφόροι απαιτούν απτές προσδοκίες. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, αφού η πίεση που δέχεται η ΝΔ από τα δεξιά του θα αναγκάσει, λένε, τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καταφύγει μοιραία σε βίαιη δεξιόστροφη μετατόπιση που μπορεί να τινάξει στον αέρα την κυριαρχία του στο Κέντρο.

Το θρίλερ του εκλογικού πήχη και η ψευδαίσθηση της πολυδιάσπασης

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν καλά ότι η ελπίδα του κυβερνητικού επιτελείου να διασωθεί μέσω μιας «πολιτικής Βαβέλ» στην αντιπολίτευση αποτελεί εξαιρετικά μεγάλο ρίσκο. Ο Μητσοτάκης ποντάρει στον κατακερματισμό των αντιπάλων χώρων, κυρίως στην Κεντροαριστερά, προσδοκώντας ότι το υψηλό ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής θα χαμηλώσει τον πήχη της αυτοδυναμίας. Ωστόσο, οι έμπειροι αναλυτές προειδοποιούν ότι το περιβάλλον του 2026 δεν έχει καμία σχέση με το 2023. Η πολυδιάσπαση δεν λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας, αλλά ανοίγει ανεξέλεγκτα κανάλια για την έκφραση της λαϊκής οργής, απειλώντας να μετατρέψει την επόμενη αναμέτρηση σε εφιαλτικό σκηνικό τιμωρητικής ψήφου και αποχής.

Το ντόμινο της αποσταθεροποίησης: Το διπλό σοκ Τσίπρα – Καρυστιανού και η ακτινογραφία του κατακερματισμού

Πάμε τώρα στον χώρο της αντιπολίτευσης, όπου οι παράλληλες κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού δεν λειτουργούν αθροιστικά, αλλά διαλυτικά για το υπάρχον σκηνικό. Ο καθένας τραβά από διαφορετική δεξαμενή, αλλά το αποτέλεσμα είναι ένα: αποψίλωση δυνάμεων και αποσυσπείρωση των ενδιάμεσων σχηματισμών, των ενδιάμεσων κομμάτων. Ήδη καταγράφονται μετακινήσεις στελεχών, ενώ σε κάποια κόμματα επικρατεί εικόνα διάλυσης. Η Νέα Αριστερά δεν σηκώνει κεφάλι, στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει εσωτερική αποσύνθεση, ενώ η Ελληνική Λύση και η Πλεύση Ελευθερίας βλέπουν διαρροές, αφού ακόμη και αν κερδίζουν από αλλού, όπως για παράδειγμα από τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα, χάνουν ψηφοφόρους προς το κόμμα Καρυστιανού. Στο ΠΑΣΟΚ το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο, καθώς -αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις-, χάνει έδαφος χωρίς ωστόσο να καταρρέει.

Ο άγνωστος παράγοντας Σαμαράς

Την ίδια ώρα στο Μαξίμου, όπως σας έχω γράψει, δεν φοβούνται τόσο τα νέα κόμματα των Τσίπρα και Καρυστιανού, όσο τον άγνωστο παράγοντα Αντώνη Σαμαρά. Αν προχωρήσει, δεν θα πάρει μαζικά ποσοστά, αλλά μπορεί να κάνει τη ζημιά εκεί που μετράει: σε συγκεκριμένες περιφέρειες και κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά και στην Πελοπόννησο. Και εκεί είναι το θέμα. Σε μια εκλογική μάχη που μπορεί να κριθεί στις λεπτομέρειες, ακόμη και μικρές απώλειες αρκούν για να χαθεί - όχι τόσο η αυτοδυναμία που είναι όνειρο θερινής νυκτός-, αλλά το κρίσιμο ποσοστό πάνω από 25%, ώστε να μην χάσει η ΝΔ το μπόνους των εδρών. Αλλιώς; Αλλιώς πάμε για απλή αναλογική και ο κάθε ένας μπορεί να αντιληφθεί ότι οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

«Πάρε τον Τσίπρα»

Στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Σωκράτη Φάμελλο παρόντα ως, τελευταίο, όπως φαίνεται, πρόεδρο, ο Νίκος Παππάς του πέταξε ευθέως το «πάρε τον Τσίπρα τηλέφωνο για να ξεκαθαρίσει τι θέλει να κάνει». Η εικόνα που βγήκε είναι συγκεκριμένη: ο Φάμελλος να καλείται δημόσια να απευθυνθεί στον πρώην πρόεδρο για να χαράξει ο ΣΥΡΙΖΑ γραμμή. Να το επαναλάβω; Δεν χρειάζεται. Η προτροπή του Νίκου Παππά προς τον Σωκράτη Φάμελλο ακούγεται κάπως εξευτελιστική. Και κάπως έτσι ακούστηκε και μέσα στο κόμμα και το επιβεβαιώνουν αυτό ακόμη και πρόσωπα που υπέγραψαν την πρόταση Φάμελλου για την αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Προσπαθώ να είμαι προσεκτικός και κομψός...

Το ντοκουμέντο της κηδείας και οι ψίθυροι για συνεννόηση

Όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, κρατούν και κάτι ακόμα. Τις προηγούμενες ημέρες  υπήρξε ένα βίντεο από την κηδεία του Νάσου Αθανασίου, που κυκλοφόρησε ευρύτατα στο διαδίκτυο -έγινε viral που λέμε- με τον Φάμελλο να κινείται σαν... ουρά πίσω από τον Τσίπρα, ακολουθώντας τον παντού και ψιθυρίζοντάς του στο αυτί, με τον πρόεδρο της ΕΛ.Α.Σ. να τον ακούει με την αλαζονεία του μεγάλου αρχηγού. Η εικόνα αυτή -που δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα μου θύμισε κάποιες ταινίες με τους βασιλιάδες και τα αφεντικά που τους ακολουθούν οι αυλικοί- ήδη συνδέεται με όσα ειπώθηκαν ακολούθως στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι μάλιστα αδυνατούν να πιστέψουν ότι πρόκειται για απλή εκδήλωση υποταγής μπροστά σε όλο τον κόσμο, με τους παριστάμενους να παρακολουθούν απορημένοι. Κάτι βαθύτερο υποδηλώνει η γλώσσα του σώματος. Γι’ αυτό και ελάχιστοι, ακόμη και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει συνεννόηση ανάμεσα στον Τσίπρα και στον Φάμελλο. Το αντίθετο, μάλιστα, ακούγεται όλο και περισσότερο.

Η αποκάλυψη Πολάκη για τα τηλεφωνήματα του 2023

Στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ο Παύλος Πολάκης έβαλε ένα κρίσιμο κομμάτι στο τραπέζι, ότι στις εσωκομματικές εκλογές του 2023 ο Τσίπρας είχε επικοινωνήσει με τον Παππά για να στηρίξει Κασσελάκη αντί Αχτσιόγλου στον δεύτερο γύρο. Αυτό ειπώθηκε καθαρά. Και αλλάζει τη συζήτηση. Γιατί δείχνει ότι σε κρίσιμη στιγμή υπήρξε παρέμβαση με συγκεκριμένη κατεύθυνση. Και επιβεβαιώνει και όσα ακούμε τα τελευταία χρόνια για τον σιωπηρό ρόλο του Αλέξη Τσίπρα σε εκείνη τη διαδικασία, αλλά και για όσα τραγελαφικά ακολούθησαν με την περίπου βίαιη εκπαραθύρωση του Στέφανου Κασσελάκη από το κόμμα. Αν το βάλεις δίπλα στο σήμερα, η εικόνα γίνεται πιο καθαρή. Δεν μιλάμε για έναν πρώην που απλώς παρακολουθεί. Μιλάμε για κάποιον που, όταν χρειάστηκε, μπήκε στη διαδικασία και επηρέασε τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και ελάχιστοι μέσα στο κόμμα πιστεύουν ότι οι σημερινές κινήσεις γίνονται χωρίς συνεννόηση και ας λένε στην ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα ότι δεν αναμιγνύονται στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων πολιτικών φορέων.

Ο Κασσελάκης κάνει ένα απλό ερώτημα

Ο Στέφανος Κασσελάκης δεν έχασε την ευκαιρία, βγήκε με βίντεο και απευθύνθηκε ονομαστικά σε Δούρου, Παππά και Πολάκη. Το ερώτημα ήταν ευθύ: αν δέχονται ο ΣΥΡΙΖΑ να λειτουργήσει ως «χρήσιμος ηλίθιος» για τον Τσίπρα και το νέο του σχήμα. Το μήνυμά του είναι στοχευμένο και απευθύνεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν ρόλο μέσα στο κόμμα. Και ήρθε τη στιγμή που ήδη έχει ανοίξει κουβέντα για τον παρασκηνιακό ρόλο Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Κασσελάκης βάζει θέμα ευθέως: ποιος κινεί τα νήματα, ποιος ακολουθεί και ποιος θα προχωρήσει στις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε να αναχαιτιστεί η επιρροή του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ. 

Το οριστικό deal του Μάριου Σαλμά με τη Χαριλάου Τρικούπη

Ακούω ότι ο Μάριος Σαλμάς βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από την ένταξή του στο ΠΑΣΟΚ. Οι επαφές με τη Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι καινούριες, αλλά το τελευταίο διάστημα έχουν προχωρήσει σε επίπεδο συμφωνίας. Τα βασικά έχουν κλείσει και απομένει ο τρόπος και ο χρόνος της ανακοίνωσης. Γι’ αυτό όλοι κρατούν χαμηλούς τόνους, μέχρι να «κουμπώσει» πλήρως.

Το εκλογικό πείραμα της Αιτωλοακαρνανίας

Το σχέδιο είναι συγκεκριμένο. Ο Σαλμάς προορίζεται για την Αιτωλοακαρνανία, με στόχο να σηκώσει το βάρος της παρουσίας του κόμματος στον νομό. Δεν μιλάμε για μια απλή μεταγραφή ονόματος, αλλά για κίνηση με εκλογική στόχευση. Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι αν αποδώσει, μπορεί να λειτουργήσει ως μοντέλο και για άλλες περιοχές.

Η «βόμβα» Σαμαρά για Μητσοτάκη και Τσίπρα

Η τελευταία δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά στο Ηράκλειο χτύπησε απευθείας στην καρδιά του Μαξίμου και της ΝΔ, προχωρώντας στην πολιτική εξίσωση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αλέξη Τσίπρα. Στη ζυγαριά της σκληρής δεξιάς πτέρυγας, οι επιλογές των δύο αρχηγών συμπίπτουν πλέον απόλυτα σε όλα τα κρίσιμο μέτωπα -από την εθνική γραμμή και την οικονομική κατεύθυνση μέχρι τα ζητήματα της κοινωνικής ατζέντας- ακυρώνοντας τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.

Η αυτούσια αποδόμηση και η γλαφυρή «ροζ» συγκατοίκηση

Ο πρώην πρωθυπουργός χρησιμοποίησε βαριές εκφράσεις για να περιγράψει την πλήρη σύγκλιση των δύο πόλων. Η αυτούσια τοποθέτησή του δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το μέγεθος του χάσματος: «Δεν μοιάζουν μόνο στην εξωτερική πολιτική, μοιάζουν σε πολλά ακόμα. Και πολλές φορές μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό… Η σημερινή εικόνα Τσίπρα-Μητσοτάκη θυμίζει το στίχο από το τραγούδι του Μηλιώκα: “πόσο άλλαξες, πόσο άλλαξα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ”».

Και ο Ανδρουλάκης βλέπει τα ίδια

Και όσα είπε τις προάλλες ο Νίκος Ανδρουλάκης στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ έρχονται να κουμπώσουν με έναν αναπάντεχο τρόπο πάνω στις πρόσφατες αναφορές του Αντώνη Σαμαρά. Η Χαριλάου Τρικούπη ευθυγραμμίζεται στην ίδια ακριβώς διάγνωση, ενοποιώντας τους δύο βασικούς αντιπάλους της. Η κεντρική γραμμή του ΠΑΣΟΚ αναδύεται πλέον μέσα από το ίδιο σκεπτικό: Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζονται ως οι δύο όψεις του ίδιου ακριβώς νομίσματος οικοδομώντας μία απροκάλυπτα συμβιωτική σχέση.

Το μεγάλο ναυτιλιακό deal: Το Χρηματιστήριο Αθηνών σπάει την τριακονταετή «κατάρα»

Το πολυετές, άκαρπο φλερτ της εγχώριας κεφαλαιαγοράς με την ποντοπόρο ναυτιλία οδηγείται επιτέλους σε γάμο. Η παράλληλη εισαγωγή της Safe Bulkers στο Euronext Athens, δίπλα στο NYSE, αποτελεί ιστορικό ορόσημο. Για πρώτη φορά, πέρα από τα τραπεζικά και εταιρικά ομόλογα, μετοχές του ελληνικού εφοπλισμού πατούν το πόδι τους στο εγχώριο ταμπλό.

Το άρμα του Euronext και οι πέντε μνηστήρες

Αν το ελληνικό χρηματιστήριο δεν είχε αναβαθμιστεί και, κυρίως, αν δεν είχε δεθεί στο άρμα του Euronext, καμία ναυτιλιακή δεν θα περνούσε το κατώφλι του. Ο Διευθύνων Σύμβουλος του ευρωπαϊκού ομίλου, Στεφάν Μπουζνά, διαμηνύει με σιγουριά ότι οι Έλληνες πλοιοκτήτες επιστρέφουν στο «σπίτι» τους. Τουλάχιστον πέντε μεγάλοι ναυτιλιακοί όμιλοι βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις, έτοιμοι να εισάγουν τις μετοχές τους στο χρηματιστήριο Αθηνών.

Η προϊστορία των ομολόγων και το «χρυσό» κανάλι ρευστότητας

Το έδαφος, βέβαια, είχε προετοιμαστεί μεθοδικά τα προηγούμενα χρόνια μέσα από τις μεγάλες ομολογιακές εκδόσεις που απορρόφησαν εκατοντάδες εκατομμύρια από την εγχώρια αγορά. Η Costamare του Κωστή Κωνσταντακόπουλου έσυρε πρώτη τον χορό τον Μάιο του 2021, αντλώντας 100 εκατομμύρια ευρώ. Ακολούθησε η CPLP Shipping του Βαγγέλη Μαρινάκη με δύο εκδόσεις συνολικού ύψους 250 εκατομμυρίων, καθώς και η Safe Bulkers του Πόλυ Χατζηιωάννου με άλλα 100 εκατομμύρια. Αυτές οι κινήσεις απέδειξαν στους εφοπλιστές ότι το ελληνικό σύστημα διαθέτει πλέον το απαραίτητο βάθος για να στηρίξει τα μεγέθη τους.

Τα 30 χρόνια αποτυχίας και το φάντασμα της Σοφοκλέους

Η σημερινή επιτυχία έρχεται να σβήσει τις παταγώδεις αποτυχίες μιας ολόκληρης τριακονταετίας. Το μακρινό 1998, ο αείμνηστος Θεόδωρος Καρατζάς της Εθνικής Τράπεζας, με κυβερνητική εντολή, σχεδίασε την είσοδο των εφοπλιστών στη Σοφοκλέους, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το ίδιο συνέβη και το 2008, όταν ο Σπύρος Καπράλος και ο Γιώργος Βουλγαράκης άλλαξαν μέχρι και τον κανονισμό του Χ.Α. για να πετύχουν έστω μια δευτερογενή εισαγωγή. Οι εφοπλιστές γύριζαν σταθερά την πλάτη, θεωρώντας το ελληνικό πλαίσιο άκρως γραφειοκρατικό σε σχέση με το ευέλικτο αγγλοσαξονικό δίκαιο.

Η ρηχή ελληνική αγορά και ο φόβος του καπετάν Βασίλη

Η ελληνική αγορά ήταν παραδοσιακά πολύ ρηχή για να σηκώσει το βάρος των τεράστιων αυξήσεων κεφαλαίου που απαιτεί η ποντοπόρος ναυτιλία. Υπήρχε, όμως, και ένα βαθύτερο ζήτημα επενδυτικής κουλτούρας. Ο αείμνηστος καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος είχε αποτυπώσει το κλίμα με μια φράση που έγραψε ιστορία: «Πρέπει να το σκεφθούμε καλά, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος σε μία ενδεχομένη μεγάλη πτώση ο κόσμος που μας εμπιστεύθηκε τα χρήματά του, να μας κατηγορεί ότι του φάγαμε τα λεφτά». Αυτή η επιφυλακτικότητα κράτησε τον κλάδο μακριά από την Αθήνα.

Η αμερικανική απόβαση και η επόμενη μέρα

Έτσι, η ελίτ του ελληνικού εφοπλισμού στράφηκε ολοκληρωτικά στις ξένες αγορές, με το NYSE, το NASDAQ και το Όσλο να γίνονται οι βασικοί τους λιμένες. Περίπου 32 ελληνικές εταιρείες φιγουράρουν στις ΗΠΑ, με τη χρηματιστηριακή τους αξία να αγγίζει τα 16 δισεκατομμύρια δολάρια. Η τωρινή κίνηση της Safe Bulkers, όμως, αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού, αποδεικνύοντας ότι το Χρηματιστήριο Αθηνών μπορεί πλέον να κοιτάξει στα μάτια τους διεθνείς επενδυτικούς ναούς.

Από «μαύρο πρόβατο» πρότυπο ανάπτυξης: Το τέλος της 16ετούς επιτήρησης

Η Ελλάδα πέτυχε το απόλυτο restart, αφήνοντας πίσω της τα μνημονιακά ελλείμματα. Οι δίδυμες εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της Κομισιόν σφραγίζουν την έξοδο της χώρας από τις μακροοικονομικές ανισορροπίες. Την ώρα που δέκα ισχυρά κράτη της Ευρωζώνης βουλιάζουν σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, η Αθήνα κλείνει οριστικά έναν επώδυνο κύκλο 16 ετών, στέλνοντας σήμα ισχυρής ανθεκτικότητας στις διεθνείς αγορές.

Το φθινοπωρινό στοίχημα των οίκων και το ράλι των ομολόγων

Η διπλή αυτή πιστοποίηση ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για νέα αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας το ερχόμενο φθινόπωρο του 2026. Οι αγορές ήδη τιμολογούν τη γεωπολιτική σταθερότητα της χώρας παρά την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή. Η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου έχει καθηλωθεί στο 3,7%, ξεπερνώντας την Ιταλία που βρίσκεται στο 3,78%, την ώρα που το βρετανικό 10ετές έχει εκτοξευθεί στο 4,9%, αποτυπώνοντας το βάρος των εγχώριων πλεονασμάτων.

Η δημοσιονομική αντεπίθεση έναντι των ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων

Οι αριθμοί που φτάνουν στα χέρια μου δείχνουν την πλήρη ανατροπή των συσχετισμών. Ο ΟΟΣΑ και η Κομισιόν προβλέπουν ελληνική ανάπτυξη έως 2% για το 2027, όταν η Γερμανία θα σέρνεται στο 0,9% και η Ιταλία στο 0,6%. Το πραγματικό χαρτί όμως είναι η κατακρήμνιση του χρέους, το οποίο αναμένεται να υποχωρήσει ακόμη και στο 129,8% του ΑΕΠ το 2027. Αντίθετα, η Γαλλία βλέπει το δικό της χρέος να σκαρφαλώνει στο 120,9%, επιβεβαιώνοντας ότι οι όροι του παιχνιδιού έχουν αλλάξει ριζικά.