Ιράν: Πόσο πιθανή είναι μια χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ και ποιοι οι «κόκκινοι» στόχοι

Εν μέσω διστακτικών προσπαθειών του Λευκού Οίκου για διπλωματική επίλυση του πολέμου στο Ιράν, αμερικανικά στρατεύματα έχουν επίσης αρχίσει να καταφθάνουν στην περιοχή για να προσφέρουν αυτό που ο Ντόναλντ Τραμπ ελπίζει ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καίριο πλήγμα, αν δεν καταφέρει να διαπραγματευτεί κατάπαυση του πυρός με την Τεχεράνη.

Χιλιάδες πεζοναύτες των ΗΠΑ, επιβαίνοντες σε αμφίβια πολεμικά πλοία του ναυτικού από τις 31η και 11η εκστρατευτικές μονάδες, έχουν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή από την Ασία. Άλλοι περίπου 2.000 αλεξιπτωτιστές από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία αποστέλλονται επίσης στο πεδίο – έχοντας ως αποστολή να αναπτυχθούν οπουδήποτε στον κόσμο μέσα σε 18 ώρες από την ειδοποίηση και να εκτελούν αλεξιπτωτιστικές επιθέσεις, ακόμη και εναντίον «οχυρωμένου αεροδρομίου», προετοιμάζοντας περαιτέρω χερσαίες επιχειρήσεις.

Όπως σημειώνει ο Guardian σε ανάλυσή του, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, επανέλαβε την Παρασκευή (27/3) ότι οι ΗΠΑ πιστεύουν πως μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους χωρίς χερσαίες δυνάμεις, αλλά όταν οι πεζοναύτες βρεθούν σε θέση την επόμενη εβδομάδα, ο Τραμπ θα μπορούσε να διατάξει επίθεση είτε για να ασκήσει πίεση ώστε να ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ είτε για να αποδυναμώσει την ικανότητα του Ιράν να κρατά κλειστό το πέρασμα με τη βία.

Η έλλειψη βαρέων τεθωρακισμένων μονάδων, υλικοτεχνικής υποστήριξης και άλλων στοιχείων που απαιτούνται για μια παρατεταμένη σύγκρουση περιορίζει ωστόσο την ικανότητα του Λευκού Οίκου να κλιμακώσει τη σύγκρουση, ενδεχομένως παρατείνοντας ένα αδιέξοδο που θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό για την παγκόσμια οικονομία.

Η κρίσιμη νήσος Χαργκ

Ο πιο σημαντικός στόχος είναι η νήσος Χαργκ, μια κοραλλιογενής νησίδα μικρότερη των 9 τετραγωνικών μιλίων, στα ανοικτά των ακτών του Ιράν. Το νησί αποτελεί τον κόμβο μέσω του οποίου διέρχεται περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν, καθιστώντας το οικονομική και υλικοτεχνική «γραμμή ζωής» για την Τεχεράνη, η απώλεια της οποίας θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πλήγμα για το καθεστώς. Ο Τραμπ έχει προτείνει επίθεση στο νησί ήδη από τη δεκαετία του 1980, όταν είχε δηλώσει στον Guardian ότι θα «κατέστρεφε το Χαργκ, θα πήγαινα και θα το έπαιρνα» αν το Ιράν πυροβολούσε αμερικανικά πλοία.

Τα αμερικανικά στρατεύματα που αναπτύσσονται στην περιοχή είναι πολύ λιγότερα από εκείνα που χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλες επιχειρήσεις του παρελθόντος, όπως στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Μια επίθεση για την κατάληψη του Χαργκ θα αποτελούσε μια αμφισβητούμενη αμφίβια απόβαση για τον αμερικανικό στρατό, πιθανώς υπό πυρά drones, ρουκετών και πυροβολικού. Τα αμερικανικά στρατεύματα θα χρειάζονταν πάνω από μία ημέρα για να φτάσουν σε θέση κοντά στο νησί, δίνοντας στο Ιράν χρόνο να ναρκοθετήσει την περιοχή γύρω του.

Ακόμη κι αν οι ΗΠΑ κατάφερναν να καταλάβουν το νησί, παραμένει ασαφές για πόσο καιρό θα έπρεπε να το διατηρήσουν, πιθανώς υπό συνεχή πυρά, μέχρι να εξαναγκάσουν το Ιράν να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ ή να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός. Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εντείνουν τους βομβαρδισμούς τους στο νησί. Ήδη έχουν πλήξει 90 στόχους στο Χαργκ, σύμφωνα με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, στρατηγό Νταν Κέιν. «Μια μόνο λέξη και οι αγωγοί θα εξαφανιστούν», δήλωσε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο Τραμπ, εξετάζοντας επίθεση στο νησί.

Οι υπόλοιποι νήσοι-στόχοι του Τραμπ

Υπάρχουν και άλλοι στόχοι – ιδιαίτερα νησιά – στα Στενά του Ορμούζ που θα μπορούσαν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον της κυβέρνησης Τραμπ και να συμβάλουν στον άμεσο στόχο της επαναλειτουργίας της θαλάσσιας οδού για την εμπορική ναυσιπλοΐα. Η νήσος Κεσμ, το μεγαλύτερο νησί στον Περσικό Κόλπο, αποτελεί χώρο αποθήκευσης ιρανικών πολεμικών ταχύπλοων, drones, θαλάσσιων ναρκών και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται για τη διατάραξη της ναυσιπλοΐας. Ωστόσο, με έκταση σχεδόν 560 τετραγωνικών μιλίων, μπορεί να είναι πολύ μεγάλο για να καταληφθεί από τις διαθέσιμες αμερικανικές δυνάμεις.

Ένα ακόμη νησί που θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο είναι το Λάρακ, το οποίο λειτουργεί ως κόμβος για ιρανικά όπλα που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας στο Ορμούζ. Το Axios ανέφερε ότι αξιωματούχοι της κυβέρνησης εξετάζουν επιθέσεις στο Λάρακ, καθώς και στο αμφισβητούμενο νησί του Αμπού Μούσα.

Ωστόσο, τα στρατεύματα που έχει αποστείλει ο Τραμπ στην περιοχή θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και για άλλες αποστολές. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αναζητούν 440 κιλά υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (HEU) που εξαφανίστηκαν μετά τις αμερικανικές επιθέσεις κατά του Ιράν τον περασμένο Ιούνιο. Ο Ρούμπιο δήλωσε ότι «κάποιοι θα πρέπει να πάνε να το πάρουν», και οι ΗΠΑ φέρονται να εξετάζουν επιλογές για αποστολή ειδικών δυνάμεων, υποστηριζόμενων από μεγαλύτερες δυνάμεις αερομεταφερόμενων ή πεζοναυτών, για την αναζήτηση και ανάκτηση του υλικού μέσα στο Ιράν.

Ρυθμιστικός παράγοντας οι φόβοι σημαντικών απωλειών από τις ΗΠΑ

Βέβαια, μια τέτοια αποστολή θα διαρκούσε εβδομάδες, θα κάλυπτε πολλαπλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη για τα αμερικανικά στρατεύματα – ιδιαίτερα δεδομένης της πολυετούς εμπειρίας του Ιράν στον ασύμμετρο πόλεμο και της πιθανότητας απωλειών. «Νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη ανησυχία στην κυβέρνηση Τραμπ, και δικαιολογημένα, για απώλειες Αμερικανών στρατιωτών», δήλωσε ο αναλυτής εξωτερικής πολιτικής και ιστορικός Μαξ Μπουτ στη δεξαμενή σκέψης Council on Foreign Relations. «Και αυτό καθιστά πολύ απίθανη οποιαδήποτε μεγάλης κλίμακας χρήση χερσαίων δυνάμεων. Και οι Ιρανοί δεν είναι ανόητοι, το γνωρίζουν αυτό».

Προς το παρόν, ο Τραμπ έχει αναβάλει την κύρια απειλή του – την καταστροφή των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής του Ιράν, μια επίθεση που θα έπληττε βάναυσα τις κρίσιμες υποδομές της χώρας – μέχρι τις 6 Απριλίου, καθώς συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, δεδομένων των κινδύνων μιας πιθανής χερσαίας εισβολής στο Ιράν, η πιο πιθανή μορφή κλιμάκωσης για την κυβέρνηση Τραμπ θα ήταν να υλοποιήσει τις απειλές της για επιδείνωση των συνθηκών ζωής στο Ιράν χρησιμοποιώντας τα μέσα που έχει ήδη εφαρμόσει από την αρχή του πολέμου.