Ο Καζουγιόσι Μιούρα αρνείται να τα παρατήσει - Στα 58 του ετοιμάζεται για ακόμη μία επαγγελματική σεζόν!

Στα 58 του χρόνια -για την ακρίβεια λίγο προτού κλείσει τα 59- την ώρα που η πλειονότητα των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών έχει προ πολλού αποχωρήσει από τα γήπεδα, ο Καζουγιόσι Μιούρα, γνωστός διεθνώς ως King Kazu, ετοιμάζεται για ακόμη μία σεζόν στη J-League, αποδεικνύοντας πως για εκείνον το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα άθλημα αλλά τρόπος ζωής.

Προ ημερών, ο Ιάπωνας θρύλος του ποδοσφαίρου επιβεβαίωσε αυτό που πολλοί θεωρούσαν απίθανο: την επιστροφή του στις επαγγελματικές κατηγορίες του ιαπωνικού ποδοσφαίρου. Μετά από μια μακρά καριέρα που ξεκίνησε το 1986 στη Βραζιλία με τη Σάντος και συνεχίστηκε σε Ιαπωνία, Ιταλία, Κροατία, Αυστραλία και Πορτογαλία, ο Μιούρα υπέγραψε δανεικός στη Φουκουσίμα Γιουνάιτεντ, ομάδα της τρίτης επαγγελματικής κατηγορίας (J-League 3), θέλοντας να προσθέσει άλλη μια σεζόν στο μακροβιότερο ρεκόρ του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Η συμφωνία σηματοδοτεί την 41η σεζόν του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο αλλά και την επιστροφή του στα πρωταθλήματα της J-League μετά το 2021.

«Το πάθος μου μεγαλώνει όσο περισσότερο το κυνηγάω. Παρόλο που μεγαλώνω, φέτος γίνομαι 59, νιώθω πως η επιθυμία μου να παίζω αυξάνεται», δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξη Τύπου. Στην προηγούμενη ομάδα του, την Atletico Suzuka, η οποία αγωνίζεται στην τέταρτη κατηγορία, ένιωθε πως μια επιστροφή στην J-League ήταν σχεδόν αδύνατη. Όμως η πρόταση από τη Φουκοσίμα ενεργοποίησε ξανά τη φιλοδοξία του για να αγωνιστεί σε υψηλότερο επίπεδο.

Το ταξίδι του King Kazu είναι γεμάτο σταθμούς που δύσκολα συναντά κανείς στη σύγχρονη εποχή. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στη βραζιλιάνικη Σάντος το 1986, σε μια εποχή όπου η παρουσία ξένων παικτών στη χώρα ήταν σπάνια. Έφυγε απ' το σχολείο και εγκατέλειψε μόνος την πατρίδα του σε ηλικία μόλις 15 ετών για να ταξιδέψει στη Βραζιλία προκειμένου να κυνηγήσει το όνειρό του. Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής... 

Έμεινε στη Βραζιλία μέχρι το 1990, οπότε επέστρεψε στην Ιαπωνία, όχι απλά ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αλλά ως σταρ. Κατέκτησε τέσσερα σερί πρωταθλήματα με την Βέρντι Καβασάκι και έγινε θρύλος! Δεν άργησαν οι Σειρήνες από την Ευρώπη κι έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής απ' την Άπω Ανατολή που αγωνίστηκε στο ιταλικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Τζένοα. Επέστρεψε στην Ιαπωνία, έπαιξε σε Κροατία, Αυστραλία, Πορτογαλία, προτού γυρίσει και πάλι στα πάτρια εδάφη.

Στο μεσοδιάστημα άρχισε να γράφει μοναδική ιστορία καθώς έγινε ο πιο ηλικιωμένος ενεργός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στον κόσμο, κατέχοντας παγκόσμιο ρεκόρ μακροβιότητας στο σπορ. Το ίδιο και ως σκόρερ καθώς ξεπέρασε τη μυθική επίδοση του θρυλικού Στάνλεϊ Μάθιους, ο οποίος είχε σκοράρει σε ηλικία 50 ετών! 

Παρά την προχωρημένη ηλικία, ο Μιούρα δεν έχει εγκαταλείψει την προσδοκία να συμβάλει ουσιαστικά: είτε με γκολ, είτε με ασίστ, είτε απλώς με την παρουσία του στο γήπεδο. «Η προσδοκία μου είναι ίδια κάθε χρόνο: Απλώς θέλω να βρίσκομαι στο γήπεδο για ακόμη ένα λεπτό, ακόμη και ένα δευτερόλεπτο παραπάνω», τόνισε. Όπως εξήγησε, δεν τον ενδιαφέρουν οι στατιστικές. Τον ενδιαφέρει να βοηθήσει την ομάδα του με όποιον τρόπο μπορεί. Ακόμη κι ως πηγή έμπνευσης στα αποδυτήρια.

Στην εθνική ομάδα της Ιαπωνίας, ο Μιούρα έγραψε επίσης ιστορία: 55 γκολ σε 89 εμφανίσεις από το ντεμπούτο του το 1990, μέχρι τη συνταξιοδότησή του από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα το 2000. Ωστόσο, παρά την εντυπωσιακή του πορεία, έγινε μέγα θέμα όταν αποκλείστηκε από την πρώτη συμμετοχή της Ιαπωνίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998.

Η ανταπόκριση στη χώρα του είναι ανάμεικτη: πολλοί βλέπουν στο πρόσωπό του μια «ιδιοφυΐα της πίστης» και έναν ιδανικό δάσκαλο για τους νέους παίκτες, ενώ άλλοι αναρωτιούνται μέχρι πότε θα μπορεί να παραμένει ανταγωνιστικός σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Κι αν όλο αυτό το κάνει, αναζητώντας δημοσιότητα και ρεκόρ.

Παρ' όλα αυτά, ανεξάρτητα από τις επιδόσεις του, ο Μιούρα αντιπροσωπεύει μια σπάνια μορφή αθλητή: κάποιον που ξεπέρασε τα όρια του χρόνου, της φυσικής φθοράς και των κανόνων που συνήθως καθορίζουν το πότε πρέπει να λήγει μια καριέρα.

Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος σε παλαιότερες συνεντεύξεις, βλέπει την ποδοσφαιρική του πορεία όχι απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως αποστολή. Στα 58 του συνεχίζει να υπενθυμίζει σε όλους ότι η αγάπη για το παιχνίδι μπορεί να υπερβεί τα όρια που επιβάλλει η λογική. Και η ιστορία του King Kazu συνεχίζεται...