Ο X-RAYTOR γύρισε και τα συρτάρια είναι γεμάτα
Οι διακοπές τελείωσαν, τα κινητά άνοιξαν ξανά και ο X-RAYTOR επέστρεψε εκεί όπου αισθάνεται καλύτερα, ανάμεσα σε κλειστές πόρτες, πρόθυμους ψιθυριστές και ιστορίες που συνήθως αρχίζουν με τη φράση «αυτό μην το γράψεις ακόμη». Μόνο που ο Σεπτέμβριος μπαίνει φορτωμένος και το σημειωματάριο έχει ήδη γεμίσει. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο υπάρχουν μετακινήσεις, αποχωρήσεις και αρκετή νευρικότητα για πρόσωπα που μέχρι χθες θεωρούνταν μέρος του συστήματος. Και επειδή οι αποχωρήσεις λένε συχνά περισσότερα από τους διορισμούς, από εκεί θα ξεκινήσουμε. Η πρώτη ιστορία αφορά σε έναν άνθρωπο της εξωτερικής πολιτικής που βρέθηκε για καιρό δίπλα στον πρωθυπουργό, αλλά τελικά η σχέση έκλεισε. Χωρίς φωνές, χωρίς δημόσια σύγκρουση και χωρίς πολλά λόγια. Αυτά, βέβαια, είναι συνήθως τα πιο ενδιαφέροντα διαζύγια. Καλώς ξαναβρεθήκαμε λοιπόν. Ο Σεπτέμβριος προβλέπεται γεμάτος.
Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στον ειδικό και στην κυβέρνηση
Ο Σωτήρης Σέρμπος είχε έναν ρόλο που από τη φύση του απαιτεί ιδιαίτερη ισορροπία. Σύμβουλος του πρωθυπουργού για την εξωτερική πολιτική και ταυτόχρονα πανεπιστημιακός με δημόσιο λόγο. Εκεί ακριβώς γεννήθηκε το πρόβλημα. Όταν οι τοποθετήσεις του για την πολιτική Τραμπ απέναντι στο Ιράν προκάλεσαν την ανάγκη του κυβερνητικού εκπροσώπου να ξεκαθαρίσει ότι δεν αποτελούν κυβερνητική θέση, η θεσμική σχέση μπήκε αναπόφευκτα σε άλλη φάση. Δεν χρειάζεται κανείς ιδιαίτερη γνώση των ισορροπιών και της αντίληψης που επικρατούν στο Μαξίμου για να καταλάβει τη σημασία μιας τέτοιας δημόσιας διευκρίνισης. Ένας σύμβουλος μπορεί να διαφωνεί, αλλά όταν η κυβέρνηση αισθάνεται ότι πρέπει να χαράξει δημοσίως γραμμή ανάμεσα στις απόψεις του και στη δική της πολιτική, κάτι έχει αλλάξει. Το ενδιαφέρον πάντως βρίσκεται λιγότερο στην αποχώρηση και περισσότερο στο σημείο όπου χάθηκε η πολιτική ταύτιση.
Ο Μαρινάκης είχε ήδη τραβήξει τη γραμμή
Τον Απρίλιο συνέβη κάτι που στο Μαξίμου δεν είχε περάσει απαρατήρητο και καθόρισε τις εξελίξεις μέσα στον Αύγουστο. Ο Σωτήρης Σέρμπος είχε ασκήσει δημόσια σκληρή κριτική στην πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο Ιράν και λίγο αργότερα ο Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι οι απόψεις του δεν εξέφραζαν ούτε την κυβέρνηση ούτε τον πρωθυπουργό. Αυτό ήταν το πραγματικό πρώτο καμπανάκι. Η παραίτηση ήρθε αργότερα και έκλεισε τυπικά την υπόθεση. Το ουσιαστικό, όμως, είχε προηγηθεί, αφού ο Σέρμπος είχε πάψει να αποτελεί φωνή που μπορούσε να ταυτίζεται δημόσια με το Μέγαρο Μαξίμου. Και στην εξωτερική πολιτική, τέτοιες αποστάσεις έχουν το ανάλογο κόστος.
Η έξοδος που έπρεπε να μη γίνει θέμα
Η τελική αποχώρηση του Σέρμπου έγινε χωρίς θεαματικές καταγγελίες, συνεντεύξεις ή δημόσια ανταλλαγή πυρών. Αυτό ακριβώς είχε αξία για το Μαξίμου. Με ανοιχτά ελληνοτουρκικά, Μέση Ανατολή και μια διαρκώς μεταβαλλόμενη σχέση με την Ουάσιγκτον, το τελευταίο που θα ήθελε το πρωθυπουργικό επιτελείο ήταν μια δημόσια σύγκρουση με πρώην σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής. Έτσι, έγινε η προσπάθεια να κλείσει αθόρυβα το θέμα και χωρίς δεύτερο γύρο. Όμως τα ερωτήματα παραμένουν και δεν είναι δυνατόν να τα κρύψει κανείς. Τι σημαίνει η παραίτηση για την γραμμή που σχεδιάζει να ακολουθήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα ελληνοτουρκικά; Πως σχετίζεται η παραίτηση με τις ισορροπίες που θέλει να κρατήσει η Αθήνα στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις; Υπήρξαν διαφωνίες για την στρατηγική των "ήρεμων νερών"; Ποιος καλύπτει το κενό; Ποιοι εξακολουθούν να συμμετέχουν στις κρίσιμες εισηγήσεις προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Και, κυρίως, ποια σχολή σκέψης κερδίζει έδαφος στο πρωθυπουργικό περιβάλλον; Ο Σέρμπος έφυγε. Η εξωτερική πολιτική, όμως, δεν έμεινε χωρίς εσωτερικές ισορροπίες. Ξέρετε, η μεγάλη εικόνα των ισορροπιών στα πεδία της εξωτερικής πολιτικής και της διπλωματίας έχουν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από μια παραίτηση σε ένα ΦΕΚ.
Στη Θεσσαλονίκη μετρούν τις διαρροές
Πάμε τώρα αυστηρά στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Σας πληροφορώ λοιπόν πως στα γαλάζια πηγαδάκια της Θεσσαλονίκης η συζήτηση δεν περιστρέφεται τόσο γύρω από τη ΔΕΘ όσο γύρω από τις κάλπες. Οι βουλευτές γνωρίζουν ότι στη Βόρεια Ελλάδα η ΝΔ έχει μπροστά της δυσκολότερη μάχη και παρακολουθούν με τρόμο την απομάκρυνση του συντηρητικού ακροατηρίου. Ο Κυριάκος Βελόπουλος διαθέτει πλέον σταθερή πολιτική παρουσία στην περιοχή και κανείς δεν τον αντιμετωπίζει ως συγκυριακό φαινόμενο. Όπως μου λένε δημοσκόποι με τους οποίους συνομιλώ τακτικά η Ελληνική Λύση παίρνει -προς το παρόν και χωρίς ακόμη να έχει ιδρυθεί το νέο κόμμα Σαμαρά-τη μερίδα του λέοντος από τις διαρροές που διαπιστώνονται στην εκλογική βάση του κυβερνώντος κόμματος στη Βόρεια Ελλάδα και κυρίως στη Μακεδονία. Η κουβέντα που γίνεται λοιπόν είναι πώς μπορεί η ΝΔ να ξαναμιλήσει σε αυτούς τους ψηφοφόρους χωρίς να αλλάξει χαρακτήρα.
Η Βόρεια Ελλάδα δεν σηκώνει αυτοματισμούς
Στο Μαξίμου ξέρουν ότι η Βόρεια Ελλάδα δεν θα κερδηθεί με ένα ενιαίο μήνυμα. Στη Δυτική Μακεδονία υπάρχουν οι πληγές της απολιγνιτοποίησης, στη Θεσσαλονίκη διαφορετικές κοινωνικές πιέσεις και παντού ένας ανταγωνισμός στα δεξιά που έχει αποκτήσει βάθος. Γι’ αυτό οι εξορμήσεις υπουργών και στελεχών έχουν ήδη ενταθεί, με τη ΔΕΘ να λειτουργεί περισσότερο ως αφετηρία παρά ως κορύφωση της προσπάθειας. Το κυβερνητικό στοίχημα είναι να ξαναχτίσει σχέση με ψηφοφόρους που δεν θεωρούν πλέον αυτονόητη τη ΝΔ. Οι βουλευτές της Θεσσαλονίκης και άλλων νομών της Μακεδονίας το λένε με τον τρόπο τους ότι στην περιοχή η μάχη δεν θα κριθεί στις εντυπώσεις, αλλά στην πειστικότητα.
Η κίνηση Δένδια που διαβάστηκε πολιτικά
Η κατεδάφιση του Badminton στο Γουδή απέκτησε μεγαλύτερη πολιτική σημασία από αυτή που θα είχε μια συνηθισμένη δημοτική παρέμβαση. Ο Χάρης Δούκας είχε εξασφαλίσει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας για την απομάκρυνση του καμένου θεάτρου και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας κινήθηκε γρήγορα ώστε ο στρατός να συνδράμει στις εργασίες. Ο δήμαρχος Αθηναίων βρέθηκε στην έναρξη της κατεδάφισης και ευχαρίστησε δημόσια τον Νίκο Δένδια για την ανταπόκριση. Αυτό ακριβώς το στιγμιότυπο καταγράφηκε τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στο ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει τίποτε ασυνήθιστο στη θεσμική συνεργασία ενός υπουργού με έναν δήμαρχο διαφορετικής πολιτικής προέλευσης. Όταν όμως τα δύο πρόσωπα διαθέτουν ξεχωριστό πολιτικό βάρος και δικές τους φιλοδοξίες, κάθε τέτοια κίνηση αποκτά αναπόφευκτα δεύτερη ανάγνωση. Και αυτή η ανάγνωση έχει ήδη αρχίσει.
Δύο πρόσωπα έξω από τις κομματικές γραμμές
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο ίδιο το Badminton. Βρίσκεται στη σχέση που αναδεικνύεται ανάμεσα σε δύο πολιτικούς που δεν ελέγχονται πλήρως από τις ηγεσίες των κομμάτων τους. Ο Νίκος Δένδιας διατηρεί διακριτό πολιτικό αποτύπωμα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο Χάρης Δούκας έχει ήδη αποκτήσει αυτοτελή παρουσία μέσα στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Η ταχύτητα με την οποία ικανοποιήθηκε το αίτημα του Δήμου Αθηναίων έδωσε έτσι τροφή σε πολύ περισσότερες συζητήσεις από όσες δικαιολογεί μια κατεδάφιση. Θα πρέπει λοιπόν να σας ενημερώσω ότι στη ΝΔ εξετάζουν αν χτίζεται ένας δίαυλος με μεγαλύτερο πολιτικό βάθος. Αντίστοιχες απορίες υπάρχουν και στη Χαριλάου Τρικούπη. Προς το παρόν δεν υπάρχει λόγος για βιαστικά συμπεράσματα. Υπάρχει, όμως, ένα γεγονός που αξίζει να καταγραφεί. Ποιο είναι αυτό; Δένδιας και Δούκας έδειξαν ότι μπορούν να συνεννοούνται και να παράγουν αποτέλεσμα. Στην πολιτική, τέτοιες εικόνες σπανίως περνούν χωρίς σημειώσεις.
Η δεύτερη θέση έγινε ο πραγματικός στόχος
Μιας και αναφέρθηκα στην Χαριλάου Τρικούπη, μαθαίνω ότι στο ΠΑΣΟΚ έχουν σταματήσει να αντιμετωπίζουν την ΕΛΑΣ υπό το πρίσμα του πρόσκαιρου δημοσκοπικού θορύβου. Η μάχη για τη δεύτερη θέση θεωρείται πλέον κεντρική και ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει να την κερδίσει στο πεδίο της κυβερνητικής αξιοπιστίας. Η ΔΕΘ θα λειτουργήσει ως τεστ πληρότητας όπου θα κριθούν πρόγραμμα, κόστος, προτεραιότητες και συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Παράλληλα, η 3η Σεπτεμβρίου θα αξιοποιηθεί διαφορετικά, όχι μόνο ως επέτειος, αλλά ως προσπάθεια επανασύνδεσης με κόσμο που κάποτε ψήφιζε ΠΑΣΟΚ και σήμερα βρίσκεται αλλού. Στη Χαριλάου Τρικούπη πιστεύουν ότι αν καταφέρουν να συνδυάσουν σοβαρότητα με κομματική συσπείρωση, τότε η φθινοπωρινή περίοδος μπορεί να αλλάξει αισθητά τους συσχετισμούς.
Οι μεταγραφές περιμένουν τις μετρήσεις
Το επόμενο βήμα δεν θα γίνει στα τυφλά. Στη Χαριλάου Τρικούπη περιμένουν τις πρώτες δημοσκοπήσεις μετά το καλοκαίρι για να αποφασίσουν πόσο επιθετικά θα κινηθούν στην ενίσχυση των ψηφοδελτίων. Αν το ΠΑΣΟΚ εμφανίσει καθαρή άνοδο, θα ανοίξει αμέσως η πόρτα για νέες προσθήκες προσώπων από άλλους πολιτικούς χώρους. Οι σχετικές επαφές δεν έχουν σταματήσει, απλώς έχουν μπει σε αναμονή μέχρι να φανεί η τάση. Το επιτελείο Ανδρουλάκη θεωρεί ότι μια υποχώρηση της ΕΛΑΣ, όπως ήδη καταγράφεται στις πρώτες μετρήσεις, θα λειτουργήσει ως επιταχυντής. Τότε οι μετακινήσεις στελεχών δεν θα παρουσιάζονται ως απλή αριθμητική ενίσχυση, αλλά ως ένδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ ξαναγίνεται πόλος έλξης.
Τι συμβαίνει με την Κουφονικολάκου;
Πάμε τώρα και στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Στην Αμαλίας κάτι δεν μοιάζει να λειτουργεί όπως είχε σχεδιαστεί στην επικοινωνιακή εκπροσώπηση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. Η Θεώνη Κουφονικολάκου ξεκίνησε ως ένα από τα πρόσωπα που θα έδιναν εικόνα ανανέωσης στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, όμως διαδοχικές δημόσιες παρεμβάσεις άνοιξαν περισσότερες συζητήσεις απ’ όσες έκλεισαν. Οι αναφορές στον Νετανιάχου, η πρόταση για «πατριωτική εισφορά» και τα μηνύματα προς το ΠΑΣΟΚ δημιούργησαν ερωτήματα ακόμη και για τη συνοχή της πολιτικής γραμμής. Υπάρχει θέμα με την εκπρόσωπο ή υπερμεγεθύνονται φυσιολογικές αστοχίες ενός νέου κόμματος; Στην Αμαλίας απαντούν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Το γεγονός, πάντως, ότι χρειάζεται πλέον να το εξηγούν, έχει από μόνο του ενδιαφέρον.
Η μεγάλη σιωπή του καλοκαιριού
Υπάρχει και κάτι ακόμη που συζητήθηκε αρκετά στα δημοσιογραφικά γραφεία. Η Θεώνη Κουφονικολάκου έμεινε για μεγάλο μέρος του καλοκαιριού μακριά από τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις. Για εκπρόσωπο ενός νεοσύστατου κόμματος που προσπαθεί να κερδίσει καθημερινά χώρο στη δημόσια συζήτηση, η απουσία δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, όσο και αν θέλουν να πείσουν για το αντίθετο από το στρατηγείο του Αλέξη Τσίπρα. Από την Αμαλίας πάντως αποδίδουν τη συζήτηση σε υπερβολές και επισημαίνουν ότι η θερινή περίοδος είχε διαφορετικούς ρυθμούς. Το ερώτημα όμως παραμένει: επρόκειτο απλώς για μια καλοκαιρινή παύση ή υπήρξε προσπάθεια επανασχεδιασμού της δημόσιας παρουσίας της; Η απάντηση πιθανότατα θα δοθεί πολύ σύντομα, καθώς η νέα πολιτική περίοδος δεν αφήνει περιθώρια για παρατεταμένες σιωπές.
Η Θεσσαλονίκη θα δώσει την απάντηση
Το πραγματικό τεστ για την Κουφονικολάκου φαίνεται ότι θα γίνει στη ΔΕΘ. Σύμφωνα με όσα διακινούνται από το επιτελείο Τσίπρα, η εκπρόσωπος προορίζεται να έχει ενεργό ρόλο στην παρουσίαση του προγράμματος και στη συνέντευξη Τύπου, κάτι που ερμηνεύεται ως καθαρή στήριξη από τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό. Εκεί δεν θα υπάρχουν πλέον καλοκαιρινές δικαιολογίες ούτε περίοδος προσαρμογής. Θα φανεί αν η επιλογή Κουφονικολάκου μπορεί να λειτουργήσει επικοινωνιακά σε συνθήκες μεγάλης πολιτικής πίεσης. Ίσως αυτό είναι τελικά το σημαντικότερο, αφού το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εκπρόσωπο, αφορά και στην κρίση του ίδιου του Τσίπρα στην επιλογή των ανθρώπων που θα εκπροσωπήσουν δημόσια το νέο του εγχείρημα. Και έχω την εντύπωση -αν κρίνω από όσα έχω δει μέχρι στιγμής στα τηλεοπτικά πάνελ- ότι το σκάουτινγκ της ηγετικής ομάδας της ΕΛΑΣ δεν έχει πάει καλά.
Από το Μαξίμου ξανά στην αγορά
Ο Αλέξης Πατέλης ανοίγει νέο κεφάλαιο μετά τη θητεία του στο Μέγαρο Μαξίμου. Έπειτα από περίπου 19 μήνες εκτός του πρωθυπουργικού επιτελείου, ενεργοποιεί ξανά από την 1η Ιανουαρίου 2027 την Patelis Macro, με αρχικό κεφάλαιο 30.000 ευρώ και αντικείμενο την οικονομική έρευνα, τη μακροοικονομική και τη γεωπολιτική ανάλυση. Η επιστροφή του έχει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή προέρχεται από τον στενό πυρήνα του περιβάλλοντος Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου Το νέο σχήμα θα λειτουργεί με περιορισμένο αριθμό πελατών και εξειδικευμένες υπηρεσίες, χωρίς να απλώνεται σε γενική συμβουλευτική. Ο Πατέλης επιλέγει, δηλαδή, ένα μικρό και στοχευμένο μοντέλο, χτισμένο πάνω στην εμπειρία, τη διεθνή ανάλυση και την τεχνογνωσία.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στην οικονομική ανάλυση
Η δεύτερη πλευρά της νέας Patelis Macro είναι τεχνολογική. Στον πυρήνα της μεθοδολογίας της θα μπουν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και machine learning για επεξεργασία δεδομένων, μοντελοποίηση και προβλέψεις, με την τελική αξιολόγηση να παραμένει υπό ανθρώπινο έλεγχο. Παράλληλα, το επιχειρηματικό πεδίο έχει οριοθετηθεί προσεκτικά. Δεν θα παρέχονται επενδυτικές συμβουλές, διαχείριση χαρτοφυλακίων ή άλλες υπηρεσίες που απαιτούν ειδική αδειοδότηση. Αυτό περιορίζει το ρυθμιστικό ρίσκο και ξεκαθαρίζει από την αρχή τι ακριβώς θέλει να είναι η εταιρεία, δηλαδή ένα εξειδικευμένο εργαστήριο μακροοικονομικής και γεωπολιτικής ανάλυσης με ισχυρή τεχνολογική υποστήριξη.
Ο Ιούλιος έδειξε πώς κινούνται οι Έλληνες εφοπλιστές
Τα στοιχεία του Ιουλίου αποτυπώνουν μια πολύ συγκεκριμένη στρατηγική στο πεδίο δραστηριότητας του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, αφού καταγράφηκαν 19 firm παραγγελίες νεότευκτων, με options για ακόμη τρία πλοία. Στη μεταχειρισμένη αγορά πραγματοποιήθηκαν 18 συναλλαγές, αλλά η ισορροπία ήταν καθαρά προς τις πωλήσεις, αφού 14 πλοία άλλαξαν χέρια προς τα έξω και μόλις τέσσερα αγοράστηκαν. Στο dry bulk, τα πλοία που πουλήθηκαν είχαν μέση ηλικία περίπου 16 ετών, ενώ όσα αγοράστηκαν ήταν κατά μέσο όρο περίπου τρία χρόνια νεότερα. Στα tankers, τον ίδιο μήνα, δεν καταγράφηκε καμία αγορά μεταχειρισμένου αλλά έγιναν επτά πωλήσεις. Η ανανέωση του στόλου γίνεται ήδη στην πράξη.
Τα ονόματα πίσω από τις νέες παραγγελίες
Ο νέος επενδυτικός κύκλος έχει ήδη σαφείς πρωταγωνιστές. Η Dynacom Tankers του Γιώργου Προκοπίου έχει συμβασιοποιήσει 20 VLCC στο Hengli Heavy Industries και άλλα 12 στο Hudong-Zhonghua, φτάνοντας συνολικά τα 32 πλοία με ορίζοντα έως το 2030. Η Centrofin Management βρίσκεται πίσω από παραγγελία έξι LR2 product tankers, ενώ η Pantheon Tankers της Άννας Αγγελικούση συμφώνησε για δύο MR περίπου 50.000 dwt. Η Stealth Maritime του Χάρη Βαφειά πρόσθεσε δύο MR2 στη Νότια Κορέα, με παράδοση το 2029. Οι κινήσεις δεν συγκεντρώνονται σε έναν τύπο πλοίου ούτε σε ένα μόνο ναυπηγικό κέντρο.
Τα 725 πλοία βάζουν την κλίμακα στη θέση της
Η μεγάλη εικόνα αποτυπώνεται στο ελληνικό orderbook. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών που παρατίθενται στο υλικό, αριθμεί 725 πλοία υπό παραγγελία, συνολικής χωρητικότητας περίπου 70 εκατ. dwt, με εκτιμώμενη επενδυτική αξία 60 δισ. δολαρίων. Σε σχέση με το 2021, ο αριθμός των υπό παραγγελία πλοίων είναι επταπλάσιος και η χωρητικότητά τους πενταπλάσια. Παράλληλα, οι νέες παραγγελίες και οι αγορές μεταχειρισμένων από ελληνικά συμφέροντα εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν συνολικά τα 14 δισ. δολάρια μέσα στο 2026. Η κλίμακα είναι ήδη τέτοια ώστε η ελληνική ναυτιλία να τοποθετεί τεράστια κεφάλαια για στόλους που θα παραδίδονται έως και το 2030.
Το χρέος είναι το πρώτο τεστ
Η πρώτη ανάγνωση των φθινοπωρινών αξιολογήσεων θα γίνει πάνω στο χρέος και στη δημοσιονομική εκτέλεση. Στο επτάμηνο Ιανουαρίου–Ιουλίου 2026, το πρωτογενές πλεόνασμα διαμορφώθηκε σε 5,725 δισ. ευρώ, έναντι στόχου 4,417 δισ. ευρώ. Παράλληλα, οι πρόωρες αποπληρωμές δημόσιου χρέους για ολόκληρο το 2026 αναμένεται να φτάσουν περίπου τα 12,84 δισ. ευρώ. Ο προϋπολογισμός προβλέπει χρέος 138,2% του ΑΕΠ στο τέλος του έτους, από 145,9% το 2025. Ο DBRS ανοίγει τον νέο κύκλο στις 4 Σεπτεμβρίου. Για την Αθήνα, το βασικό ζητούμενο είναι αν η ταχύτερη αποκλιμάκωση του χρέους θα αποτυπωθεί θετικά στην αξιολόγηση, χωρίς αυτό να σημαίνει αυτόματα και νέα αναβάθμιση.
Το επόμενο στοιχείο έρχεται από την ΕΛΣΤΑΤ
Η οικονομία μπαίνει στις νέες κρίσεις των οίκων με ένα ακόμη μετρήσιμο στοιχείο: στο πρώτο τρίμηνο του 2026 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 2,0% σε ετήσια βάση. Η επόμενη σημαντική ένδειξη θα έρθει στις 7 Σεπτεμβρίου, όταν η ΕΛΣΤΑΤ ανακοινώσει τα στοιχεία για το δεύτερο τρίμηνο. Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη. Οι οίκοι θα συνεκτιμήσουν τη δημοσιονομική επίδοση και την πορεία του χρέους μέσα σε ένα πιο απαιτητικό διεθνές περιβάλλον. Μετά τον DBRS, στις 18 Σεπτεμβρίου ακολουθούν Scope Ratings και Moody’s. Η εικόνα που θα σχηματιστεί τότε θα δώσει στίγμα για το πώς διαβάζεται η ελληνική οικονομία το φθινόπωρο τελικά.
Ο κύκλος κλείνει τον Νοέμβριο
Ο δεύτερος γύρος δεν τελειώνει τον Σεπτέμβριο. Η S&P έχει προγραμματισμένη αξιολόγηση στις 23 Οκτωβρίου και ο Fitch στις 6 Νοεμβρίου, ολοκληρώνοντας το ημερολόγιο του 2026. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η Ελλάδα δεν ζητά πλέον απλώς επιβεβαίωση της επενδυτικής βαθμίδας. Οι νεότερες δημοσιονομικές επιδόσεις και οι πρόσθετες αποπληρωμές χρέους δημιουργούν νέο υλικό για τις εκτιμήσεις των οίκων. Αυτό δεν προεξοφλεί αναβάθμιση. Σημαίνει όμως ότι οι προηγούμενες παραδοχές για την ταχύτητα αποκλιμάκωσης του χρέους θα επανεξεταστούν με νεότερα δεδομένα. Εκεί θα κριθεί αν οι θετικές δημοσιονομικές εκπλήξεις αρκούν για αλλαγή αξιολόγησης ή προοπτικής, χωρίς βέβαια κανένα αποτέλεσμα να θεωρείται δεδομένο.
