Η «μονομαχία» των αποθεμάτων στη Μέση Ανατολή: Ποιος θα ξεμείνει πρώτος από όπλα;

Η έκβαση και η διάρκεια της πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να κριθούν από έναν στυγνό στρατιωτικό υπολογισμό: το μέγεθος των ιρανικών αποθεμάτων σε drones και πυραύλους έναντι των κρίσιμων πυρομαχικών αεράμυνας που διαθέτουν το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου.

Όπως μεταδίδει ο Guardian, από το Σάββατο (28/02), η Τεχεράνη και οι σύμμαχοί της έχουν εξαπολύσει περισσότερες από 1.000 επιθέσεις κατά στόχων σε περίπου δέκα χώρες, σε μια έκταση 1.200 μιλίων, επιχειρώντας να κάμψουν την εντατική κοινή αντεπίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ. Με την απαρχαιωμένη πολεμική της αεροπορία να αδυνατεί να αναμετρηθεί με την υπεροπλία των αντιπάλων της, η Τεχεράνη βασίζεται αποκλειστικά στο οπλοστάσιο πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών που διαθέτει.

Σύμφωνα με το βρετανικό δημοσίευμα, η γεωγραφική εμβέλεια των ιρανικών αντιποίνων έχει μετατρέψει τη σύγκρουση στην ευρύτερη που έχει γνωρίσει η περιοχή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια στιγμή, ισραηλινά και αμερικανικά αεροσκάφη πλήττουν εκατοντάδες τοποθεσίες σε ολόκληρη την ιρανική επικράτεια, χωρίς να έχουν υποστεί απώλειες από εχθρικά πυρά. Στρατηγικός στόχος της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ είναι η μέγιστη δυνατή εξάρθρωση των ιρανικών υποδομών, στοχεύοντας εκτοξευτές, αποθήκες πυρομαχικών και έμψυχο δυναμικό.

«Το ζήτημα είναι ποιος διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα σε όπλα-κλειδιά»

Η Στέισι Πέτιτζον, διευθύντρια του αμυντικού προγράμματος στο Center for a New American Security, παρομοίασε τη σύγκρουση με «μονομαχία πυροβολικού», περιγράφοντας μια ταυτόχρονη ανταλλαγή πληγμάτων με όπλα ακριβείας μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. «Το ζήτημα είναι ποιος διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα σε όπλα-κλειδιά, με το μεγάλο ερωτηματικό να παραμένει το πραγματικό μέγεθος του ιρανικού οπλοστασίου», σημείωσε η ίδια.

Αν και οι σειρήνες ήχησαν ξανά στην Ιερουσαλήμ την Τρίτη, συνοδευόμενες από εκρήξεις αναχαιτίσεων, οι ιρανικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ εμφανίζουν κάμψη το τελευταίο 36ωρο. Από την έναρξη των εχθροπραξιών στο Ισραήλ, 11 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και περισσότεροι από 100 έχουν τραυματιστεί. Σύμφωνα με την Ερυθρά Ημισέληνο, οι απώλειες στο Ιράν ανέρχονται σε 787 νεκρούς, γεγονός που οδηγεί τους αναλυτές στην εκτίμηση ότι η Τεχεράνη είτε κάνει οικονομία δυνάμεων είτε αντιμετωπίζει δυσκολίες στη συνέχιση των εκτοξεύσεων.

«Το Ιράν διαθέτει λιγότερα όπλα ικανά να πλήξουν το Ισραήλ σε σύγκριση με εκείνα που στοχεύουν τον Περσικό Κόλπο, ενώ πολλά drones καταρρίπτονται πριν φτάσουν στον στόχο τους», εξήγησε η Πέτιτζον, προσθέτοντας πως οι «επιθέσεις αποκεφαλισμού» κατά ανώτερων διοικητών ενδέχεται να έχουν προκαλέσει έλλειμμα συντονισμού στις ιρανικές δυνάμεις.

«Δεν υπάρχει απόλυτη άμυνα - Είναι ένας πόλεμος φθοράς»

Η στρατηγική της Τεχεράνης φαίνεται να στοχεύει στην κάμψη του ηθικού των πολιτών και στην οικονομική εξάντληση των αντιπάλων της. «Δεν υπάρχει απόλυτη άμυνα. Είναι ένας πόλεμος φθοράς. Αν έστω και ένας πύραυλος πλήξει μια κρίσιμη υποδομή, όπως ένα νοσοκομείο ή ένα εργοστάσιο ενέργειας, το τίμημα είναι δυσβάσταχτο», δήλωσε ο Ταλ Ίνμπαρ, αναλυτής του Missile Defence Advisory Alliance.

Το ζήτημα της επάρκειας των αναχαιτιστικών πυραύλων παραμένει φλέγον. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έσπευσαν να διαψεύσουν φήμες περί εξάντλησης των αποθεμάτων τους, τονίζοντας πως διαθέτουν ισχυρό στρατηγικό απόθεμα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τα ΗΑΕ έχουν αναχαιτίσει 161 από τους 174 βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύθηκαν εναντίον τους, καθώς και τη συντριπτική πλειονότητα των drones.

Ωστόσο, οι επιθέσεις έχουν επεκταθεί σε αμερικανικές υποδομές σε Κατάρ, Αμπού Ντάμπι, Κουβέιτ και άλλες χώρες της περιοχής, ενώ έχουν πληγεί ξενοδοχεία στο Ντουμπάι και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Aramco στη Σαουδική Αραβία. Ακόμη και η βρετανική βάση στην Κύπρο έγινε στόχος επίθεσης από drones.

Το Κατάρ ανακοίνωσε επίσης επιτυχείς αναχαιτίσεις, καταρρίπτοντας δύο ιρανικά μαχητικά και δεκάδες πυραύλους. Παρ' όλα αυτά, η αναλύτρια Κέλι Γκρίκο προειδοποιεί ότι η συνεχή κατανάλωση πυρομαχικών θα αναγκάσει σύντομα τις χώρες του Κόλπου να λάβουν δύσκολες αποφάσεις για το ποιες υποδομές θα προστατεύσουν κατά προτεραιότητα. «Οι Ιρανοί επιδιώκουν τον "θάνατο από χίλια κοψίματα", μια στρατηγική που ευνοεί τον ασθενέστερο πόλο σε μια σύγκρουση», σημείωσε.

Καθοριστικός παράγοντας είναι τέλος, το δυσανάλογο κόστος: η αναχαίτιση ενός drone κοστίζει πενταπλάσια από την κατασκευή του, ενώ η αναπλήρωση των εξελιγμένων αμερικανικών συστημάτων είναι χρονοβόρα, την ώρα που η ζήτηση για τέτοια όπλα παραμένει στα ύψη λόγω των μετώπων στην Ουκρανία και την Ταϊβάν.