Τα «δίκοπα» επιχειρήματα για το όχι της κυβέρνηση στην Εξεταστική για τις υποκλοπές, η ανησυχία για τον Σαμαρά και η δύσκολη επιστροφή της Τζάκρη

Πώς θα πλαισιώσουν το «όχι» στην Εξεταστική

Το τι θα κάνει η κυβέρνηση με το αίτημα του ΠΑΣΟΚ για Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές, είναι ακόμα άγνωστο. Μπροστά του το Μαξίμου έχει δύο επιλογές: Η πρώτη, να πει ότι δεν συντρέχει λόγος σύστασής της, επειδή ανώτατοι δικαστικοί (με τελευταίο τον Κωνσταντίνο Τζαβέλλα) έχουν γνωματεύσει πως δεν υπάρχει κανένα καινούργιο στοιχείο. Η δεύτερη, να εκδοθεί γνωμάτευση που να επικαλείται την πρόβλεψη του άρθρου 144 του Κανονισμού της Βουλής, σύμφωνα με την οποία απαιτούνται 151 θετικές ψήφους στην Ολομέλεια, όταν η Εξεταστική αφορά ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Συν και πλην

Η κάθε επιλογή έχει και τα αρνητικά της. Στην πρώτη περίπτωση η κυβέρνηση θα δεχτεί κριτική πως θέλει τη συγκάλυψη και θα αναγκαστεί να περιμένει να δει τι θα κάνουν τα κόμματα της ακροδεξιάς, αλλά και ανεξάρτητοι βουλευτές. Στη δεύτερη περίπτωση θα έχει κάνει κωλοτούμπα, καθώς μέχρι τώρα έλεγε πως η υπόθεση δεν αφορούσε την εθνική ασφάλεια, αλλά ήταν ζήτημα ιδιωτών, και θα την κατηγορήσουν πάλι για συγκάλυψη. Καλείται δηλαδή το Μαξίμου να επιλέξει την μέθοδο που θα δείχνει λιγότερο την συγκάλυψη…

Ανησυχία ενόψει της ΚΟ

Δεν τους βλέπω πολύ χαλαρούς στην κυβέρνηση ενόψει της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας αύριο. Ο Παύλος Μαρινάκης ζήτησε μέσω του OPEN χτες από τους βουλευτές και τα στελέχη της κυβέρνησης να μην μπουν στη λογική «να πυροβολούμε τα πόδια μας», σπεύδοντας όμως να πει πως δεν συμβαίνει τώρα κάτι τέτοιο. Και είπε μάλιστα πως υπάρχουν κάποιοι σε καφετέριες του Κολωνακίου, κάποιοι «εκτός των τειχών» της παράταξης που επενδύουν στην εσωστρέφεια της παράταξης. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση πλήττεται από αυτό το το κλίμα και το Μαξίμου θέλει όσο μπορει να θωρακίσει τη ΝΔ.

Αμηχανία για τον Σαμαρά

Ο Μαρινάκης στην ίδια απάντηση είπε και κάτι άλλο, δείχνοντας διάθεση να απαντήσει σε όσους υποστηρίζουν πως οι ενέργειες του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αντίθετες με το DNA της ΝΔ. Απαρίθμησε πρωτοβουλίες και πράξεις της κυβέρνησης και υποστήριξε πως όλα αυτά «ό,τι πιο συνεπές στην ιδρυτική διακήρυξη της ΝΔ από τον εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή». Δεν χρειάζεται να το πει κανείς φωναχτά για να καταλάβουμε πως ο Μαρινάκης απαντούσε στον Αντώνη Σαμαρά. Και πως η ηγεσία του Μαξίμου νιώθει απειλή από τα όσα λέει ο πρώην πρωθυπουργός.

Γιατί μπήκε στην διαδικασία εξ αρχής;

Άκρη δεν έχω βγάλει ακόμα τι ακριβώς συνέβη μεταξύ κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ και «στράβωσε» η εκλογή επικεφαλής σε δύο ανεξάρτητες αρχές. Συνεννοήσεις υπήρξαν και πάντα υπάρχουν για αυτά τα θέματα, αλλά φαίνεται πως στο τέλος ουδείς εμπιστεύτηκε τον συνομιλητή του πως θα ψηφίζονταν τα πρόσωπα που προτάθηκαν. Ο Αντώνης Μακρυδημήτρης, που αποτελούσε επιλογή της ΝΔ για Συνήγορος του Πολίτη, δεν έλαβε τις αναγκαίες ψήφους του ΠΑΣΟΚ. Μετά από αυτό δεν έγινε καν ψηφοφορία για την Κατερίνα Συγγούνα, που αποτελούσε την εκλεκτή του ΠΑΣΟΚ για την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Το ζήτημα είναι γιατί μπήκε στην όλη διαδικασία η Χαριλάου Τρικούπη όταν όλοι γνωρίζουμε ότι δε έξι μήνες θα έχουμε εκλογές.

Χάλασε η κίνηση προς τον Καραμανλή

Όλο αυτό το σκηνικό πάντως «χάλασε» και μια κίνηση καλής θέλησης που ήθελε να κάνει το Μαξίμου προς τον Κώστα Καραμανλή, που θα εκνεύριζε και τον Αντώνη Σαμαρά. Βλέπετε, ο Αντώνης Μακρυδημήτρης ήταν σύμβουλος του πρώτου για θέματα δημόσιας διοίκησης, ενώ είχε διατελέσει πρόεδρος της ΝΕΡΙΤ απ’ όπου αποχώρησε μετά από τρεις μήνες καταγγέλλοντας παρεμβάσεις του τότε Μαξίμου (του Σαμαρά δηλαδή) στο έργο της επανασυσταθείσας δημόσιας τηλεόρασης. Είχε μάλιστα θητεύσει Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη στην υπηρεσιακή της Βασιλικής Θάνου το 205, που είχε καλές σχέσεις με το «σύστημα Καραμανλή».

Ο Ρέππας αντέδρασε

Και στο ΠΑΣΟΚ πάντως τα πράγματα δεν λένε να ηρεμήσουν και όλα δείχνουν πως θα έχουμε μια «μάχη γενεών». Ο Δημήτρης Ρέππας, που για πρώτη φορά μετά από χρόνια δεν διεκδίκησε την εκλογή του στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, έστειλε στο dnews μια δήλωση με τον εξαιρετικά αιχμηρό τίτλο «η επιχείρηση πολιτικού εξοστρακισμού του Χάρη Καστανίδη δεν μείωσε τον Καστανίδη, αλλά αυτόν που το επιχειρεί, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ». Προβλέπω όμως οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη να είναι περιορισμένες, καθώς ουδένα από τα κορυφαία στελέχη έχει αντιδράσει αρνητικά στο προσκήνιο.

Παιχνίδια με τη Marfin

Είδα τις αναρτήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και άλλων κυβερνητικών στελεχών για την συμπλήρωση 16 χρόνων από την τραγωδία στη Marfin. Και θυμήθηκε πως το 2020 ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έλεγε πως η υπόθεση ξανανοίγει επειδή έχουν προκύψει νέα στοιχεία, ενώ το 2025 υποστήριζε πως η έρευνα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Τι έγινε και ακόμα δεν έχουν πιάσει τους υπαίτιους; Δεν πιστεύω να παίζουν παιχνίδια με αυτό το τραγικό συμβάν. Δεν το συνηθίζουν στην κυβέρνηση…

Διπλωματικό καλοκαίρι με άρωμα Ουάσιγκτον

Η Αμερικανίδα Πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αποκάλυψε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα επισκεφτεί την Ελλάδα μέσα στο 2026. Στο παρασκήνιο, η εξέλιξη αυτή διαβάζεται ως ένδειξη αναβάθμισης του ελληνικού ρόλου σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης και, όπως είναι αναμενόμενο, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση, διότι σε μία δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση θα μπορέσει να εκπέμψει μήνυμα αναβάθμισης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων και ειδικά των διαύλων επικοινωνίας ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και τον Λευκό Οίκο. Την ίδια ώρα, προγραμματίζεται για τις αρχές Ιουλίου και η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εθνικής Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, όπως και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο. Κάποιοι βλέπουν ήδη προσπάθεια «κουμπώματος», συγχρονισμού δηλαδή, των επισκέψεων του Αμερικανού Προέδρου με τους υπουργούς του, ώστε να σταλεί ισχυρό μήνυμα στην περιοχή.

Το timing και η… επόμενη στάση

Υπάρχουν εκτιμήσεις λοιπόν ότι οι επισκέψεις μπορεί να συμπέσουν χρονικά, πριν το πέρασμα του Ντόναλντ Τραμπ στην Τουρκία για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Το ερώτημα που τίθεται σε πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους είναι αν η Αθήνα θα αποτελέσει απλώς ενδιάμεσο σταθμό ή αν επιχειρείται κάτι πιο ουσιαστικό στο τρίγωνο Ελλάδα–ΗΠΑ–Τουρκία.

Τα... 20 χρόνια και το προηγούμενο Καστανίδη δυσκολεύουν την επιστροφή της Τζάκρη

Μου λένε ότι η υπόθεση της Θεοδώρα Τζάκρη -εννοώ η υπόθεση της επιστροφής της Θεοδώρας Τζάκρη στο ΠΑΣΟΚ- έχει ανάψει για τα καλά στη Χαριλάου Τρικούπη. Από τη μία, ο Νίκος Ανδρουλάκης βλέπει στην επιστροφή της μια ευκαιρία να ενισχύσει το κόμμα του στην Πέλλα, αλλά και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, υπάρχει ο κανόνας των 20 ετών που έκοψε ήδη τον Χάρη Καστανίδη. Και εκεί μπλοκάρει το πράγμα. Η Τζάκρη, με 22 χρόνια στα βουλευτικά έδρανα, ξεπερνά το όριο και τυπικά δεν χωράει. Στο παρασκήνιο συζητούν αν υπάρχει παράθυρο ερμηνείας. Αν όχι, η επιστροφή μένει στα χαρτιά.

Πονοκέφαλος οι επιστροφές για Ανδρουλάκη

Η περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη δεν συνιστά δύσκολο σταυρόλεξο μόνο εξαιτίας του ορίου των 20 ετών, αφού ο Νίκος Ανδρουλάκης πρέπει να κάμψει και τις εσωκομματικές αντιστάσεις στην επιστροφή στελεχών που είχαν πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Στη Χαριλάου Τρικούπη συσσωρεύονται αντιδράσεις για ευρύτερο κύμα επιστροφών, με τα ονόματα της Νίνας Κασιμάτη και του Θάνου Μωραΐτη να προκαλούν ήδη γκρίνια σε κομματικά στελέχη. Σοβαρές αντιδράσεις έχουν εκδηλωθεί και για την ενσωμάτωση του Νικόλα Φαραντούρη. Ο Νίκος Ανδρουλάκης καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη διεύρυνση και την εσωτερική συνοχή, καθώς αρκετοί φοβούνται αλλοίωση του πολιτικού στίγματος και των μηνυμάτων που εκπέμπει στο εκλογικό σώμα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προς το παρόν, η μόνη επιστροφή που θεωρείται κλειδωμένη είναι του ναυάρχου, Ευάγγελου Αποστολάκη, με τα υπόλοιπα μέτωπα να παραμένουν ανοιχτά και ευαίσθητα.

Τράπεζες σε έκρηξη για εξαγγελίες Μητσοτάκη

Μου λένε ότι οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα καταναλωτικά δάνεια προκάλεσαν πραγματική έκρηξη στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Οι ίδιοι κύκλοι που για χρόνια κρατούν κλειστή τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης, εμφανίζονται τώρα ως θεματοφύλακες της σταθερότητας. Μιλούν για κινδύνους και νέα κόκκινα δάνεια, αλλά αποφεύγουν να εξηγήσουν γιατί η πρόσβαση στον δανεισμό είναι προνόμιο λίγων. Η ενόχληση είναι προφανής, αφού δεν αντέχουν παρεμβάσεις σε ένα μοντέλο που τους επιτρέπει να ελέγχουν πλήρως την αγορά και να επιβάλλουν όρους χωρίς αντίβαρα.

Υποκρισία με... σημείο αναφοράς την ΕΚΤ

Οι τραπεζίτες και τα στελέχη των Τραπεζών χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να... ντύσουν την αντίδρασή τους με κύρος. Μόνο που η επίκληση αυτή είναι επιλεκτική. Όταν πρόκειται για κέρδη και μερίσματα, η ευρωπαϊκή πειθαρχία περνά σε δεύτερη μοίρα. Όταν όμως τίθεται ζήτημα διευκόλυνσης των πολιτών, ξαφνικά θυμούνται τους κανόνες. Η πραγματικότητα είναι πιο ωμή καθώς οι τράπεζες δεν θέλουν περισσότερους δανειολήπτες, αλλά λιγότερους και απολύτως ελεγχόμενους, μετατρέποντας την πίστωση από εργαλείο ανάπτυξης σε κλειστό προνόμιο για ελάχιστους. Οτιδήποτε χαλά αυτή την ισορροπία βαφτίζεται κίνδυνος για την οικονομία.

Κινδυνολογία για να μείνει το σύστημα όπως είναι

Τα σενάρια λοιπόν για νέα γενιά οφειλετών δεν είναι τίποτα άλλο από εργαλείο πίεσης προς το Μέγαρο Μαξίμου. Οι τράπεζες επιχειρούν να μπλοκάρουν κάθε αλλαγή που μειώνει την εξάρτηση του πολίτη από τους όρους τους. Η στάση τους είναι αποκαλυπτική. Δεν φοβούνται την αστάθεια, φοβούνται την απώλεια προνομίων και μεσομακροπρόθεσμα το... τέλος του πάρτι. Για χρόνια λειτουργούν με υψηλά επιτόκια και χαμηλές αποδόσεις καταθέσεων. Τώρα που αμφισβητείται αυτό το πλαίσιο, αντιδρούν σαν να απειλείται η ίδια η τάξη πραγμάτων. Και αυτό λέει πολλά.

Τελειώνει το χρήμα, αρχίζει η πραγματικότητα

Το μήνυμα από τις Βρυξέλλες ήταν κοφτό και χωρίς περιθώρια παρερμηνειών. Ο Βάλντις Ντομπρόφσκις ξεκαθάρισε πως το Ταμείο Ανάκαμψης κλείνει τον Αύγουστο και από εκεί και πέρα κάθε χώρα πορεύεται με τα δικά της μέσα. Αυτό πρακτικά σημαίνει τέλος στην εύκολη ρευστότητα που στήριξε ρυθμούς ανάπτυξης τα προηγούμενα χρόνια. Στο οικονομικό επιτελείο γνωρίζουν ότι η επόμενη φάση θα είναι σαφώς πιο περιοριστική. Οι ρυθμοί θα πέσουν, τα περιθώρια θα στενέψουν και η πολιτική διαχείριση θα γίνει πιο δύσκολη.

Ανάπτυξη με φρένο και έργα με το σταγονόμετρο

Οικονομικοί παράγοντες προεξοφλούν ότι η επιβράδυνση δεν θα είναι ήπια. Χωρίς τα κονδύλια του Ταμείου, τα μεγάλα έργα δεν θα τρέχουν με την ίδια ένταση, ενώ νέες επενδύσεις θα περνούν από πιο αυστηρό φίλτρο. Η αγορά ήδη προσαρμόζεται σε χαμηλότερες προσδοκίες, με την ανάπτυξη να επιστρέφει σε «κανονικά» επίπεδα. Το μοντέλο που στηρίχθηκε σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση δείχνει τα όριά του. Από εδώ και πέρα, η πραγματική δοκιμασία θα είναι αν μπορεί να διατηρηθεί δυναμική χωρίς εξωτερικές ενέσεις ρευστότητας.

Η τελευταία ΔΕΘ με παροχές;

Μου μεταφέρουν ότι στο πολιτικό παρασκήνιο θεωρούν σχεδόν δεδομένο πως η φετινή ΔΕΘ θα είναι η τελευταία με ουσιαστικά πακέτα μέτρων. Τα δημοσιονομικά περιθώρια στενεύουν και η δυνατότητα για παροχές περιορίζεται δραστικά. Μετά το καλοκαίρι, η συζήτηση μετατοπίζεται από τις εξαγγελίες στη διαχείριση περιορισμών. Στο Θεσσαλονίκη θα δοθεί το τελευταίο σήμα χαλάρωσης πριν αρχίσει μια πιο απαιτητική περίοδος. Το δύσκολο κομμάτι δεν είναι το τέλος των ενισχύσεων, αλλά η προσαρμογή σε μια πραγματικότητα χωρίς αυτές.