Η βόμβα Αβραμόπουλου για συνεργασία με Τσίπρα, η φόρμουλα για Τζάκρη και ο λογαριασμός της αυτοδυναμίας

Δύο τραπέζια για τον Κυριάκο

Τρεις ή τέσσερις προτεραιότητες, παρακαλώ, από κάθε υπουργό. Το υπουργικό της σημερινής ημέρας έχει κάτι από συμμάζεμα των εκκρεμοτήτων πριν από τις κάλπες, όπως το περιέγραψε χθες ο Κωστής Χατζηδάκης. Με τόσο μικρή λίστα, θα φανεί και τι θεωρεί επείγον ο καθένας. Με απασχολεί εξίσου τι θα μείνει έξω από τις λίστες. Στις 11 το πρωί έχει προγραμματιστεί η συνεδρίαση, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με εισαγωγικές τοποθετήσεις Χατζηδάκη και Άκη Σκέρτσου για τη δουλειά μέχρι τη λήξη της βουλευτικής περιόδου. Η ατζέντα περιλαμβάνει επίσης συγκοινωνίες, εργασιακά και Δικαστική Αστυνομία. Και επειδή οι υπουργοί δεν είναι ολόκληρη η ΝΔ, για τις 17.30 έχει οριστεί η Εκτελεστική Γραμματεία, στα κεντρικά γραφεία του κόμματος.

Ο Δένδιας δεν έδωσε αριθμό

Πήχη τού ζητούν, ποσοστό δεν δίνει. Ο Νίκος Δένδιας, σε συνέντευξή του το σαββατοκύριακο, επιμένει στην αυτοδυναμία ως προγραμματική θέση της Νέας Δημοκρατίας. Όσοι ψάχνουν τελεσίγραφο προς τον πρωθυπουργό μέσα στο κείμενο της συνέντευξης θα δυσκολευτούν, αφού λέει ρητά ότι δεν έχει ορίσει συγκεκριμένο ποσοστό. Από την άλλη, δεν δέχεται να ανοίξει τώρα κουβέντα για κυβερνητικούς εταίρους, επειδή θεωρεί ότι αποδυναμώνει την πρόταση ανανέωσης της εντολής. Παρατήρησα, επίσης, ότι όταν έφτασε η συζήτηση στον Αντώνη Σαμαρά, ο Νίκος χαμήλωσε τους τόνους. 

Ο λογαριασμός της αυτοδυναμίας θα πάει στο Μαξίμου

Η αυτοδυναμία έχει μια περίεργη ιδιότητα, αφού μπορούν να την επικαλούνται πολλοί, αλλά αν δεν έρθει, τον λογαριασμό θα τον παραλάβει ένας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δεν ξέρω αν στο Μαξίμου το έχουν υπολογίσει, αλλά κάθε νέα αναφορά στον συγκεκριμένο στόχο ανεβάζει το πολιτικό κόστος της επόμενης ημέρας. Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Με τους σημερινούς συσχετισμούς, η αυτοδυναμία μού μοιάζει με άπιαστο όνειρο. Αν οι κάλπες βγάλουν ανάγκη για κυβερνητικές συνεργασίες, η συζήτηση δεν θα περιοριστεί στο ποιος θα συγκυβερνήσει με ποιον. Θα ανοίξει και ο εσωκομματικός λογαριασμός. Θα αναζητηθούν ευθύνες για έναν στόχο που διατηρήθηκε ψηλά, ενώ οι πιθανότητες επίτευξής του έμοιαζαν περιορισμένες. Τότε λοιπόν τα ρέστα θα τα ζητήσουν από τον πρωθυπουργό. Διαφωνεί κάποιος;

Ο Άρης άφησε δύο πόρτες ανοιχτές

Για άνθρωπο που έχει βάλει «άνω τελεία» στην πολιτική, αρκετά συγκεκριμένες προϋποθέσεις επιστροφής έθεσε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος. Σε τηλεοπτική του παρέμβαση, δήλωσε διαθέσιμος να συζητήσει ανοίγματα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και ευρύτερη απεύθυνση του Αντώνη Σαμαρά προς το Κέντρο. Δύο αρκετά διαφορετικές διαδρομές, θα μου επιτρέψετε να παρατηρήσω, για τον ίδιο πιθανό επιβάτη. Ο πρώην υπουργός επαίνεσε την αναμονή Σαμαρά πριν από ενδεχόμενη ανακοίνωση κόμματος, θεωρώντας ότι τον προστατεύει από τη φθορά. Μίλησε ακόμη για δυνατότητα κυβέρνησης με πρώτο κόμμα τη ΝΔ και διαφορετικό πρωθυπουργό. Για τη δική του επιστροφή έβαλε προσωπικό όρο να υπάρξει κάποιος που θα τον εμπνεύσει. 

Περιοδείες με δουλειά για όλους

Αρκετή δουλειά μοιράζει στα στελέχη του ο Νίκος Ανδρουλάκης. Στο πρόγραμμα που παρουσίασε στο Πολιτικό Συμβούλιο χωρούν η θεματική εβδομάδα «Η Ελλάδα που παράγει», ένα τριήμερο για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους, αλλά και νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση για τη στέγη. Ο σχεδιασμός προβλέπει εξορμήσεις με βουλευτές και κομματικά κλιμάκια για το παραγωγικό μοντέλο, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος έχει δικό του πρόγραμμα στην Πελοπόννησο. Αυτή την εβδομάδα θα βρεθεί στην Καλαμάτα, για το συνέδριο της ΚΕΔΕ, που θα πραγματοποιηθεί στις 5–7 Νοεμβρίου.

Η Μιλένα συνεχίζει στον εξωδικαστικό

Το άρθρο 23 αποσύρθηκε, αλλά η Μιλένα Αποστολάκη λέει πως υπάρχει ακόμη ένα σοβαρό πρόβλημα για τους δανειολήπτες. Χθες ανακοίνωσε ότι το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει τροπολογία για διάταξη του εξωδικαστικού μηχανισμού, δηλαδή της διαδικασίας με την οποία κάποιος συμφωνεί με τις τράπεζες και τους άλλους πιστωτές του πώς θα αποπληρώσει τα χρέη του. Τι προβλέπει η διάταξη; Ότι η ίδια η συμφωνία ρύθμισης αποτελεί εκτελεστό τίτλο. Με απλά λόγια, αν ο οφειλέτης χάσει τη ρύθμιση, οι πιστωτές μπορούν να προχωρήσουν σε διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης χωρίς να χρειαστούν προηγουμένως ξεχωριστή δικαστική απόφαση. Η Αποστολάκη θεωρεί ότι αυτό ενισχύει υπερβολικά τους πιστωτές και περιορίζει την προστασία των δανειοληπτών. Ζητά, λοιπόν, την κατάργηση της σχετικής πρόβλεψης του άρθρου 27 του νόμου 4738/2020, όπως συμπληρώθηκε το 2026. Περιμένω να δω τι θα απαντήσει η κυβέρνηση.

Η Πέλλα είναι το μεγάλο χαρτί της Τζάκρη

Η Θεοδώρα Τζάκρη δεν χρειάζεται συστάσεις στην Πέλλα. Δεν μιλάμε για παρουσία μόνο στα χαρτιά. Έχει εκλογική διαδρομή, προσωπικό ακροατήριο και αντοχή σε αλλεπάλληλες πολιτικές αναμετρήσεις. Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον της για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ έχει άλλη βαρύτητα από μια συνηθισμένη μετακίνηση. Η ίδια είπε ότι βρίσκεται ήδη σε «πορεία συνεννόησης» και θέλει να συμβάλει στη συγκρότηση μετώπου απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν επιδιώκει, μάλιστα, να ενταχθεί τώρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος. Βλέπω, λοιπόν, μια πολιτικό που γνωρίζει την περιφέρειά της και θέλει να συνεχίσει να την εκπροσωπεί. Το ΠΑΣΟΚ θα είχε κάθε λόγο να αξιοποιήσει αυτή τη δύναμη.

Η φόρμουλα που κρατά την Τζάκρη στο παιχνίδι

Στην περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη, το ερώτημα δεν είναι αν χωρά πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ. Η ίδια προέρχεται από αυτή την παράταξη και σήμερα αναγνωρίζει στην προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη έναν αξιόπιστο δρόμο για την Κεντροαριστερά. Το ζήτημα είναι καταστατικό, αφού υπάρχει ο κανόνας για πέντε θητείες ή 20 κοινοβουλευτικά χρόνια που ψήφισε το Συνέδριο. Συνεπώς συζητείται λύση συνεργαζόμενης υποψηφιότητας, χωρίς οργανική ένταξη. Προσωπικά, θεωρώ ότι αυτή η δυνατότητα αξίζει σοβαρή επεξεργασία. Η πολιτική διεύρυνση χρειάζεται και καθαρές διαδικασίες και ισχυρές προσωπικότητες. Σε κάθε περίπτωση, για τη Θεοδώρα θα βρεθεί η λύση.

Η βόμβα Αβραμόπουλου για συνεργασία με Τσίπρα

Το είπε με τρόπο που δύσκολα περνά απαρατήρητος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ακόμη και το σενάριο μετεκλογικής συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον Αλέξη Τσίπρα δεν το βγάζει από το τραπέζι. «Ο Τσίπρας συνεργάστηκε με τη Δεξιά, θα δίσταζε να συνεργαστεί με την Κεντροδεξιά;» αναρωτήθηκε. Ομολογώ ότι αυτή η φράση μού έκανε -και όχι μόνο σε εμένα- μεγαλύτερη εντύπωση από τις γενικές εκκλήσεις του για πολιτική συνεννόηση. Ο βουλευτής της ΝΔ δεν απέκλεισε ούτε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, βάζοντας εκτός συζήτησης μόνο τα ακραία κόμματα. Την ίδια στιγμή, η Χαριλάου Τρικούπη έχει αποκλείσει μια τέτοια συνεργασία. Και όλα αυτά με το επιχείρημα ότι μετά τις εκλογές του 2027 πρέπει να αποφευχθεί η αστάθεια. Αλλά το ενδιαφέρον βρίσκεται στην πολιτική αντίφαση. Ενώ, κεντρικά, Μαξίμου και ΝΔ επιμένουν στον στόχο της αυτοδυναμίας, ένα έμπειρο γαλάζιο στέλεχος ανοίγει δημόσια το πιο απροσδόκητο μετεκλογικό παράθυρο. Θα ήθελα πραγματικά να ακούσω πώς το αξιολογούν αυτό στο Μαξίμου.

Παγωμάρα στην Αμαλίας

Στην Αμαλίας θα προτιμούσαν, φαντάζομαι, να μη χρειαστεί να απαντήσουν ποτέ σε αυτή την ερώτηση. Όμως, μπαίνω στον πειρασμό να ρωτήσω αν θα μπορούσε ο Αλέξης Τσίπρας να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία. Η ατάκα του Δημήτρη Αβραμόπουλου έφερε στον δημόσιο διάλογο ακριβώς το σενάριο που η ΕΛ.Α.Σ. έχει κάνει σημαία ότι αποκλείει, αλλά που στο παρασκήνιο, στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία, όπως επίσης και στους επιχειρηματικούς ομίλους, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι σιγοψιθυρίζουν. Πριν από λίγες εβδομάδες, στις 13 Οκτωβρίου, ο Τσίπρας είχε δηλώσει πως δεν θα συγκυβερνήσει με τη ΝΔ, ούτε χωρίς τον Μητσοτάκη. Στις 16 Οκτωβρίου μιλούσε για τον αντίπαλο πόλο της Δεξιάς, όχι για συμπληρωματική δύναμη. Τώρα ακούει από έναν έμπειρο «γαλάζιο» πως, αφού συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ, δεν θα δίσταζε να ξανακοιτάξει προς τα δεξιά. Θα στεκόμουν με πολύ μεγάλη προσοχή στον κίνδυνο να τον κυνηγά -τον Αλέξη εννοώ- αυτή η συζήτηση από συνέντευξη σε συνέντευξη. Το τελευταίο που χρειάζεται ένας πολιτικός αρχηγός, εν προκειμένω ο Αλέξης Τσίπρας ως επικεφαλής ενός νέου κόμματος, όταν χτίζει την αντιπολιτευτική του ταυτότητα, είναι να του υπαγορεύει ο αντίπαλος τι θα πρέπει να διαψεύδει. Το χειρότερο, πάντως, για την Αμαλίας θα είναι το σενάριο της συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία να γίνει πεποίθηση στο εκλογικό σώμα...

Οι καταθέτες μένουν με τα ψίχουλα

Είδα τα επιτόκια του Αυγούστου και, ειλικρινά, αναρωτιέμαι τι άλλο πρέπει να συμβεί για να πληρωθεί στοιχειωδώς ο Έλληνας αποταμιευτής. Στις προθεσμιακές έως ενός έτους τα ελληνικά νοικοκυριά έπαιρναν 1,17%, όταν στην Ευρωζώνη ο μέσος όρος ήταν 2,13%. Ακόμη χειρότερα στους λογαριασμούς μίας ημέρας. 0,03% εδώ, 0,29% στην Ευρωζώνη. Την ίδια περίοδο η ΕΚΤ ετοιμαζόταν να αυξήσει ξανά τα δικά της επιτόκια, και πράγματι το έκανε τον επόμενο μήνα. Οι τέσσερις συστημικές, Εθνική, Πειραιώς, Eurobank και Alpha Bank, έχουν κάθε λόγο να χαμογελούν με το κόστος των καταθέσεων. Ο καταθέτης, πάλι, ψάχνει τι ακριβώς του αναλογεί από αυτή την ευημερία.

Στα δάνεια οι τράπεζες θυμούνται τα επιτόκια

Αν ζητήσεις τόκο για τις αποταμιεύσεις σου, οι αποδόσεις είναι ισχνές. Αν όμως ζητήσεις δάνειο, αλλάζει αμέσως το έργο. Τον Αύγουστο, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το μέσο επιτόκιο νέων δανείων έφτασε στο 4,79% και των νέων καταθέσεων έμεινε στο 0,37%. Μια διαφορά 4,42 ποσοστιαίων μονάδων. Στα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου, πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ, η Ελλάδα βρισκόταν στο 4,24%, ενώ η Ευρωζώνη στο 3,34%. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι τραπεζίτης για να αντιληφθεί ποιος πληρώνει περισσότερο. Θα είχε ενδιαφέρον να ακούσουμε από τις διοικήσεις πόσο γρήγορα σκοπεύουν να διορθώσουν την απόσταση που βλέπουμε στους επίσημους πίνακες.

Η Chery δίπλα στη Volkswagen

3.394 αυτοκίνητα η Volkswagen, 3.105 η Chery στο πρώτο εννεάμηνο. Αυτά τα δύο νούμερα θα έβαζα δίπλα δίπλα σε όποιον μου περιέγραφε την ελληνική αγορά όπως ήταν πριν από λίγα χρόνια. Η Volkswagen υποχώρησε κατά 31,8%, ενώ η Chery είχε καταγράψει μόλις 267 ταξινομήσεις στο αντίστοιχο διάστημα του 2025, όταν ξεκινούσε εδώ. Τα στοιχεία του ΣΕΑΑ, δείχνουν συνολική άνοδο της αγοράς 2,6% και πολύ μεγαλύτερες μετακινήσεις μεταξύ των εταιρειών. Τα κινεζικά αυτοκίνητα έφτασαν σε μερίδιο 10,5%, από 5,7%. Η Dacia ανέβηκε 41,9%, στις 5.586 ταξινομήσεις, ενώ στην πρώτη θέση παραμένει η Toyota, με 18.895 αυτοκίνητα. 

Το QR πριν από το γέμισμα

Από χθες, Κυριακή 1 Νοεμβρίου, ισχύει ο νέος τρόπος με τον οποίο πληρώνει πετρέλαιο ο δικαιούχος αγρότης. Με το myDiesel της ΑΑΔΕ, ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και ο ΦΠΑ που αναλογεί σε αυτόν αφαιρούνται απευθείας στην αντλία. Ο παραγωγός εκδίδει ψηφιακό κουπόνι, ο πρατηριούχος το σαρώνει και η συναλλαγή ελέγχεται αυτόματα, μαζί με το διαθέσιμο υπόλοιπο λίτρων. Εδώ υπάρχει μια διαφορά που την καταλαβαίνεις χωρίς φοροτεχνικό. Ο αγρότης κρατά τα χρήματα στην τσέπη του, αντί να τα προκαταβάλλει περιμένοντας επιστροφή. Στα πρατήρια, βέβαια, αρχίζει η δουλειά με τα κουπόνια και τις διασταυρώσεις. Η ΑΑΔΕ αναλαμβάνει να επιστρέφει τον ΕΦΚ στον πρατηριούχο, αφού ελέγξει τα παραστατικά στα ηλεκτρονικά της συστήματα, τουλάχιστον κάθε Δευτέρα και Πέμπτη.

Εκατό τετραγωνικά, 456.000 ευρώ

Για ένα καινούργιο σπίτι 100 τετραγωνικών στην Αττική, η μέση ζητούμενη τιμή αντιστοιχεί πλέον σε 456.000 ευρώ, σύμφωνα με τη ReDataset. Αναρωτιέμαι ποια ακριβώς οικογένεια έχει στο μυαλό της η συζήτηση περί προσιτής νεόδμητης κατοικίας. Πρόκειται για ζητούμενες τιμές, με μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις περιοχές. Στον Νότιο Τομέα το αντίστοιχο ποσό φθάνει τις 502.000 ευρώ, στον Βόρειο τις 479.000 και στον Κεντρικό τις 452.000. Την ίδια ώρα, η Ανατολική Αττική συγκεντρώνει το 36% των νέων οικοδομών της καταγραφής. Στο ακριβότερο άκρο, η Βάρη–Βούλα–Βουλιαγμένη εμφανίζει 756.000 ευρώ για τα ίδια εκατό τετραγωνικά. Στα Σπάτα–Αρτέμιδα, τη φθηνότερη περιοχή του πίνακα, η ενδεικτική τιμή είναι 301.000 ευρώ.

Τα 217 δισεκατομμύρια σε δύο ονόματα

Στο πρώτο εξάμηνο του 2026, οι παγκόσμιες επενδύσεις σε νεοφυείς επιχειρήσεις έφτασαν τα 510 δισ. δολάρια, σύμφωνα με την Crunchbase. Ένας αριθμός που προσωπικά χρειάστηκε να διαβάσω δεύτερη φορά. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν πήρε απλώς μεγάλο μερίδιο, αλλά άλλαξε ολόκληρη την κλίμακα της αγοράς. Μόνο οι OpenAI και Anthropic συγκέντρωσαν 217 δισ., περίπου το 43% των συνολικών κεφαλαίων. Προσθέστε τις μεγάλες χρηματοδοτήσεις σε άμυνα, ρομποτική και υγεία και καταλαβαίνετε γιατί οι επενδυτές έχουν μετακινήσει το βλέμμα τους. Εκείνο που θα παρακολουθούσα πολύ προσεκτικά είναι αν, μέσα σε τόσο τεράστιους γύρους, θα μείνει χώρος και για μικρότερες ομάδες με πραγματικά πρωτότυπες ιδέες.

Ρομπότ, τσιπ και ελληνικά κεφάλαια

Τα μεγάλα ποσά έχουν και ελληνικές διαδρομές. Η Axelera AI, με έδρα την Ολλανδία αλλά παρουσία στην Ελλάδα, εξασφάλισε πάνω από 250 εκατ. δολάρια για ενεργειακά αποδοτικά τσιπ τεχνητής νοημοσύνης, με τη BlackRock μεταξύ των επενδυτών. Σε άλλο μέγεθος κινείται η NoFire AI με 2,5 εκατ. δολάρια για αυτοματοποιημένη διαχείριση προβλημάτων σε ψηφιακές υποδομές. Και κρατήστε το όνομα August Robotics. Η εταιρεία του ελληνικής καταγωγής Άλεξ Ουάιατ άντλησε 30 εκατ. δολάρια, με επικεφαλής την ελληνική Big Pi Ventures, για ρομπότ σε κατασκευές. Η Αθήνα βρίσκεται στα σχέδια επέκτασής της ως νέος κόμβος δραστηριοτήτων. Περιμένω να δω τι θα χτιστεί πραγματικά εδώ.