Το εικοσαήμερο φιάσκο με τον Λαζαρίδη, οι δημοσκοπήσεις που αποτύπωσαν την δυσαρέσκεια και η παρέμβαση της Ντόρας που «καθάρισε» την ιστορία

Χείριστος χειρισμός

Στην επταετία πρωθυπουργίας του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει υπάρξει χειρότερος χειρισμός σε ζήτημα ηθικής και ποινικής τάξης που να αφορά μέλος της κυβέρνησής του. Επί σχεδόν είκοσι μέρες ο ίδιος ο πρωθυπουργός πλήρωνε τη λέζα για το ανύπαρκτο πανεπιστημιακό πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη, δείχνοντας μάλιστα πως δεν έχει ούτε την διάθεση ούτε την αποφασιστικότητα να «καθαρίσει» την υπόθεση όπως έκανε παλιότερα. Παράλληλα κάθε μέρα έβγαινε και μια νέα πτυχή για τους παράνομους διορισμούς σε υπουργεία, με την αντιπολίτευση να μην υποχωρεί και να κλιμακώνει τις επιθέσεις. Και φυσικά, η πίεση γιγαντώθηκε και από το εσωτερικό της κυβέρνησης, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και τους ψηφοφόρους της, οδηγώντας τελικά τον τέως υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης σε παραίτηση.

Το ιστορικό της εικοσαήμερης περιπέτειας

Θα τα πιάσω με τη σειρά. Το Μαξίμου, όταν «έσκασε» η υπόθεση, πίστευε πως η φασαρία θα ξεφουσκώσει γρήγορα, αφού οι καταγγελίες ήρθαν από πρόσωπα της αντιπολίτευσης που θεωρεί απαξιωμένα. Ύστερα μπήκαν στο «χορό» το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Μεσολάβησε το Πάσχα, δε, και στο Μαξίμου θεωρούσαν πως το θέμα θα ξεχαστεί. Αντίθετα, όμως, βγήκαν κι άλλες πτυχές της υπόθεσης στη «φόρα», ενώ ο Λαζαρίδης με τη συνέντευξή του στο OPEN, τα έκανε «ρόιδο», αφού εμφανίστηκε και αμετανότητος και προκλητικός. Ύστερα γράψαμε εδώ ότι στη θέση του στη Γενική Γραμματεία Ισότητας τον διαδέχτηκε η σύζυγός του, με τον ίδιο τον Λαζαρίδη να επιλέγει τη σιωπή. Ύστερα έβγαλε δήλωση πως περιμένει από τη δημόσια διοίκηση να του καταλογίσει τα «σπασμένα», αλλά πρακτικά, όπως γράψαμε και πάλι εμείς, έκανε «μια τρύπα στο νερό», που εκνεύρισε πολλούς. Και ύστερα ήρθε η παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη, που έφερε τον Λαζαρίδη σε πολύ δύσκολη θέση και τον «έσπρωξε» εκτός κυβερνητικού σχήματος.

Έπρεπε να τον έχει διώξει άμεσα

Θα ήταν καλύτερο αν ο Μητσοτάκης είχε διώξει εύσχημα τον Λαζαρίδη από την κυβέρνηση πριν δεκαπέντε μέρες; Προφανώς ναι. Μπορούσε όμως να κάνει κάτι τέτοιο; Όχι, γιατί ο βουλευτής Καβάλας είναι φίλος του πρωθυπουργού εδώ και δεκαετίες, από τα χρόνια της άγουρης νιότης των δυο. Και επειδή, μιας και ο Λαζαρίδης μπήκε στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μετά από την νέα δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, μια τόσο σύντομη αποπομπή του θα ισοδυναμούσε με το απόλυτο φιάσκο. Πρέπει βέβαια να επισημάνω εδώ πως στο Μαξίμου υποτίμησαν την υπόθεση, που τελικά μέτρησε πολύ στον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας. Και τελικά το φιάσκο κράτησε 20 μέρες και αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερο...

Οι δημοσκοπήσεις επέβαλαν την έξοδο Λαζαρίδη

Και ως προς αυτό υπάρχει μπόλικο παρασκήνιο. Την περασμένη Πέμπτη ξεκίνησε ο νέος κύκλος κυλιόμενων μετρήσεων για το Μαξίμου, ενώ δημοσκοπικές εταιρίες προχώρησαν στις πρώτες μετρήσεις για την περίοδο μετά το Πάσχα. Το μήνυμα που μετέφεραν από την κοινωνία και συγκεκριμένα τους ψηφοφόρους της ΝΔ δεν ήταν καθόλου καλό, καθώς κατέγραψαν πως η υπόθεση Λαζαρίδη έχει εκνευρίσει και το εκλογικό ακροατήριο της κυβερνώσας παράταξης, γεγονός που αποτυπώθηκε και με μια μικρή κάμψη των ποσοστών της.

Και σε αυτό το κλίμα ανέλαβε δράση η Ντόρα Μπακογιάννη.

Η Ντόρα καθάρισε το παιχνίδι

Η έμπειρη πολιτικός «άκουσε» το κλίμα και το Σάββατο το πρωί είπε καθαρά πως ο Λαζαρίδης πρέπει να παραιτηθεί. Και έκανε αυτές τις δηλώσεις παρά το γεγονός πως κορυφαίοι κυβερνητικοί παράγοντες, όπως ο Παύλος Μαρινάκης, συνέχιζαν να ρίχνει την ευθύνη στις ηγεσίες των υπουργείων που προσέλαβαν τον Λαζαρίδη και όχι τον ίδιο τον σημερινό βουλευτή. Η Ντόρα, όμως, δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Για χρόνια οι σχέσεις της με τον βουλευτή Καβάλας ήταν για χρόνια επίσης πολύ καλές, αλλά ξέρει να ζυγίζει σωστά τις καταστάσεις. Στο παρασκήνιο η κορυφή της κυβέρνησης και της παράταξης συζητούσε εδώ και μέρες το ενδεχόμενο παραίτησης ή αποπομπής του Λαζαρίδη, αλλά κανείς δεν είχε το σθένος να το θέσει δημόσια τόσο καθαρά. Το έκανε τελικά η Ντόρα, που έστειλε μήνυμα τόσο στον Μακάριο Λαζαρίδη όσο και στο Μαξίμου. Έτσι ο μέχρι πρότινος υφυπουργός που συμμετείχε κανονικά στις δουλειές και τις συσκέψεις του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, έμεινε χωρίς επιλογή. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά κάποιο τρόπο οδηγήθηκε από αυτές τις εξελίξεις.

Η εκκωφαντική σιωπή των πρωτοσέλιδων

Θα ήθελα επίσης να σταθώ στο πως κάλυψε μερίδα των ΜΜΕ την υπόθεση του σκανδάλου Λαζαρίδη, αλλά και των υπόλοιπων σκανδάλων που απειλούν να γκρεμίσουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι εξοργιστικό να ξεφυλλίζεις κάποιες από τις κυριακάτικες εφημερίδες και να διαπιστώνεις πως οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές και η απομάκρυνση του Μακάριου Λαζαρίδη εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας. Για σκάνδαλα που συγκλονίζουν τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, δεν βρέθηκε χώρος ούτε για ένα μικρό «χτύπημα» στην πρώτη σελίδα. Ντροπή!

Το... μασάζ σε εκδότες

Μαθαίνω λοιπόν πως η εξήγηση για αυτό το πέπλο σιωπής κρύβεται στις μυστικές συναντήσεις του πρωθυπουργού ή συνεργατών του. Φαίνεται πως οι επαφές του Κυριάκου Μητσοτάκη και των έμπιστων απεσταλμένων του με εκδότες και ισχυρούς ανθρώπους των media απέδωσαν καρπούς και επέβαλαν τελικά μια ιδιότυπη ομερτά, για την ώρα τουλάχιστον.

Καλός μπάτσος – κακός μπάτσος

Φεύγω από τα του Λαζαρίδη, αλλά μένω στα αγροτικά και τα του ΟΠΕΚΕΠΕ, που πλέον μετατρέπονται σε θέμα σύγκρουσης μεταξύ του Μαξίμου και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σε αυτό το τελευταίο, το Μαξίμου έχει επιλέξει να ακολουθήσει το σχήμα «καλός μπάτσος – κακός μπάτσος». Ο καλός της υπόθεσης είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και ο κακός ο Άδωνις Γεωργιάδης. Η ρητορική του αλλάζει, αλλά το νόημα είναι το ίδιο: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, λέει το γκουβέρνο, παίζει πολιτικά παιχνίδια και θέλει να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Κοινή γραμμή, διαφορετικές διατυπώσεις

Το είπε έμμεσα ο Μητσοτάκης στη Βουλή, το είπε και χτες στην κυριακάτική ανάρτησή του: Έγραψε για την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «να αποδείξει και εκείνη την αντικειμενικότητά της, αλλά και ότι μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά της. Αποφεύγοντας τις επιλεκτικές διαρροές και μένοντας μακριά από κάθε εμπλοκή της στον εσωτερικό πολιτικό ανταγωνισμό. Κυρίως, όμως, προχωρώντας ταχύτατα τις προβλεπόμενες διαδικασίες, ώστε οι βουλευτές μας να πάψουν να είναι όμηροι εντυπώσεων».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης από τη μεριά του είναι πιο ωμός. Λέει για τους εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς στη χώρα μας, τους Πόπη Παπανδρέου και Διονύση Μουζάκη, που χειρίζονται τα του ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται». Και τους απειλεί πως το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου μπορεί να τους παύσει. Παραδέχεται, έμμεσα, ότι η κυβέρνηση ελέγχει την ανώτατη δικαιοσύνη και ρίχνει το σπόρο της αμφιβολίας στο εσωτερικό της παράταξης για λογαριασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ελλάδα του Μητσοτάκη όπως Ουγγαρία του Όρμπαν

Ο Άδωνις Γεωργιάδης στο μεταξύ λέει και ξαναλέει ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να φύγει από τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και λέει και ξαναλέει ότι υπάρχουν πέντε χώρες στην Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν συμμετέχουν στο θεσμό. Έψαξα και βρήκα ότι είναι η Ουγγαρία, η Δανία, η Ιρλανδία, η Πολωνία και η Σουηδία. Η Ουγγαρία βρισκόταν εκτός λόγω Όρμπαν και ας περιμένουμε να δούμε αν η εκλογή του Μάγιαρ αλλάξει τα δεδομένα. Δανία, Ιρλανδία και Σουηδία είχαν αυτό-εξαιρεθεί εδώ και χρόνια από τον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο που ασχολείται με αυτά τα θέματα, αλλά κατά περιπτώσεις συνεργάζονται με τις αρχές στις Βρυξέλλες. Και τέλος η Πολωνία, που κι αυτή έκανε «ευρωπαϊκή στροφή» με την εκλογή του Τουσκ, σκέφτεται να μπει στην EPPO. Η Ελλάδα, λοιπόν, σύμφωνα με τον Άδωνι πρέπει να κάνει πίσω και να γίνει η νέα Ουγγαρία. Σπουδαίοι ευρωπαϊστές...

Ξανά ο ανασχηματισμός στο τραπέζι

Επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν φαίνεται να προχωρά άμεσα στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών και επειδή η κυβέρνηση βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση αξιοπιστίας, με τα σκάνδαλα να σκάνε σαν ντόμινο, έχει αρχίσει να συζητείται ξανά το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, ο οποίος θα είναι ο τελευταίος και αναμένεται -αν τελικά πραγματοποιηθεί- να είναι ριζικός. Με τις εφεδρείες, ωστόσο, να μην υπάρχουν, μου λένε ότι θα πρόκειται για έναν ανασχηματισμό απόγνωσης, έναν μονόδρομο επιβίωσης. Το Μαξίμου ψάχνει ένα restart για να αλλάξει την ατζέντα από τις ευρωπαϊκές δικογραφίες, τις υποκλοπές και το σκάνδαλο Λαζαρίδη, όμως και σε αυτή την περίπτωση το ρίσκο είναι τεράστιο καθώς η κοινωνία που υποφέρει από την ακρίβεια -και όχι μόνο- θα αντιμετωπίσει μία τέτοια κίνηση ως αντιπερισπασμό.

Η επικίνδυνη ζώνη των κομμένων και η εσωκομματική εξίσωση

Πίσω από τις κουρτίνες, ο Πρωθυπουργός καλείται να λύσει μια άσκηση ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί. Κάθε επιλογή έχει ρίσκο και κάθε απομάκρυνση, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, θα έχει βαρύ πολιτικό κόστος. Το μεγάλο μυστικό κρύβεται σε εκείνους που θα μείνουν εκτός υπουργικού σχήματος. Αν τα στελέχη που «καρατομηθούν» ανήκουν στην επικίνδυνη ζώνη -όπως ο Λαζαρίδης που ξέρει τα πάντα για τα ενδότερα του συστήματος- οι πληγές που θα ανοίξουν θα είναι βαθύτερες από εκείνες που θα κλείσουν. Με το συνέδριο να είναι μπροστά μένει να δούμε αν ο Μητσοτάκης πρέπει να αποφασίσει να ρισκάρει μια εσωκομματική ανταρσία ή αν θα παραμείνει όμηρος των φθαρμένων.

Το ύφος της εξουσίας και το τελευταίο τεστ αντοχής

Ένας επιτυχημένος ανασχηματισμός δεν κρίνεται στα ονόματα, αλλά στην αλλαγή του ύφους και του τρόπου διακυβέρνησης. Αν οι αλλαγές δεν συνοδευτούν από πρωτοβουλίες που αγγίζουν την τσέπη του πολίτη και τη διαφάνεια, το κλίμα δεν αντιστρέφεται. Αν όντως πάρει την απόφαση ο Κυριάκος Μητσοτάκης τότε θα πρόκειται για το τελευταίο τεστ αντοχής. Είτε το Μαξίμου θα αποδείξει ότι ελέγχει ακόμα το παιχνίδι, είτε η συζήτηση θα ξεφύγει οριστικά από τα πρόσωπα και θα πάει στην προσφυγή στις κάλπες. Τα λάθη σε αυτή τη φάση δεν διορθώνονται· απλώς επιταχύνουν το τέλος.

Από τη Βαρκελώνη στη Λέσβο και τις τράπεζες

Πάω στην αντιπολίτευση και συγκεκριμένα στο ΠΑΣΟΚ που έχει κάθε λόγο να νιώθει πως έχει αέρα στα πανιά του μετά την εξέλιξη με την παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρέθηκε στη Βαρκελώνη το Σαββατοκύριακο για το συνέδριο της Παγκόσμιας Προοδευτικής Κινητοποίησης, κάθισε πίσω από τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ και φωτογραφήθηκε με τον ίδιο και τον Πρόεδρο της Βραζιλίας, Λούλα, έκανε τις επαφές του και επέστρεψε για να πάει στη Λέσβο αύριο, όπου γίνεται ο κακός χαμός με τον αφθώδη πυρετό. Και το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει τροπολογία για έκτακτο φόρο στα κέρδη των τραπεζών, αλλά και για κατάργηση χρεώσεων σε υπηρεσίες τους, που ακόμα επιβάλλονται κανονικά. Η Χαριλάου Τρικούπη θέλει να δώσει «σήμα» πως ασχολείται και με την καθημερινότητα των πολιτών και αυτά τα θέματα «καίνε» πάρα πολύ κόσμο.

Παρούσα και η Αχτσιόγλου

Στη Βαρκελώνη στο μεταξύ βρέθηκε για το ίδιο συνέδριο και η Έφη Αχτσιόγλου. Μην προτρέχετε, δεν έχει ανοίξει παρτίδες με το ΠΑΣΟΚ η (ακόμα) βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς, αλλά έχει επαφές με τον συγκεκριμένο χώρο λόγω της συμμετοχής της σε άλλα φόρα για θέματα δικαιωμάτων των γυναικών.

Έρχεται το κόμμα Τσίπρα

Και λογικά έρχομαι στα του Αλέξη Τσίπρα. Το προγραμματικό κείμενο που έφτιαξε για το κόμμα του ο Γιώργος Σιακαντάρης αριθμεί 16 σελίδες και θα έχει τη μορφή του μανιφέστου. Θα δημοσιοποιηθεί πιθανότατα αυτή τη βδομάδα, αλλά λεπτομέρειες ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστές. Και κρίνοντας από την ατάκα του Αλέξη Τσίπρα («Εφημερίδα των Συντακτών») πως «ζυγώνει η ώρα», συμπεραίνω πως το κόμμα του θα το ανακοινώσει το αργότερο μέσα στο Μάιο. Όλο το «πρότζεκτ» επισπεύστηκε και έρχεται νωρίτερα, ώστε ο Οκτώβριος, που μπορεί να είναι και εκλογικός μήνας, να έχει βρει το «κόμμα Τσίπρα» έτοιμο και λειτουργικό.

Το πάρτι των bonus και η προκλητική τραπεζική «κανονικότητα»

Ενώ λοιπόν η ελληνική κοινωνία στενάζει από την ακρίβεια και το κόστος δανεισμού, το τραπεζικό σύστημα πανηγυρίζει για την επιστροφή του στην «ελίτ» των εκατομμυριούχων. Η κατάργηση των περιορισμών στις αμοιβές άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, με τις διοικήσεις των συστημικών τραπεζών να αυτοαποζημιώνονται με bonus που ζαλίζουν. Στην Πειραιώς, ο CEO προσδοκά συνολικά 1,8 εκατ. ευρώ, ενώ στη Eurobank οι μεταβλητές αποδοχές φτάνουν το 200% των σταθερών. Πρόκειται για προκλητική αναδιανομή πλούτου, όπου η υψηλή κερδοφορία -προϊόν των δυσβάσταχτων προμηθειών και των υψηλών επιτοκίων- καταλήγει στις τσέπες λίγων εκλεκτών στελεχών.

Μερίσματα για τους λίγους, ψίχουλα για τους πολλούς

Η «κανονικότητα» που επικαλούνται οι τράπεζες φαίνεται πως αφορά αποκλειστικά στο κλαμπ των υψηλά αμειβόμενων. Με 25 στελέχη στην Ελλάδα να λαμβάνουν πλέον πάνω από 1 εκατ. ευρώ ετησίως, η έννοια πρόκληση έχει αλλάξει επίπεδο. Οι Γενικές Συνελεύσεις του Απριλίου καλούνται να εγκρίνουν προγράμματα δωρεάν μετοχών και bonus εκατομμυρίων, την ώρα που οι καταθέτες βλέπουν μηδενικές αποδόσεις και οι δανειολήπτες θηλιά στις δόσεις τους. Η εικόνα των τραπεζιτών που μοιράζονται εκατομμύρια, ενώ το ελληνικό δημόσιο στήριξε το σύστημα με τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις, αποτελεί ύβρη προς τον φορολογούμενο που πλήρωσε το μάρμαρο της κρίσης.

 Κοινωνική πρόκληση ο χορός των εκατομμυρίων

Ο ανταγωνισμός για το ποιος CEO θα λάβει το μεγαλύτερο πακέτο αποκαλύπτει την πλήρη αποσύνδεση των τραπεζών από την πραγματική οικονομία. Στην Εθνική, ο διευθύνων σύμβουλος ανταμείβεται με μετοχές αξίας 1 εκατ. ευρώ, ενώ οι «γενναιόδωρες» παροχές προς το προσωπικό λειτουργούν ως επικοινωνιακό προπέτασμα καπνού για να κρυφτούν οι αστρονομικές αμοιβές της κορυφής. Αυτή η bonusoμανία» επιβεβαιώνει ότι οι τράπεζες λειτουργούν ως κράτος εν κράτει, αδιαφορώντας για το κοινωνικό αίσθημα. Όταν το 0,3% του προσωπικού απορροφά τη μερίδα του λέοντος της κερδοφορίας, η έννοια της εταιρικής υπευθυνότητας καταντά ανέκδοτο.

Ο ενεργειακός εφιάλτης των αιθέρων και το μπλόκο στο Ορμούζ

Η προειδοποίηση του Φατίχ Μπιρόλ είναι η προαναγγελία μιας πρωτοφανούς καθήλωσης της Ευρώπης στο έδαφος. Με τα αποθέματα αεροπορικών καυσίμων να επαρκούν μόλις για έξι εβδομάδες, η γηραιά ήπειρος βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες της ιστορίας της. Η ρίζα του κακού εντοπίζεται στον στραγγαλισμό των Στενών του Ορμούζ. Πρόκειται για μια θηλιά που, αν δεν λασκάρει άμεσα, θα προκαλέσει ντόμινο ακυρώσεων πτήσεων και εκτόξευση των τιμών των εισιτηρίων. Η Ευρώπη, εγκλωβισμένη στην ενεργειακή της εξάρτηση, βλέπει τις αερομεταφορές της να πλησιάζουν σε σημείο μηδέν.

Από την έλλειψη καυσίμων στο χάος των ευρωπαϊκών αεροδρομίων

Οι συνέπειες του ενεργειακού αποκλεισμού αναμένεται να είναι ορατές στις οθόνες των αεροδρομίων συντομότερα από όσο αντέχουμε να πιστέψουμε. Ο επικεφαλής του IEA είναι σαφής: η διακοπή της ροής πετρελαίου μέσω του Ορμούζ μετατρέπει τα αεροπορικά καύσιμα σε είδος πολυτελείας. Σύντομα, οι ειδήσεις για μαζικές ακυρώσεις πτήσεων μεταξύ ευρωπαϊκών πόλεων θα γίνουν η νέα, ζοφερή πραγματικότητα. Δεν μιλάμε πλέον για μια κρίση στη θεωρία, αλλά για μια άμεση απειλή που θα πλήξει την κινητικότητα και τον τουρισμό, αποδεικνύοντας πόσο εύθραυστο είναι το οικοδόμημα των ευρωπαϊκών αερομεταφορών όταν οι πηγές ενέργειας γίνονται όπλο στα χέρια γεωπολιτικών παικτών