Η καθυστερημένη διάψευση του Μαξίμου για τους Καραμανλή και Σαμαρά, η Βούλτεψη που τάχθηκε υπέρ της επίθεσης στο Ιράν και ο Σάντσεθ που ταλαιπωρεί το ΠΑΣΟΚ

24 ώρες για μια διάψευση

Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη σε «πατριώτες της φακής» κατά την ομιλία του στη Βουλή ήχησε περίεργα στα αυτιά πολλών. Μαθαίνω πως δεν ήταν λίγοι οι κορυφαίοι παράγοντες της ΝΔ που επικοινώνησαν με το Μαξίμου για καταλάβουν εάν ο πρωθυπουργός μιλούσε για τα κόμματα στα δεξιά της ΝΔ ή για τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Δεν έχουν περάσει άλλωστε και πολλές μέρες από όταν το Μαξίμου επιτέθηκε σφόδρα στον Σαμαρά για τα όσα υποστήριξε για την σύμβαση του δημοσίου με την Chevron για την Νότια Κρήτη. Ο Παύλος Μαρινάκης εκλήθη να μεταφέρει στην ενημέρωση των συντακτών πως «σε καμία περίπτωση δεν αναφερόταν στους κ. Καραμανλή και Σαμαρά» και πως «δεν θα μπορούσε κάτι τέτοιο να πηγαίνει σε ανθρώπους που έχουν ηγηθεί της παράταξης και της χώρας». Το γεγονός πάντως πως άργησε ένα 24ωρο αυτή η διευκρίνηση δείχνει πολλά...

Η Βούλτεψη ξεπέρασε τον Άδωνι

Τα φιλοϊσραηλινά συναισθήματα του Άδωνι Γεωργιάδη τα γνωρίζουμε και ο ίδιος προσπαθεί να μας τα θυμίζει κάθε τόσο και με μια ανάρτηση που θα έκανε και έναν πωλητή αντισημιτικών βιβλίων να συγκινηθεί. Θα έχετε προσέξει όμως πως τις τελευταίες ημέρες δεν βγαίνει «μπροστά» να εκφράσει δημόσια τη συμφωνία του με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Ακολουθεί, βλέπετε, την κυβερνητική γραμμή ήπιας στήριξης στους σχεδιασμούς των Τραμπ – Νετανιάχου.

Είδε, λοιπόν, κενό η Σοφία Βούλτεψη και είπε να το αξιοποιήσει. Η βουλεύτρια σε συνέντευξη της (Παραπολιτικά FM) ισχυρίστηκε πως οι Ιρανοί μπορούν να κατασκευάσουν σε δέκα μέρες πυρηνικές βόμβες και όταν ρωτήθηκε αν καλώς του επιτέθηκαν ΗΠΑ και Ισραήλ απάντησε «βεβαίως».

Συνεννόηση, θέατρο και ισχυροποίηση του Δένδια

Θα το ξαναπώ, επειδή μερικοί νομίζουν ότι μπορούν να μας δουλεύουν. Η αποστολή των F-16 και των φρεγατών στην Κύπρο, αλλά και η μεταφορά των Patriot στην Κάρπαθο έγιναν μετά από ενημέρωση της Αθήνας στην Ουάσινγκτον. Οι Αμερικανοί βρίσκονται επίσης σε επαφή με την Άγκυρα, ενώ για τα τρέχοντα καυτά θέματα μίλησαν οι Γεραπετρίτης και Φυντάν. Δόθηκαν διαβεβαιώσεις από την Αθήνα πως όλα θα επανέλθουν στο προηγούμενο στάτους, όταν λήξει η έκτακτη κατάσταση στον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σε Ιράν και Λίβανο; Ας το απαντήσει ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών. Και μην «μασάτε» από την καθυστερημένη ενόχληση της Άγκυρας για τις κινήσεις της Αθήνας. Κάθε πλευρά είναι σχεδόν υποχρεωμένη να διαμαρτύρεται, ώστε να κρατά ακέραιες τις θέσεις της στις διαχρονικές διενέξεις. Αφήστε που αυτό το «πινγκ – πονγκ» ενισχύει το προφίλ του Νίκου Δένδια...

Ο Δένδιας «καρφώνει» Γεραπετρίτη και θέτει το Μαξίμου προ των ευθυνών του για τον συντονισμό

Πάντως ερωτήματα γεννώνται μετά τα όσα είπε ο Νίκος Δένδιας σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε σε τηλεοπτικό σταθμό, μέσα από την οποία «κάρφωσε» τον Γιώργο Γεραπετρίτη και έβαλε ουστιαστικά στο κάδρο και το Μαξίμου για τον συντονισμό των ενεργειών των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας για τις ελληνικές ενέργειες και πρωτοβουλίες στην ανατολική Μεσόγειο. Ο Νίκος Δένδιας ερωτήθηκε για το αν η Αθήνα ενημέρωσε την Άγκυρα για αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο και η απάντηση ήταν αφοπλιστική, αφού, όπως είπε, ο ίδιος δεν προχώρησε σε κάποιου τύπου ενημέρωση. Ακολούθως ο υπουργός Εθνικής Άμυνας έριξε τη βόμβα: «Τώρα, εάν συνομίλησε το Υπουργείο Εξωτερικών... νομίζω ο κ. Γεραπετρίτης συνομίλησε, δεν ξέρω όμως το περιεχόμενο της συνομιλίας».

Μίσος για τον Σάντσεθ, εξαίρεση ο Αβραμόπουλος

Ξέρω, σε αυτή τη ζωή όλα πρέπει να τα περιμένεις, αλλά πραγματικά με εξέπληξε το μένος με το οποίο περιέλαβαν ορισμένοι γενικώς δημοσιολογούντες τον Πέδρο Σάντσεθ, τον πρωθυπουργό της Ισπανίας. Αφορμή για το υβρεολόγιο αποτέλεσε η απόφασή του να μπλοκάρει τους Αμερικανούς από το να χρησιμοποιήσουν βάσεις της χώρας για να εφορμήσουν κατά του Ιράν. Ούτε υπάλληλοι του Τραμπ να ήταν!

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, βέβαια, κινήθηκε σε άλλο μήκος κύματος. «Ο Σάντσεθ ύψωσε ανάστημα. Η στάση του είναι αγέρωχη, από μεριάς του, για τη χώρα του, θετική. Δημιουργεί βέβαια ένα ρήγμα στην ευρωπαϊκή στάση. Το ερώτημα, όμως, είναι, έχει ενιαία στάση η Ευρώπη;» είπε ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός Εξωτερικών.

Παραζάλη στο ΠΑΣΟΚ για τον Σάντσεθ

Στο ΠΑΣΟΚ πάντως υπάρχει θέμα με τον Σάντσεθ. Αρχικά υπέρ της κίνησης του Ισπανού πρωθυπουργού τάχθηκαν πολλά στελέχη, με τα πιο «αριστερόστροφα», όπως ο Χάρης Δούκας, να τον στηρίζουν αναφανδόν. Ύστερα ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος εξέφρασε αντίθετη άποψη, βάλλοντας εναντίον της Ισπανίας που «δεν αντιμετωπίζει άμεση απειλή από γειτονική της χώρα και την ίδια ώρα πουλάει όπλα στην Τουρκία, που απειλεί μια ευρωπαϊκή χώρα (Ελλάδα) και έχει υπό την κατοχή της, παράνομα το 37% μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα (Κύπρο)». Για την θέση του αυτή έλαβε και τα εύσημα του Άδωνι Γεωργιάδη.

Η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη πάντως αποφεύγει να κάνει «σημαία» τον Σάντσεθ και αρκείται στην ανάγκη προστασίας των Κυπρίων και της Κύπρου.

Ένα κόμμα, τρεις απόψεις

Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και αλλού και συγκεκριμένα στη Νέα Αριστερά. Τι πιο αναμενόμενο -και θεμιτό έως έναν βαθμό- θα έλεγε κανείς για ένα αριστερό κόμμα να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Αλλά φαίνεται πως υπάρχει σοβαρή διχογνωμία για την αποστολή ελληνικών φρεγατών και F-16 στην Κύπρο. Κεντρικά η Νέα Αριστερά μίλησε για «επικίνδυνη στρατιωτική εμπλοκή της χώρας μας σε ένα πόλεμο που παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα και οδηγεί σε ανάφλεξη όλη την περιοχή». Η Έφη Αχτσιόγλου, όμως, σε συνέντευξή της την Τετάρτη είπε πως «η στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι αυτονόητη, η Κύπρος και οι πολίτες της πρέπει να προστατευθούν και πρόσθεσε πως «αν η αποστολή ελληνικών δυνάμεων στην περιοχή έγινε για να προστατευθεί μία βάση από την οποία υπάρχει εμπλοκή σε έναν παράνομο πόλεμο, τότε δεν θα έπρεπε να έχει γίνει». Ο Αλέξης Χαρίτσης πάντως κράτησε αποστάσεις και ζήτησε από τον πρωθυπουργό να απαντήσει «ποια είναι η κόκκινη γραμμή: ποιο είναι το κρίσιμο σημείο πέραν του οποίου θεωρούμε ότι η Ελλάδα εμπλέκεται ενεργά στον πόλεμο».

Ανεβλήθη ύστερα από πιέσεις

Στην Κοζάνη επικρατεί σούσουρο για την αυριανή εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα, όπου θα μιλήσει στο πλαίσιο της παρουσίασης της «Ιθάκης» του μαζί με πρώην πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως σας έγραφα χτες. Οι συζητήσεις όμως δεν αφορούν μόνο αυτήν την εκδήλωση, αλλά και μια άλλη, που ήταν προγραμματισμένη την ίδια μέρα και την ίδια ώρα. Εδώ και εβδομάδες είχε ανακοινωθεί εκδήλωση με θέμα τις αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης με τους Λούκα Κατσέλη, Πέτρο Κόκκαλη, Διονύση Τεμπονέρα, Μερόπη Τζούφη και Άρη Στυλιανού να συμπληρώνουν το πάνελ που κάλυπτε όλο το φάσμα του άλλοτε «κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ». Ωστόσο η εκδήλωση αναβλήθηκε και στη θέση της ανακοινώθηκε η εκδήλωση του Τσίπρα. Και μαθαίνω μάλιστα πως έπεσαν πιεστικά τηλέφωνα από την Αμαλίας για να γίνει το χατίρι του και να πάρει αυτός την αίθουσα στην «Εύξεινο Λέσχη Κοζάνης».

Ο άξονας Παρίσι-Ρώμη-Αθήνα: Η ευρωπαϊκή «ομπρέλα» στη Μεσόγειο

Η πρωτοβουλία του Εμανουέλ Μακρόν να συνομιλήσει με την Τζόρτζια Μελόνι και τον Κυριάκο Μητσοτάκη αποτελεί οπωσδήποτε μια κίνηση στρατηγικής σημασίας. Το Παρίσι καθώς ηγείται μιας ευρωπαϊκής απάντησης με αντικείμενο την κρίση στο Ιράν, είναι εμφανές ότι επιχειρεί να σφυρηλατήσει έναν μεσογειακό άξονα που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στο κίνδυνο αστάθειας στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η συμφωνία για συντονισμό των στρατιωτικών μέσων στην Κύπρο και τη Μεσόγειο αποτελεί σαφές μήνυμα, όχι μόνο προς την Τεχεράνη, εν μέσω ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. αλλά και προς την Άγκυρα... Πάντως, ο Μακρόν επικοινώνησε χθες και με τον Ερντογάν με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έδειξε αντακλαστικά.

Το παρασκήνιο του συντονισμού, οι ρόλοι και οι επιδιώξεις

Πίσω από τις επίσημες ανακοινώσεις, όμως, το παρασκήνιο κρύβει έντονες διεργασίες. Η Γαλλία επιδιώκει να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή, παρασύροντας την Ιταλία και την Ελλάδα σε μια πιο ενεργή εμπλοκή που θα ενισχύσει τη γαλλική παρουσία στις θαλάσσιες οδούς. Μου λένε, από την άλλη, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είδε στην πρόταση Μακρόν μια ευκαιρία να «διεθνοποιήσει» το ζήτημα της ασφάλειας, μετακυλίοντας μέρος του πολιτικού κόστους που μπορεί να επιφέρει η αποστολή των φρεγατών σε συλλογικές αποφάσεις εντός της Ε.Ε. Η ανησυχία κάποιων στο παρασκήνιο πάντως είναι πως αυτός ο συντονισμός ενδέχεται να πυροδοτήσει νέες τριβές με την Τουρκία, η οποία, ας μην γελιόμαστε, είναι βέβαιο πως βλέπει τον άξονα αυτόν ως προσπάθεια περιορισμού των δικών της διεκδικήσεων. Η εξισώσεις που θα προκύψουν από εδώ και πέρα θα είναι για πολύ δυνατούς λύτες...

Tο αμερικανικό plan για την Αθήνα: Από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στον Παρθενώνα

Η φημολογία γύρω από μια ενδεχόμενη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Ελλάδα έχει πάρει διαστάσεις πολιτικού γεγονότος πριν καν επιβεβαιωθεί. Μου λένε πως το σενάριο που κυκλοφορεί στους διπλωματικούς διαδρόμους, το οποίο έχουν τροφοδοτήσει σχετικές αναφορές της πρέσβειρας των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και το οποίο αναπαράγουν διπλωμάτες και δημοσιογράφοι είναι το εξής: η παρουσία του Αμερικανού Προέδρου στην Άγκυρα για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο θεωρείται το ιδανικό παράθυρο ευκαιρίας για να συμπεριληφθεί η Αθήνα στο πρόγραμμά του. Σε αυτό το πλαίσιο λέγεται πως η επιλογή του χρόνου δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς η επέτειος των 250 ετών από την ίδρυση των ΗΠΑ αποτελεί το απόλυτο stage για μια ομιλία με παγκόσμια απήχηση, με τον... Παρθενώνα να προσφέρει το ιδανικό σκηνικό για τον συμβολισμό της «γενέτειρας της Δημοκρατίας» που συναντά το αμερικανικό ιδεώδες. Αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος για το ότι ο Τραμπ θα επισκεφτεί την Ελλάδα και ταυτόχρονα είμαι σίγουρος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να περάσει την πόρτα του Λευκού Οίκου, σε αυτή τη θητεία τουλάχιστον, μένει να δούμε τι θα επιβεβαιωθεί και τι όχι από τις φήμες και τα σενάρια. Υπομονή

Αντιπαράθεση και διαμαρτυρία για μια φαλάκρα

Το "beef" ανάμεσα στον Κυριάκο Βελόπουλο και τον ανεξάρτητο βουλευτή (προερχόμενο από τους Σπαρτιάτες) Κωνσταντίνο Φλώρο καλά κρατεί. Και κατά πώς φαίνεται η μεταξύ τους αντιπαράθεση έχει αρχίσει να μοιάζει με trash εκπομπή της δεκαετίας του '90. Ο πρόεδρος της Ελληνικής λύσης έστειλε, λοιπόν, επιστολή στον Νικήτα Κακλαμάνη να διαμαρτυρηθεί επειδή ο Φλώρος στην Ολομέλεια τον αποκάλεσε μεταξύ άλλων «καράφλα». Να σας πληροφορήσω πάντως πως στους διαδρόμους της Βουλής τα χάχανα έπεφταν βροχή όταν διάβασαν την επιστολή του Βελόπουλου.

Το κρυφό μήνυμα πίσω από τη δωρεά του Στέλιου Χατζηιωάννου

Η εκδήλωση στο Μέγαρο Μαξίμου για τη δωρεά του Ιδρύματος Στέλιου Χατζηιωάννου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας κρύβει έντονο πολιτικό παρασκήνιο που είναι αποκαλυπτικό για το πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ζητήματα που αφορούν στο κοινωνικό κράτος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λοιπόν, επέλεξε να «αγκαλιάσει» θερμά τον κ. Χατζηιωάννου, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς την επιχειρηματική ελίτ: η κυβέρνηση προσδοκά από τους σύγχρονους «ευεργέτες» να καλύπτουν τα κενά του κράτους εκεί όπου το ΕΣΥ αδυνατεί να ανταποκριθεί, όπως συμβαίνει με τη στελέχωση των μικρών νησιών. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως το Μαξίμου επιχειρεί να μετατοπίσει την ευθύνη για τη δημόσια υγεία από την κρατική μέριμνα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, παρουσιάζοντας αυτή τη μετατόπιση ως μια «σπουδαία στιγμή συνεργασίας» και «ηθική υποχρέωση» για να μην γράψω ως μεγάλη δική της επιτυχία. Είναι οφθαλμοφανές πως κάπως έτσι, με τέτοιες φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να θολώσει την εικόνα γύρω από την δική της αποκλειστική ευθύνη για την τραγική κατάσταση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Η νομική σκακιέρα και η προσπάθεια για το «κοινό καλό»

Πίσω από τις επευφημίες, το παρασκήνιο της δωρεάς είχε έντονο νομικό ενδιαφέρον. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως η δημιουργία του απαραίτητου νομικού πλαισίου για να γίνει αποδεκτή η επιπλέον ενίσχυση των 1.500 ευρώ στους γιατρούς ήταν μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας, καθώς έπρεπε να καμφθούν γραφειοκρατικές αντιστάσεις και συνδικαλιστικές αντιδράσεις για την εισαγωγή ιδιωτικών κεφαλαίων απευθείας στις απολαβές του προσωπικού του ΕΣΥ. Ο Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε το παράδειγμα των Ιδρυμάτων Ωνάση και Νιάρχου για να θέσει ένα νέο πρότυπο για τον ρόλο των μεγιστάνων στην Ελλάδα του 2026, όπου η «ανιδιοτελής ευεργεσία» γίνεται de facto μέρος της κυβερνητικής ατζέντας. Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν: αν αυτή η συνταγή μονιμοποιηθεί, το κράτος θα μετατραπεί σε διαχειριστή ιδιωτικών δωρεών, χάνοντας τον ρόλο του ως ο κύριος πάροχος βασικών κοινωνικών υπηρεσιών. Λυπάμαι που θα το γράψω, αλλά κάτι τέτοιο δεν παραπέμπει σε... προηγμένες χώρες και δεν θέλω ακριβώς να γράψω που παραπέμπει γιατί θα κινδυνεύσω να γίνω πολύ σκληρός...

Ναυτιλιακός «πυρετός»: Η Μαρία Αγγελικούση και η συμφωνία-ρεκόρ των 100 εκατ. δολαρίων

Η αγορά των δεξαμενοπλοίων (VLCC) βιώνει μια άνευ προηγουμένου συνθήκη, με τη συμφωνία της Μαρίας Αγγελικούση για τη ναύλωση του Maran Arete να θέτει τον πήχη στα 100 εκατ. δολάρια για πενταετή διάρκεια. Η τιμή των 55.000 δολαρίων ημερησίως αναδεικνύεται σε «ορόσημο», την ώρα που στην spot αγορά τα ναύλα έχουν ήδη σπάσει το φράγμα των 200.000 δολαρίων. Η γεωπολιτική κρίση στο Ιράν λειτουργεί ως καταλύτης, ωθώντας τους ναυλωτές σε αγωνιώδη προσπάθεια εξασφάλισης χωρητικότητας, με τις τιμές να κινούνται πλέον σε... θεωρητικά επίπεδα που αγγίζουν ακόμη και τα 400.000 δολάρια την ημέρα λόγω της ακραίας στενότητας του στόλου.

Ο de facto αποκλεισμός των Στενών και το ασφάλιστρο κινδύνου

Πίσω από τις εντυπωσιακές συμφωνίες, το κλίμα στην αγορά είναι βαρύ. Η άρνηση των ασφαλιστικών να καλύψουν ρήτρες war risk στα Στενά του Ορμούζ, λόγω των ιρανικών απειλών, έχει οδηγήσει σε de facto αποκλεισμό 3.200 πλοίων, παραλύοντας την τροφοδοσία. Τα ασφάλιστρα για πλοία αξίας 100 εκατ. δολαρίων έχουν υπερδεκαπλασιαστεί, απαιτώντας εγγυήσεις ύψους 1 εκατ. δολαρίων ανά ταξίδι. Η αναζήτηση εναλλακτικών, χρονοβόρων διαδρομών μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας αναμένεται να μειώσει περαιτέρω την προσφορά πλοίων, εδραιώνοντας τα υψηλά ναύλα ως τη νέα πραγματικότητα για τη μεταφορά αργού πετρελαίου, εφόσον η κρίση παραταθεί.

Η στροφή Στουρνάρα και το ψυχρό μήνυμα στην ΕΚΤ

Διακρίνω μία μεταστροφή του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, ή είναι ιδέα μου; Ενώ πριν λίγες εβδομάδες ο Έλληνας κεντρικός τραπεζίτης έβλεπε ως πιθανότερη τη μείωση των επιτοκίων, η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή τον ανάγκασε σε... συντηρητική στάση αναμονής, αφού σε πρόσφατη δήλωσή του στο Reuters κάλεσε εμμέσως πλην σαφώς την ΕΚΤ να μην προχωρήσει σε μείωση των επιτοκίων. Στην Φρανκφούρτη, η αγωνία για «παρατεταμένο σοκ προσφοράς» -παρόμοιο με εκείνο του 2022- έχει παγώσει κάθε συζήτηση για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι ότι η ΕΚΤ φοβάται πως, αν βιαστεί να μειώσει τα επιτόκια και στη συνέχεια ο πληθωρισμός εκτοξευθεί λόγω της ενέργειας, θα βρεθεί εκτεθειμένη σε μια διορθωτική αύξηση που θα «πνίξει» την οικονομία.

Η παγίδα του ακριβού χρήματος και ο κίνδυνος ύφεσης

Το σενάριο που συζητείται στους κύκλους των κεντρικών τραπεζιτών είναι εφιαλτικό: αν η σύρραξη διαρκέσει, η αναπόφευκτη άνοδος του πληθωρισμού θα αναγκάσει την ΕΚΤ να διατηρήσει τα επιτόκια σε περιοριστικά επίπεδα ή ακόμη και να τα αυξήσει, σε μια οικονομία που ήδη δείχνει σημάδια κόπωσης. Το στοίχημα για τον Στουρνάρα και τους συναδέλφους του είναι να αποφύγουν την επιστροφή σε έναν φαύλο κύκλο, όπου το κόστος δανεισμού για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις θα καταστεί μη βιώσιμο. Ο κίνδυνος επιστροφής της ευρωζώνης σε ύφεση είναι πλέον ορατός, καθώς η συμπίεση της ζήτησης λόγω του ακριβού χρήματος έρχεται να προστεθεί στην αβεβαιότητα που προκαλεί το «τρενάκι του τρόμου» των χρηματαγορών. Η ανησυχία στο παρασκήνιο είναι πως η Ευρώπη είναι η πλέον εκτεθειμένη οικονομία σε αυτό το σοκ, και κάθε κίνηση της ΕΚΤ είναι πλέον ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι ισορροπίας πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί.

Η «νέα ομαλότητα» της κρίσης: Η προειδοποίηση του ΔΝΤ

Η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, από το βήμα της διάσκεψης στην Ταϊλάνδη, περιέγραψε μια παγκόσμια οικονομία η οποία μόνο τρομακτική μπορεί να χαρακτηριστεί. Η Γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ υπογράμμισε ότι η αβεβαιότητα αποτελεί τη «νέα ομαλότητα» που ορίζει τις διεθνείς εξελίξεις. Η κλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν αξιολογείται ως διαρθρωτικό σοκ που απειλεί άμεσα την παγκόσμια ανάπτυξη. Με τις τιμές του πετρελαίου να ανεβαίνουν και τις αγορές να καταγράφουν ακραίες διακυμάνσεις, το Ταμείο προειδοποιεί ότι η εμπιστοσύνη των επενδυτών βρίσκεται υπό συνεχή πίεση.

Πληθωριστική απειλή και ο κίνδυνος της παρατεταμένης σύρραξης

Η κριτική του ΔΝΤ εστιάζει στην αλληλεπίδραση γεωπολιτικής και μακροοικονομίας. Εάν η στρατιωτική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή προσλάβει μόνιμο χαρακτήρα, η Γκεοργκίεβα βλέπει το σενάριο της «παρατεταμένης ρευστότητας» να οδηγεί σε νέο κύμα πληθωριστικών πιέσεων. Η ανησυχία του Ταμείου αφορά στη διάβρωση της εμπιστοσύνης, η οποία, σε συνδυασμό με το εκρηκτικό ενεργειακό κόστος, δύναται να ακυρώσει τις προσπάθειες σταθεροποίησης των επιτοκίων. Η έκκληση για άμεσο τερματισμό της σύρραξης αποτελεί επείγουσα προειδοποίηση για την αποτροπή βαθιάς ύφεσης που θα μπορούσε να πλήξει δυσανάλογα τις αναδυόμενες και ευρωπαϊκές οικονομίες.