Το είχαμε προβλέψει ορισμένοι, αλλά δεν περιμέναμε να επιβεβαιωθούμε τόσο γρήγορα και τόσο έντονα. Η Μαρία Καρυστιανού, λέγαμε, αργά ή γρήγορα θα εκτεθεί και θα αναγκαστεί να πάρει θέση για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Και τότε θα ξεκαθαρίσει τι πιστεύει, θα δείξει πού απευθύνεται, θα κριθεί αυστηρά και θα «σπάσει» την εικόνα της «Μαρίας των Τεμπών». Χτες έγινε ακριβώς αυτό, καθώς μέσα σε λίγα λεπτά η πολιτικός Μαρία Καρυστιανού έκοψε κάθε γέφυρα με το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας.
Κρατώ αφενός όσα είπε η Καρυστιανού για τις αμβλώσεις στη χθεσινή συνέντευξη που της πήραν στο Open η Μίνα Καραμήτρου και ο Νίκος Στραβελάκης. Η ατάκα της πως το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση είναι «υπό δημόσια διαβούλευση», αλλά και οι ψευδοεπιστημονικοί ισχυρισμοί με κάλυμμα την ιατρική της ιδιότητα, την κατέταξαν στους πιο «μαύρους» των «μαύρων» πολιτικών. Και άλλοι έχουν πει στο παρελθόν αντίστοιχες επικίνδυνες μπαρούφες: Ο Βελόπουλος έχει ζητήσει δημοψήφισμα για το θέμα το 2022, η «Νίκη» έχει αντίστοιχες θέσεις, ενώ ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει παίξει μπάλα με τις θεωρίες περί «αγέννητου παιδιού». Ωστόσο η τοποθέτηση της Καρυστιανού, μιας γυναίκας που κέρδισε τη συμπάθεια και την υποστήριξη μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης, προκάλεσε σοκ και την «ξεγύμνωσε» πολιτικά στα μάτια του κόσμου.
Αφετέρου κρατώ και την αποκάλυψη ethnos.gr πως η Καρυστιανού στα τέλη Δεκεμβρίου έστειλε χαιρετισμό σε εκδήλωση της κίνησης «Έξοδος», ενός συλλόγου που αντιτίθεται στον «Ψηφιακό Ολοκληρωτισμό», δηλαδή στην «υποχρεωτική εφαρμογή του προσωπικού αριθμού και της ψηφιακής ταυτότητας», και συγκεντρώνει πολλούς κληρικούς στις τάξεις του. Η Καρυστιανού υιοθετώντας τέτοιες «ψεκασμένες» θεωρίες δείχνει πως η ίδια αυτοτοποθετείται στα ακροδεξιά του εκλογικού φάσματος. Και πως η επιλογή της να φωτογραφηθεί μπροστά από το εικονοστάσι στο γραφείο της Μαρίας Γρατσία δεν ήταν τυχαία επιλογή, αλλά απολύτως συνειδητή.
Αναμενόμενη ήταν η αντίδραση των προοδευτικών κομμάτων. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Νέα Αριστερά επιτέθηκαν στην Καρυστιανού, γεγονός λογικό, αφού αυτές οι δυνάμεις είχαν συνταχθεί και το 1986 όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου νομιμοποίησε τις αμβλώσεις. Από την ακροδεξιά δεν περίμενα αντίδραση φυσικά. Η κυβέρνηση, δια του Παύλου Μαρινάκη, είπε πως «το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες». Η Ομάδα Αλήθειας, βέβαια, αν και έφτιαξε βίντεο για την Καρυστιανού, δεν συμπεριέλαβε σε αυτό τις σκοταδιστικές τις απόψεις. Βλέπετε, κάποιοι από τη ΝΔ που βρίσκονται πολύ κοντά της, πιστεύουν τα ίδια...
Όσον αφορά δε το όνομα του «κόμματος Καρυστιανού», αυτό δεν θα είναι «Οξυγόνο» όπως ανέφερε η ίδια. Και από όσα «πιάνω», επικρατέστερα αυτή τη στιγμή είναι το «Κίνημα Πολιτών» ή το «Πολίτες». Δεν είναι κα πολύ πρωτότυπές οι επιλογές που έχει προκρίνει. Να σας θυμίσω πως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είχε φτιάξει το βραχύβιο «Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών» (ΚΕΠ) πίσω στο 2001. Και «Πολίτες» ονομάζεται ένα ακροδεξιό και «φιλελέ» κόμμα της Ισπανίας, που κάποτε εμφανίστηκε να απειλεί τα παραδοσιακά κόμματα της χώρας.
Η συζήτηση για το «φαινόμενο Καρυστιανού» αλλάζει πλέον δραματικά επίπεδο. Εκτός από την σκοταδιστική αναφορά στο θέμα των αμβλώσεων, οι αποκαλύψεις για τον «πνευματικό» πυρήνα του νέου κόμματος, με τις ευθείες αναφορές σε παρεκκλησιαστικούς κύκλους και τη στενή σύνδεση με ακροδεξιά υποσυστήματα του περιθωρίου, αρχίζει να λειτουργεί ως απωθητικό για την κύρια μάζα των προοδευτικών ψηφοφόρων, οι οποίοι στην υπόθεση των Τεμπών είχαν στηρίξει των αγώνα των συγγενών των θυμάτων.
Η ραχοκοκαλιά της δυνητικής εκλογικής της βάσης, η οποία αποτελούνταν από πολίτες του κέντρου και της αριστεράς, φαίνεται ότι θα αρχίσει να απομακρύνεται ταχύτατα. Κάτι τέτοιο ισχυρίζονται δημοσκόποι και αναλυτές στο παρασκήνιο και υποστηρίζουν ότι αυτό το στοιχείο, που θα αλλάξει τα δεδομένα ως προς τη δυναμική των κομμάτων της αντιπολίτευσης, θα αποτυπωθεί σύντομα στις μετρήσεις.
Το ερώτημα που πλανάται πλέον γύρω από το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού δεν αφορά μόνο στις ιδεολογικές και... πνευματικές αναζητήσεις, αλλά και την πεζή πραγματικότητα της οικονομικής επιβίωσης του νέου κόμματος. Η Μαρία Καρυστιανού, μιλώντας στο OPEN, επέμεινε πως ο νέος φορέας δεν διαθέτει κρυφούς χρηματοδότες και πως η όποια ενίσχυση θα προέλθει «δημοκρατικά» από τους ίδιους τους πολίτες, «όταν και αν χρειαστεί».
Η συγκεκριμένη διατύπωση, ωστόσο, προκαλεί θυμηδία και εύλογα ερωτήματα. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Οι προεκλογικές καμπάνιες απαιτούν τεράστια κονδύλια και το «αν χρειαστεί» ακούγεται σχεδόν μεταφυσικό. 'Όπως γνωρίζουμε όλοι «κόμμα χωρίς χρήματα δεν γίνεται» και το ερώτημα είναι το εξής απλό: αν δεν χρειαστεί η συνδρομή των πολιτών, από πού ακριβώς θα προέλθουν οι πόροι; Μήπως αναμένονται... θεόσταλτα;
Πάντως, η Μαρία Καρυστιανού έχει προχωρήσει σε «δύσκολες» παραδοχές για τα πρόσωπα που τη συνοδεύουν στο νέο εγχείρημα. Η ίδια επιβεβαίωσε τη στενή της σχέση με τη Γερόντισσα Ακυλίνα, αποδίδοντάς της ρόλο πνευματικής καθοδήγησης που τη βοήθησε να «σταθεί στα πόδια της».
Χθες μιλώντας στο OPEN, η Μαρία Καρυστιανού παραδέχθηκε τον κομβικό οργανωτικό ρόλο του Μιχάλη Πατσίκα. Με ένα βαρύ παρελθόν στα συλλαλητήρια κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και το αντιεμβολιαστικό κίνημα, ο Πατσίκας μαζί με τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία (πρώην υποψήφια της «Νίκης») συνθέτουν μια ομάδα κρούσης που απομακρύνεται από τον πραγματισμό.
Ο Μιχάλής Πατσίκας είναι ο άνθρωπος που συνδέει το κόμμα με το «πεζοδρόμιο». Πρωταγωνιστής των συλλαλητηρίων κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών με την κίνηση «Έπος», πρώην στέλεχος της «Σπίθας» και συνοδοιπόρος του αντιεμβολιαστή Δημήτρη Κούβελα στο σχήμα «Πνοή Δημοκρατίας» συνδέει το αντιεμβολιαστικό κίνημα και τη θεωρία του «ψηφιακού ολοκληρωτισμού» με το κόμμα Καρυστιανού.
Το κερασάκι στην τούρτα αποτελεί η παρουσία μιας αστρολόγου, απόφοιτης του Χάρβαρντ, η οποία φέρεται να αναλύει τις πλανητικές συγκυρίες για τις πολιτικές κινήσεις του επιτελείου.
Τα ραντάρ μου έχουν εντοπίσει και τη συγκρότηση μιας ακόμη πτέρυγας στο νέο εγχείρημα, καθώς ψιθυρίζεται έντονα πως το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού αποκτά «άρωμα»... καραμανλισμού. Για να μην παρεξηγηθώ, σας διαβεβαιώνω ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δεν έχει καμία εμπλοκή και σε κανένα επίπεδο στο παρασκήνιο με όσα συμβαίνουν γύρω από τον φορέα της Μαρίας Καρυστιανού. Ακούγεται, όμως, πως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος έχει πάρει πάνω του μέρος του επικοινωνιακού παιχνίδιού, φτάνοντας στο σημείο να γράφει τη βιογραφία της Μάνας των Τεμπών για να φιλοτεχνήσει το προφίλ της «ηγέτιδας».
Παράλληλα, λέγεται πως οι Ευάγγελος Αντώναρος και Γιώργος Κύρτσος ετοιμάζονται να κατέβουν ως υποψήφιοι, ενώ ήδη, όπως μπορεί ο οποιοσδήποτε να διαπιστώσει, με παρεμβάσεις τους στα social media λειτουργούν ως διαδικτυακοί σωματοφύλακες της κίνησης.
Η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους αγρότες χτες φαίνεται πως έβαλε μια τελεία στα αγροτικά μπλόκα. Όπως σας είχα γράψει, οι δύο πλευρές συζήτησαν επί τεχνικών θεμάτων και επί ζητημάτων που αφορούν την παραγωγή συγκεκριμένων προϊόντων, κάτι που ικανοποίησε ορισμένους αγρότες. Από την άλλη όμως ακούω εκπροσώπους των αγροτών να λένε αφενός πως θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις, αλλά και πως υπάρχει κούραση στα μπλόκα. Σήμερα θα κάνουν το συντονιστικό τους για να καθορίσουν τη στάση τους. Προβλέπω να αδειάζουν τις εθνικές και να κάνουν κάποιες συγκεντρώσεις και πορείες, ίσως και στην Αθήνα.
Σήμερα συνεδριάζει η ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ και το κλίμα στην Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι καλό. Ωστόσο φαίνεται πως η μέρα προσφέρεται για να «ανασυνταχθούν» τα εκατέρωθεν στρατόπεδα. Ο Παύλος Γερουλάνος θα κάνει εκδήλωση το απόγευμα στο Caravel, την οποία ονομάζει «ανοιχτή συνάντηση πολιτών και κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας». Ο «πρίγκηπας», όπως τον λένε κάτι φίλοι μου, μαζεύει κόσμο ενόψει συνεδρίου, όπου θέλει να καταγράψει καλή παρουσία. Εξ ου και οι πρόσφατες βολές στον Ανδρουλάκη πως «η βελόνα δεν έχει ξεκολλήσει όσο θα θέλαμε».
Μην νομίζετε πάντως πως οι εσωκομματικές ομάδες στο ΠΑΣΟΚ τα έχουν βρει μεταξύ τους απέναντι στον Νίκο Ανδρουλάκη -μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Ακούω από πρόσωπα που στήριξαν τον Χάρη Δούκα σκληρές αιχμές για τον Γερουλάνο, με αφορμή τις δηλώσεις του τελευταίου κατά της συνεργασίας με την Αριστερά. «Θέλει τον χώρο μας απομονωμένο και δεν επιτίθεται με τόση σκληρότητα στη ΝΔ» μου λένε. Και ο Γερουλάνος, βέβαια, φροντίζει να λέει με νόημα πως στην Α' Αθήνας το ΠΑΣΟΚ αύξησε τα ποσοστά του στις ευρωεκλογές, λόγω του ότι είναι βουλευτής στην συγκεκριμένη περιφέρεια.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί μια τολμηρή ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης, απευθύνοντας ανοιχτό κάλεσμα σε προσωπικότητες που καλύπτουν όλο το φάσμα της κεντροαριστεράς. Στη Χαριλάου Τρικούπη ποντάρουν στη δημιουργία ενός πολυσυλλεκτικού μετώπου, φιλοδοξώντας να φιλοξενήσουν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ πρόσωπα με εκ διαμέτρου αντίθετες αφετηρίες, αλλά κοινό παρονομαστή την αναζήτηση κυβερνητικής προοπτικής.
Το κάδρο των επαφών περιλαμβάνει τον Αλέξη Χαρίτση, προκειμένου να δοθεί προγραμματικό βάθος, αλλά και τη Νίνα Κασιμάτη, που εκφράζει τις παραδοσιακές «παπανδρεϊκές» ρίζες και σκληρή γραμμή στα εθνικά θέματα. Στο ίδιο παζλ προστίθεται και ο Ευάγγελος Αποστολάκης, με το όνομα του Ναυάρχου να παίζει δυνατά.
Με το βλέμμα στραμμένο στην αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη, ο Νίκος Ανδρουλάκης επενδύει στη δυναμική του Ευάγγελου Αποστολάκη, σχεδιάζοντας την κάθοδό του στη μάχη του σταυρού στην Ανατολική Αττική. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκτιμά ότι ο πρώην Υπουργός Άμυνας διαθέτει το απαραίτητο κύρος για να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις και να οδηγήσει σε επαναπατρισμό ψηφοφόρων που είχαν αποστασιοποιηθεί από τη Χαριλάου Τρικούπη. Εξάλλου ο ναύαρχος Αποστολάκης γνωστοποίησε τις προάλλες ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Μένει μόνο να μάθουμε με ποιο κόμμα.
Πάντως, όπως μου λένε, η προσέγγιση των δύο ανδρών φαίνεται να έχει μπει σε τροχιά υλοποίησης, με το σενάριο να προβλέπει ισχυρή στήριξη από τον κομματικό μηχανισμό. Στόχος είναι η άνετη επικράτηση του Ναυαρχου στην περιφέρεια, κίνηση που θα σηματοδοτήσει την ενδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ. Πάντως υπάρχει και ένα ακόμη σενάριο, αυτό που κάνει λόγο για κάθοδο του Ευάγγελου Αποστολάκη στα Χανιά...
Οι φήμες που θέλουν τη Θεοδώρα Τζάκρη να προετοιμάζει το έδαφος για την επιστροφή της στο ΠΑΣΟΚ έχουν πάρει πλέον τη μορφή χιονοστιβάδας. Η ανεξάρτητη βουλευτής Πέλλας, η οποία διετέλεσε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου πριν τη διαγραφή της το 2013, φαίνεται να αναζητά μια «γέφυρα» επαναπροσέγγισης με το Κίνημα, την ώρα που το εγχείρημα του Στέφανου Κασσελάκη δείχνει να χάνει τη δυναμική του.
Αν και η Θεοδώρα Τζάκρη δηλώνει δημόσια ότι το Κίνημα Δημοκρατίας δεν διαλύεται, η πρόσφατη αναφορά της για την ανάγκη πολιτικών συνεργασιών δεν έχει περάσει απαρατήρητη και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι κλείνει το μάτι στη Χαριλάου Τρικούπη.
Για τον Νίκο Ανδρουλάκη, η περίπτωση Τζάκρη αποτελεί ένα δύσκολο «σταυρόλεξο». Από τη μία πλευρά, η επιστροφή ενός στελέχους που γνωρίζει καλά τον κομματικό μηχανισμό θα μπορούσε να ενισχύσει τη συσπείρωση, από την άλλη όμως, το «βεβαρημένο» παρελθόν των μετακινήσεών της (από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και μετά στον Κασσελάκη) προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στη βάση της Χαριλάου Τρικούπη. Η Τζάκρη, πάντως, εμφανίζεται έτοιμη για τη «μεγάλη επιστροφή», ποντάροντας στον αντιμητσοτακισμό ως το συνεκτικό στοιχείο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει μια τέτοια θεαματική πολιτική κυβίστηση-επιστροφή.
Η αμυντική βιομηχανία μεταμορφώνεται σε «ατμομηχανή» της ελληνικής οικονομίας, με τις εταιρικές κινήσεις να ξεπερνούν τα στενά εθνικά όρια. Η METLEN, μέσω του τομέα M Technologies, ολοκλήρωσε την εξαγορά της NK Trailers στον Βόλο, δημιουργώντας ένα πανίσχυρο hub έξι εργοστασίων. Η επένδυση, που αγγίζει τα 50 εκατ. ευρώ, επιτρέπει την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση έξι αμυντικών προγραμμάτων και υπόσχεται 1.000 νέες θέσεις εργασίας, στοχεύοντας σε διπλασιασμό των μεγεθών της εντός του έτους.
Την ίδια ώρα, η Theon International υλοποιεί επιθετική στρατηγική στην Ευρώπη, αποκτώντας το 9,8% της γαλλικής Exosens έναντι 268,7 εκατ. ευρώ. Η κίνηση αυτή «κλειδώνει» την πρόσβαση σε κρίσιμες τεχνολογίες νυχτερινής όρασης και διασφαλίζει την εφοδιαστική αλυσίδα μέχρι το 2030, ενισχύοντας τη θέση της εταιρείας ως δεύτερου μεγαλύτερου μετόχου στον γαλλικό όμιλο.
Ωστόσο, ο ιδρυτής της Theon, Κρίστιαν Χατζημηνάς, προειδοποιεί για την αποφυγή παλαιών παγίδων. Στηλιτεύει τον «πετροπόλεμο» μεταξύ ελληνικών εταιρειών που υποκινούν ξένοι οίκοι, αλλά και τη νέα μόδα των «βιοτεχνιών-κουφαριών» που εμφανίζουν πλασματική ελληνική προστιθέμενη αξία. «Ξένοι οίκοι εντοπίζουν "κουφάρια" βιοτεχνιών και τις προβάλλουν ως μπροστάρηδες, ώστε να εμφανίζουν το προϊόν ως δήθεν ελληνικό», επισημαίνει, τονίζοντας ότι η πραγματική ανάπτυξη απαιτεί επενδύσεις ουσίας και όχι μεσάζοντες.
Η κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης για αμυντικό υλικό στην Ευρώπη μετουσιώνεται πλέον σε βιομηχανική κοσμογονία. Το τοπίο ορίζεται από ένα πλέγμα μακροχρόνιων συμβάσεων και στρατηγικών συμπαραγωγών, μετατρέποντας τον κλάδο της άμυνας σε προνομιακό πεδίο για επενδύσεις, εξαγωγές και δημιουργία εξειδικευμένων θέσεων εργασίας.
Μέσα σε αυτό το δυναμικό περιβάλλον, οι μεγάλες εταιρείες του χώρου αναπτύσσουν στρατηγική «δύο ταχυτήτων» για να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους. Πρώτον, επενδύουν επιθετικά στην επέκταση της παραγωγικής τους βάσης, προσθέτοντας νέες μονάδες, υπερσύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και προσωπικό, ώστε να μπορούν να τρέχουν παράλληλα πολλαπλές γραμμές έργου. Δεύτερον, κινούνται με χειρουργική ακρίβεια για την εξασφάλιση κρίσιμων τεχνολογιών, επιδιώκοντας μετοχικές συμμετοχές σε ξένους ομίλους και «κλειδώνοντας» συμφωνίες προμήθειας που θωρακίζουν την εφοδιαστική τους αλυσίδα απέναντι σε γεωπολιτικές αναταράξεις.
Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό οικοδόμημα ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί, με την Gold Switzerland να σημαίνει συναγερμό για ένα επικείμενο κραχ ιστορικών διαστάσεων. Ο «φαύλος κύκλος» ξεκινά από την Ουάσινγκτον, όπου το δημόσιο χρέος άγγιξε τα 38 τρισ. δολάρια, κλονίζοντας συθέμελα την εμπιστοσύνη στο αμερικανικό νόμισμα. Η εποχή που το δολάριο κυριαρχούσε αδιαμφισβήτητο φαίνεται να δύει, καθώς οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως ξεφορτώνονται αμερικανικά ομόλογα, προτιμώντας την ασφάλεια του χρυσού.
Η γεωπολιτική σκακιέρα φέρνει τώρα τη Βενεζουέλα στο προσκήνιο ως το τελευταίο οχυρό προστασίας του δολαρίου. Τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου του Καράκας είναι ο συνδετικός κρίκος που κρατά ζωντανή την τεχνητή ζήτηση για αμερικανικό χρήμα. Αν η Βενεζουέλα διολισθήσει οριστικά στη σφαίρα επιρροής της Κίνας και εγκαταλείψει την τιμολόγηση σε δολάρια, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους των ΗΠΑ θα γίνει μη βιώσιμο, αναγκάζοντας τη Fed σε ένα αδιέξοδο τύπωμα χρήματος.
Η αποδολαριοποίηση δεν είναι πια ένα σενάριο φαντασίας αλλά μια ψυχρή πραγματικότητα: για πρώτη φορά στην ιστορία, τα αποθέματα χρυσού στις κεντρικές τράπεζες ξεπερνούν την αξία των αμερικανικών ομολόγων. Με το δολάριο να έχει χάσει το 99% της αξίας του έναντι του χρυσού από το 1971, η Gold Switzerland υπογραμμίζει ότι η Βενεζουέλα αποτελεί το σύμπτωμα μιας βαθύτερης σήψης. Το σύστημα που στηρίχθηκε στο χρέος και τη στρατιωτική επιβολή φτάνει στα όριά του, αφήνοντας τον χρυσό ως το μοναδικό καταφύγιο πριν τη μεγάλη νομισματική καταιγίδα.