Όταν τα κάναμε εμείς αυτά... Στην Ιαπωνία διοργανώνουν «ράλι» με καρέκλες γραφείου

Προφανώς, όταν εμείς τα κάναμε αυτά στα γραφεία μας, οι Ιάπωνες δεν είχαν καν φανταστεί κάτι τέτοιο, αλλά ας όψεται που είναι λίγο πιο οργανωτικοί και πρόλαβαν να το κάνουν αγώνισμα. Από το 2010, στην Ιαπωνία υπάρχει Ομοσπονδία Αγώνων με Καρέκλες Γραφείου η οποία διοργανώνει ολόκληρο πρωτάθλημα με πολύ απλούς κανόνες.

Φορώντας απαραιτήτως επιγονατίδες, επιαγκωνίδες και κράνος και χρησιμοποιώντας τα πόδια σου για να δίνεις ώθηση, προσπαθείς να τερματίσεις πρώτος μοιράζοντας τη σκόνη σου στους υπόλοιπους.

Πρόκειται για ένα αναπτυσσόμενο άθλημα, όπου ομάδες των τριών διαγωνίζονται για να ολοκληρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους γύρους σε μια διαδρομή μέσα σε δύο ώρες, καλύπτοντας πάνω από 20 χιλιόμετρα.

Το ξεκίνημα

Όπως γράφει το CNN, ο Τσουγιόσι Ταχάρα ίδρυσε τον πρώτο αγώνα το 2010 στην πόλη Κιοτανάμπε, στην περιφέρεια Κιότο – εμπνευσμένος από έναν δάσκαλο της παιδικής του ηλικίας που κάποτε τον είχε μαλώσει επειδή έπαιζε με μια καρέκλα γραφείου.

Από τότε, το άθλημα έχει εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Κάθε χρόνο, το πρωτάθλημα διεξάγεται σε 10 πόλεις, συμπεριλαμβανομένων του Τόκιο, του Κιότο και της Σιζουόκα – ενώ ακόμη και μεγάλες εταιρείες όπως η Toyota στέλνουν ομάδες για να συμμετάσχουν.

«Η μεγαλύτερη γοητεία είναι ότι μπορεί να συμμετάσχει ο καθένας. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά σε γραφεία σε όλο τον κόσμο και θέλουμε να τους δώσουμε την ευκαιρία να βγουν έξω από το γραφείο», είπε ο Ταχάρα.

Το πολυπόθητο έπαθλο; 90 κιλά ρύζι – που ο Ταχάρα επέλεξε λόγω της ευρείας χρήσης του στην Ιαπωνία και της ευκολίας στο μοίρασμα. Υπάρχουν όμως και τοπικές παραλλαγές· για παράδειγμα, στο Τόκιο το πρώτο βραβείο είναι 5 κιλά τόνος.

Θέλει και προπόνηση...

Το ασυνήθιστο αυτό αγώνισμα επιτρέπει στους διαγωνιζόμενους να επιστρέψουν για λίγο στην παιδική τους ηλικία και να απολαύσουν πράγματα που συνήθως δεν τους επιτρέπονται, όπως είπε ο Ταχάρα – ένα αντίδοτο στην απαιτητική εργασιακή κουλτούρα της Ιαπωνίας.

«Οι άνθρωποι στην Ιαπωνία μπορεί να δουλεύουν υπερβολικά, αλλά μπορούν ακόμα να αφοσιωθούν πλήρως σε κάτι τόσο “χαζό” και να το απολαύσουν ακόμα και μεγαλώνοντας».

Όπως οι περισσότεροι υπάλληλοι γραφείου, ο Γιασουνόρι Μιούρα περνά πολλές ώρες καθισμένος στο γραφείο του. Όμως στον ελεύθερο χρόνο του, παίρνει μια καρέκλα γραφείου για προπόνηση.

«Μια συνηθισμένη προπόνηση για μένα είναι να κάνω 40 ή 50 διαδρομές των 200 μέτρων χρησιμοποιώντας μια καρέκλα γυμναστηρίου».

Ο Μιούρα προπονείται τέσσερις φορές την εβδομάδα με μια πιο βαριά καρέκλα για να «επιβαρύνει περισσότερο» τα πόδια του και κάνει προπόνηση ενδυνάμωσης δύο φορές την εβδομάδα στο γυμναστήριο.

«Επειδή κάνουμε συνεχώς κύκλους στην ίδια διαδρομή, συναντάς διαρκώς άλλες ομάδες και αγωνιζόμενους», πρόσθεσε.

«Πρέπει να τους προσπεράσεις, κάτι που απαιτεί τόσο τεχνική όσο και σωματική δύναμη».

Οι ομάδες που τελικά επικρατούν συνήθως καλύπτουν περίπου 20 έως 25 χιλιόμετρα, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε μέλος διανύει περίπου 8 χιλιόμετρα.

«Δεν μπορείς να κερδίσεις ακόμα κι αν ένα άτομο προπονείται πολύ και είναι πολύ γρήγορο», είπε. «Και τα τρία μέλη πρέπει να είναι δυνατά, γι’ αυτό φροντίζουμε να προπονούμαστε μαζί ως ομάδα».

Γκραν πρι και καρό σημαίες

Το φαινόμενο των αγώνων με καρέκλες έχει πολλά κοινά στοιχεία που ίσως είναι γνωστά στους φίλους της Formula 1. Οι αγώνες στην Ιαπωνία, όπως και οι αγώνες αυτοκινήτων, ονομάζονται Γκραν Πρι.

Η διαφήμιση και η ιστοσελίδα τους είναι γεμάτες εικόνες που παραπέμπουν στην ταχύτητα, όπως ασπρόμαυρες καρό σημαίες και σπίθες που πετάγονται από τις ρόδες των καρεκλών.

Ο Ταχάρα ελπίζει να το πάει ένα βήμα παραπέρα – και μια μέρα να φέρει τον αγώνα με καρέκλες γραφείου σε μια διαδρομή στο Μονακό, όπου κάθε χρόνο συγκεντρώνονται οι πλούσιοι και διάσημοι του κόσμου για να παρακολουθήσουν τους οδηγούς της F1 να αγωνίζονται στους δρόμους της πόλης.