Οι «Πρέσπες του Αιγαίου» και το διεθνές δίχτυ του Σαμαρά: Η στρατηγική σύγκρουση με Μαξίμου και Τσίπρα

Η εξωτερική πολιτική της χώρας, τα εθνικά θέματα και οι διεθνείς σχέσεις μετατρέπονται, στον δρόμο για τις εκλογές, σε καταλύτη για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό μέτωπο, με τον Αντώνη Σαμαρά να επιλέγει αυτό το πεδίο ως το βασικό όχημα για την ολοκληρωτική σύγκρουσή του.

Όχι μόνο με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και με πολιτικά σχήματα της αντιπολίτευσης που ευθυγραμμίζονται σε επιμέρους πολιτικά ζητήματα με το σημερινό κεντρικό σύστημα εξουσίας.

Αφορμή για την πρόσφατη, εξαιρετικά οξεία παρέμβασή του στάθηκαν οι δημόσιες τοποθετήσεις των στενών συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, Νίκου Μπίστη και Γιάννη Σιακαντάρη, οι οποίοι χαρακτήρισαν την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου στην Κάσο ως «μονομερή ενέργεια» της Αθήνας.

Για τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό, η ρητορική αυτή αποτελεί καθαρή και επικίνδυνη πολιτική κατευνασμού της Άγκυραςκαι όχι κάποιον «νέο πατριωτισμό», προειδοποιώντας ευθέως ότι η χώρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια προς τις «Πρέσπες του Αιγαίου».

Η ουσία της στρατηγικής Σαμαρά κρύβεται στην προσπάθεια να αποδείξει ότι υπάρχει υπόγεια εθνική σύγκλιση μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός έστρεψε τα βέλη του και κατά του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, καταγγέλλοντας ότι σε τηλεοπτική του συνέντευξη απέφυγε επιδεικτικά να αποδοκιμάσει τις ενδοτικές αυτές θέσεις, τηρώντας σιγή ιχθύος.

Το συμπέρασμα του Αντώνη Σαμαρά είναι ισοπεδωτικό για το Μαξίμου και το νέο κόμμα Τσίπρα: τα μόνα «ήρεμα νερά» που υφίστανται στην περιοχή είναι η παρασκηνιακή συνεννόηση μεταξύ των δύο πλευρών, με τον Αλέξη Τσίπρα -είτε μέσω του ΣΥΡΙΖΑ είτε μέσω της νεοσύστατης ΕΛΑΣ- να βάζει πλάτη στα κυβερνητικά σχέδια. Στο ίδιο επιθετικό πλαίσιο, ο κ. Σαμαράς παρενέβη με νόημα για το φιάσκο με τους Ρώσους φαρσέρ, ζητώντας την άμεση απομάκρυνση του συμβούλου εθνικής ασφαλείας, Θάνου Ντόκου.

Η αμερικανική σφραγίδα και η νομιμοποίηση του σαμαρικού μπλοκ ως αυτόνομου πόλου

Σε αυτή την τροχιά μετωπικής σύγκρουσης, ο Αντώνης Σαμαράς φροντίζει να θωρακίσει το προφίλ του εκπέμποντας μηνύματα ότι διαθέτει ισχυρές διεθνείς διασυνδέσεις. Η επίσημη συνάντησή του με την Αμερικανίδα πρέσβη, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, σε μια συγκυρία κατά την οποία ο ίδιος προετοιμάζει τη συγκρότηση του νέου του κόμματος, λειτούργησε ως ισχυρό μήνυμα προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία είναι γνωστό ότι ποντάρει σταθερά εδώ και χρόνια στην πρόσδεσή της στο αμερικανικό άρμα.

Η επιλογή της Ουάσιγκτον να ανοίξει επίσημο δίαυλο επικοινωνίας -έτσι ερμηνεύεται η επαφή από διπλωματικούς κύκλους- με τον Αντώνη Σαμαρά που βρίσκεται σε ανοιχτό πόλεμο με το Μέγαρο Μαξίμου, αξιολογείται ως έμπρακτη νομιμοποίηση του πρώην πρωθυπουργού ως αυτόνομου πόλου με το βλέμμα του αμερικανικού παράγοντα στραμμένο στο μέλλον και στο νέο πολιτικό τοπίο που πιθανότατα θα δημιουργηθεί μετά τις εκλογές και μετά από ενδεχόμενες μεγάλες ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό.

Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους που παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή όσα συμβαίνουν, η κίνηση αυτή προσδίδει στον κ. Σαμαρά το απαραίτητο θεσμικό βάρος ενόψει της ίδρυσης του νέου πολιτικού φορέα. Παράλληλα, λένε, ότι του επιτρέπει να εμφανίζεται ως ο αυθεντικός εκφραστής του τραμπικού ρεύματος στην Ελλάδα, την ώρα που η ανάρτηση που έκανε η ίδια η Αμερικανίδα Πρέσβης για τη συνάντηση με τον πρώην πρωθυπουργό λειτουργεί ως μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση.

Στο διπλωματικό παρασκήνιο σημειώνεται ότι η Ουάσιγκτον πιθανότατα θα χρησιμοποιήσει, αν χρειαστεί, την πολιτική αυτονόμηση του σαμαρικού μπλοκ στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς-Δεξιάς ως αποτελεσματικό αντίβαρο, υπενθυμίζοντας στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι αν υπάρξουν ανατροπές στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό που μπορεί να οδηγήσουν στην πολιτική αποδυνάμωση ή ακόμη και σε εκλογική ήττα τον σημερινό πρωθυπουργό, τότε ισχυροί διεθνείς παίκτες στο πεδίο της πολιτικής και της διπλωματίας θα αναζητήσουν εναλλακτικούς συνομιλητές στον συντηρητικό χώρο.

Το φάντασμα της Novartis, τα κοινοβουλευτικά δείπνα και ο εκλογικός εφιάλτης της Πειραιώς

Η γεωπολιτική και εθνική ατζέντα του Αντώνη Σαμαρά έχει σχεδιαστεί για να πλήξει τη Νέα Δημοκρατία στον σκληρό πυρήνα της βάσης της, προκαλώντας έντονο εκνευρισμό στο Μαξίμου.

Ο πρώην πρωθυπουργός στοχεύει στο παραδοσιακό ακροατήριο που ανησυχεί για τη μετάλλαξη της ΝΔ, κατηγορώντας την ηγεσία της ότι μετέτρεψε την παράταξη σε «Ποτάμι» και ότι ενδιαφέρεται μόνο για την επικοινωνία και την «πολιτική της μαρκίζας».

Αντιλαμβανόμενος ταυτόχρονα ότι η επιστροφή Τσίπρα θα μπορούσε να λειτουργήσει συσπειρωτικά για την κυβέρνηση, ο κ. Σαμαράς επιχειρεί να σπάσει αυτό το αφήγημα, παρουσιάζοντας Μητσοτάκη και Τσίπρα ως «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».

Η αντίδραση του Μαξίμου προδίδει τον βαθύτατο προβληματισμό του, με τον Παύλο Μαρινάκη να επιτίθεται στον κ. Σαμαρά επιστρατεύοντας το παρελθόν της Novartis και τη λογική της πολιτικής αρένας που υπέστη ο πρώην πρωθυπουργός από τον Αλέξη Τσίπρα, χαρακτηρίζοντας την ταύτιση των δύο ως στερούμενη λογικής.

Την ίδια στιγμή, η νευρικότητα κορυφώνεται μετά το δείπνο του Αντώνη Σαμαρά με τρεις εν ενεργεία βουλευτές της ΝΔ (Χαράλαμπο Αθανασίου, Γιώργο Καρασμάνη, Θεόφιλο Λεονταρίδη). Παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες να υποβαθμιστεί το γεγονός, η ύπαρξη αυτών των κοινοβουλευτικών θυλάκων επιβεβαιώνει ότι ο υπό ίδρυση φορέας διαθέτει έτοιμη μαγιά για να κόψει οριζόντια ποσοστά από τη Νέα Δημοκρατία, αποτελώντας τον απόλυτο αστάθμητο παράγοντα για τις ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις.