Κρίστα Πάικ: Η εκτέλεσή της ανεστάλη... στο παρά πέντε - Τι ερευνάται

Μόλις 60 λεπτά πριν από την καθορισμένη ώρα, ομοσπονδιακό εφετείο αποφάσισε την αναστολή της εκτέλεσης της 50χρονης Κρίστα Πάικ στο Τενεσί. Οι δικαστές έκριναν απαραίτητο να επανεξεταστεί κατά πόσο οι καταγγελίες της για σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση και βιασμό κατά την παιδική της ηλικία είχαν ληφθεί δεόντως υπόψη πριν από την επιβολή της θανατικής ποινής.

Η Πάικ έχει καταδικαστεί για μια στυγερή δολοφονία που διαπράχθηκε το 1995, όταν η ίδια ήταν 18 ετών. Εφόσον η ποινή της εκτελεστεί, θα αποτελέσει την πρώτη εκτέλεση γυναίκας στην πολιτεία του Τενεσί έπειτα από τουλάχιστον δύο αιώνες.

Στο σωφρονιστικό ίδρυμα υψίστης ασφαλείας Riverbend στο Νάσβιλ είχαν ήδη συγκεντρωθεί οι μάρτυρες της διαδικασίας, όταν εκδόθηκε η απόφαση αναστολής γύρω στις 09:00 το πρωί (τοπική ώρα). Παραμένει ασαφές εάν ο γενικός εισαγγελέας της πολιτείας θα προσβάλει την απόφαση ή για πόσο χρονικό διάστημα θα καθυστερήσει η διαδικασία.

Το έγκλημα που συντάραξε το Νόξβιλ

Η υπόθεση χρονολογείται από τον Ιανουάριο του 1995. Η τότε 18χρονη Πάικ, μαζί με τον 17χρονο σύντροφό της Ταντάριλ Σιπ και τη 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον -όλοι σπουδαστές σε επαγγελματικό κέντρο Job Corps- παρέσυραν σε δασώδη περιοχή τη 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, την οποία η Πάικ θεωρούσε ερωτική αντίζηλο.

Εκεί τη υπέβαλαν σε βασανιστήρια και τη σκότωσαν. Η υπόθεση προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη, ιδίως όταν αποκαλύφθηκε ότι οι δράστες είχαν χαράξει στο στήθος του θύματος ένα σύμβολο που παρέπεμπε σε σατανισμό, ενώ η Πάικ είχε κρατήσει ένα θραύσμα από το κρανίο της Σλέμερ.

Το 1996, Πάικ και Σιπ καταδικάστηκαν για φόνο πρώτου βαθμού. Η Πάικ έλαβε τη θανατική ποινή, ενώ ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.

Η υπεράσπισή της δηλώνει πως «Η Κρίστα είναι μια 50χρονη γυναίκα που έχει μετανιώσει και κατανοεί τις πράξεις της», ενώ η μητέρα του θύματος παραμένει σταθερά υπέρ της εκτέλεσης.

Η διαμάχη για την εκτέλεση και τα ψυχολογικά τραύματα

Οι συνήγοροι της Πάικ, επικαλούμενοι ειδικούς σε θέματα ψυχικού τραύματος, υποστηρίζουν ότι η διαδικασία της θανατηφόρας ένεσης ενδέχεται να λειτουργήσει ως ισχυρός παράγοντας επαναβίωσης της βίας και της παραμέλησης που υπέστη ως παιδί, συμπεριλαμβανομένων βιασμών σε ηλικία 11 και 17 ετών. Η ίδια έχει διαγνωσθεί με διπολική διαταραχή και μετατραυματικό στρες.

Παράλληλα, τίθενται και ιατρικά κωλύματα, καθώς η Πάικ διαθέτει λεπτές φλέβες και μια αιματολογική πάθηση που δυσκολεύουν την τοποθέτηση ενδοφλέβιας γραμμής -επιχείρημα πάντως που η πολιτεία αμφισβητεί.

Φοβούμενη έναν επώδυνο θάνατο, η Πάικ ζήτησε να εκτελεστεί από αμιγώς γυναικείο εκτελεστικό απόσπασμα, μέθοδο που όμως δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία του Τενεσί. Στη συνέχεια πρότεινε τον απαγχονισμό (μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία εκτέλεση γυναίκας στην πολιτεία), αλλά το αίτημα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης υποδομών και νομικού πλαισίου.

Σημειώνεται ότι το Τενεσί επιτρέπει την επιλογή της ηλεκτρικής καρέκλας για εγκλήματα που διαπράχθηκαν πριν από το 1999, προϋπόθεση που καλύπτει την περίπτωση της Πάικ.

Το αίτημα μετατροπής της ποινής

Οι δικηγόροι της Πάικ αιτήθηκαν από τον κυβερνήτη τη μετατροπή της ποινής σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής. Μεταξύ των επιχειρημάτων περιλαμβάνεται η βαριά κατανάλωση αλκοόλ από τη μητέρα της κατά την εγκυμοσύνη, που επηρέασε την εγκεφαλική της ανάπτυξη, καθώς και το γεγονός ότι ήταν μόλις 18 ετών κατά τη διάπραξη του εγκλήματος.

«Η Κρίστα είναι η μόνη γυναίκα στη σύγχρονη ιστορία του Τενεσί που καταδικάστηκε σε θάνατο για έγκλημα που διέπραξε ως νεαρή ενήλικας», σημειώνει η υπεράσπισή της, τονίζοντας πως η σύγχρονη επιστήμη αντιλαμβάνεται διαφορετικά την ανάπτυξη του εφηβικού εγκεφάλου.

Παρά τις εκκλήσεις και από ομάδα ειδικών του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι απέρριψε το αίτημα χάριτος.

Σπάνια περίπτωση για το αμερικανικό σύστημα δικαιοσύνης

Η θανατική ποινή επιβάλλεται εξαιρετικά σπάνια σε γυναίκες στις ΗΠΑ. Από το 1976, όταν επαναφέρθηκε η θανατική ποινή από το Ανώτατο Δικαστήριο, έχουν εκτελεστεί συνολικά 1.683 άνθρωποι, εκ των οποίων μόλις 18 ήταν γυναίκες (ποσοστό λίγο πάνω από 1%).

Στο Τενεσί έχουν πραγματοποιηθεί 17 εκτελέσεις από το 1976. Η Κρίστα Πάικ παραμένει η μοναδική γυναίκα στη λίστα των θανατοποινιτών της πολιτείας και, εφόσον εκτελεστεί, θα είναι η πρώτη από το 1820.