Σενάρια πολέμου, «δύο καταδρομικά» και πιθανότητες 51%: Τι ακούγεται στα τουρκικά πάνελ για την Ελλάδα

«Πολεμική απειλή»: Με αυτόν τον χαρακτηρισμό πέρασαν οι δηλώσεις Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη από τα τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ των τελευταίων ημερών. Ό,τι στην Αθήνα παρουσιάστηκε ως αμυντική θωράκιση, στα τουρκικά στούντιο συζητήθηκε ως προοίμιο σύγκρουσης. Από εκεί η κουβέντα κύλησε γρήγορα σε πολεμικά πλοία στο Αιγαίο και σε αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά.

Στο φιλοκυβερνητικό A Haber, ο νομικός Λεβέντ Ερσίν Οραλί συνέδεσε το ζήτημα της κυριαρχίας με εκείνο της αποστρατιωτικοποίησης και περιέγραψε μια υποθετική τουρκική αντίδραση. «Μέχρι να αποστρατιωτικοποιηθούν αυτά τα νησιά, στέλνω δύο καταδρομικά», τόνισε. Το χαρακτήρισε αμέσως ουτοπικό. Πέρασε όμως σε ένα δεύτερο επιχείρημα, βαρύτερο: αν η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει τους όρους των συνθηκών, τότε ανοίγει συζήτηση για επιστροφή στην κατάσταση πριν από τους πολέμους του 1911 με 1913. «Σε ποιον ανήκαν τα νησιά; Ήταν τουρκικά νησιά, ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία». Η αναφορά του στο Καστελόριζο και στην απόστασή του από το Κας ήταν ρητή.

Ακούστηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η Τουρκία δεν παραχώρησε ποτέ τα δικαιώματά της στα Δωδεκάνησα. Το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης λέει το αντίθετο: η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας από κάθε δικαίωμα και τίτλο επί των νησιών αυτών, με το Καστελόριζο ρητά ανάμεσά τους.

Μια δεύτερη ακραία αναφορά από το ίδιο πάνελ. Αν η πρώτη σφαίρα πέσει από ελληνικής πλευράς έπειτα από ισραηλινή παρότρυνση, «το status quo θα αλλάξει». Ακολούθησε η αμφισβήτηση της δυνατότητας της Αθήνας να υπερασπιστεί το Καστελόριζο. Ο Ιλχάν Ταχσίν, συνδεδεμένος τηλεφωνικά από την Κομοτηνή, στάθηκε πιο συγκρατημένος στα συμπεράσματα: η Ελλάδα δεν πρόκειται να προχωρήσει στα δώδεκα μίλια, είπε, ούτε με τη στήριξη του Ισραήλ ούτε με εκείνη της Γαλλίας. Τους ελληνικούς εξοπλισμούς τους διάβασε ως προσπάθεια ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης της Αθήνας, με ορίζοντα το 2030.

«Πενήντα ένα τοις εκατό»

Στο TVNET η συζήτηση έγινε πιο τεχνική. Ο καθηγητής Σεζάι Ενίς Τουλτσά θεωρεί το εύρος των χωρικών υδάτων το κρισιμότερο ζήτημα του Αιγαίου για την Τουρκία και τοποθέτησε την τουρκική κόκκινη γραμμή σε κάθε επέκταση πέρα από τα έξι μίλια, ακόμη και στην περίπτωση των δέκα. Τον ρώτησαν αν βλέπει πόλεμο μέσα στην επόμενη δεκαετία. Απάντησε 51%. Από πού προκύπτει το ποσοστό, δεν το εξήγησε. Το συνέδεσε πάντως με τους ελληνικούς εξοπλισμούς και τη ρητορική στην Αθήνα, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχει ενισχύσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες όσο ποτέ στο παρελθόν.

Στα υπόλοιπα ήταν μετρημένος. Αναγνώρισε ελληνικά ποιοτικά πλεονεκτήματα στην αεροπορία. Περιέγραψε τον Έλληνα πρωθυπουργό ως πιο συγκρατημένο από άλλες φωνές της ελληνικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, με διάθεση να κρατήσει ανοιχτό τον διάλογο. Και όταν ο παρουσιαστής τον ρώτησε αν σε καθεστώς δώδεκα μιλίων τα εμπορικά πλοία θα χρειάζονταν ελληνική άδεια, διόρθωσε: το δικαίωμα αβλαβούς διέλευσης παραμένει.

«Ακριβή παγίδα»

Ο πιο επιθετικός τόνος ήρθε από το Haber Global. Ο αναλυτής Μετέ Γιαράρ παρουσίασε την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ως ακριβή παγίδα για την Ελλάδα και αμφισβήτησε ότι Αθήνα και Τελ Αβίβ θα πολεμούσαν η μία για λογαριασμό της άλλης. Τη δήλωση Μητσοτάκη για το ελληνικό αεροπορικό πλεονέκτημα την ερμήνευσε ως πρόκληση και ζήτησε απάντηση που θα έκανε τον Έλληνα πρωθυπουργό να «καταπιεί τα λόγια του». Η τουρκική υπομονή έχει όρια, προειδοποίησε, και η Ελλάδα μπορεί κάποια στιγμή να βρει την Τουρκία σε κακή στιγμή. Συνέδεσε ακόμη την επίσκεψη του επικεφαλής της ΜΙΤ Ιμπραχίμ Καλίν στην Αθήνα με προειδοποίηση για την ελληνοϊσραηλινή συνεργασία, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για δική του εκτίμηση.

Ο πηγαίος κώδικας απασχόλησε και τα τρία πάνελ. Εδώ ο Γιαράρ ήταν ακριβής: η μη παράδοσή του δεν σημαίνει ότι το Ισραήλ θα αποφασίζει πότε εκτοξεύονται οι ελληνικοί πύραυλοι, το ζήτημα είναι η δυνατότητα αυτόνομων αναβαθμίσεων. Στις 8 Σεπτεμβρίου, εξάλλου, το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι το κεντρικό λογισμικό διοίκησης και ελέγχου του συστήματος θα το αναπτύξουν ελληνικές εταιρείες με ισραηλινή υποστήριξη, και ότι ο ελληνικός κώδικας και οι τροποποιήσεις του παραμένουν υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο.

Στη ΔΕΘ ο Έλληνας πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων στοχεύει στην άμυνα και την αποτρεπτική ισχύ της χώρας. Στα τουρκικά στούντιο η ίδια φράση ταξίδεψε αλλιώς, ως ανακοίνωση επιθετικών προθέσεων. Η συγκεκριμένη ανάγνωση, περισσότερο από τα καταδρομικά και τα ποσοστά, είναι που αξίζει να παρακολουθείται