Η επιστροφή του Τσάμπι Αλόνσο στη Ρεάλ Μαδρίτης, αυτή τη φορά ως προπονητής, ολοκληρώθηκε πιο γρήγορα απ’ όσο φανταζόταν και ο ίδιος. Μόλις επτά μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο άλλοτε «μαέστρος» της μεσαίας γραμμής των Μερένχες αποχαιρέτησε το Σαντιάγο Μπερναμπέου, αφήνοντας πίσω του μια εμπειρία γεμάτη προσδοκίες, συγκρούσεις και τελικά την ολοκληρωτική ματαίωση.
Παρά το γεγονός ότι είχε χριστεί «εκλεκτός» για να χτίσει μια νέα αγωνιστική ταυτότητα, ο Αλόνσο βρέθηκε γρήγορα αντιμέτωπος με την ανελέητη πραγματικότητα της Ρεάλ Μαδρίτης: έναν σύλλογο που διαθέτει τα πιο δύσκολα αποδυτήρια στον πλανήτη, παίκτες σούπερ σταρ που απαιτούν ειδική μεταχείριση και έναν πρόεδρο... ηγεμόνα, τον Φλορεντίνο Πέρεθ, ο οποίος εξακολουθεί να κινεί τα νήματα και να μην έχει υπομονή...
Ο ρυθμιστής Φλορεντίνο Πέρεθ
Στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο πραγματικός ρυθμιστής των πραγμάτων δεν κάθεται στον πάγκο. Βρίσκεται στα θεωρεία. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ δεν είναι απλώς πρόεδρος. Είναι θεσμός και τελικός κριτής. Καμία αγωνιστική ιδέα, καμία τακτική μεταρρύθμιση, κανένα πλάνο «χτισίματος» δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν εναρμονίζεται με το δόγμα της άμεσης νίκης και των τίτλων. Ο προπονητής στη Ρεάλ έχει ρόλο διαχειριστή, όχι αρχιτέκτονα. Και όποιος δεν εναρμονίζεται σε αυτή τη λεπτή ισορροπία, αργά ή γρήγορα συνθλίβεται από το βάρος της. Κι όσοι επιβίωσαν, ο Ζινεντίν Ζιντάν και ο Κάρλο Αντσελότι για παράδειγμα, τα κατάφεραν διότι απλώς έφεραν άμεσα νίκες και τίτλους....
Η έλευσή του Τσάμπι Αλόνσο παρουσιάστηκε, τόσο απ' τον ισπανικό Τύπο, όσο και εμμέσως απ' τη διοίκηση της Ρεάλ, ως ανάγκη για μια «συστημική» αλλαγή, μετά από μια σεζόν που χαρακτηρίστηκε από έλλειψη -αγωνιστικής και εξωαγωνιστικής- πειθαρχίας. Ο Αλόνσο έφερε μαζί του μια ποδοσφαιρική φιλοσοφία βασισμένη στη δουλειά, στη συλλογικότητα και στη σαφή τακτική δομή μαζί με πειθαρχία. Πολλή πειθαρχία... Στοιχεία που δεν ευδοκιμούν εύκολα στο περιβάλλον του Μπερναμπέου...
Το ξεκίνημά του ήταν υποσχόμενο. Είχες μικρές αναλαμπές αλλά και ξεκάθαρες ιδέες. Όμως σύντομα ήρθαν οι ήττες. Η Παρί τον «διέλυσε», η Ατλέτικο τον ισοπέδωσε, η Θέλτα τον διέσυρε. Το γήπεδο δεν έβγαζε πια εικόνα ομάδας με προοπτική. Οι παίκτες φάνηκαν να αγανακτούν με την απαιτητική του προσέγγιση. Οι δημόσιες αντιδράσεις του Βινίσιους την ώρα της αλλαγής του ή οι έμμεσες αιχμές του Βαλβέρδε για τη θέση που του ανατέθηκε, δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Αποδυτήρια βαρόμετρο
Τα αποδυτήρια της Ρεάλ δεν λειτουργούν όπως στα περισσότερα κλαμπ. Δεν είναι χώρος πειθαρχίας, όπου ο προπονητής είναι ο στρατηγός, αλλά χώρος συνύπαρξης -πολλές φορές κακομαθημένων- αστέρων. Παίκτες με παγκόσμια εμβέλεια και ισχυρό προσωπικό brand που δεν «προσαρμόζονται» εύκολα σε απαιτητικές δομές και αυστηρά πλαίσια. Τα αποδυτήρια του Μπερναμπέου δύσκολα υπακούν. Και όταν ένας προπονητής, όπως ο Αλόνσο, επιχειρεί να επιβάλει κανόνες που περιορίζουν την ατομική ελευθερία ή αλλάζουν ρόλους και ισορροπίες, η αντίδραση -αργά ή γρήγορα- εμφανίζεται σε διάφορες μορφές. Είτε σε νεύρα, είτε σε σχόλια, είτε σε διαρροές...
Ο Τσάμπι Αλόνσο απέτυχε να ελέγξει τα πολλά «εγώ» των αποδυτηρίων. Κι όταν ο σύλλογος αποφάσισε ότι, τελικά, το «πρόβλημα» δεν ήταν οι παίκτες αλλά εκείνος, η απόφαση είχε ήδη παρθεί. Ούτε η δημόσια στήριξη του Πεπ Γκουαρδιόλα («κάν’ το με τον δικό σου τρόπο»), ούτε η αγκαλιά του Ροντρίγκο μετά από ένα σημαντικό γκολ, ήταν αρκετές για να τον κρατήσουν στη θέση του.
Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει από καιρό. Ωστόσο το βράδυ της απώλειας του ισπανικού Super Cup από την Μπαρτσελόνα στην Τζέντα, μπήκε η τελική υπογραφή. Η επιδεικτική, οργισμένη και δημόσια άρνηση του Κιλιάν Μπαπέ να συμμετάσχει ο ίδιος και οι συμπαίκτες του στο pasillo για την Μπαρτσελόνα, κατόπιν παρότρυνσης του Τσάμπι Αλόνσο, φανέρωσε ένα μέρος του προβλήματος. Ο Βάσκος κόουτς με αμηχανία έσκυψε το κεφάλι, διαπιστώνοντας με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η επιρροή του είχε πλέον εξαφανιστεί. Η τελευταία εικόνα εκείνης της βραδιάς ήταν μια ψυχρή χειραψία με τον Φλορεντίνο Πέρεθ κατά τη διάρκεια της απονομής. Ούτε που αντάλλαξαν βλέμματα. Ο Φλορεντίνο είχε ήδη αποφασίσει...
🚨 Xabi Alonso’s authority completely undermined by Kylian Mbappé last night. 👀
— Transfer News Live (@DeadlineDayLive) January 12, 2026
He wanted the team to form a guard of honour for Barcelona, Mbappé refused and the players listened to Mbappé. 🤯
He had no choice but to leave after that. 👋 pic.twitter.com/HXdHTLxAN7
Έπαιξε με τους όρους του και έχασε
Ο Αλόνσο έφυγε, όπως αναμενόταν. «Κοινή συναινέσει», ανέφερε η ανακοίνωση της Ρεάλ Μαδρίτης. Ίσως όμως, στην πραγματικότητα, να μην υπήρξε ποτέ αληθινή συναίνεση εξαρχής. Ο Αλόνσο ήθελε να χτίσει κάτι. Το κλαμπ, δηλαδή ο Φλορεντίνο, ήθελε απλώς να συνεχίσει να κερδίζει. Και στην εξίσωση αυτή, δεν υπήρχε περιθώριο για πειράματα και κυρίως για υπομονή και πίστωση χρόνου. Ο Αλόνσο έπαιξε με τους δικούς του όρους. Και δυστυχώς, γι' αυτόν αλλά και για το ποδόσφαιρο, έχασε.
