X-RAY|16.11.2026 06:00

Ο «κανταδόρος» Άδωνις, το ρολόι του ΠΑΣΟΚ και το πρώτο κεραμίδι που έφυγε από την ΕΛΑΣ

X-Raytor

Γενέθλια με ξένη τούρτα;

«Δεν είναι της παρούσης». Με αυτή τη φράση ο Αντώνης Σαμαράς έκοψε την Παρασκευή στην Καλαμάτα την κουβέντα για το πότε παρουσιάζει το νέο του κόμμα. Οι σεναριογράφοι δεν πτοήθηκαν και του έγραψαν την ημερομηνία, δηλαδή 29 Νοεμβρίου, τη μέρα που το 2009 εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ. Το περιβάλλον του διαψεύδει ότι έχει επιλεγεί η συγκεκριμένη ημερομηνία. Αν πάντως η 29η τελικά κλειδώσει, θα δούμε κάτι πρωτότυπο. Ποιο θα είναι αυτό; Ένα νέο κόμμα να σβήνει τα κεράκια του πάνω στην τούρτα της Πειραιώς. Πριν από αυτό, ο Αντώνης αναμένεται στη Λάρισα στις 20 του μήνα. Πρόβα τζενεράλε, αν με ρωτάτε.

Καντάδα με πέτρα στο χέρι

Ο Άδωνις βγήκε την Κυριακή στον ΣΚΑΪ και έπιασε πάλι... την κιθάρα. Ο μόνος πιθανός κυβερνητικός εταίρος της ΝΔ, είπε, είναι το ΠΑΣΟΚ. Η καντάδα, αν με ρωτάτε, δεν έχει μόνο έναν αποδέκτη. Ακούγεται και στους γαλάζιους που κοιτάζουν προς τα δεξιά και στους ψηφοφόρους που τρομάζουν με τη λέξη ακυβερνησία. Από το μπαλκόνι της Χαριλάου Τρικούπη η απάντηση μένει ίδια: όχι με τη ΝΔ. Εδώ όμως είναι το έξυπνο της υπόθεσης. Το «όχι» της νύφης βολεύει τον γαμπρό, γιατί του δίνει έτοιμο επιχείρημα για αυτοδυναμία. Όσο πλησιάζουν οι κάλπες, θα ακούμε κι άλλες καντάδες κάτω από το πράσινο μπαλκόνι, από τους ίδιους ανθρώπους, με την κιθάρα στο ένα χέρι και την πέτρα στο άλλο.

«Και εκεί έχουμε ακόμη δουλειά»

Η κυριακάτικη ανασκόπηση του Κυριάκου είχε τα γνωστά. Εξαγωγές που ανεβαίνουν, δηλωθέντα εισοδήματα που μεγαλώνουν, πίνακες για τους οικονομικούς συντάκτες. Κάπου ανάμεσά τους όμως χώθηκε μια φράση που συνήθως δεν τη γράφει κυβερνητικός σύμβουλος. Στο τέλος του μήνα, είπε ο πρωθυπουργός, ο καθένας κάνει τον δικό του λογαριασμό, «και εκεί έχουμε ακόμη δουλειά». Παραδέχεται, δηλαδή, με τα δικά του λόγια ότι τα καλά νούμερα δεν έχουν φτάσει ακόμα στα νοικοκυριά και στους συμπολίτες μας που δυσκολεύονται. Από στόμα πρωθυπουργού, προεκλογικά, αυτό δεν είναι λίγο. Ο νοικοκύρης όμως θα ξανακάνει τον λογαριασμό του αρκετές φορές μέχρι την κάλπη, και δεν θα τον κάνει με τα στοιχεία των εξαγωγών. Η ανασκόπηση βγαίνει μία φορά την εβδομάδα, ενώ ο λογαριασμός του σούπερ μάρκετ έρχεται κάθε μέρα.

Ο Δερβιτσιώτης ως μπούμερανγκ

Ο Νικήτας Κακλαμάνης έπαιξε ένα έξυπνο χαρτί. Για την Αρχή Προστασίας Δεδομένων πρότεινε τον Άλκη Δερβιτσιώτη και φρόντισε να θυμίσει ότι τον ίδιο άνθρωπο το ΠΑΣΟΚ τον είχε προτείνει κάποτε για Συνήγορο του Πολίτη. Πέταξε, δηλαδή, στη Χαριλάου Τρικούπη το δικό της όνομα. Εκεί όμως δεν τσίμπησαν. Απείχαν και επέμειναν να συνεχιστεί η προηγούμενη διαδικασία. Το βιογραφικό μπορεί να είναι το ίδιο, η καρέκλα όμως είναι άλλη. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Την Παρασκευή τα τρία πέμπτα δεν βγήκαν, και η Αρχή έμεινε χωρίς νέο επικεφαλής. Ο καβγάς συνεχίστηκε και μετά την ψηφοφορία. Ειρωνεία της τύχης, από όλη την ιστορία το μόνο δεδομένο που προστατεύτηκε πλήρως ήταν η κόντρα.

Τέσσερις καρέκλες και μία άδεια

Στην Πειραιώς το μέτρημα για το Επικρατείας έχει αρχίσει, και μάλιστα με ονόματα. Στα πηγαδάκια ακούγονται τέσσερα ονόματα: Σταύρος Παπασταύρου, Θοδωρής Ρουσόπουλος, Γιώργος Μυλωνάκης, Άννα Ροκοφύλλου. Αυτοί, λένε, προηγούνται για τις εκλόγιμες θέσεις. Το ζουμί όμως βρίσκεται στην πέμπτη, που μένει ανοιχτή, και εκεί προβλέπω ότι θα γίνει και το περισσότερο σπρώξιμο. Για να μην παρασυρθούμε, λίστα δεν έχει ανακοινωθεί και έδρες δεν έχουν μοιραστεί. Αν κάποιος από τους τέσσερις διαλέγει ήδη έπιπλα για το γραφείο του στη Βουλή, καλά θα κάνει να περιμένει. Στο Επικρατείας, ως γνωστόν, την τελευταία λέξη δεν την έχει ο υποψήφιος.

Εκεί όπου ο σταυρός δεν μετράει

Στο Επικρατείας ψήφος προτίμησης δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο η σειρά, και τη σειρά τη γράφει ένα χέρι, του πρωθυπουργού. Γι' αυτό η λίστα λέει πολλά. Δείχνει με ποια πρόσωπα θέλει ο Κυριάκος να συστήσει στον κόσμο την επόμενη ομάδα του και ποιο μήνυμα θέλει να στείλει μέσα από αυτήν. Τα ονόματα που ακούγονται δείχνουν τι συζητιέται, όχι τι αποφασίστηκε. Μέχρι να μπει η υπογραφή, κάθε σενάριο μπορεί να σβηστεί με μια μολυβιά, και αυτή τη μολυβιά τη ρίχνει ένας μόνο άνθρωπος. Μπορεί να έχουμε και εκπλήξεις. Έχει δρόμο ακόμη...

Το πρώτο κεραμίδι

Άρχισαν οι παραιτήσεις στο κόμμα του Τσίπρα. Την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου η Χρύσα Γκαβανίδου έστειλε ένα email και αποχώρησε και από το Εθνικό Συμβούλιο και από την ΕΛ.Α.Σ. Είναι η πρώτη γνωστή αποχώρηση από το όργανο των 401. Η επιστολή της εκφράζει επιφυλάξεις για τη λειτουργία του κόμματος και διαφωνίες με πολιτικές του επιλογές. Το ερώτημα που έχω να θέσω, προς το παρόν, είναι αν θα την ακολουθήσει άλλος. Όταν πέφτει το πρώτο κεραμίδι, ο νοικοκύρης κοιτάζει αμέσως τη στέγη. Στο επιτελείο του Τσίπρα, φαντάζομαι, έχουν ήδη στήσει τη σκάλα.

Μια άδεια θέση πριν τυπωθεί η λίστα

Η Γκαβανίδου δεν ήταν ένα τυχαίο μέλος. Ακουγόταν ως πιθανή υποψήφια στη Β' Θεσσαλονίκης, ενώ το 2023 είχε κατέβει με το ΠΑΣΟΚ στην Α' Θεσσαλονίκης. Ήταν, δηλαδή, από τα πρόσωπα που χρειάζεται ο Τσίπρας για να δείξει ότι τραβάει κόσμο και από τη Χαριλάου Τρικούπη. Πρόσφατα είχε αναλάβει και αντιπρόεδρος στο Πανελλήνιο Κίνημα Πολιτών Δανειοληπτών. Στην επιστολή της αφήνει αιχμές για δυσλειτουργίες στη Θεσσαλονίκη, που τις χρεώνει σε επιλογές συγκεκριμένων προσώπων σε θέσεις ευθύνης (Για ποιους χτυπάει η καμπάνα;). Και η στιγμή που διάλεξε πονάει, λίγο πριν από το Εθνικό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου, όπου η ηγεσία σχεδιάζει να παρουσιάσει μεγάλο μέρος των ψηφοδελτίων. Έτσι η λίστα έχει μια άδεια θέση πριν καν τυπωθεί.

Μου θυμίζει κάτι

Γιατί φεύγουν; Στην περίπτωση της Γκαβανίδου, η επιστολή δείχνει ένα πρώτο πρόβλημα, δηλαδή τη λειτουργία του κόμματος και τις πολιτικές επιλογές του. Υπάρχει όμως κι ένα δεύτερο ζήτημα, καθαρά πολιτικό. Κάποιοι περίμεναν ότι η ΕΛ.Α.Σ. θα έφερνε γρήγορα τη διαφορά από τη ΝΔ σε μονοψήφιο νούμερο. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν τους κάνουν αυτή τη χάρη. Το κόμμα εμφανίζει σημάδια στασιμότητας ή υποχώρησης. Όταν τα νούμερα δεν ανεβαίνουν, όσοι υπολόγισαν τις εκλόγιμες θέσεις πιάνουν το κομπιουτεράκι και ίσως σκέφτονται να πετάξουν για... άλλο λουλουδάκι. Σας εξομολογούμαι ότι η εικόνα αρχίζει να μου θυμίζει το κόμμα της Καρυστιανού.

Το ΠΑΣΟΚ κοιτάζει το ρολόι

Στη Χαριλάου Τρικούπη το κλίμα είναι διαφορετικό. Σας μεταφέρω λοιπόν τις αντιδράσεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ απέναντι στις τελευταίες μετρήσεις και έχω να σας αποκαλύψω ότι βλέπω περισσότερη ψυχραιμία, πολύ μακριά από τα νεύρα του καλοκαιριού. Η αίσθηση που εκπέμπουν είναι ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ τους. Η ΕΛ.Α.Σ. είτε μένει στάσιμη είτε υποχωρεί, καταγράφηκε και η πρώτη παραίτηση από το Εθνικό της Συμβούλιο, και στο ΠΑΣΟΚ δεν βλέπουν λόγο να βιαστούν. Αφήνουν τις εξελίξεις να κάνουν τη δουλειά για λογαριασμό τους. Αν μου επιτρέπεται, μου θυμίζουν εκείνον της κινέζικης παροιμίας, που έστησε καρέκλα στην όχθη του ποταμού και περιμένει να δει τι θα φέρει το ρεύμα.

«Ας περιμένουμε το φθινόπωρο»

Θα σας θυμίσω το σκηνικό του καλοκαιριού, γιατί εξηγεί πολλά, και θα σας αφηγηθώ μια ιστορία. Όταν ιδρύθηκε το κόμμα του Τσίπρα, οι πρώτες μετρήσεις έδειχναν την ΕΛ.Α.Σ. να ανεβαίνει γρήγορα. Στο ΠΑΣΟΚ πολλοί - για να μην γράψω σχεδόν όλοι - είχαν πανικοβληθεί. Μόνο ένας είχε παραμείνει ψύχραιμος και κυνικός. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος κράτησε σκληρά τη γραμμή της αυτόνομης πορείας. Δεν ανέτρεψε τη στρατηγική του για να κυνηγήσει τους αριθμούς της στιγμής. «Ας περιμένουμε το φθινόπωρο», θα μπορούσε να είναι η λεζάντα εκείνης της στάσης. Ε, αγαπητοί μου, το φθινόπωρο ήρθε και ο Νοέμβριος έφτασε ήδη στα μισά του. Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εκλογές, αλλά η αρχική ορμή της ΕΛ.Α.Σ. δείχνει να έχει χάσει ταχύτητα. Κι αυτό στη Χαριλάου Τρικούπη το παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον.

Κόκκινα δάνεια, Τετάρτη πρωί

Σημειώστε το στο ημερολόγιο: Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, στις 10:00. Στην ημερήσια διάταξη της Βουλής μπαίνει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για Εξεταστική Επιτροπή για τα κόκκινα δάνεια, που η Κουμουνδούρου έχει επαναφέρει με επιμονή στο προσκήνιο. Στο τραπέζι πέφτουν οι τιτλοποιήσεις, η διαχείριση των δανείων και οι κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή». Μου κάνει εντύπωση η διεύρυνση του στόχου. Πέρα από τα μέτρα προστασίας των δανειοληπτών, ο ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται στο πώς δουλεύει η αγορά των απαιτήσεων. Θέλει, με άλλα λόγια, να ανοίξει το καπό της μηχανής που διαχειρίζεται το χρέος.

Οι ναυπηγοί παίρνουν θέση

Ο διαγωνισμός για τα μεγάλα περιπολικά του Λιμενικού έχει και δεύτερη ανάγνωση, πέρα από την ενίσχυση του στόλου. Σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική, ONEX και Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ενδιαφέρονται να εξετάσουν τους όρους, μαζί με διεθνείς ομίλους. Συμμετοχές δεν έχουν οριστικοποιηθεί. Μιλάμε για δύο πλοία άνω των 80 μέτρων και προαίρεση για ακόμη δύο, με συνολικό δυνητικό προϋπολογισμό 492,8 εκατ. ευρώ. Ο Βασίλης Κικίλιας έβαλε δημοσίως στο τραπέζι την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία. Τώρα περιμένουμε να δούμε το περιεχόμενο αυτής της συμμετοχής.

Πρώτα το εργαλείο, μετά το εγχειρίδιο

Ξεφύλλισα την έρευνα της Telekom με το ELTRUN για τους μικρομεσαίους. Στην πρώτη ανάγνωση τα νούμερα χαμογελούν: το 45% από τις 400 επιχειρήσεις του δείγματος δηλώνει ότι χρησιμοποιεί ήδη τεχνητή νοημοσύνη, όταν το 2024 ήταν μόλις 13%. Γυρίζεις σελίδα και το χαμόγελο κόβεται. Το 68% όσων τη χρησιμοποιούν παραδέχεται μικρή ή καθόλου εξοικείωση. Μόνο το 14% τη βάζει να αυτοματοποιεί εσωτερικές δουλειές και το 13% να αναλύει δεδομένα. Και να θυμίσω ότι πρόκειται για εταιρείες που έχουν ήδη κάποια ψηφιακή υποδομή, όχι για το μπακάλικο της γειτονιάς. Η Telekom το κενό το είδε και τρέχει εκπαιδευτική πρωτοβουλία για τις επιχειρήσεις. Μέχρι να πιάσει, πολλοί μικρομεσαίοι μου θυμίζουν κάποιον που αγόρασε Ferrari και την έχει για να πηγαίνει στον φούρνο.

Ο οικονομικός διευθυντής μπαίνει νωρίς

Στην έρευνα του ΟΟΣΑ για τις νεοφυείς επιχειρήσεις υπάρχει ένα εύρημα για τους ανθρώπους πίσω από τους ιδρυτές. Η πρώιμη ένταξη οικονομικού διευθυντή εκτός της ιδρυτικής ομάδας συνδέεται με την επίτευξη μεγάλης κλίμακας περισσότερο από έναν χρόνο νωρίτερα, σε σχέση με συγκρίσιμες εταιρείες. Η ίδια έρευνα εντοπίζει το βασικό χρηματοδοτικό χάσμα Ευρώπης και ΗΠΑ στα προχωρημένα στάδια ανάπτυξης, όχι τόσο στο ξεκίνημα. Δηλαδή, βρίσκονται χρήματα για να γεννηθεί μια ιδέα, δυσκολότερα για να μεγαλώσει πολύ. Αυτό θα έβαζα στην ελληνική συζήτηση, δηλαδή ποιος οργανώνει τα οικονομικά και ποιος χρηματοδοτεί την επέκταση όταν η εταιρεία βγει από το στάδιο της παρουσίασης. Οι καλές ιδέες χρειάζονται και ανθρώπους που ξέρουν να τις μεγαλώνουν.

Η UBS ψηφίζει Eurobank

Οι ξένοι αναλυτές, όταν μιλούν για τις ελληνικές τράπεζες, μοιάζουν να έχουν βγει από το ίδιο σεμινάριο. Για τις προοπτικές συμφωνούν όλοι. Μόλις έρθει όμως η ώρα να διαλέξουν, αρχίζουν οι διαφωνίες. Κοίταξα τις τελευταίες εκτιμήσεις της UBS και της KBW. Η Εθνική κερδίζει τις εντυπώσεις για τα κεφαλαιακά της περιθώρια και τη δυνατότητα για πρόσθετες διανομές. Η UBS, παρ' όλα αυτά, βάζει μπροστά τη Eurobank, επειδή της αρέσει ο συνδυασμός εξαγορών και ανταμοιβής των μετόχων. Σε αυτό το σημείο είναι και το δίλημμα που τρώει τις διοικήσεις, δηλαδή πόσα μοιράζεις σήμερα και πόσα φυλάς για την επόμενη αγορά. Γι' αυτό και τον διαγωνισμό για την πιο φουσκωμένη τιμή στόχου τον προσπερνάω. Η Εθνική έχει τον πιο γεμάτο κουμπαρά. Η UBS απλώς ποντάρει ότι η Eurobank ξέρει καλύτερα πότε να σπάσει τον δικό της.

Το 11,2% που δεν μπαίνει στα slides

Ανάμεσα στα πολλά καλά νέα για τις τράπεζες τρύπωσε κι ένας αριθμός που δεν πρωταγωνιστεί στις παρουσιάσεις για επενδυτές. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026, με βάση τα στοιχεία που επικαλείται η Moody’s, περίπου 1,7 δισ. ευρώ ενήμερων δανείων έγιναν κόκκινα. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν πολύ πιο στενός, αφού μόλις 388 εκατ. ευρώ ξαναβρήκαν τον βηματισμό τους. Για κάθε ευρώ που «γιατρεύτηκε», δηλαδή, αρρώστησαν πάνω από τέσσερα. Και κοιτάξτε πού χτυπάει. Στις πολύ μικρές επιχειρήσεις ο δείκτης προβληματικών δανείων φτάνει το 11,2%, ενώ στις μεγάλες μένει στο 0,9%. Η βιτρίνα των τραπεζών γυαλίζει, αγαπητοί μου. Το ψιλικατζίδικο απέναντι όμως βλέπει τον δικό του λογαριασμό να κοκκινίζει.

ΠΑΣΟΚδημοσκοπήσειςΆδωνις ΓεωργιάδηςεκλογέςΣΥΡΙΖΑ