Έπσταϊν: «Εξαφανίστηκαν» δεκάδες έγγραφα - Ανάμεσά τους και συνεντεύξεις μάρτυρα που κατηγορεί τον Τραμπ

Δεκάδες συνεντεύξεις μαρτύρων της έρευνας για τον Τζέφρι Έπσταϊν φαίνεται να λείπουν από τα αρχεία που δημοσιοποίησε τον περασμένο μήνα το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (DOJ), σύμφωνα με έρευνα του CNN. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τρεις συνεντεύξεις γυναίκας που κατήγγειλε ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τη σεξουαλικά παρενόχλησε πριν από δεκαετίες.

Σύμφωνα με τον κατάλογο αποδεικτικών στοιχείων που δόθηκε στους δικηγόρους της συνεργάτιδας του Έπσταϊν, Γκισλέιν Μάξγουελ, υπάρχουν περίπου 325 αρχεία συνεντεύξεων μαρτύρων του FBI με σειριακούς αριθμούς. Περισσότερα από 90 από αυτά, δηλαδή πάνω από το ένα τέταρτο, δεν φαίνεται να είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο του DOJ.

Ανάμεσα στα εξαφανισμένα έγγραφα είναι τρεις συνεντεύξεις γυναίκας που κατήγγειλε ότι ο Έπσταϊν την κακοποιούσε επανειλημμένα από τα 13 της χρόνια και ότι ο Τραμπ την παρενόχλησε σεξουαλικά. Ο Δημοκρατικός βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία σχολίασε ότι τα χαμένα έγγραφα εγείρουν ερωτήματα για την πληρότητα της δημοσιοποίησης και την τήρηση του νόμου από την κυβέρνηση Τραμπ. «Υπάρχει σειρά εγγράφων που φαίνεται να λείπουν και στις οποίες δεν έχουμε πρόσβαση», είπε.

Η γυναίκα πρώτα επικοινώνησε με το FBI στις 10 Ιουλίου 2019 και κατέθεσε δύο εβδομάδες αργότερα στο γραφείο του δικηγόρου της. Κατήγγειλε ότι ο Έπσταϊν την κακοποιούσε επανειλημμένα σε σπίτι της Νότιας Καρολίνας και ότι η κακοποίηση ξεκίνησε γύρω στα 13 της χρόνια. 

Ορισμένα έγγραφα δείχνουν ότι η γυναίκα κατηγορεί τον Τραμπ για σεξουαλική επίθεση μεταξύ 1983-1985, ενώ άλλες αγωγές αναφέρουν ότι ο Έπσταϊν τη μετέφερε σε Νέα Υόρκη και σε «οικεία συγκεντρώσεις με πλούσιους και γνωστούς άνδρες» που την κακοποίησαν σεξουαλικά. Η ίδια κρίθηκε «μη επιλέξιμη για αποζημίωση» από το Πρόγραμμα Αποζημίωσης Επιζώντων Έπσταϊν, ενώ αργότερα έλαβε οικονομική συμφωνία από την περιουσία του Έπσταϊν.

Μία από τις επιζήσασες κατήγγειλε στο δικαστήριο ότι το DOJ δεν διασφάλισε πλήρη διαφάνεια, γράφοντας ότι η μη δημοσιοποίηση των συνεντεύξεων «δεν είναι απλώς τυπικό ζήτημα – είναι βαθιά προσωπικό» και ότι «η συνεχιζόμενη μη συμμόρφωση διατηρεί τη μυστικότητα που επέτρεψε σε αυτά τα εγκλήματα να συνεχιστούν ανεξέλεγκτα».