Βενεζουέλα: Μετά το «χρυσό» 72ωρο, μάχη απέναντι στις πιθανότητες - «Πίστεψα ότι θα πεθάνουμε», λέει κάτοικος στο ethnos.gr

Όταν ο χρόνος περνά, η ελπίδα αρχίζει να χάνεται. Στη Βενεζουέλα, έχει ήδη περάσει το κρίσιμο 72ωρο από τη στιγμή που οι «δίδυμοι», φονικοί σεισμοί των 7,2 και 7,5 Ρίχτερ ισοπέδωσαν ολόκληρες γειτονιές. Για τους διασώστες, αυτό το τριήμερο αποτελεί το λεγόμενο «χρυσό παράθυρο» επιβίωσης -το διάστημα που ένας άνθρωπος παγιδευμένος στα συντρίμμια μπορεί να αντέξει χωρίς νερό. Από εδώ και πέρα, κάθε λεπτό που περνά είναι ένας αγώνας ενάντια στις πιθανότητες.

Ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Χόρχε Ροντρίγκες, επιβεβαίωσε ότι οι νεκροί έχουν φτάσει ήδη τους 1.430, οι τραυματίες ξεπερνούν τους 3.200, ενώ περισσότερες από 3.100 οικογένειες είδαν τα σπίτια τους να γίνονται σκόνη. Όμως, πίσω από τους αριθμούς, κρύβεται το απόλυτο ανθρώπινο σκοτάδι. Άνθρωποι σε μια νέα, ισοπεδωμένη, πραγματικότητα.

«Πίστεψα πραγματικά ότι θα πεθάνουμε»

Ο Guillermo, κάτοικος του Καράκας, περιγράφει στο ethnos.gr τις εφιαλτικές στιγμές που βιώνει ο ίδιος και η οικογένειά του, αποτυπώνοντας την απόγνωση μιας ολόκληρης χώρας που δεν είχε ζήσει ποτέ ξανά μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους.

«Δεν έχω καταφέρει να κλείσω μάτι από τότε που συνέβη, και το ίδιο ισχύει για τους περισσότερους ανθρώπους γύρω μου. Ήταν μια από τις πιο τρομακτικές στιγμές της ζωής μου -για ένα λεπτό πίστεψα πραγματικά ότι θα πεθάνουμε», μας λέει.

«Ήμουν στο διαμέρισμα με την κοπέλα μου, την Ντανιέλα, και την οικογένειά της. Σταθήκαμε τυχεροί: το σπίτι είχε μόνο εσωτερικές ζημιές από το τράνταγμα. Είμαστε όλοι ασφαλείς. Όμως δεν ήταν όλοι τόσο τυχεροί. Από όσα βλέπω γύρω μου και στις ειδήσεις, υπάρχουν τόσοι νεκροί, κατεστραμμένα κτίρια και αμέτρητοι άνθρωποι που ψάχνουν ακόμα τους συγγενείς τους μέσα στο χάος».

Και τώρα, μένει η τεράστια ανάγκη για βοήθεια

Η εικόνα της επόμενης ημέρας, όπως τη μεταφέρει ο Guille, κόβει την ανάσα: «Άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους. Κάποιοι έχασαν τα μέλη τους. Είναι συγκλονιστικό. Σε κάποιους δικούς μας ανθρώπους υποχώρησε η οροφή στο Λας Μερσέντες -δόξα τω Θεώ επέζησαν χωρίς σοβαρά τραύματα. Από εκεί που βρισκόμουν, μπορούσα να δω ένα κτίριο πολύ κοντά μας να καταρρέει, ήταν τρομακτικό. Αυτό που αντικρίζω τώρα είναι άνθρωποι χωρίς κανέναν πόρο για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους, διαλυμένες οικογένειες και μια τεράστια, ανάγκη για βοήθεια. Αυτή τη στιγμή, το μόνο που σκεφτόμαστε είναι πώς θα βρούμε στήριξη για όσους περνούν αυτόν τον Γολγοθά. Ακόμα μοιάζει εξωπραγματικό».

Το πένθος και το «τραύμα» εκατομμυρίων ανθρώπων

Την ίδια ώρα, η Διεθνής Ομοσπονδία Ερυθρού Σταυρού (IFRC) χτυπά το καμπανάκι για μια άλλη, εξίσου σοβαρή κρίση: το ψυχολογικό τραύμα. «Οι άνθρωποι πρέπει να ξεκινήσουν από το μηδέν. Να βρουν καταφύγιο, να χτίσουν μια νέα ζωή, ενώ παράλληλα διαχειρίζονται το πένθος για την απώλεια συγγενών, φίλων ή ακόμα και των κατοικίδιων τους», σημειώνει η Σουσάνα Αρόγιο Μπαράντες, διευθύντρια επικοινωνίας της IFRC.

Πρόκειται, μάλιστα, για μια «διεθνή τραγωδία», καθώς εκατομμύρια Βενεζουελάνοι που ζουν μετανάστες σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής προσπαθούν απεγνωσμένα, μέσα από κομμένες τηλεπικοινωνίες, να μάθουν αν οι δικοί τους άνθρωποι είναι ζωντανοί.

680.000 παιδιά σε απόγνωση

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό σκηνικό, τα παιδιά, έρχονται αντιμέτωπα με τον απόλυτο εφιάλτη. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της UNICEF, υπολογίζεται ότι περίπου 680.000 παιδιά χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια τις τελευταίες ώρες.

Τα νοσοκομεία στο Καράκας, καθώς και στις πολιτείες Λα Γκουάιρα, Καραμπόμπο, Αράγουα και Φαλκόν έχουν υποστεί σοβαρότατες ζημιές. Αυτή η κατάρρευση του συστήματος υγείας βάζει σε άμεσο κίνδυνο τη φροντίδα των εγκύων και των νεογνών.

«Τρεις ημέρες μετά την καταστροφή, το μέγεθος των αναγκών γίνεται πλέον ξεκάθαρο», δήλωσε ο Μανουέλ Ροντρίγκες Πουμαρόλ, εκπρόσωπος της UNICEF στη Βενεζουέλα. «Τα νοσοκομεία λειτουργούν πάνω από τις δυνατότητές τους, χιλιάδες παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές νερό και πολλά σχολεία έχουν καταστραφεί».

Και η μάχη στα ερείπια συνεχίζεται

Οι διασώστες που έχουν σπεύσει στη χώρα -ανάμεσά τους και η περίφημη μεξικανική ομάδα Los Topos (Οι Τυφλοπόντικες)- περιγράφουν την κατάσταση ως «εξαιρετικά δύσκολη». Οι σεισμοί ήταν διαδοχικοί, με μικρό εστιακό βάθος, γεγονός που προκάλεσε την κατακόρυφη κατάρρευση πολυώροφων κτιρίων στο Καράκας, εγκλωβίζοντας τους ενοίκους με τρόπο που κάνει τον εντοπισμό επιζώντων σχεδόν αδύνατο.

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι δονήσεις δεν έχουν σταματήσει. Έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 430 μετασεισμοί. «Υπάρχουν συνεχείς δονήσεις κάθε φορά που μιλάω στο τηλέφωνο με την ομάδα μου εκεί», δήλωσε στο CNN η Λόις Πέις, Περιφερειακή Διευθύντρια του Ερυθρού Σταυρού για την Αμερική. «Οι ομάδες μας πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές κάθε φορά που μπαίνουν σε μια κοινότητα για να ψάξουν στα συντρίμμια».

Μέσα στην καταστροφή, η διεθνής κοινότητα προσπαθεί να στήσει αναχώματα. Συνολικά 24 χώρες (ανάμεσά τους οι ΗΠΑ, το Μεξικό, η Ισπανία και η Ελβετία) έχουν στείλει περισσότερους από 2.700 διασώστες.

Κινητά νοσοκομεία στήνονται στους δρόμους, ενώ οι ΗΠΑ στέλνουν Starlink για να αποκατασταθεί η σύνδεση στο ίντερνετ. Την ίδια ώρα, οι Αρχές κατάφεραν να επαναφέρουν το 60% του ηλεκτρικού ρεύματος στη Λα Γκουάιρα -την πολιτεία που δέχτηκε το πιο σκληρό πλήγμα- ενώ ενεργοποιήθηκε και η ειδική τηλεφωνική γραμμή έκτακτης ανάγκης (0800-RESCATE) για τον εντοπισμό των αγνοουμένων.

Η Βενεζουέλα μετρά τις πληγές της, αλλά κυρίως μετρά τις απώλειες της. Και όπως λέει και ο Guille, για τους ανθρώπους που έμειναν πίσω να κοιτάζουν τα χαλάσματα, «όλο αυτό εξακολουθεί να μοιάζει ψεύτικο».