Την έδεσαν και της έκαναν ενέσεις: Ο εφιάλτης της Ιρανής φοιτήτριας που αντιστάθηκε στην αστυνομία ηθών

Τον Νοέμβριο του 2024, η Ιρανή φοιτήτρια Αχού Νταριαεΐ είχε κατεβασμένο για λίγο το χιτζάμπ της καθώς ανέβαινε τα σκαλιά του πανεπιστημίου της. Χωρίς να το αντιληφθεί και χαζεύοντας στο κινητό της, συνέχισε να περπατά μέχρι που την εντόπισαν άνδρες της αστυνομίας ηθών.

Η Αχού Νταριαεΐ δέχθηκε φωνές και αρπαγή από άνδρες. Καθώς εκείνοι την τραβούσαν με επιθετικό τρόπο, άρχισαν να της σκίζουν τα ρούχα. Στη συνέχεια την έσυραν προς έναν χώρο που χρησιμοποιούνταν για την τιμωρία φοιτητριών.

Σε μια στιγμή απόγνωσης, η Αχού Νταριαεΐ αποφάσισε να προσπαθήσει να ανακτήσει τον έλεγχο, σοκάροντας τους επιτιθέμενους. Έτσι, η μητέρα δύο παιδιών έβγαλε τα ρούχα της και άρχισε να περπατά πάνω-κάτω στην αυλή του πανεπιστημίου, φορώντας μόνο τα εσώρουχά της. Η στιγμή έγινε viral. Όμως, αυτή η μικρή και θαρραλέα πράξη αντίστασης θα της κόστιζε ακριβά.

Την χαρακτήρισαν «ψυχικά ασθενή»

Οι ιρανικές Αρχές δήλωσαν τότε ότι η Αχού Νταριαεΐ ήταν «άρρωστη», υποστηρίζοντας ότι αυτός ήταν ο λόγος για τη συμπεριφορά της στα σκαλιά του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Αζάντ της Τεχεράνης. Στη συνέχεια την έβαλαν σε ψυχιατρική κλινική. Η ίδια, ωστόσο, επιμένει ότι είναι ψυχικά υγιής και υποστηρίζει ότι ο χαρακτηρισμός της ως ψυχικά ασθενούς ήταν μια προσπάθεια του καθεστώτος να συγκαλύψει την αντίδρασή της απέναντι στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας.

Σε αποκλειστική συνέντευξή της στην Daily Mail, στενή φίλη της αποκαλύπτει την αναστάτωση που βίωσε η Αχού Νταριαεΐ - και εξακολουθεί να βιώνει μέχρι σήμερα. «Την κρατούσαν με επιθετικό τρόπο καθώς προσπαθούσαν να την τραβήξουν μέσα σε ένα δωμάτιο και εκείνη είχε αρχίσει να εκνευρίζεται πραγματικά. Ήθελε να την αφήσουν ήσυχη, αλλά εκείνοι δεν άφηναν τα ρούχα της. Έτσι, εκνευρίστηκε τόσο πολύ που άρχισε να τα βγάζει μόνη της», δήλωσε η φίλη της.

«Έβγαλε όλα τα ρούχα της και τα πέταξε μπροστά της, λέγοντας: “Λοιπόν, τι θα κάνετε τώρα;”. Σκέφτηκε: “Αν πρόκειται να μου τα βγάλετε, θα το κάνω μόνη μου. Αν πρόκειται να κάνετε αυτό που νομίζω ότι θα μου κάνετε σε εκείνο το δωμάτιο, τότε θα φροντίσω η πράξη αντίστασής μου να αξίζει την τιμωρία που θα υποστώ εξαιτίας της”».

Η Αχού Νταριαεΐ, η οποία είχε μείνει με τα εσώρουχά της, κάθισε σε έναν τοίχο στην αυλή του πανεπιστημίου προτού φτάσει η αστυνομία. Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί την πέταξαν στο πίσω μέρος ενός βαν. Σε μια κίνηση που, σύμφωνα με τη φίλη της, φέρεται να είχε στόχο να την ταπεινώσει ακόμη περισσότερο, το κεφάλι της μητέρας τοποθετήθηκε ανάμεσα στα πόδια μιας γυναίκας αστυνομικού κατά τη διαδρομή προς το τμήμα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει να πάθει ασφυξία.

«Το κεφάλι της τοποθετήθηκε ανάμεσα στα γόνατα μίας από τις δύο γυναίκες, με τα μαλλιά της να καλύπτουν ολόκληρο το πρόσωπό της», περιέγραψε η φίλη της, η οποία επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της. «Δεν μπορούσε να αναπνεύσει και την κρατούσαν σε μια στάση σαν να προσπαθούσαν να την τραυματίσουν. Έχει δύο παιδιά και σκεφτόταν: “Αν αυτή η γυναίκα δεν με αφήσει, θα πάθω ασφυξία και τα παιδιά μου θα μείνουν ορφανά”». Καθώς προσπαθούσε να παραμείνει ξύπνια, η Αχού Νταριαεΐ «δάγκωσε» το χέρι της αστυνομικού, η οποία στη συνέχεια «άνοιξε τα γόνατά της», επιτρέποντάς της να πάρει ανάσα.

Οι ενέσεις και οι 18 ημέρες στο νοσοκομείο

Στη συνέχεια, στην Αχού Νταριαεΐ «χορηγήθηκε κατασταλτική ουσία» στο αστυνομικό τμήμα. «Άρχισε να φωνάζει και να κλωτσάει σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ήρθαν και προσπάθησαν να της κάνουν ένεση με κάτι», είπε η φίλη της. «Την πρώτη φορά η βελόνα έσπασε και τη δεύτερη κατάφεραν να της κάνουν την ένεση, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις της». Η Αχού Νταριαεΐ ξύπνησε με τα χέρια και τα πόδια της δεμένα σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, χωρίς να γνωρίζει πού βρισκόταν.

«Ζήτησε να δει την οικογένειά της, αλλά οι γιατροί δεν της απαντούσαν. Δεν ήξερε πού βρισκόταν», ανέφερε η φίλη της. «Κάθε φορά που προσπαθούσε να πάρει πληροφορίες, ερχόντουσαν και της έκαναν άλλη μία ένεση, με αποτέλεσμα να ξανακοιμηθεί ή να χάσει τις αισθήσεις της. Εκείνη τη στιγμή, κάποιοι την ανέκριναν και τη ρωτούσαν γιατί έκανε αυτό που έκανε. Τη ρωτούσαν τι είχε στο μυαλό της και την κατηγορούσαν ότι προσπαθούσε να φύγει από το Ιράν και να ζητήσει άσυλο σε άλλη χώρα».

Διεθνής κατακραυγή

Αυτό ήταν το σημείο στο οποίο η Αχού Νταριαεΐ συνειδητοποίησε τον κίνδυνο στον οποίο βρισκόταν, σύμφωνα με τη φίλη της, καθώς το βίντεο συγκέντρωνε εκατομμύρια προβολές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και προκαλούσε διεθνή κατακραυγή.

Οι αντιδράσεις έφτασαν μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ομάδα Ιρανών ακτιβιστών διαδήλωσε στην Πλατεία του Κοινοβουλίου στο Λονδίνο, φορώντας εσώρουχα και κόκκινες ρόμπες, σε μια αναφορά στο δυστοπικό μυθιστόρημα «Η Ιστορία της Θεραπαινίδας» (The Handmaid's Tale). Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι η Αχού Νταριαεΐ έβγαλε τα ρούχα της «σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταχρηστική επιβολή της υποχρεωτικής κάλυψης του σώματος από τις δυνάμεις ασφαλείας» και ζήτησε την «άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή» της.

Καθώς αυξανόταν η καταδίκη για τη μεταχείρισή της, αυξανόταν και η αποφασιστικότητα του ιρανικού καθεστώτος να παρουσιάσει την «πράξη αντίστασής» της ως ένδειξη ότι ήταν «ψυχικά ασθενής». Στο Ιράν, οι γυναίκες υποχρεούνται να καλύπτουν τον λαιμό και το κεφάλι τους από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Η επιβολή της συντηρητικής ενδυμασίας γίνεται από την ειδικά συσταθείσα αστυνομία ηθών, γνωστή επίσημα ως Γαστ-ε Ερσάντ (Gasht-e Ershad), όρος που μεταφράζεται ως «Περιπολία Καθοδήγησης».

«Η αστυνομία επισκεπτόταν στη συνέχεια την οικογένειά της, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών της, και τους απειλούσε. Τους έδειχναν ότι είχαν εξουσία πάνω της», είπε η φίλη της. «Στη συνέχεια επισκέφθηκαν τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος αναγκάστηκε να πει ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα. Το σχέδιο του καθεστώτος ήταν, από τη στιγμή που το βίντεο με όσα συνέβησαν είχε γίνει viral, να την αναγκάσουν να παραδεχθεί ότι ήταν άρρωστη και ότι το περιστατικό οφειλόταν στα ψυχολογικά της προβλήματα. Μπορούσαν να την αναγκάσουν να το πει αυτό μέσω της οικογένειάς της».

Μετά την «επιβεβαίωση» από τον πρώην σύζυγό της, η Αχού Νταριαεΐ λύθηκε από το κρεβάτι του νοσοκομείου και αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 18 ημέρες. Οι ιρανικές Αρχές της είπαν ότι «θα παρακολουθείται και το τηλέφωνό της θα παρακολουθείται», σύμφωνα με τη φίλη της, ενώ έπρεπε να λαμβάνει αντιψυχωσική φαρμακευτική αγωγή - την οποία πλήρωνε μέσω της ασφάλισής της. Η παρακολούθηση της Αχού Νταριαεΐ, σύμφωνα με τη φίλη της, έφτασε σε τέτοιο σημείο ώστε οι Αρχές αντιλήφθηκαν ότι δεν έπαιρνε τα φάρμακά της όταν την είδαν να «περπατά κανονικά» - η δόση της φαρμακευτικής αγωγής θα την έκανε να φαίνεται ζαλισμένη.

«Αυτό είναι το σώμα μου, αυτή είναι η ζωή μου»

Η Αχού Νταριαεΐ πλέον υποχρεώνεται να κάνει μηνιαίες ενέσεις φλουπεντιξόλης, ενός φαρμάκου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, οι οποίες χορηγούνται από γιατρούς ώστε να διασφαλίζεται ότι λαμβάνει τη θεραπεία. «Η οικογένειά της είπε ότι είναι καλύτερο για εκείνη να κάνει αυτές τις ενέσεις και να φέρει την ταμπέλα της ψυχικά ασθενούς, παρά να την κρεμάσουν, να τη φυλακίσουν ή να τη βασανίσουν», ανέφερε η φίλη της. «Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που υπάρχει πλέον. Ρώτησε τον γιατρό τι θα συνέβαινε αν σταματούσε τις ενέσεις και της είπαν ότι θα τη συλλαμβάνανε και θα την έβαζαν ξανά σε ψυχιατρείο, δεμένη».

Σήμερα, σε ηλικία 32 ετών, η Αχού Νταριαεΐ, η οποία σπουδάζει κλωστοϋφαντουργία σε διαφορετικό πανεπιστήμιο, φέρεται να βλέπει την αιτία της διαμαρτυρίας της από δύο διαφορετικές οπτικές. «Όλο το θέμα ξεκίνησε, πρώτα απ' όλα, επειδή δεν της άρεσε ο τρόπος με τον οποίο την τραβούσαν και ο τρόπος με τον οποίο της φέρονταν μόνο και μόνο για ένα μαντίλι. Αυτό την έκανε να σκεφτεί: “Ας κάνω κάτι περισσότερο, ώστε όλο αυτό το τράβηγμα, αυτή η προσπάθεια να με κάνουν να αισθάνομαι τόσο μικρή και προφανώς να με πληγώνουν, να αξίζει. Ας αντισταθώ με έναν τρόπο που να είναι αντάξιος αυτού που υφίσταμαι”», είπε η φίλη της.

«Και μετά, προφανώς, υπήρχε και το ζήτημα να δείξει ότι έχει τον έλεγχο του δικού της σώματος και των δικών της επιλογών. Αυτό προσπαθούσε να δείξει στο τέλος. Κάτι σαν: “Ξέρετε κάτι; Αυτό είμαι εγώ. Αυτό είναι το σώμα μου, αυτή είναι η ζωή μου. Και αν θέλω να περπατάω με μπικίνι, θα περπατάω με μπικίνι”».

Η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης Φατεμέχ Μοχατζεράνι αρνήθηκε τότε τόσο τον βίαιο χαρακτήρα της σύλληψής της όσο και οποιαδήποτε σύνδεση του περιστατικού με τον ισλαμικό ενδυματολογικό κώδικα. «Το ζήτημα ήταν στην πραγματικότητα κάτι άλλο», δήλωσε, σημειώνοντας ότι «αυτό το επίπεδο γύμνιας δεν γίνεται αποδεκτό πουθενά».