Η επιστήμη κατέληξε: Αυτά είναι τα... μυστικά των serial killers

Ποτέ δεν ήταν εύκολο για τους «συμβατικούς» ανθρώπους να κατανοήσουν, πόσω μάλλον να αναγνωρίσουν, έναν κατά συρροή δολοφόνο. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος για τον οποίο μπορούν και κρύβονται πίσω από μια φυσιολογική καθημερινότητα. Είναι ο ευγενικός γείτονας, ο ήσυχος συνάδελφος, ο τύπος στο μπαρ που κάθεται κάθε μέρα μόνος του και πίνει το ίδιο ποτό αλλά δεν ενοχλεί ποτέ κανέναν.

Αυτός είναι, επίσης, ο λόγος που κορυφαίοι ψυχολόγοι παίρνουν εδώ και δεκαετίες συνεντεύξεις από καταδικασμένους serial killers, είτε ζητώντας συμβουλές για εγκλήματα που είναι υπό έρευνα για να μπορέσουν να οδηγηθούν σε συμπεράσματα για τον δράστη είτε ψάχνοντας εξηγήσεις για τον τρόπο που οι ίδιοι έδρασαν στο παρελθόν.

Υπάρχουν, όμως, κάποια κοινά χαρακτηριστικά ή συμπεριφορές που η επιστήμη έχει πια καταλήξει ότι βρίσκουν εφαρμογή σε πολλούς κατά συρροή δολοφόνους. Κι αυτά είναι τα μυστικά τους...

Η «μάσκα της λογικής» και η διπλή ζωή: Όπως προαναφέραμε, οι κατά συρροή δολοφόνοι φορούν ένα προσωπείο και ξέρουν να το χρησιμοποιούν με τον ιδανικότερο τρόπο για να ξεγελούν από τις Αρχές μέχρι τον γείτονά τους ή ακόμα και τους συντρόφους τους. Μια γοητευτική προσωπικότητα, με έντονη μυστικότητα, μια πρόσοψη κανονικότητας ώστε να κρύβουν τη δράση τους. Και η αλήθεια είναι ότι η χειριστικότητα που τους διακρίνει, τους βοηθά να τα καταφέρνουν εξαιρετικά.

Κρυμμένα άνδρα δολοφονιών και χώροι τελετουργιών: Οι δολοφόνοι συχνά διαθέτουν μυστικές τοποθεσίες — κρυμμένα δωμάτια, υπόγεια ή αγροτικές περιοχές — όπου διαπράττουν, καταγράφουν ή κρύβουν τα εγκλήματά τους. Νιώθουν πιο οικεία σε αυτά τα μέρη, τα γνωρίζουν και τους προσφέρουν την ασφάλεια που αποζητούν.

Τρόπαια και αναμνηστικά: Ένα σημαντικό μυστικό είναι η συλλογή προσωπικών αντικειμένων από τα θύματα όπως κοσμήματα, εσώρουχα και ρούχα. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις, η συλλογή κρανίων, οστών ή μερών του σώματος. Αυτά τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται ώστε οι δολοφόνοι να ζουν και να ξαναζούν τη στιγμή του εγκλήματος. Και η αλήθεια είναι ότι νιώθουν έξαψη ακόμα και χρόνια μετά.

Ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων: Πολλοί καταδικασμένοι δολοφόνοι έχουν ομολογήσει ή είναι ύποπτοι για πολύ περισσότερους φόνους από ό,τι έχουν αποδείξει οι Αρχές, με ορισμένους να ισχυρίζονται ότι έχουν δεκάδες επιπλέον θύματα που είναι γνωστά μόνο σε αυτούς. Είναι αυτή η ανάγκη τους για επιβεβαίωση λες και δεν είναι ήδη τραγικά όλα όσα έχουν κάνει, που τους ωθεί να πουν ψέματα. Να εντυπωσιάσουν

Τα κρυφά τους κίνητρα: Αν και συχνά είναι σεξουαλικά, τα κίνητρα μπορεί να περιλαμβάνουν βαθιά ριζωμένη οργή, επιθυμία για φήμη, αστείρευτη ανάγκη για επιβεβαίωση ή μια παρόρμηση για έλεγχο της ζωής και του θανάτου.

Το παιδικό τραύμα ως καταλύτης: Πολλοί κρύβουν μυστικά σχετικά με σοβαρά τραύματα της πρώιμης παιδικής ηλικίας — σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση — που δημιούργησαν την ανάγκη να αναπτύξουν έναν φανταστικό κόσμο στον οποίο έχουν τον έλεγχο, ξεκινώντας συχνά με την «τριάδα του Macdonald»: κακοποίηση ζώων, εμπρησμός και ενούρηση.

Σχέσεις και εγκλήματα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δολοφόνοι κρατούν μυστικό το γεγονός ότι συνεργάζονται με συντρόφους ή ότι οι σύζυγοί τους συμμετείχαν ή αγνόησαν τα εγκλήματά τους.

Προσπάθειες παραπλάνησης των ερευνών: Οι δολοφόνοι μπορεί να χρησιμοποιούν αινιγματικούς, πολύπλοκους κώδικες (όπως ο Zodiac) ή, σε σπάνιες περιπτώσεις, να βοηθούν στην έρευνα των δικών τους εγκλημάτων για να χλευάσουν τις αρχές επιβολής του νόμου. Όπως έκανε ο BTK.