Σεισμός στη Βενεζουέλα: Μεγαλώνει η οργή για τις αρχές - Κάποιοι περιμένουν ακόμα τα σωστικά συνεργεία

Η Ντέιλιζμπεθ Ερέιρα κρατά ένα κινητό τηλέφωνο, δείχνοντας μια φωτογραφία με τις δύο έφηβες κόρες της. «Σιωπή!», φωνάζουν οι διασώστες, σηκώνοντας τις γροθιές τους προς τον δρόμο και κάνοντας νόημα σε όλους να παραμείνουν αμίλητοι. Τα οχήματα σταματούν να κινούνται. Οι άνθρωποι παύουν να μιλούν. Τα εκσκαπτικά μηχανήματα σιωπούν.

Ένας διασώστης βάζει το αυτί του σε μια οπή που μόλις κατάφεραν να ανοίξουν σε μια πλάκα από σκυρόδεμα. Ένας άλλος φωτίζει το σημείο με φακό.

Προσπαθούν να ακούσουν αν υπάρχουν επιζώντες που καλούν σε βοήθεια κάτω από τα ερείπια ενός δωδεκαώροφου κτιρίου, το οποίο βρισκόταν δίπλα σε έναν πολυσύχναστο δρόμο στην παραθαλάσσια πόλη Λα Γκουάιρα.

Πρόκειται για μία από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από τους δύο ισχυρούς σεισμούς που έπληξαν τη Βενεζουέλα την περασμένη Τετάρτη, στοιχίζοντας τη ζωή σε τουλάχιστον 1.700 ανθρώπους.

Στέκοντας δίπλα στα συντρίμμια του κτιρίου, ο Μιγκέλ Όσκαρ Νούνιες κρατά την αναπνοή του, συγκεντρωμένος μαζί με άλλες οικογένειες που είχαν συγγενείς μέσα στο κτίριο. Ο μοναχογιός του, ο 34χρονος Άνχελ, διέμενε εκεί.

Οι στιγμές αγωνίας περνούν, όμως οι διασώστες δεν ακούν τίποτα. Η σιωπή τελειώνει και οι εργασίες συνεχίζονται.

Αμέλεια των αρχών;

«Ο γιος μου, όπως και εκατοντάδες άλλοι άνθρωποι, βρίσκεται παγιδευμένος κάτω από τα ερείπια. Χρειαζόμαστε όμως επειγόντως περισσότερη βοήθεια από τις αρχές για να τους απεγκλωβίσουμε. Είναι πιθανό ο σεισμός να μην τον σκότωσε, αλλά μπορείτε να φανταστείτε να πεθάνει εξαιτίας της αμέλειας των αρχών;», λέει ο Μιγκέλ Όσκαρ, εμφανώς οργισμένος.

Ο Κέβιν Μοντίγια είχε επίσης το σπίτι του στο ίδιο κτίριο. Ο ίδιος βρισκόταν στη δουλειά όταν σημειώθηκε ο σεισμός, όμως η σύζυγός του, Λουζμάρι, και η 16χρονη κόρη τους, Τζοερλιζμάρ, ήταν μέσα στο διαμέρισμα.

«Η επιχείρηση διάσωσης ξεκίνησε πολύ αργά και προχωρά με αργούς ρυθμούς. Αρχικά βοήθησαν μόνο οι κάτοικοι της περιοχής. Η αστυνομία ήρθε απλώς για να ελέγξει την κατάσταση, αλλά δεν βοήθησε. Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν απογοητευτική και ανεπαρκής», λέει ο 34χρονος.

Όταν επισκεφθήκαμε το σημείο, ομάδες διάσωσης από τη Βενεζουέλα και την Κολομβία πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις. Δύο εκσκαπτικά μηχανήματα και ένας γερανός που απομάκρυνε πλάκες σκυροδέματος βρίσκονταν επίσης στην περιοχή.

Ωστόσο, οι οικογένειες που περίμεναν δίπλα στον δρόμο υποστήριζαν ότι πολύτιμες ημέρες είχαν χαθεί πριν ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια.

«Δεν έχω χάσει την ελπίδα, αλλά είμαι συντετριμμένος. Ο φυσικός νόμος λέει ότι ένας πατέρας πρέπει να πεθαίνει πριν από τον γιο του. Φανταστείτε να χάνεις ξαφνικά το παιδί σου», λέει ο Μιγκέλ.

Το κτίριο ήταν ένα από τα πολλά που ανήκαν σε κρατικό συγκρότημα κατοικιών. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη θέση του σε κεντρικό σημείο, ίσως εξηγεί γιατί προσέλκυσε την προσοχή των διασωστικών συνεργείων.

Σωστικά συνεργεία δεν έχουν φτάσει σε κάποιες περιοχές

Υπάρχουν, όμως, περιοχές στην πολιτεία Λα Γκουάιρα όπου οι ομάδες έρευνας δεν έχουν ακόμη φτάσει. Η Ντέιλιζμπεθ Ερέιρα, ψάχνει τις δύο κόρες της, τη 12χρονη Γκρέιντελις και τη 13χρονη Γκρέιμπελις. Πιστεύει ότι τα κορίτσια πιθανότατα βρίσκονταν στο σπίτι, ωστόσο συνεχίζει να τα αναζητά παντού, με την ελπίδα ότι μπορεί να βρίσκονταν έξω και να έχουν επιζήσει.

«Δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Δεν έχουν σταλεί μηχανήματα ή διασώστες για να ψάξουν στα ερείπια. Είναι σαν να σε έχουν αφήσει μόνο σου να βρεις τους αγαπημένους σου ανθρώπους», λέει, ενώ δάκρυα κυλούν στα μάγουλά της.

«Οι κόρες μου ήταν ήσυχα και επιμελή κορίτσια. Θέλω απλώς να τις πάρω πίσω, με οποιοδήποτε κόστος», προσθέτει.

Σύμφωνα με το BBC σε κάθε περιοχοί οι κάτοικοι εξέφραζαν την αίσθηση ότι το κράτος τους εγκατέλειψε.

Σε έναν παραλιακό δρόμο, δύο πολυώροφα κτίρια του συγκροτήματος Bello Horizonte είχαν καταρρεύσει σχηματίζοντας έναν τεράστιο σωρό από συντρίμμια. Οικογένειες και εθελοντές, φορώντας μάσκες και λαστιχένια γάντια, προσπαθούσαν να σκάψουν με φτυάρια και λοστούς.

«Η δυσοσμία εδώ είναι ανυπόφορη. Όμως συνεχίζω να ψάχνω γιατί αναζητώ τον θείο μου. Δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι όταν υπάρχει η πιθανότητα να υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί κάτω από τα ερείπια», λέει ο Γουίλιαμ Ροντρίγκες.

«Η βοήθεια έφτασε πολύ αργά στις περισσότερες περιοχές και σε κάποιες δεν έχει φτάσει ακόμη», προσθέτει.

Παρότι αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονταν κοντά στο συγκρότημα, δεν συμμετείχαν στις προσπάθειες διάσωσης.

Ο 60χρονος Χουάν Αβέντο, ο οποίος ζει απέναντι από το Bello Horizonte και του οποίου το σπίτι καταστράφηκε επίσης, περιγράφει:

«Ακούγαμε τις κραυγές και τις φωνές ανθρώπων που ήταν παγιδευμένοι κάτω από τα ερείπια. Προσπαθήσαμε λοιπόν να τους βοηθήσουμε μόνοι μας, με γυμνά χέρια, σκάβοντας τα συντρίμμια με τα νύχια μας».

Ο ίδιος και ο ανιψιός του, Ένιερ Μιούζικς, περιέγραψαν πώς κατάφεραν να ανασύρουν ζωντανή μία γυναίκα.

«Την ακούγαμε να φωνάζει μέσα στη νύχτα. Όμως ήταν σκοτάδι και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Το επόμενο πρωί επιστρέψαμε για να τη βρούμε. Αρχικά καταφέραμε να της δώσουμε ένα μπουκάλι νερό και στη συνέχεια δουλέψαμε για να την απεγκλωβίσουμε», λέει.

Η πρώτη επίσημη ομάδα διάσωσης, αποτελούμενη από πυροσβέστες της Βενεζουέλας, έφτασε την Παρασκευή, σχεδόν δύο ημέρες μετά τον σεισμό. Στις επιχειρήσεις συμμετείχαν επίσης ομάδες από το Ελ Σαλβαδόρ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βρέθηκαν λίγοι ακόμη επιζώντες και στη συνέχεια, την Κυριακή, η επιχείρηση τερματίστηκε.

Ο Χουάν εκτιμά ότι εκατοντάδες άνθρωποι πιθανόν εξακολουθούν να βρίσκονται νεκροί κάτω από τα ερείπια. Είναι πιθανό οι σοροί τους να μη βρεθούν ποτέ και ίσως να μη μάθουμε ποτέ το πραγματικό μέγεθος αυτής της καταστροφής.