Ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο Μαραθώνα: Το πιο δαπανηρό ναυάγιο που το αποτελείωσε ο «Harry»

Θλίψη και ντροπή προκαλούν οι εικόνες του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου Σχινιά στον Μαραθώνα, που στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 φιλοξένησε τα αγωνίσματα της κωπηλασίας και του κανόε σπριντ. Η πρόσφατη κακοκαιρία «Harry» που έπληξε την Αττική με ισχυρές βροχές και δυνατούς ανέμους έδωσε τη χαριστική βολή στην εγκατάσταση. Αποκάλυψε με τον πιο ωμό τρόπο την εγκατάλειψη και την παρακμή που ντροπιάζει την Ελλάδα και προσβάλλει την αθλητική κοινότητα.

Προβλήματα και ντροπή

Το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχινιά υπήρξε πράγματι μία ακόμη φαραωνική κατασκευή σε ένα σημείο όπου δεν υπήρχε φυσική λίμνη και που πολλοί χαρακτήρισαν ακατάλληλο από την πρώτη στιγμή. Είναι η δεύτερη πιο δαπανηρή αθλητική εγκατάσταση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Κόστισε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στον Έλληνα φορολογούμενο και αποτελεί μνημείο ντροπής και ματαιοδοξίας. Το μόνο «όφελος» που έχει ανταποδώσει στην κοινωνία εδώ και 22 χρόνια είναι προβλήματα και μία μεγάλη ντροπή.

Καταρρέει...

Οι εικόνες από το εσωτερικό των εγκαταστάσεων σοκάρουν. Σαπισμένα και σπασμένα ξύλα, ξεχαρβαλωμένα παράθυρα, σοβάδες και αντικείμενα που αποκολλώνται, οροφές που στάζουν, ηλεκτρικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις διαλυμένες χωρίς συντήρηση. Οι χώροι διαμονής και προπόνησης είναι επικίνδυνοι και η όποια χρήση από τους κωπηλάτες γίνεται με δική τους ευθύνη. Η ειρωνεία είναι πως πρόκειται για μία ολυμπιακή εγκατάσταση παγκόσμιας εμβέλειας που καταρρέει μεταφορικά και κυριολεκτικά, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Γενικά κινδυνεύουν…

Στο κοινόβιο της Κωπηλατικής Ομοσπονδίας προπονούνται περίπου 20 αθλητές και αθλήτριες, νέοι άνθρωποι, πολλά υποσχόμενοι, με όνειρα, διεθνείς διακρίσεις και προοπτική συμμετοχής σε μεγάλες διοργανώσεις. Κάθε φορά όμως που περνούν το κατώφλι της εγκατάστασης χάνεται η ψυχολογία και η διάθεσή τους. Ο μοναδικός αγωνιστικός χώρος για το άθλημά τους στην Αττική αποτελεί τροχοπέδη στα όνειρά τους. Όλοι τους κινδυνεύουν στην προετοιμασία. Και όταν ξεπερνούν τα ρίσκα, κινδυνεύουν πάλι να μείνουν στον δρόμο, χωρίς ασφαλή χώρο διαμονής και χωρίς αγωνιστικό χώρο προετοιμασίας. Γενικά κινδυνεύουν…

Διαφορετική η πραγματικότητα

Το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχινιά κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τα αγωνίσματα της κωπηλασίας και του κανόε σπριντ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Βρίσκεται ανατολικά του Μαραθώνα, καλύπτει έκταση 1,24 τετραγωνικών χιλιομέτρων, διαθέτει χωρητικότητα 14.000 θεατών και αποτελεί τμήμα του Εθνικού Πάρκου Σχινιά. Παρουσιάστηκε τότε ως ολυμπιακή κληρονομιά και εθνική παρακαταθήκη για τον ελληνικό αθλητισμό. Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική.

60 εκατομμύρια πριν 22 χρόνια

Ακόμη και πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κατά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Εφήβων Νεανίδων το 2003, είχαν καταγραφεί σοβαρά λειτουργικά προβλήματα. Παρά τις προειδοποιήσεις, μετά το 2004 δεν εφαρμόστηκε ποτέ ένα σταθερό, ουσιαστικό και διαφανές πρόγραμμα συντήρησης. Παρότι το κόστος κατασκευής άγγιξε —και ίσως ξεπέρασε— τα 60 εκατομμύρια ευρώ η μοναδική συντήρηση που έγινε ήταν το 2008, όταν διεξήχθησαν διεθνείς αγώνες.

Στις τρεις κορυφαίες

Το πρώτο παράδοξο είναι πως το κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά συγκαταλέγεται ανάμεσα στις μόλις τρεις εγκαταστάσεις παγκοσμίως, εγκεκριμένες από τη Διεθνή Ομοσπονδία Κωπηλασίας ως προπονητικό κέντρο, μαζί με εκείνες του Μονάχου και της Σεβίλλης.

Η ρίζα του κακού

Οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις ανήκουν κατά κύριο λόγο στο Ελληνικό Δημόσιο και η διαχείριση πολλών εξ αυτών (μεταξύ των οποίων και το κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά) έχει ανατεθεί στην ΕΤΑΔ Α.Ε. (πρώην Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.).
Η ρίζα του κακού δεν είναι άλλη από το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εγκαταστάσεων.  Το αποτέλεσμα αυτής της «διαχείρισης» αποτυπώνεται σήμερα με τον πιο ανάγλυφο τρόπο. Φθαρμένες υποδομές, διαλυμένες δέστρες λεμβών, πεσμένη στάθμη νερού και αγωνιστικός στίβος σε κακή κατάσταση. Η ΕΤΑΔ Α.Ε. έχει μόνιμη επωδό πως «απλώς διαχειρίζεται την εγκατάσταση και δεν έχει στη διάθεσή της κονδύλια για παρεμβάσεις». Και το θέατρο του παραλόγου καλά κρατεί… Όποιος επιχειρήσει να ξετυλίξει το κουβάρι πέφτει πάνω σε ένα γαϊτανάκι μετατόπισης ευθυνών.

Η πρόταση της ΕΟΕ

Μπροστά σε αυτή την εικόνα διάλυσης, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, με πρωτοβουλία του προέδρου της Ισίδωρου Κούβελου, αναγκάστηκε να ζητήσει από το Υπερταμείο άδεια για έργα ανακαίνισης μέσω χορηγιών. Όχι μέσω κρατικού σχεδιασμού. Όχι μέσω του διαχειριστή της εγκατάστασης. Αλλά μέσω ιδιωτών, για να σωθεί ό,τι δεν έχει ακόμη καταρρεύσει.

Πέφτει σε τοίχο

Ακόμη και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.), που προσπαθεί να βρει χορηγό ώστε να αναλάβει τα έξοδα συντήρησης και ανακατασκευής, πέφτει πάνω σε τοίχο. Άλλωστε, η Ε.Ο.Ε. δεν έχει καμία δικαιοδοσία. Από ενδιαφέρον για να στηρίξει χορηγικά τους κωπηλάτες μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028 στο Λος Άντζελες, προσπαθεί να βρει μία άκρη με το προπονητήριό τους, αλλά δεν τα έχει καταφέρει. Η Ομοσπονδία Κωπηλασίας δεν έχει εμπλοκή, το Υπουργείο Αθλητισμού δεν έχει ούτε πλάνο ούτε χρήματα, αλλά ούτε και αρμοδιότητα να επέμβει, και έτσι, 22 χρόνια μετά, βρισκόμαστε στο «μηδέν».

Να τραβήξει κουπί

Το Ολυμπιακό Κέντρο Κωπηλασίας στον Σχοινιά αναζητά κάποιον που θα τραβήξει κουπί, θα έχει πολιτική βούληση, γνώση από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και ένα φιλόδοξο σχέδιο αξιοποίησης. Διαφορετικά, στη συνείδηση όλων θα αποτελεί το μεγαλύτερο ναυάγιο στον πάτο της πιο άχρηστης και επιζήμιας τεχνητής λίμνης του Μαραθώνα.