Η στρατηγική του «θυσιαζόμενου πιόνιου», τα εκατομμύρια του εκλεκτού του Αυγενάκη και η εμπλοκή του Παπαστεργίου στις άδειες της «Βιολάντα»

Ο Νικήτας έδωσε πάσα στη ΝΔ

Σας έγραφα χτες για τη νέα δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στην οποία λέγεται πως αναφέρονται οκτώ κυβερνητικοί, ανάμεσά τους και τρεις πρώην και νυν υπουργοί. Τα στοιχεία φέρεται να συμπεριλαμβάνονται σε 20 δίσκους με ηχογραφήσεις από συνομιλίες του 2020-2021, που καταγράφηκαν από το Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας. Σε αυτό το πλαίσιο λογικά φερόμενο το ΠΑΣΟΚ έστειλε επιστολή στον Νικήτα Κακλαμάνη, από τον οποίο ζήτησε να παρέμβει και να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μην λήξουν οι εργασίες της Εξεταστικής στη Βουλή. Ο πρόεδρος της βουλής, βέβαια, είπε πως απλά θα μεταβιβάσει το αίτημα στον πρόεδρο της Εξεταστικής και εκείνη θα αποφασίσει. Με δεδομένο πως την πλειοψηφία στην Επιτροπή έχει η ΝΔ, δεν περιμένω να αποφασιστεί συνέχιση των εργασιών της.

Πάνω από 10 εκατ. έκρυψε ο εκλεκτός του Αυγενάκη

Στο μεταξύ ο γαλάζιος αγροτοσυνδικαλιστής Μύρων Χιλετζάκης αποδείχτηκε πραγματικό «μπουμπούκι». 8 εκατ. ευρώ είχε αποκρύψει το χρονικό διάστημα μεταξύ 2019-2023, ενώ η σύζυγός της άλλα 2,5 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την Αρχή Καταπολέμησης Βρώμικου Χρήματος. Με τα εκατομμύρια να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι μας, θυμήθηκα εκείνην την επιστολή που είχε στείλει ο Λευτέρης Αυγενάκης όταν ο Χιλετζάκης ανέλαβα πρόεδρος στο Τακτικό Εθνικό Διοικητικό Συμβούλιο Μικρών Συνεταιρισμών της ΕΘ.Ε.Α.Σ.: «Ο Μύρωνας Χιλετζάκης διακρίνεται για την εργατικότητα, τη συνέπεια και την ηθική του ακεραιότητα και είναι βέβαιο πως το Τακτικό Διοικητικό Συμβούλιο Μικρών Συνεταιρισμών της ΕΘΕΑΣ βρίσκεται σε εξαιρετικά χέρια» έγραφε ο βουλευτής και πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

Παρουσίες με νόημα

Είδα κόσμο και κοσμάκη να πηγαίνει το βράδυ της Τετάρτης στα εγκαίνια του πολιτικού γραφείου του Παύλου Μαρινάκη. Ο συγκεκριμένος, εκτός από πρόσωπο στο στενό περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει μπροστά του μεγάλη πορεία, καθώς στις επόμενες κάλπες για πρώτη φορά θα δοκιμαστεί στη μάχη του σταυρού. Έχει βέβαια και παρέες εντός της ΝΔ που δεν τις προσπερνάς εύκολα. Μιλώ για τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Γρηγόρη Δημητριάδη. Πρόσεξα μάλιστα πως στο βίντεο που ανάρτησε ο υπουργός Υγείας από την εκδήλωση του Μαρινάκη, πρώτη-πρώτη έβαλε την φωτογραφία του με τον άλλοτε γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού.

Το ενδοκυβερνητικό «ξεκαθάρισμα» και τα δάχτυλα που δείχνουν το Μαξίμου

Η αποκάλυψη της υπόθεσης της λεηλασίας δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος που έφερε στο επίκεντρο τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο, έχει πυροδοτήσει ανελέητο εσωτερικό πόλεμο μέσα σε κυβέρνηση και Νέα Δημοκρατία, καθώς η καμπάνα αρχίζει να χτυπά και για το γαλάζιο οικοσύστημα. Κάποιοι βλέπουν πίσω από τις διαρροές οι οποίες «καίνε» συγκεκριμένους υπουργούς, αλλά και προκαταβολικά στελέχη που βρίσκονται στον προθάλαμο της επιστροφής στην κυβέρνηση, μεθοδευμένη επιχείρηση αποδόμησης που εκπορεύεται από κύκλο προσώπων γύρω από τον πρωθυπουργό. Η κατηγορία είναι βαριά: ένα κέντρο μέσα στο Μαξίμου φέρεται να διοχετεύει επιλεκτικά στοιχεία για αναθέσεις και κονδύλια, ώστε να εγκλωβίσει τους συγκεκριμένους υπουργούς, ενώ θα επιδιώξει ταυτόχρονα - εφόσον διαπιστωθούν συνδέσεις - να κάψει υποψήφιους υπουργούς πριν τον ανασχηματισμό. Αντικειμενικός σκοπός το συγκεκριμένου κέντρου είναι να θέσει όλους τους παραπάνω στη δίνη του σκανδάλου και τελικά εκείνοι να λειτουργήσουν ως επικοινωνιακός κυματοθραύστης. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Υπάρχει και κάτι πιο σοβαρό: Κάποιοι στο περιβάλλον του πρωθυπουργού θέλουν να ανοίξει ο δρόμος για... δικούς τους ανθρώπους στον ανασχηματισμό.

Η στρατηγική του «θυσιαζόμενου πιόνιου» και οι απρόσβλητοι της εξουσίας

Στο επίκεντρο αυτής της σύγκρουσης βρίσκεται η πεποίθηση πως τμήμα της ηγετικής ομάδας επιχειρεί να στρέψει τους προβολείς της δικαιοσύνης και της κοινής γνώμης σε υπουργούς με «καυτά» χαρτοφυλάκια, προκειμένου να διασφαλίσει την ασυλία άλλων ισχυρών παραγόντων. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι η οργή γαλάζιων στελεχών και υπουργών ξεχειλίζει για την προσπάθεια σύνδεσης της υπόθεσης Παναγόπουλου με συγκεκριμένες υπογραφές και χρηματοδοτήσεις, την ώρα που άλλα πρόσωπα παραμένουν προκλητικά στο απυροβλητο. Αυτό το ιδιότυπο «άδειασμα» προβεβλημένων στελεχών απειλεί να μετατρέψει το εσωκομματικό σκηνικό στη Νέα Δημοκρατία σε ναρκοπέδιο ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων.

Το «μανιφέστο» της Αιτωλοακαρνανίας και η επιστροφή στις γαλάζιες ρίζες

Στην κοπή της βασιλόπιτας της ΔΕΕΠ Αιτωλοακαρνανίας, ο Νίκος Δένδιας προχώρησε σε ηχηρή πολιτική παρέμβαση που τάραξε τα νερά της Νέα Δημοκρατίας και θορύβησε το Μέγαρο Μαξίμου. Μου λένε πως ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, βλέποντας τα νούμερα της ΝΔ να πέφτουν επικίνδυνα σε δημοσκοπήσεις, ειδικά σε συγκεκριμένες περιοχές της επικράτειας, επέλεξε να θέσει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Η αναφορά του στην ανάγκη για μια ειλικρινή αυτοκριτική και η έκκλησή του για επιστροφή στις ιδρυτικές αξίες και το «DNA» της Νέας Δημοκρατίας είναι σαφές μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου για την ανάγκη επανασύνδεσης με τη λαϊκή βάση του κόμματος, ειδικά στην επαρχία όπου η σχέση του κεντρικού συστήματος εξουσίας με τους αγρότες έχει δεχθεί σοβαρό πλήγμα.

Η «καμπάνα» του Δένδια και η αγωνία για τη δημοσκοπική πτώση

Η τοποθέτηση του Δένδια στο Αγρίνιο σήμανε συναγερμό για την κατεύθυνση που έχει πάρει το κυβερνητικό καράβι. Ο Υπουργός εξέφρασε την έντονη αγωνία του για τις «χαμηλές πτήσεις» της ΝΔ, τονίζοντας ότι η παράταξη οφείλει να αναρωτηθεί τι δεν κάνει σωστά και γιατί απομακρύνεται από τους απλούς ανθρώπους και από το τμήμα του εκλογικού σώματος που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της.

Τα ψηφοδέλτια εκνεύρισαν

Στο ΠΑΣΟΚ έχει προκληθεί εκνευρισμός λόγω των δημοσιευμάτων με δεκάδες ονόματα που φέρονται να έχουν «κλείσει» για τα ψηφοδέλτια στις επόμενες εκλογές. Τα δημοσιεύματα, βέβαια, δεν αποκάλυπταν κάτι τρομερό, τα αναμενόμενα γράφτηκαν. Αλλά έχει ενοχλήσει πολύ το γεγονός ότι αυτά βγήκαν μόλις λίγα 24ωρα αφότου σχηματίστηκε η Επιτροπή Ψηφοδελτίων υπό τον Πέτρο Λάμπρου και μετά την δημοσιοποίηση της πλατφόρμας, όπου οι ενδιαφερόμενοι επίδοξοι υποψήφιοι μπορούν να καταθέτουν το βιογραφικό τους. Το ερώτημα που εύλογα θέτουν ορισμένοι στην Χαριλάου Τρικούπη είναι τι νόημα έχει η επιτροπή, αν ήδη έχουν αποφασιστεί διάφορες υποψηφιότητες από τα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ.

Η πολιτική «αμνησία» της Άννας και οι ψίθυροι στη Χαριλάου Τρικούπη

Στους διαδρόμους του ΠΑΣΟΚ, η στάση της Άννας Διαμαντοπούλου απέναντι στην υπόθεση της Αναστασίας Χατζηδάκη προκαλεί πικρά σχόλια και ειρωνικά μειδιάματα. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η προσπάθεια της πρώην υπουργού να τηρήσει αποστάσεις ασφαλείας από τη μέχρι πρότινος «σκιά» της και να κάνει πως δεν την γνωρίζει, κρίνεται από πολλούς ως πράξη πολιτικής δειλίας. Η Χατζηδάκη δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο του κομματικού σωλήνα, αλλά η μόνιμη συνεργάτιδα που την πλαισίωνε σε κάθε βήμα, από το γραφείο της μέχρι τις πιο επίσημες εκδηλώσεις.

Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν πως η ηθική τάξη επέβαλε την παραδοχή της στενής τους σχέσης, με τον απαραίτητο διαχωρισμό από τις σκοτεινές δραστηριότητες στον ΟΠΕΚΑ. Αντί αυτού, η επιλογή της «αμνησίας» ή του «δεν είδα, δεν γνώριζα» εκλαμβάνεται ως άτσαλη απόπειρα της Διαμαντοπούλου να αποφύγει τη σφοδρή κριτική.

Το «πράσινο» παρασκήνιο της υπόθεσης ΟΠΕΚΑ και οι σκιές στη Χαριλάου Τρικούπη

Η εμπλοκή της Χατζηδάκη στο κύκλωμα με τα παράνομα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ προκαλεί έτσι κι αλλιώς ισχυρούς τριγμούς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, αποκαλύπτοντας έναν λαβύρινθο διασυνδέσεων και σκοπίμων καθυστερήσεων. Η διαδρομή της συνθέτει το προφίλ ενός στελέχους που γνώριζε καλά να ελίσσεται στις εσωκομματικές ισορροπίες. Το γεγονός ότι της είχε ανατεθεί ο ρόλος της επικοινωνιακής αποδόμησης ακόμη και στελεχών του ΠΑΣΟΚ για λόγους εσωκομματικών σκοπιμοτήτων, καθιστά την πτώση της ακόμα πιο ηχηρή, εκθέτοντας όσους επένδυσαν στην τυφλή αφοσίωσή της.

Η μοιραία αδράνεια και το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κρίσης

Η πιο σκοτεινή πτυχή της ιστορίας αφορά στην πληροφορία ότι κάποιοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ είχαν γίνει αποδέκτες σαφών προειδοποιήσεων για τη δράση της συγκεκριμένης υπαλλήλου εντός του Οργανισμού. Εκείνο που προσπαθώ να καταλάβω και να μάθω είναι αν οι αποδέκτες των πληροφοριών είχαν ενημερώσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη. Η αίσθηση που επικρατεί είναι πως οι αναφορές από τον ΟΠΕΚΑ προσέκρουσαν σε ένα τείχος προστασίας, καθώς η Χατζηδάκη θεωρούταν υπερπολύτιμη για τις ειδικές αποστολές που έφερνε εις πέρας στο εσωτερικό του κόμματος.

Μπερδεμένη τακτική

Παρακολουθώ τις τελευταίες ημέρες στοχευμένα δημοσιεύματα, που προφανώς «πηγάζουν» από το περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα, σχετικά με «Πρωτοβουλίες Αυτοργάνωσης» που έχουν «ξεπηδήσει» σε διάφορες περιοχές της χώρας. Έχω μπερδευτεί με όλα αυτά, είναι η αλήθεια. Γιατί συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού επιμένουν να λένε πως δεν έχει ακόμα αποφασίσει, αν, πότε και πώς θα κινηθεί πολιτικά, αλλά παράλληλα προβάλλουν κάποιες μαζώξεις πρώην και νυν «συριζαίων» λίγο πολύ ως «κύμα πολιτών που ζητούν από τον Τσίπρα να ενεργοποιηθεί». Το ζήτημα είναι, αν ο Τσίπρας αποφασίσει πράγματι να κάνει κόμμα το Σεπτέμβριο, όλοι αυτοί που τον περιμένουν θα έχουν «καεί» στο ζέσταμα...

Κόντρα με φόντο τον οίνο και την πολιτική

Πώς σχετίζεται ο Τσίπρας με τα οικονομικά της προβλήματα μιας οινοποιίας; Κι όμως, τη συσχέτιση έκανε ο γιος του Ροβέρτου Σπυρόπουλου, Απόστολος, που από ΠΑΣΟΚ έγινε ΝΔ. Έκανε χτες μια ανάρτηση κατά των συγγενών του, που διοικούν το «Κτήμα Σπυρόπουλου», το οποίο είχαν ιδρύσει αυτό τα τρία αδέλφια Ροβέρτος, Επαμεινώνδας και Γιάννης. Αφήνω στην άκρη τα όσα λέει για την εταιρία και μένω στην κατηγορία που εκτοξεύει κατά συγγενή του πως αναζητούσαν «σε ένα ρεσιτάλ θράσους, παρέδιδε μαθήματα "αγροτικής ανάπτυξης" σε πάνελ πρώην πρωθυπουργού. Αναφέρεται στην Ντίνα Σπυροπούλου, που μίλησε στη Θεσσαλονίκη στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα πριν μερικές εβδομάδες. Εκτιμώ πως αν ο «καταγγέλλων» δεν ήταν εν δυνάμει υποψήφιος της ΝΔ, δεν θα αναφερόταν στις εκδηλώσεις που συμμετέχει η ξαδέρφη του.  

Η ανιστόρητη Λατινοπούλου

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου δήλωσε χτες (Mega) πως περισσότερους Έλληνες εκτέλεσαν οι κομμουνιστές παρά οι Γερμανοί. Γνώριζα πως είναι τελείως ανιστόρητη και προκλητική, αλλά δεν ήξερα πως αθωώνει και τους ναζί, υιοθετώντας επιχειρήματα που θα έκαναν και τους Χρυσαυγίτες να ανοίξουν έκπληκτοι το στόμα τους. Θεωρώ επίσης αναμενόμενο να αποκαλεί «Έλληνες» τους κάθε λογής ταγματασφαλίτες και δωσίλογους, που συνεργάστηκαν με τους ναζί. Ούτως ή άλλως, δεν έχει κανένα νόημα να μπει κανείς στην αριθμητική των θανάτων και των εκτελέσων. Φαίνεται πάντως πως η Λατινοπούλου, φοβάται πως δεν θα βρει την ψήφο της στις επόμενες εκλογές και ψαρεύει στα θολά νερά του ακροατηρίου της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.

Ο Δήμας τι κάνει;

Χτες είχαμε κι άλλο κρούσμα σοβαρής λειτουργικής ανεπάρκειας στον ελληνικό εναέριο χώρο. Όπως αποκάλυψε η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας χάθηκε η επαφή με τον Λόφο Μερέντα με αποτέλεσμα η Προσέγγιση Αθηνών, που εξυπηρετεί το «Ελευθέριος Βενιζέλος», να λειτουργεί με ένα μόνο από τα τρία προβλεπόμενα ραντάρ και χωρίς εφεδρικές συχνότητες. Το νέο πρόβλημα δείχνει πως υπάρχει πλήρης διάλυση στα συστήματα εναέριας ασφαλείας. Θα κάνει τίποτα ο αρμόδιος υπουργός Χρίστος Δήμας προτού έχουμε κανένα σοβαρό συμβάν με αεροσκάφη ή πιστεύει πως θα σωθεί κρυπτόμενος;

Το «άδειασμα» από τα Τρίκαλα και η αναφορά Τζιωρτζιώτη στον Παπαστεργίου

Η απολογία του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα», Κωνσταντίνου Τζιωτζιώτη, προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στην κυβέρνηση, καθώς ο επιχειρηματίας έθεσε τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου, στο επίκεντρο των ευθυνών για την πολύνεκρη τραγωδία. Ο Τζιωρτζιώτης υποστήριξε ενώπιον του ανακριτή πως ο ίδιος στερείται τεχνικών γνώσεων και πως για κάθε μηχανολογική και ηλεκτρολογική παρέμβαση βασιζόταν αποκλειστικά στον Παπαστεργίου. Μου λένε πως ο ισχυρισμός ότι ο υπουργός ήταν ο μηχανικός που υπέγραφε τις μελέτες πυροπροστασίας και τις άδειες λειτουργίας από το 2007, δημιουργεί ένα εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό που το Μαξίμου θα δυσκολευτεί μάλλον να διαχειριστεί.

Η μοιραία υπογραφή και ο υπόγειος σωλήνας του προπανίου

Η κατάθεση του Τζωτζιώτη πήρε ακόμη πιο δραματική τροπή, όταν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην εγκατάσταση που προκάλεσε την καταστροφή. Ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου «Βιολάντα» υπέδειξε τον Δημήτρη Παπαστεργίου ως τον άνθρωπο που μελέτησε, επέβλεψε και έθεσε σε λειτουργία τον υπόγειο σωλήνα προπανίου - την αιτία δηλαδή της φονικής έκρηξης. Η υπερασπιστική γραμμή του επιχειρηματία μετατοπίζει το βάρος της αμέλειας απευθείας στον υπουργό, τονίζοντας πως εκείνος είχε την επιστημονική ευθύνη για τη θέρμανση και τα καύσιμα αέρια του εργοστασίου, αφήνοντας την κυβέρνηση έκθετη μπροστά σε μια δικογραφία που «καίει».

Η γραμμή άμυνας Παπαστεργίου και το «κενό» της συντήρησης

Η απάντηση του Δημήτρη Παπαστεργίου στους ισχυρισμούς του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» ήρθε άμεσα, με κύκλους πηγές του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης να επιχειρούν να στεγανοποιήσουν την ευθύνη του στο μακρινό 2007. Ο υπουργός παραδέχεται μεν τη σύνταξη της αρχικής μελέτης, διαχωρίζοντας ωστόσο πλήρως τη θέση του από τη μεταγενέστερη πορεία της μονάδας. Το επιτελείο του υπογραμμίζει ότι η επαγγελματική του ανάμειξη εξαντλήθηκε στον αρχικό σχεδιασμό, μεταθέτοντας το βάρος της απόδειξης στο ποιος τροποποίησε τις εγκαταστάσεις τα χρόνια που ακολούθησαν.

Το ερώτημα των αυθαιρεσιών και οι «άγνωστοι» μηχανικοί

Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι ο υπουργός θεωρεί κρίσιμο σημείο της έρευνας τον εντοπισμό των προσώπων που ανέλαβαν τη συντήρηση και τις προσθήκες στον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό μετά το 2007. Μου λένε πως η γραμμή άμυνάς του θα βασιστεί στο γεγονός ότι ένας μηχανικός δεν μπορεί να φέρει την ευθύνη για μια έκρηξη που σημειώθηκε σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τη μελέτη του, ειδικά αν στο μεσοδιάστημα υπήρξαν παρεμβάσεις από τρίτους που αλλοίωσαν τις προδιαγραφές ασφαλείας.

Το Υπερταμείο ως εθνικός επενδυτικός «βραχίονας» και ο ρόλος του PPF

Το Υπερταμείο μετεξελίσσεται σε κεντρικό πυλώνα οικονομικής ανάπτυξης, διαχειριζόμενο πλέον ένα χαρτοφυλάκιο αξίας 12 δισ. ευρώ που καλύπτει το σύνολο των κρίσιμων υποδομών της χώρας. Η ενσωμάτωση του ΤΑΙΠΕΔ και του ΤΧΣ ισχυροποιεί τη θέση του, επιτρέποντας τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων επιχειρήσεων και την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεων σε τομείς αιχμής. Η Μονάδα Στρατηγικών Συμβάσεων (PPF) λειτουργεί ως ο απαραίτητος «επιταχυντής», έχοντας ήδη δημοπρατήσει έργα άνω των 10 δισ. ευρώ. Η αποτελεσματικότητά της αντανακλάται στην εξοικονόμηση πόρων που επανεπενδύονται στην οικονομία, δημιουργώντας προστιθέμενη κοινωνική αξία.

Από την Υγεία στην Πολιτική Προστασία: Έργα που αλλάζουν την καθημερινότητα

Το αποτύπωμα του PPF είναι ορατό σε εμβληματικές παρεμβάσεις που αγγίζουν άμεσα τον πολίτη, από τη ριζική αναβάθμιση 93 νοσοκομείων έως το γιγαντιαίο πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ» για την κλιματική κρίση. Η ολοκλήρωση των έργων στο ΕΣΥ έως τον Ιούνιο του 2026 και η προμήθεια σύγχρονων εναέριων μέσων πυρόσβεσης αποτελούν προτεραιότητες εθνικής σημασίας. Παράλληλα, στρατηγικά εγχειρήματα όπως η ανάπλαση της ΔΕΘ, η αναμόρφωση του ΟΑΚΑ και η εξυγίανση του σιδηροδρομικού δικτύου, καταδεικνύουν ένα σύγχρονο μοντέλο σχεδιασμού. Η ψηφιακή μετάβαση της ΕΛ.ΑΣ. και η ενίσχυση του Λιμενικού Σώματος συμπληρώνουν έναν οδικό χάρτη που στοχεύει στη θωράκιση και την πρόοδο της χώρας.

Ο τραπεζικός «παρασιτισμός» και η τεχνητή ευημερία των αριθμών

Η επερχόμενη ανακοίνωση των συστημικών τραπεζών (Alpha Bank, Eurobank, Τράπεζα Πειραιώς, Εθνική Τράπεζα) αναφορικά με κέρδη-μαμούθ για το 2025, κέρδη που αγγίζουν τα 5 δισ. ευρώ, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη για την παρασιτική λειτουργία ενός μοντέλου που αντλεί τη ζωτικότητά του από τις σάρκες της κοινωνίας. Και εξηγούμαι: Η ειδυλλιακή εικόνα που φιλοτεχνούν οι διοικήσεις, με υποσχέσεις για μερίσματα δισεκατομμυρίων, κρύβει μια κυνική πραγματικότητα: μια κερδοφορία οικοδομημένη πάνω σε κρατικές εγγυήσεις, επιδοτούμενα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης και τη ληστρική διαφορά μεταξύ των μηδενικών επιτοκίων καταθέσεων και των υψηλότοκων τοποθετήσεων στην ΕΚΤ. Για να μιλήσουμε καθαρά πρόκειται για κερδοφορία, η οποία βασίζεται στο μοντέλο της ανάπτυξης με υπερκέρδη που δημιουργούνται με θύματα τους καταθέτες και τους φορολογούμενους. Με λίγα λόγια μιλάμε για ΦΟΥΣΚΑ. Ποια είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την παραπάνω εικόνα; Το τραπεζικό σύστημα λειτούργησε ως ιδιότυπος μηχανισμός αναδιανομής πλούτου από τους πολίτες προς τα ξένα funds, την ώρα που ο πληθωρισμός χτύπησε αλύπητα το λαϊκό εισόδημα.

Η «απόδραση» στις ασφάλειες και ο τρόμος της αποκαθήλωσης

Το μέλλον, όμως, φέρνει ανατροπές. Καθώς οι πηγές των «εύκολων» εσόδων στερεύουν και το Ταμείο Ανάκαμψης οδεύει προς την ολοκλήρωσή του τον Αύγουστο του 2026, οι συστημικές τράπεζες καταφεύγουν σε απέλπιδα φυγή προς τα εμπρός. Τα μεγαλεπήβολα σχέδια για εξαγορές ασφαλιστικών και επενδυτικών εταιρειών αποτελούν κραυγαλέα προσπάθεια να αγοράσουν «έτοιμο» τζίρο, προκειμένου να συντηρήσουν μια κερδοσκοπική φούσκα που τελεί υπό κατάρρευση. Οι τραπεζίτες γνωρίζουν καλά ότι χωρίς τον κρατικό «τεχνητό νεφρό» και τις καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος των αποταμιευτών, η κερδοφορία του 2026 θα μετατραπεί σε εφιάλτη, εκθέτοντας τη γύμνια ενός κλάδου που έμαθε να ευημερεί μόνο με κρατικό «ντόπινγκ».

Η αιμορραγία των μερισμάτων και ο χάρτινος πύργος της ανόδου

Ο τρόπος με τον οποίο διοχετεύονται τα κέρδη αποτελεί το τελικό στάδιο μιας μεθοδευμένης αφαίμαξης. Με τον τρόπο που σας περιέγραψα πιο πάνω οι τέσσερις συστημικές τράπεζες  είχαν κέρδη 16,5 δισ. ευρώ για την περίοδο από το 2022 μέχρι το 2025. Από τα 5,1 δισ. ευρώ που μοιράζονται στους μετόχους, η συντριπτική πλειονότητα κατευθύνεται εκτός συνόρων, ανταμείβοντας τα ξένα κεφάλαια που απέκτησαν τις τράπεζες «κοψοχρονιά». Η άνοδος του τραπεζικού δείκτη κατά 360% αποτελεί μια επικοινωνιακή απάτη, καθώς η πραγματική οικονομία ασφυκτιά και ο δανεισμός προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις γίνεται με το σταγονόμετρο. Όταν οι «ουρές» της κρατικής στήριξης τελειώσουν, ο λογαριασμός της απληστίας θα φτάσει ξανά στο τραπέζι του φορολογουμένου, αποδεικνύοντας ότι η τραπεζική ευημερία οικοδομήθηκε πάνω σε ερείπια...