Ο «άνθρωπος Tesla»: Ο 27χρονος που «μπαίνει» κάθε βράδυ στην πρίζα για να μένει ζωντανός

Ύστερα από τέσσερις εξαντλητικούς μήνες στο νοσοκομείο, ο Λίαμ Πιτς πήρε το εξιτήριό του κι ήταν επιτέλους έτοιμος να επιστρέψει στο σπίτι του. Βέβαια, η περιπέτεια της υγείας του είχε ακόμα αρκετά «κεφάλαια» μπροστά της και σίγουρα απείχε πολύ από το να τελειώσει.

Κρατώντας ένα «π», από αυτά που συνήθως έχουν οι ηλικιωμένοι για να στηρίζονται και να βαδίζουν με ασφάλεια, ο 27χρονος Λίαμ ήξερε πως τον περίμενε ένα μέλλον γεμάτο προκλήσεις. Το να μάθει να περπατά ξανά ήταν μόνο μία από αυτές.

Λογικό κι επόμενο να νιώθει άγχος και απορία για το πώς θα είναι η ζωή του τώρα που είχε διαγνωστεί με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια και του είχε τοποθετηθεί μια φορητή συσκευή υποστήριξης ζωής.

Για το 'μετά', βλέπουμε

Η σωτήρια αυτή συσκευή, που ονομάζεται συσκευή υποβοήθησης αριστερής κοιλίας (LVAD), είναι ένα μηχάνημα που λειτουργεί με μπαταρία, βρίσκεται εξωτερικά του σώματος αλλά συνδέεται εσωτερικά με την καρδιά και βοηθά στην άντληση του αίματος όταν η καρδιά είναι πολύ αδύναμη για να το κάνει μόνη της.

Ο Λίαμ είναι ένας από τους μόλις 324 ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο που ζουν με LVAD. Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούνται συχνότερα από ασθενείς που περιμένουν μεταμόσχευση καρδιάς – όμως εκείνος έχει πλέον αφήσει πίσω του το άγχος της επιβίωσης και προτιμά να ζει το 'τώρα'. Για το 'μετά'... βλέπουμε.

Κάνει σκι, τρέχει, πηγαίνει γυμναστήριο και διατηρεί επιχείρηση με ανδρικά vintage ρούχα. Μάλιστα, είναι τόσο ευχαριστημένος με τη ζωή του, που δεν έχει ακόμη εγγραφεί στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση.

Τι συνέβη στον Λίαμ

Ωστόσο, ένας τόσο δραστήριος τρόπος ζωής δεν ήταν καθόλου βέβαιος, ιδιαίτερα μετά την ξαφνική αδιαθεσία του τον Ιούλιο του 2023. Τη μία στιγμή ανακαίνιζε την κουζίνα ενός φίλου του και την επόμενη μετά βίας μπορούσε να κινηθεί.

«Άρχισα να παρατηρώ δύσπνοια. Μετά από δύο εβδομάδες είχα έντονη κόπωση, επώδυνο κάψιμο στους μύες και το να περπατήσω 30 μέτρα έμοιαζε με μαραθώνιο», λέει ο ίδιος στη βρετανική Metro.

Ο Λίαμ ήταν μόλις 24 ετών τότε και η μητέρα του – νοσηλεύτρια με 40 χρόνια εμπειρίας – κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Επρόκειτο να ταξιδέψει στη Γαλλία με την οικογένεια, αλλά αντ’ αυτού έκλεισε ραντεβού στον γιατρό για τον γιο της. Ο Λίαμ αποκαλεί αυτή τη σωτήρια απόφαση της μητέρας του ως κάτι προερχόμενο από «το ένστικτο της νοσηλεύτριας και της μητέρας».

Το επόμενο πρωί, μετά από αιματολογικές εξετάσεις σε τοπικό ιατρείο, το Royal Surrey County Hospital τον κάλεσε επειγόντως για περαιτέρω ελέγχους.

«Όταν έφτασα εκεί, ήμουν σε πολύ κακή κατάσταση και το σώμα μου απλώς κατέρρευσε. Νομίζω πως το υποσυνείδητό μου ήξερε ότι ήμουν επιτέλους κάπου ασφαλής και, μόλις πέρασα την πόρτα, κατέρρευσα ψυχικά και σωματικά.

Όταν πας στα Επείγοντα, ελπίζεις να μείνεις το πολύ ένα βράδυ. Εγώ δεν γύρισα σπίτι για πάνω από τέσσερις μήνες», διηγείται.

Πολυοργανική και καρδιακή ανεπάρκεια

Οι εξετάσεις έδειξαν ότι βρισκόταν σε πολυοργανική ανεπάρκεια και καρδιακή ανεπάρκεια – ένα τεράστιο σοκ για έναν άνδρα στα εικοσικάτι του που δεν είχε ποτέ ξανά προβλήματα υγείας.

Αρχικά σταθεροποιήθηκε στο Surrey και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Λονδίνου, πριν καταλήξει σε εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο στο Uxbridge.

Ενώ η οικογένειά του ήταν συντετριμμένη, για τον ίδιο όλα είναι «θολά». Θυμάται μόνο αποσπασματικά στιγμές, όπως μια μαγνητική τομογραφία. «Όταν είσαι τόσο άρρωστος, το μυαλό δεν μπορεί να επεξεργαστεί όσα συμβαίνουν, γιατί είσαι εξαντλημένος. Ήταν συντριπτικό να συνειδητοποιώ ότι βρισκόμουν σε κρίσιμη κατάσταση.»

Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, κατάφερε να ξεπεράσει σήψη και τεχνητό κώμα, ενώ γιόρτασε και τα 25α γενέθλιά του στο νοσοκομείο.

Όσο ζοφερή και δύσκολη κι αν ήταν η κατάστασή του, οι γιατροί αναζητούσαν λύσεις. Μία από αυτές ήταν η μεταμόσχευση. Ωστόσο, δεν κρίθηκε κατάλληλος υποψήφιος, καθώς έπρεπε πρώτα να χάσει βάρος και να δυναμώσει, κι έτσι του προτάθηκε η λύση του LVAD – κάτι που ούτε ο ίδιος ούτε η μητέρα του γνώριζαν.

«Η μαμά μου είχε δουλέψει 15 χρόνια σε ΜΕΘ και δεν είχε ακούσει ποτέ γι’ αυτό», λέει. «Μίλησα με έναν ασθενή που είχε LVAD και με καθησύχασε. Αλλά ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να κάνω όσα κάνω σήμερα.»

Το TikTok, το χιούμορ και η μεταμόσχευση

Από τότε που πήρε εξιτήριο τον Νοέμβριο του 2023 και έμαθε να ζει με τη συσκευή, ο Λίαμ πιέζει τον εαυτό του «στα όριά του», δίνει ομιλίες στο νοσοκομείο και δημοσιεύει βίντεο στα social media για τη ζωή με LVAD.

Παραδέχεται όμως ότι δεν ήταν εύκολο. «Το να μάθεις να ζεις με τη συσκευή ενώ είσαι τόσο αδύναμος είναι δύσκολο. Φοβόμουν κυρίως για την ψυχική μου υγεία. Αυτό είναι πιο τρομακτικό από τη σωματική, γιατί δεν διορθώνεται απλώς με αλλαγή φαρμάκων.»

Σταδιακά, με φυσικοθεραπεία και γυμναστήριο, τα πράγματα βελτιώθηκαν. Το χιούμορ επίσης τον βοήθησε πολύ – σε ένα βίντεο στο TikTok, ο αδελφός του προσποιείται ότι αποσυνδέει τη συσκευή για να φορτίσει το κινητό του.

Παρότι αστειεύεται αποκαλώντας τον εαυτό του «άνθρωπο Tesla», κάθε βράδυ μπαίνει κανονικά στο ρεύμα και κουβαλά συνεχώς σακίδιο με τη συσκευή, η οποία συνδέεται με την καρδιά του μέσω καλωδίου στην κοιλιακή χώρα.

«Στην αρχή υπήρχε πολλή παράνοια», παραδέχεται. «Αλλά έμαθα να εμπιστεύομαι τη συσκευή. Έχει γίνει κομμάτι μου.»

Ωστόσο, το ταξίδι του δεν έχει τελειώσει. Επισκέπτεται το νοσοκομείο κάθε δύο μήνες και σκοπεύει να μπει σύντομα στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση καρδιάς – κάτι που θα σημάνει άλλη μία επέμβαση ανοιχτής καρδιάς και ακόμα έναν χρόνο αποκατάστασης.