Σημαντική ανακάλυψη: Νέα μέθοδος θα μπορούσε να επιταχύνει την ανάπτυξη των εμβολίων κατά ένα εκατομμύριο φορές

Επιστήμονες στη Δανία ανέπτυξαν μία νέα μέθοδο που επιτρέπει, σε νανοκλίμακα, ελαχιστοποιώντας τη χρήση υλικών και ενέργειας, την επιτάχυνση της ανάπτυξης των εμβολίων κατά ένα εκατομμύριο φορές!

Οι φαρμακοβιομηχανίες, για την αναζήτηση φαρμακευτικών παραγόντων όπως τα νέα εμβόλια, αξιολογούν συστηματικά χιλιάδες συναφή υποψήφια μόρια. Η νέα μέθοδος επιτρέπει τη σύνθεση και ανάλυση περισσότερων από 40.000 διαφορετικών μορίων σε μια περιοχή μικρότερη από ένα κεφάλι καρφίτσας, σύμφωνα με το δελτίο τύπου που δημοσίευσε το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας (SDU). Η εν λόγω μέθοδος λειτουργεί με τη χρήση φυσαλίδων ως νανοπεριεκτών, που μπορούν να μειώσουν δραστικά τις ποσότητες υλικών και ενέργειας που χρειάζονται για την ανάτπυξη των εμβολίων και, ως εκ τούτου, το οικονομικό κόστος για τις φαρμακοβιομηχανίες.

DNA με barcodes

Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής, Χημείας και Φαρμακευτικής του SDU, Στέφαν Βόγκελ, «Η τεχνολογία χρησιμοποιεί γραμμωτούς κώδικες DNA, παρόμοιους με τους γραμμωτούς κώδικες που βρίσκονται σε όλα τα καταναλωτικά προϊόντα, για να παρακολουθεί την ταυτότητα όλων των ενώσεων, των αντιδραστηρίων και των χημικών αντιδράσεων που πραγματοποιούνται παράλληλα σε χιλιάδες εξαιρετικά μικρούς νανοαντιδραστήρες».

Η μέθοδος, που μπορεί να αλλάξει τα επιστημονικά δεδομένα, είναι αποτέλεσμα μία προσπάθειας διεπιστημονικής, που βασίζεται στην πρόοδο στη συνθετική βιοχημεία, τη νανοτεχνολογία, τη σύνθεση DNA, τη συνδυαστική χημεία και τη μηχανική μάθηση. Όπως εξηγεί ο καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος, Νίκος Χατζάκης, «Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου εξοικονόμηση προσπάθειας, υλικών, ανθρώπινου δυναμικού και ενέργειας. Κανένα μεμονωμένο στοιχείο στη λύση μας δεν είναι εντελώς νέο, αλλά ποτέ δεν έχουν συνδυαστεί τόσο άψογα».

Από τους πρώτους που θα υιοθετήσουν τη νέα μέθοδο θα μπορούσαν να είναι, τόσο οι βιομηχανικές όσο και οι ακαδημαϊκές ομάδες που ασχολούνται με τη σύνθεση μακρομορίων όπως τα πολυμερή, σύμφωνα με τη μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Nature».