Το αντάρτικο που ξεφούσκωσε, οι πρώτες διαφωνίες στο κόμμα Καρυστιανού και ο λογαριασμός της Κοβέσι

Μούφα το «αντάρτικο»

Για «αντάρτικο» δεκάδων βουλευτών ακούγαμε τις προηγούμενες μέρες, αλλά τελικά οι γαλάζιοι βουλευτές «μαζεύτηκαν» κατά τη χθεσινή διαδικασία για την άρση ασυλία των 11+2 συναδέλφων τους. Η «βροχή» τηλεφωνήματα από το Μαξίμου έπιασε τόπο και σχεδόν όλοι τους κρύφτηκαν πίσω από την επιθυμία των ίδιων των συναδέλφων τους να αρθεί η ασυλία τους. Συνεπής σε ό,τι είχε δηλώσει έμεινε μόνο ο Στέλιος Πέτσας, που είχε προαναγγείλει την απουσία του από την διαδικασία και έμεινε να παριστάνει τον «μοναχικό καβαλάρη». Με κείνα και μ’ αυτά, αν ο Πέτσας δεν ήταν ήδη βουλευτής, δύσκολα θα τον έβλεπα στις λίστες των επόμενων εκλογών στην Ανατολική Αττική…

Ο Χρυσομάλλης και ο Σαμαράς

Απών ήταν επίσης ο Μίλτος Χρυσομάλλης, που ακολούθησε το παράδειγμα του Αντώνη Σαμαρά. Ο Μεσσήνιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται πια σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τον πρώην πρωθυπουργό, εξ ου και αποφεύγει να υπογράφει ανακοινώσεις ως «βουλευτής της ΝΔ» και αρκείται στο απλός «βουλευτής». Όταν ο Αντώνης Σαμαράς ανακοινώσει τα πολιτικά του σχέδια, ο Χρυσομάλλης θα τον ακολουθήσει και πάλι. Και στην κυβέρνηση το γνωρίζουν, απλά δεν έχουν βρει ακόμα την αφορμή να πάρουν οριστικά μέτρα εναντίον του.

Δεν χειροκρότησαν

Κοίταξα με προσοχή στα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας για να δω ποιοι χειροκρότησαν και ποιοι όχι τον Κώστα Αχ. Καραμανλή όσο έλεγε κι αυτός για προβοκάτσιες και αθλιότητες. Οι γαλάζιοι παριστάμενοι μοιράστηκαν περίπου 50-50, αλλά πρόσεξα κάτι άλλο: Δεν χειροκροτούσε ούτε ο γραμματέας της Κ.Ο. Μάξιμος Χαρακόπουλος ούτε ο νέος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Μαρκόπουλος. Προφανώς δεν ήθελαν να δείξουν πως η ηγεσία της ΝΔ δίνει ώθηση ή στήριξη στον συγκεκριμένο βουλευτή που έχει προκαλέσει ουκ ολίγα δεινά στην κυβέρνηση.

Περί επωνύμων

Ο Κώστας Καραμανλής βέβαια δεν έδειξε να ιδρώνει το αυτί του για όλα αυτά. Έφτασε δε στο σημείο να πει το εξής αμίμητο: «Δεν εισήλθα στην πολιτική για να βιοποριστώ, αλλά για να εφαρμόσω πιστά αυτά που πίστευα: ότι έναντι όλων προηγείται η Πατρίδα και το κοινό καλό. Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια δεν κρίνομαι γι’αυτά, αλλά διότι φέρω ένα συγκεκριμένο επώνυμο. Κι αυτό ενδεχομένως ενοχλεί… κάποιους». Ποιους ενοχλεί; Τους πολιτικούς της αντιπολίτευσης ή το Μαξίμου; Απ΄κεέι και πέρα έχω πολλές, πάρα πολλές αμφιβολίες, για το αν κι άλλοι Καραμανλήδες συμφωνούν με τον συγκεκριμένο ισχυρισμό. Τα Τέμπη, άλλωστε, είναι μια εθνική τραγωδία και είναι ντροπιαστικό να την ανακατεύει κανείς με το σημαντικό πολιτικό του επώνυμο.

Το καρφί με τις μπριζόλες

Από τις ομιλίες των ελεγχόμενων κράτησα και αυτή του Χρήστου Μπουκώρου, που μεταξύ άλλων είπε πως δεν περιμένει να καταλάβουν την αγωνία των κτηνοτρόφων όσοι κάθονται σε εστιατόριο στην Αθήνα και παραγγέλνουν τη μπριζόλα τους. Το «καρφί» αφορούσε προφανώς το Μαξίμου και συγκεκριμένα συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Απ’ όσο θυμάμαι ο βουλευτής Μαγνησίας είχε επαφές με τον Γιώργο Μυλωνάκη, οπότε δεν πιστεύω να αφορούσε αυτόν το καρφί. Μάλλον για την πλευρά του Άκη Σκέρτσου προοριζόταν…

«Ανεύθυνη και λαϊκιστική πολιτική»

Άκουσα τις ανακοινώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τα νέα μέτρα και στάθηκα στην «κεφαλική» παροχή που θα δοθεί σε οικογένειες, που ανέρχεται σε 150 ευρώ για κάθε παιδί. Το ποσό δεν είναι μεγάλο, το αντίθετο ισχύει, καθώς η ακρίβεια συνεχίζει να θερίζει. Θυμήθηκα, όμως, και κάτι ακόμα: Τον Κυριάκο Μητσοτάκη και μέλη της κυβέρνησής του να λένε πως είναι δημοσιονομικά ανεύθυνο και λαϊκιστικό να δίνεις οριζόντια επιδόματα. Αλλά μετά θυμήθηκα πως έρχονται εκλογές και μάλιστα πρόωρες…

Ρατσιστικό ατόπημα και ο αληθινός τρόμος για την Κοβέσι

Η Σοφία Βούλτεψη κατάφερε να τινάξει στον αέρα κάθε έννοια ευπρέπειας, εξαπολύοντας επίθεση που ξεχειλίζει από πανικό και ρατσιστικά στερεότυπα. Με αφορμή τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η βουλευτής της ΝΔ επιτέθηκε στη Λάουρα Κοβέσι με απίστευτους χαρακτηρισμούς, αμφισβητώντας την ακεραιότητά της λόγω της ρουμανικής της καταγωγής. Το να ταυτίζει κανείς μια κορυφαία Ευρωπαία εισαγγελέα με τη «Σεκουριτάτε» και τις μεθόδους του Τσαουσέσκου, δεν είναι απλώς γραφικότητα· είναι η ομολογία για τον τρόμο που βιώνει ένα ντόπιο σύστημα που τρέμει την ανεξάρτητη δικαιοσύνη και επιστρατεύει τη λάσπη για να προστατεύσει τους «εκλεκτούς» του που εμπλέκονται σε σοβαρές σκανδαλώδεις υποθέσεις.

Το φάντασμα της Novartis ως άλλοθι συγκάλυψης

Στην απεγνωσμένη της προσπάθεια να χτίσει τείχος προστασίας γύρω από τους εμπλεκόμενους στα μεγάλα σκάνδαλα, η Βούλτεψη ξέθαψε τη θεωρία της «σκευωρίας», παρομοιάζοντας τις έρευνες για τα μαύρα ταμεία του ΟΠΕΚΕΠΕ με την υπόθεση Novartis. Η ρητορική περί «δικαιοσύνης των μανταλακίων» αποκαλύπτει τον απόλυτο τρόμο μπροστά σε μια δικαστικό που δεν «αρχειοθετεί» φακέλους με την... ταχύτητα του εγχώριου συστήματος. Οι χυδαίες αναφορές σε «γονίδια ρουφιανιάς της παλιάς Ρουμανίας», συνθέτουν το πορτρέτο της σήψης και της αποσύνθεσης ενός συστήματος που βλέπει τον κλοιό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να σφίγγει...

Οι δηλώσεις της Κοβέσι και το ραντεβού στους Δελφούς

Η Λάουρα Κοβέσι δεν ήρθε στην Αθήνα για δημόσιες σχέσεις, αλλά για να εισπράξει τα... χρωστούμενα. Η δήλωσή της έξω από το Υπουργείο Δικαιοσύνης περί «θορύβου» για υποθέσεις που ερευνά και η παραπομπή των πάντων στο σημερινό ραντεβού στους Δελφούς, είναι το απόλυτο σήμα κινδύνου για το εγχώριο σύστημα εξουσίας. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας δεν τσιμπάει από τις επιθέσεις που έχει δεχτεί το τελευταίο χρονικό διάστημα από κύκλους των Αθηνών. Αντιθέτως, η φράση της «ήρθαμε να δούμε ποια είναι η κατάσταση σχετικά με τις υποσχέσεις που δόθηκαν», αποτελεί ωμό τελεσίγραφο...

 «Ας το συζητήσουμε αύριο» - σήμερα δηλαδή

Η σημερινή ομιλία της Κοβέσι στο Φόρουμ των Δελφών δεν θα εξαντληθεί σε γενικότητες, αλλά θα αφορά στην ωμή πραγματικότητα της διαφθοράς στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέας αρνήθηκε να αποκλείσει νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ -και για άλλες υποθέσεις-, λέγοντας απλώς «ας το συζητήσουμε αύριο», δείχνει ότι έχει στα χέρια της στοιχεία που καίνε και πολλά να πει. Η κυβέρνηση προσπάθησε να την απαξιώσει προληπτικά, αλλά η Κοβέσι απαντά με τη θεσμική της ιδιότητα, ξεκαθαρίζοντας πως η ευρωπαϊκή έρευνα δεν σταματά στις απειλές του εγχώριου συστήματος.

Η ώρα του λογαριασμού

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Η Κοβέσι ήρθε για να ελέγξει αν οι «δεσμεύσεις» που έλαβε στην προηγούμενη επίσκεψή της για πρόσβαση στα αρχεία και διευκόλυνση των ερευνών τηρήθηκαν ή αν το Μαξίμου έπαιξε καθυστερήσεις. Η «τοξική» υποδοχή από τον Άδωνι Γεωργιάδη επιβεβαιώνει τον πανικό. Κάποιοι φοβούνται ότι η παρουσία θα λειτουργήσει ως καταλύτης για την αποκάλυψη ολόκληρου του συστημικού μηχανισμού διασπάθισης κοινοτικού χρήματος που υπερβαίνει τους 13 βουλευτές του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Κοβέσι αναμένεται να μετατρέψει το πάνελ των Δελφών σε... κατηγορητήριο που καμία επικοινωνιακή ομάδα δεν θα μπορεί να αναχαιτίσει.

Κάτι συμβαίνει στο κόμμα Καρυστιανού

Η κάθοδος της Μαρίας Καρυστιανού στην Αθήνα και η μόνιμη εγκατάστασή της στην πρωτεύουσα αλλάζουν άρδην τις ισορροπίες στο υπό διαμόρφωση κόμμα. Έμαθα λοιπόν ότι αυτή η πρόσφατη εξέλιξη προκάλεσε «βραχυκύκλωμα» και συνδυάζεται με μεταβολές στη μέχρι τώρα οργανωτική δομή, περιορίζοντας τη δικαιοδοσία της δικηγόρου Μαρίας Γρατσία. Οι δύο γυναίκες φαίνεται να βρίσκονται σε διαδικασία εσωτερικού επανακαθορισμού, καθώς οι απόψεις τους για τη φυσιογνωμία του πολιτικού φορέα -από το ιδεολογικό στίγμα μέχρι την επιλογή των στελεχών που θα βγουν μπροστά- δείχνουν να κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις.

Σύνθεση ή οριστικό διαζύγιο;

Αν και οι φήμες περί «πολεμικού κλίματος» και οριστικής ρήξης δεν έχουν ακόμη διασταυρωθεί και δεν επιβεβαιώνονται ημιεπίσημα, η ένταση ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι αισθητή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ του νέου κόμματος. Το διακύβευμα είναι η «ιδιοκτησία» της στρατηγικής καθώς η Καρυστιανού φέρεται να προκρίνει πιο ευρεία, κοινωνική προσέγγιση, ενώ η Γρατσία επιμένει σε αυστηρά δομημένο πλαίσιο. Φαίνεται ότι οι... παιδικές ασθένειες θα οδηγήσουν σε σύγκρουση προσωπικοτήτων εξέλιξη που αναμένεται να φέρει το πρώτο μεγάλο ρήγμα πριν από την επίσημη πρεμιέρα...

Το «αμερικανικό όνειρο» με άρωμα Τραμπ και ο ρόλος της Γκίλφοϊλ

Η εμφάνιση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στους Δελφούς μου έκανε κάτι σαν... ηχηρό μήνυμα από το οβάλ γραφείο. Η στενή φίλη του Ντόναλντ Τραμπ κατέστησε σαφές ότι η Ελλάδα αποτελεί τον ακλόνητο πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στην περιοχή. Με φόντο την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ το 2026, η πρέσβειρα συνέδεσε την ύπαρξη του αμερικανικού έθνους με την αρχαία ελληνική σκέψη, τονίζοντας ότι χωρίς τα ιδανικά της δημοκρατίας που γεννήθηκαν εδώ, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα υπήρχαν. 

Ενεργειακό ρεσάλτο και στρατιωτική σύζευξη με τη Φλόριντα

Η Γκιλφόιλ «ξεκλείδωσε» την ατζέντα της Ουάσινγκτον, δίνοντας έμφαση στις ιστορικές συμφωνίες για την ενέργεια και την άμυνα. Έτσι, επισήμανε ότι η σύμπραξη της Exxon Mobil για τις υπεράκτιες γεωτρήσεις και ο κάθετος διάδρομος προς την Ουκρανία μετατρέπουν την Ελλάδα σε ενεργειακό κλειδί για την Ευρώπη. Παράλληλα, η ανακοίνωση της συνεργασίας με την Εθνική Φρουρά της Φλόριντα ανοίγει νέους δρόμους στην κυβερνοάμυνα και τη θαλάσσια ασφάλεια. Με την ελληνική ναυτιλία να στηρίζει τον αμερικανικό στόλο και την Ορθόδοξη Εκκλησία ως συνεκτικό δεσμό, η συμμαχία των δύο χωρών εισέρχεται σε φάση γεωπολιτικής και οικονομικής εμβάθυνσης.

Το «φιλοδώρημα» του πλεονάσματος και ο εφιάλτης που έρχεται

Η απόφαση της κυβέρνησης να μοιράσει 500 εκατομμύρια ευρώ από το υπερπλεόνασμα μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό «παυσίπονο» παρά με λύση στο δομικό πρόβλημα της φτώχειας. Αν και κάθε επίδομα είναι ανάσα για όσους βρίσκονται στο όριο, τα ψίχουλα αυτά δεν αρκούν για να ανατρέψουν το βαρύ κλίμα. Η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η εφάπαξ παροχή δεν μπορεί να αναχαιτίσει τη διπλή μέγγενη της ακρίβειας και των ενοικίων, που έχουν μετατρέψει τη στέγαση και τη διατροφή σε είδη πολυτελείας για τη νέα γενιά και τα λαϊκά στρώματα.

Η ενεργειακή βόμβα που θα τινάξει τα ράφια στον αέρα

Τα χειρότερα, όμως, φαίνεται πως είναι μπροστά μας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις με επιδόματα, την ώρα που η πραγματική οικονομία περιμένει το επόμενο μεγάλο σοκ. Το αμέσως προσεχές διάστημα, το εκρηκτικό ενεργειακό κόστος αναμένεται να μετακυλιστεί με βίαιο τρόπο στις τιμές των βιομηχανικών και αγροτικών προϊόντων. Όταν οι αυξήσεις στην παραγωγή περάσουν οριστικά στο ράφι, το κύμα της ακρίβειας θα πάρει εφιαλτικές διαστάσεις...

Κοινωνικό έμφραγμα προ των πυλών

Οι νέοι εργαζόμενοι, που βλέπουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους να χάνεται σε ενοίκια και λογαριασμούς, δεν πείθονται από προσωρινές ενέσεις ρευστότητας. Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κοινωνία που «βράζει», καθώς η καθημερινή επιβίωση γίνεται άσκηση ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί. Χωρίς ριζικές παρεμβάσεις στις τιμές της ενέργειας και τον έλεγχο των κερδών, το «φιλοδώρημα» θα αποδειχθεί πολύ λίγο και πολύ αργά για να σταματήσει την πολιτική φθορά.

Bloomberg: Το ελληνικό παράδοξο ανάμεσα στα πλεονάσματα και την ακρίβεια

Το Bloomberg αναδεικνύει την Ελλάδα ως μια χώρα δύο ταχυτήτων: από τη μία, η δημοσιονομική πειθαρχία που οδήγησε σε πρωτογενές πλεόνασμα 1,7% (σχεδόν τριπλάσιο από τον στόχο), και από την άλλη, η σκληρή πραγματικότητα των νοικοκυριών. Το πρακτορείο σημειώνει πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εκμεταλλευόμενη τον «αέρα» των 500 εκατ. ευρώ από την υπεραπόδοση του 2025, σπεύδει να δώσει ανάσες σε ενοικιαστές και οικογένειες. Ωστόσο, το Bloomberg υπογραμμίζει ότι παρά την αποκατάσταση της πιστοληπτικής αξιολόγησης, οι ανατιμήσεις λόγω του πολέμου στο Ιράν ακυρώνουν στην πράξη τις κυβερνητικές ενισχύσεις.

Η πίεση της κάλπης και το ταβάνι των παροχών

Το δημοσίευμα του Bloomberg δεν μένει μόνο στους αριθμούς, αλλά συνδέει την οικονομία με τις επερχόμενες εθνικές εκλογές. Επισημαίνει ότι το κόστος ζωής παραμένει το νούμερο ένα πρόβλημα στις δημοσκοπήσεις, αυξάνοντας την πίεση στο Μαξίμου να βρει δημοσιονομικό χώρο χωρίς να τρομάξει τις αγορές. Παρά τα διαδοχικά πακέτα για καύσιμα και λιπάσματα, το διεθνές πρακτορείο διακρίνει κόπωση στην κοινωνία, την ώρα που ο Πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει πως αυτά τα μέτρα είναι «το καλύτερο δυνατό» που μπορεί να γίνει. Η ισορροπία μεταξύ κοινωνικής ειρήνης και δημοσιονομικής σταθερότητας μοιάζει πλέον με άσκηση σε τεντωμένο σχοινί.

Το σήμα κινδύνου Μητσοτάκη και η ανάγκη για ευρωπαϊκό Plan B

Η παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη στους Δελφούς, δίπλα στον Αντόνιο Κόστα, μοιάζει με κραυγή αγωνίας προς τις Βρυξέλλες. Ο Πρωθυπουργός, βλέποντας τον πόλεμο στο Ιράν να κλιμακώνεται, ξεκαθάρισε ότι η Ευρώπη οφείλει να έχει έτοιμο ένα Plan B για την επόμενη μέρα. Με την παραδοχή ότι «καμία χώρα δεν θα τα καταφέρει μόνη της», ο Μητσοτάκης ουσιαστικά προανήγγειλε ότι το σοκ στη Μέση Ανατολή είναι τέτοιου μεγέθους που μπορεί να τινάξει στον αέρα κάθε εθνικό προϋπολογισμό, αν δεν υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή ομπρέλα προστασίας.

Η «θωρακισμένη» Ελλάδα μπροστά στο παγκόσμιο σοκ

Παρά την καλή δημοσιονομική εικόνα της Ελλάδας, ο Πρωθυπουργός είπε ότι κανείς δεν είναι άτρωτος. Η συζήτηση με τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου λειτούργησε ως προθέρμανση για τη σημερινή Σύνοδο, όπου ο Μητσοτάκης αναμένεται να ζητήσει πραγματισμό και άμεσες διπλωματικές αλλά και οικονομικές λύσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: όσο καλά κι αν τα πηγαίνει η ελληνική οικονομία, ένα γενικευμένο πολεμικό σοκ θα απαιτήσει ευρωπαϊκά κεφάλαια και στήριξη, καθώς η εσωτερική αντοχή των κρατών-μελών έχει πλέον εξαντληθεί από τις διαδοχικές κρίσεις των τελευταίων ετών.

Προετοιμασία για τα χειρότερα και το δίλημμα των Βρυξελλών

Η αναφορά του Πρωθυπουργού στο ότι πρέπει «να ετοιμαστούμε για τα χειρότερα» δείχνει πως οι πληροφορίες που φτάνουν στο Μαξίμου για το μέτωπο Ιράν-Ισραήλ είναι κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές. Ο Μητσοτάκης «πετάει το γάντι» στους Ευρωπαίους ηγέτες, ζητώντας να μην επαναληφθούν τα λάθη της ενεργειακής κρίσης, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ αντέδρασε με καθυστέρηση. Για την Αθήνα, η ευρωπαϊκή στήριξη δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης για την επόμενη τετραετία, ειδικά αν οι τιμές της ενέργειας και η αστάθεια στη Μέση Ανατολή πάρουν τη μορφή χιονοστιβάδας που θα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της.

Τράπεζες: Το «χαράτσι» της αισχροκέρδειας και η ώρα της έκτακτης εισφοράς

Η κατάσταση με το τραπεζικό σύστημα έχει φτάσει στο απροχώρητο, καθώς οι τράπεζες εκμεταλλεύονται την ολιγοπωλιακή τους ισχύ για να κερδοσκοπούν ασύδοτα στις πλάτες των πολιτών. Η ανάγκη για έκτακτη εισφορά στα καθαρά κέρδη της διετίας 2025-2026 είναι πλέον επιτακτική, προκειμένου να μπει φρένο στον παραλογισμό της υπερκερδοφορίας που δεν επιστρέφει τίποτα στην κοινωνία. Όταν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θησαυρίζουν την ώρα που τα νοικοκυριά στενάζουν, η πολιτεία οφείλει να παρέμβει ριζικά, αναδιανέμοντας τα πλούτη που συσσωρεύονται από την αφαίμαξη των καταθετών και των μικρών επιχειρήσεων.

Τέλος στην ομηρία του αναβαλλόμενου φόρου και τα μερίσματα-πρόκληση

Δεν μπορεί οι τράπεζες να μοιράζουν εκατομμύρια σε μερίσματα, ενώ την ίδια στιγμή κρατούν ως «ασπίδα» τον αναβαλλόμενο φόρο, μεταφέροντας το ρίσκο στον φορολογούμενο. Είναι απαραίτητο να επιβληθεί η επιτάχυνση της απόσβεσης αυτών των πιστώσεων, συνδέοντάς την άμεσα με τις διανομές κερδών. Είναι προκλητικό να ιδιωτικοποιούνται τα κέρδη με τέτοια ταχύτητα, όταν η ποιότητα του κεφαλαίου τους παραμένει εξαρτημένη από κρατικές εγγυήσεις. Η θωράκιση του συστήματος δεν περνά μέσα από τα bonus των διοικήσεων, αλλά μέσα από την ηθική και οικονομική εκκαθάριση των λογιστικών εκκρεμοτήτων του παρελθόντος.

Το μπλόκο στις ληστρικές προμήθειες και η προστασία του καταναλωτή

Η καθημερινότητα του πολίτη έχει μετατραπεί σε διαρκές κυνήγι χρεώσεων, με τις τράπεζες να εφευρίσκουν νέες τεχνικές «χαρατσιών» για κάθε βασική συναλλαγή. Η κυβέρνηση, παρά τις επικοινωνιακές της υποσχέσεις, άφησε στο απυρόβλητο την αντικοινωνική πρακτική των προμηθειών, επιτρέποντας στα ιδρύματα να δρουν χωρίς ουσιαστική εποπτεία. Απαιτείται άμεση νομοθετική παρέμβαση για την πλήρη διαφάνεια και την κατάργηση των καταχρηστικών χρεώσεων που στραγγαλίζουν την αγορά. Πρέπει επιτέλους να μπει οριστικό τέλος στην ασυδοσία.