Η απουσία του Δένδια από την Άγκυρα, οι λόγοι της επίθεσης του Μαξίμου στον Βενιζέλο και οι απειλές της ΠΑΣΚΕ στην Χαριλάου Τρικούπη

Ουδέν νεώτερον από την Άγκυρα

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τίποτα εντυπωσιακό σήμερα από την συνάντηση των Μητσοτάκη και Ερντογάν στην Άγκυρα, παρά το γεγονός πως ο πρωθυπουργός θα πάρει μαζί του μεγάλο κλιμάκιο υπουργών. Θα ακουστούν από την ελληνική πλευρά τα γνωστά, πως δηλαδή η χώρα μας συζητά μόνο για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, οι Τούρκοι θα θέσουν ζητήματα όπως την αποστρατικοποίηση των νησιών μας και όλοι θα επιστρέψουν στις δουλειές τους «νικητές». Μπορεί πάντως οι σχέσεις των δύο χωρών να μην είναι και οι καλύτερες, αλλά οι μέθοδοι που ακολουθούν οι Αμερικάνοι επιβάλλουν ηρεμία. Ενδεικτική είναι η πρόσφατη υπογραφή συμφωνίας της αμερικάνικης Chevron με την κρατική Turkish Petroleum για κοινή έρευνα πετρελαίου και φυσικού αερίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Με απλά λόγια, μην ακούτε τους «δεκάρικους» των εδώ κυβερνώντων πως «απομονώνεται η Τουρκία» και άλλα τέτοια. Οι Αμερικάνοι, όπως κάνουν μπίζνες εδώ, κάνουν και στη γείτονα. Όλα τα άλλα είναι «άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε».

Μια βολική ανειλημμένη υποχρέωση

Από την κυβερνητική αποστολή θα λείπει ο Νίκος Δένδιας, που θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες για το Συμβούλιο των υπουργών Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα έλεγα ότι η απουσία του είναι βολική για διάφορους λόγους. Ο Δένδιας έχει γίνει στόχος πολλών κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών στην Τουρκία και η εμφάνισή του στην Άγκυρα θα δημιουργούσε -όπως και να το κάνουμε- αίσθηση. Από την άλλη η παρουσία του Έλληνα υπουργού Άμυνας στην τουρκική πρωτεύουσα δεν θα προσέθετε κάτι στο προφίλ του «σκληρού» που θέλει να οικοδομήσει. Οπότε όλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

Προς τι η επίθεση του Μαξίμου στον Βενιζέλο

Παρακολουθώ εδώ και δυο τρεις μέρες το άγριο «πέσιμο» του Μαξίμου στον Ευάγγελο Βενιζέλο με αιχμή την Συνταγματική Αναθεώρηση. Οι κατηγορίες που του προσάπτουν δεν έχουν καμία σχέση με την παλιότερη «κομιλφό» αντιμετώπιση του πρώην αντιπροέδρου της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, οπότε έψαξα λίγο πιο βαθιά να δω τι ακριβώς ενόχλησε τους κυβερνητικούς παράγοντες. Τρεις είναι λοιπόν οι λόγοι. Πρώτον, η αποστροφή του Ευάγγελου Βενιζέλου πως «πρέπει να ελεγχθούν στην επόμενη βουλευτική περίοδο πολύ συγκεκριμένες ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης», εννοώντας προφανώς ποινικές ευθύνες. Δεύτερον, έχουν ενοχλήσει το Μαξίμου τα καλά λόγια του Βενιζέλου για τον Κώστα Καραμανλή, αλλά και οι καλές σχέσεις που έχει με τον Αντώνη Σαμαρά. Και τρίτον, τον Βενιζέλο τον ακούει με προσοχή η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Και όπως και να το κάνουμε, ο Βενιζέλος είναι "asset".

Η «βεντέτα» του Συντάγματος και ο Βενιζέλος που παίζει χωρίς αύριο

Η μετωπική σύγκρουση για την Αναθεώρηση δεν λέει να κοπάσει, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να έχει στήσει οδόφραγμα που τορπιλίζει κάθε κυβερνητική ελπίδα για συναίνεση. Η οξύτητα των παρεμβάσεών του έχει προκαλέσει παγωμάρα στο Μαξίμου, καθώς ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «καίει» τις γέφυρες με την αντιπολίτευση πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία.

Το πρόβλημα για το επιτελείο του Μητσοτάκη είναι ότι ο Βενιζέλος λειτουργεί πλέον ως «ελεύθερος σκοπευτής». Χωρίς το άγχος της κάλπης ή την ανάγκη για υπουργικά αξιώματα, έχει την πολυτέλεια να εξαντλήσει την αυστηρότητά του απλώς και μόνο για την υστεροφημία του ή. όπως λένε κάποιοι, «για την ομορφιά του παιχνιδιού». Είναι ένας αντίπαλος που γνωρίζει τα θεσμικά κενά όσο κανείς άλλος και δεν διστάζει να εκθέσει την κυβέρνηση, μετατρέποντας τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση σε προσωπική σταυροφορία.

Τσακωμός επί του Συντάγματος

Και έρχομαι στον τσακωμό που είχαν τη Δευτέρα ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τον Νίκο Αλιβιζάτο σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο e-kyklos του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Δεν θα σας μπερδέψω με την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία, αλλά απλά θα σας πω ότι η ένταση κόντεψε να ξεφύγει. Κάτι η μομφή του Αλιβιζάτου στον Βενιζέλο για το Σύνταγμα που ο ίδιος επιμελήθηκε, κάτι η σύμπτωση των απόψεων του Αλιβιζάτου με τις θέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έφεραν τον Βενιζέλο εκτός ορίων. Από κάτω παρακολουθούσαν ένα σωρό πολιτικά πρόσωπα, ανάμεσά τους και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Και στην κορύφωση της αντιπαράθεσης, οι θεατές -και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ- ξέσπασαν σε γέλια, δείχνοντας πως οι σχέσεις της Χαριλάου Τρικούπη με τον Αλιβιζάτο έχουν πλέον διαρραγεί. Ο Αλιβιζάτος, βέβαια, συζητάει με το Μαξίμου, οπότε μικρό το κακό.

Η ΠΑΣΚΕ αντεπιτίθεται

Μένω στο ΠΑΣΟΚ για να σας μεταφέρω την συνδικαλιστική «κρίση» που βιώνει τις τελευταίες μέρες. Η υπόθεση Παναγόπουλου, η αναστολή της κομματικής του ιδιότητας και το επικείμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ έχει περιπλέξει τα πράγματα στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη. Σας έγραφα χτες πως δεν αποκλείεται να δουμε διάσπαση της ΠΑΣΚΕ με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Και φαίνεται πως επιβεβαιώνομαι, αν κρίνω από την επιστολή που έστειλε η ηγεσία της συνδικαλιστικής παράταξης στον Νίκο Ανδρουλάκη και άλλα κορυφαία στελέχη. Για να μην μπερδεύεστε, ολόκληρη η ηγεσία της ΠΑΣΚΕ ελέγχεται από τον Γιάννη Παναγόπουλο, εξ ου και τα περί «δολοφονίας χαρακτήρα» που κυκλοφορύν από την πράσινη συνδικαλιστική παράταξη. Το ερώτημα όμως παραμένει: Θα κάνει κίνηση η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να «φάει» τον Παναγόπουλο ή θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να βλέπει έναν ελεγχόμενο για δύο κακουργήματα να μιλά εξ ονόματος της παράταξης;

Ο αλγόριθμος και η Αχαΐα

Κατά τα λοιπά, σήμερα θα συνεδριάσει το Οργανωτικό της ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ, που θα εξετάσει τον περίφημο «αλγόριθμο». Θα κοιτάξει δηλαδή πως θα μοιραστούν οι θέσεις των συνέδρων ανά την επικράτεια. Όλα αυτά συμβαίνουν, δε, ενόσω διάφοροι έχουν βγάλει τα μαχαίρια από τα θηκάρια τους. Το νέο «πρόβλημα» ήρθε από την Αχαΐα, μια από τις περιοχές που το ΠΑΣΟΚ είχε ανέκαθεν μεγάλη δύναμη. Εννέα τοπικά στελέχη, μέλη της άλλοτε Νομαρχιακής Επιτροπής και μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, κατήγγειλαν με επιστολή στον Ανδρουλάκη αποκλεισμό από την Νομαρχιακή Επιτροπή Οργάνωσης Συνεδρίου. Φαίνεται πως οι εσωκομματικές διαμάχες δεν καταστέλλονται και πως το κλίμα ενότητας που θέλει να μεταδώσει προς τα έξω η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Το «όχι» του ΠΑΣΟΚ και το σενάριο της διπλής κάλπης

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς και τις εκτιμήσεις του πρωθυπουργικού επιτελείου, η προοπτική συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ θεωρείται πλέον ένα «κλειστό» κεφάλαιο. Μαθαίνω πως στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν πειστεί ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν πρόκειται να ρισκάρει οποιαδήποτε προοπτική συνεργασίας. Με λίγα λόγια ο Νίκος Ανδρουλάκης δύσκολα θα ρίσκαρε να κατηγορηθεί ως υπαίτιος «δεξιάς παρέκκλισης». Αλλά ακόμη κι αν ο ίδιος το εξέταζε ως σενάριο πολιτικής επιβίωσης, ακόμη και αν υπήρχαν πιέσεις από τους λίγους στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και από εξωθεσμικά κέντρα, το εσωκομματικό μπλόκο καθιστά κάθε συζήτηση για μετεκλογικό deal πρακτικά αδύνατη.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του καταστρώνουν ήδη τα πλάνα τους για το ενδεχόμενο μη αυτοδυναμίας. Μου λένε πως η απόφαση για διπλές εκλογές είναι ειλημμένη, αφού δεν υπάρχει κανένα άλλο κόμμα στο πολιτικό σκηνικό που να προσφέρει πεδίο προσέγγισης. Όπως καθίσταται απολύτως αντιληπτό η προοπτική συμμαχιών και συγκυβέρνηση απομακρύνεται και όλα δείχνουν πως η κυβέρνηση προετοιμάζεται για μετωπική σύγκρουση διαρκείας, ποντάροντας τα πάντα στη δεύτερη κάλπη για να ξεκλειδώσει την αυτοδυναμία.

Έφυγε η Καραγεωργοπούλου

Έρχομαι στην Πλεύση Ελευθερίας που έχασε από τις τάξεις του την Ελένη Καραγεωργοπούλου. Από τα όσα είπε στο Open η ανεξάρτητη πλέον βουλεύτρια, η πρώτη ρήξη φαίνεται να είχε έρθει πριν ενάμισι χρόνο, όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου της ζήτησε να παραιτηθεί. Η τελευταία ρήξη προέκυψε πριν μια βδομάδα, όπως είπε, όταν διαφώνησαν σε συνεδρίαση της Κ.Ο. και εκεί ουσιαστικά αποφάσισε να φύγει κρατώντας την έδρα της. Η Καραγεωργοπούλου ισχυρίστηκε, δε, σε άλλα μέσα πως η πρόεδρος του κόμματος δεν την άφηνε να καταθέσει ερωτήσεις για υπουργούς, κάνοντας λόγο για τον Νίκο Δένδια. Η ίδια πάντως δηλώνει αριστερή, είπε πως διαβάζει τώρα την «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα επειδή παλιότερα λόγω του θυμού της δεν μπορούσε να ακούσει την επιχειρηματολογία του, είπε πως βρίσκεται πιο κοντά στις θέσεις της Νέας Αριστεράς, και απέρριψε κάθετα το ενδεχόμενο συμπόρευσης με την Μαρία Καρυστιανού.

Είναι σίγουρα επιστήμονας;

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, η Μαρία Καρυστιανού «ξαναχτύπησε» για τις αμβλώσεις. Χωρίς να παραθέσει την πηγή των αριθμών που ανέφερε, είπε πως στην Ελλάδα «έχουμε γύρω στις 250.000 αμβλώσεις το χρόνο». Και υποστήριξε πως «η νούμερο ένα αιτία για τις αμβλώσεις είναι η οικονομική ένδεια». Το επιχείρημα της Καρυστιανού «μπάζει» από παντού. Πρώτον, δεν υπάρχει ενιαία βάση δεδομένων για τέτοιου είδους επεμβάσεις στην χώρα, ούτε για τους λόγους που διακόπτονται οι κυήσεις. Επίσης στη Γαλλία το 2015 έγιναν σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της χώρας περίπου 200.000 αμβλώσεις, οπότε είναι εξαιρετικά απίθανο να έγιναν περισσότερες στην χώρα μας. Επίσης, κάθε τέτοια ιατρική πράξη έχει σοβαρό κόστος, ενώ είναι γνωστό πως οι περισσότερες γεννήσεις συγκεντρώνονται σε φτωχότερα στρώματα. Αλήθεια, είναι σίγουρα επιστήμονας η Καρυστιανού;

Ο «Στίβεν» της CIA και το κινέζικο φάντασμα στην Πολεμική Αεροπορία

Η υπόθεση του σμήναρχου που κατηγορείται για κατασκοπεία υπέρ της Κίνας φέρνει στο φως τον σκοτεινό ρόλο του «Στίβεν», ενός προσώπου που φαίνεται να αποτελεί τον κεντρικό σύνδεσμο του Πεκίνου στην Αθήνα. Η CIA είχε χαρτογραφήσει τη δράση του συγκεκριμένου πράκτορα πολύ πριν η ΕΥΠ «κλειδώσει» τις επαφές του με τον 54χρονο αξιωματικό. Ο σμήναρχος παραδέχτηκε πως ο «Στίβεν» ήταν ο άνθρωπος-σκιά πίσω από τις κρυπτογραφημένες συνομιλίες, καθοδηγώντας τον στη χρήση crypto wallets για να εξαφανίζει τα ίχνη των πληρωμών. Πίσω από το όνομα κρύβεται ένας έμπειρος στρατολόγος που ήξερε πώς να εκμεταλλεύεται τα κενά ασφαλείας.

Η «βιτρίνα» της Μαλαισίας και το δόλωμα του LinkedIn

Η στρατολόγηση του αξιωματικού έγινε με μια φαινομενικά αθώα επαγγελματική προσέγγιση σε ιστότοπο δικτύωσης, εκεί όπου οι κινεζικές υπηρεσίες «ψαρεύουν» στελέχη με πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα. Μια Μαλαισιανή εταιρεία συμβούλων ήταν το τέλειο προπέτασμα καπνού για να δελεαστεί ο σμήναρχος, ο οποίος αναζητούσε έξτρα εισόδημα ενόψει της αποστρατείας του. Αυτό που ζητήθηκε αρχικά «γεωπολιτική ανάλυση» έναντι 500 ευρώ, εξελίχθηκε γρήγορα σε μια επιχείρηση διαρροής απόρρητων τεχνικών χαρακτηριστικών για κρίσιμα οπλικά συστήματα.

Οι «ταρίφες» της προδοσίας και οι μεταμφιέσεις στα ΑΤΜ

Η τιμολόγηση των εθνικών μυστικών ακολουθούσε μια κλιμακωτή πορεία, με τις πληρωμές να εκτοξεύονται όσο οι πληροφορίες γίνονταν πιο «καυτές». Έτσι ο σμήναρχος άρχισε να εισπράττει έως και 15.000 ευρώ το τρίμηνο για την παράδοση διαβαθμισμένων εγγράφων. Η μέθοδος ανάληψης των χρημάτων θύμιζε ταινία κατασκοπείας: ο αξιωματικός εμφανιζόταν μεταμφιεσμένος σε ΑΤΜ, τραβώντας μικρά ποσά για να μην χτυπήσουν τα ραντάρ της Αρχής για το Ξέπλυμα Χρήματος. Παρά τις προφυλάξεις του, το ψηφιακό του πορτοφόλι είχε ήδη στοχοποιηθεί, αποκαλύπτοντας τη συστηματική ροή κεφαλαίων.

Η μυστηριώδης γυναίκα και ο ρόλος των αποστράτων

Στην κορυφή της κατασκοπευτικής πυραμίδας βρίσκεται μια αινιγματική γυναίκα, η οποία επέβλεπε προσωπικά τις κρίσιμες συναντήσεις στον Πειραιά και την Αθήνα. Μαθαίνω πως η ΕΥΠ διαθέτει οπτικό υλικό που την απαθανατίζει να δίνει οδηγίες στον σμήναρχο, λειτουργώντας ως ο συνδετικός κρίκος με το Πεκίνο. Η απολογία του αξιωματικού, όμως, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, καθώς κατονόμασε δύο απόστρατους του ελληνικού στρατού που φέρονται να διατηρούν ύποπτους διαύλους επικοινωνίας με παρόμοιους συνδέσμους. Οι μυστικές υπηρεσίες ξεσκονίζουν τώρα τις επαφές αυτών των προσώπων, φοβούμενες ότι το δίκτυο των «φίλων της Κίνας» εντός των ενόπλων δυνάμεων είναι πολύ ευρύτερο από όσο φαινόταν αρχικά.

Η απόβαση της Chevron και το «κλείδωμα» νότια της Κρήτης

Το παρασκήνιο της έλευσης των Αμερικανών στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου δείχνει πως ο Σταύρος Παπασταύρου κατάφερε να ξεκλειδώσει μια επένδυση που λίμναζε στα γραφειοκρατικά γρανάζια. Η υπογραφή των συμβάσεων για τα τέσσερα blocks στη Νότια Πελοπόννησο και την Κρήτη συνιστά την επισημοποίηση της στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασίας με τον κολοσσό της Chevron. Το υπουργείο βιάζεται να τρέξει τις διαδικασίες στη Βουλή, καθώς οι πιέσεις από την Ουάσιγκτον για επιτάχυνση του ενεργειακού χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου έχουν χτυπήσει κόκκινο, μετατρέποντας την Ελλάδα σε βασικό παίκτη στη γεωπολιτική σκακιέρα.

Το σεισμογραφικό «ραντεβού» του 2026 και ο φόβος των καθυστερήσεων

Μπορεί οι υπογραφές να πέφτουν τη Δευτέρα, όμως το πραγματικό στοίχημα παίζεται στον βυθό. Η Chevron έχει ήδη κυκλώσει το τελευταίο τρίμηνο του 2026 για την κάθοδο του σεισμογραφικού σκάφους, καθώς το παράθυρο των ερευνών είναι στενό λόγω των περιβαλλοντικών περιορισμών. Η πρόκληση είναι τεράστια, αφού μιλάμε για μια έκταση 47.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Μαξίμου ανησυχεί για τυχόν προσφυγές που θα μπορούσαν να τινάξουν το χρονοδιάγραμμα στον αέρα, γι' αυτό και το νομοθετικό «θωράκισμα» στη Βουλή θα είναι εξπρές, ώστε οι 2D απεικονίσεις να ξεκινήσουν χωρίς εμπόδια.

Η ExxonMobil και η αμερικανική κυριαρχία

Δεν είναι, όμως, μόνο η Chevron που «ζεσταίνει» τις μηχανές της, αφού η παρουσία της δίπλα στην ExxonMobil δημιουργεί αμερικανικό τείχος προστασίας στις ελληνικές θάλασσες. Είναι εμφανές πλέον πως η Ουάσιγκτον βλέπει την Κρήτη ως το νέο ενεργειακό οχυρό της Ευρώπης. Η σύμπλευση με την HELLENiQ ENERGY λειτουργεί ως εγγύηση για την εγχώρια συμμετοχή, όμως το παιχνίδι είναι ξεκάθαρα «made in USA». Η επέκταση της Exxon στο block 2 και η είσοδος της Chevron στα νότια της Κρήτης σφραγίζουν την περιοχή, στέλνοντας σαφή μηνύματα σε όσους εποφθαλμιούν την ελληνική ΑΟΖ.

Ο Κάθετος Διάδρομος και το μεγάλο παζάρι του LNG

Πίσω από τις έρευνες για το φυσικό αέριο, κρύβεται η προετοιμασία για τη σύνοδο των υπουργών Ενέργειας του Κάθετου Διαδρόμου της 24ης Φεβρουαρίου. Η Αθήνα ετοιμάζεται να γίνει ο κεντρικός κόμβος, με στόχο τη διοχέτευση του αμερικανικού LNG στην Ανατολική Ευρώπη. Οι έρευνες της Chevron είναι το μακροπρόθεσμο πλάνο, αλλά η άμεση προτεραιότητα είναι η άρση των τεχνικών εμποδίων για τη ροή του αερίου. 

Η «κοινωνική φούσκα» των ακινήτων και το ελληνικό παράδοξο

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα δεν θυμίζει σε τίποτα το 2008, καθώς δεν τροφοδοτείται από δάνεια, αλλά από μια πρωτοφανή «κοινωνική φούσκα». Οι εκθέσεις της Κομισιόν και της ΤτΕ περιγράφουν μια αγορά σε πλήρη αποσύνδεση από την πραγματικότητα, με τις τιμές να υπερβαίνουν κατά 20% τα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη. Ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, τα ακίνητα έχουν ανατιμηθεί κατά 60% από το 2018, δημιουργώντας ασφυκτικό περιβάλλον για τα νοικοκυριά. Πρόκειται για στρέβλωση στο πλαίσιο της οποίας το κόστος διαβίωσης εκτινάσσεται, την ώρα που η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξανεμίζεται.

Η τεχνητή έλλειψη και το παιχνίδι των ισχυρών παικτών

Το μεγάλο αγκάθι στην εγχώρια αγορά είναι η συστηματική υποπροσφορά, που λειτουργεί ως «θηλιά» για τους ενοικιαστές και τους αγοραστές. Μου λένε πως χιλιάδες κατοικίες έχουν κυριολεκτικά εξαφανιστεί από τον χάρτη της μακροχρόνιας μίσθωσης, καθώς απορροφώνται από το Airbnb, τη Golden Visa και τα funds. Η Τράπεζα της Ελλάδος προειδοποιεί ότι οι τιμές ανεβαίνουν τεχνητά, επειδή το απόθεμα παραμένει στάσιμο και εγκλωβισμένο σε χέρια λίγων. Χωρίς κοινωνική στεγαστική πολιτική και με την οικοδομική δραστηριότητα σε ιστορικά χαμηλά, η Ελλάδα παραμένει παθητικός θεατής μιας κρίσης που στερεί από τη νέα γενιά το δικαίωμα στη στέγη.