Σιακαντάρη… είχαμε, οι τρεις που ανέλαβαν τη δουλειά για τον Σαμαρά και ο Ρούμπιο που έρχεται με βαριά ατζέντα
Πληροφορίες μου λένε ότι στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα υπάρχει πλέον σοβαρός προβληματισμός για τον Γιώργο Σιακαντάρη. Και το ζήτημα, όπως μου το περιγράφουν, δεν άρχισε με την τελευταία ανάρτηση για τη Γερμανία και τα σενάρια συνεργασιών. Αυτή απλώς πρόσθεσε άλλο ένα επεισόδιο σε μια ακολουθία δημόσιων παρεμβάσεων που αναγκάζουν την ΕΛΑΣ να εξηγεί τι ακριβώς αποτελεί επίσημη γραμμή και τι προσωπική άποψη. Ο Σιακαντάρης δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο στο περιβάλλον του Τσίπρα. Είχε σημαντική συμβολή στην επεξεργασία της ιδρυτικής διακήρυξης, άρα κάθε τοποθέτησή του αποκτά αυτομάτως μεγαλύτερο βάρος. Αυτός είναι και ο λόγος που στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού πονοκεφαλιάζουν έντονα. Μπορεί ο ίδιος να τονίζει ότι διατηρεί την προσωπική του αυτοτέλεια, αλλά στον δημόσιο διάλογο οι απόψεις του χρεώνονται ξανά και ξανά στον Τσίπρα. Αυτό, μαθαίνω, στην Αμαλίας αρχίζει να θεωρείται πραγματικό πολιτικό πρόβλημα.
Τα ελληνοτουρκικά ήταν ήδη ένα καμπανάκι για τον Σιακαντάρη
Το τελευταίο επεισόδιο δεν έπεσε σε κενό. Είχαν προηγηθεί παρεμβάσεις του Γιώργου Σιακαντάρη που είχαν ήδη προκαλέσει συζητήσεις στο εσωτερικό της ΕΛΑΣ. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τα ελληνοτουρκικά. Την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να δώσει στο νέο κόμμα σαφέστερο πατριωτικό αποτύπωμα και να ανεβάσει τους τόνους απέναντι στην Άγκυρα, ο Σιακαντάρης –μαζί με τον Νίκο Μπίστη– έχει τοποθετηθεί δημόσια απέναντι στους «λεονταρισμούς». Προσθέστε σε αυτά τις παλαιότερες δηλώσεις του ότι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αυτοδιαλυθούν επειδή έχουν τελειώσει πολιτικά, και τώρα τη συζήτηση που άνοιξε περί μεγάλων συνεργασιών. Αυτό ακριβώς μου περιγράφουν ως το πρόβλημα, ότι δεν πρόκειται για μία άτυχη στιγμή, αλλά για επαναλαμβανόμενες δημόσιες παρεμβάσεις που δημιουργούν διαφορετικά πολιτικά σήματα από εκείνα που θέλει να εκπέμψει η ηγεσία. Στην Αμαλίας επικρατεί μεγάλη αμηχανία...
Μετά τις διαρροές ήρθε και το «άδειασμα»
Και μετά τις διαρροές ήρθε και η δημόσια τοποθέτηση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα. Από τη Θεσσαλονίκη και τη συνέντευξη Τύπου στο Βελλίδειο, ξεκαθάρισε ότι ο Γιώργος Σιακαντάρης δεν είναι στέλεχος της ΕΛΑΣ, δεν συμμετέχει στα όργανά της και εκφράζει προσωπικές απόψεις. Ωραία μέχρι εδώ. Μόνο που ο ίδιος αναγνώρισε ταυτόχρονα τη σημαντική συμβολή του στη διακήρυξη και την παρουσία του στο Ινστιτούτο. Άρα η απορία παραμένει: πόσο «εκτός» είναι πραγματικά ένας άνθρωπος με τέτοια παρουσία στο πολιτικό περιβάλλον του Τσίπρα; Και γιατί χρειάζεται κάθε τόσο να διευκρινίζεται ότι όσα λέει δεν αποτελούν γραμμή της ηγεσίας; Κάπου εδώ αρχίζουν τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα.
Ο Τσίπρας ψάχνει πρόσωπα με εκτόπισμα στην Α’ Αθήνας
Οι επόμενες κινήσεις (μετά τη ΔΕΘ) του Αλέξη Τσίπρα δεν αφορούν μόνο στο πρόγραμμα και την οργανωτική ανάπτυξη της ΕΛΑΣ. Μαθαίνω ότι έχει αρχίσει και η αναζήτηση προσώπων με πραγματικό πολιτικό εκτόπισμα από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, αλλά με μία βασική προϋπόθεση. Αυτή είναι να μην κουβαλούν πάνω τους όλο το βάρος και τις φθορές της κυβερνητικής περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου το νέο κόμμα χρειάζεται αναγνωρίσιμα πρόσωπα με δυνατότητα να απευθυνθούν πέρα από το παλιό κομματικό ακροατήριο. Και, όπως πληροφορούμαι, οι πρώτες βολιδοσκοπήσεις έχουν ήδη αρχίσει για την Α’ Αθήνας. Δεν μιλάμε ακόμη για κλεισμένες υποψηφιότητες. Μιλάμε όμως για αναζήτηση ανθρώπων που μπορούν να δώσουν στην ΕΛΑΣ εικόνα διεύρυνσης και όχι ανακύκλωσης του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.
Η Ζωή ξαναπαίρνει πίσω τον κόσμο που έχασε
Σας έγραφα χθές ότι στις κυλιόμενες μετρήσεις που φτάνουν στα χέρια μου διακρίνω επιστροφή ψηφοφόρων από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» προς την Πλεύση Ελευθερίας. Και χθες ήρθε μια δημοσιευμένη κυλιόμενη δημοσκόπηση να κουμπώσει ακριβώς πάνω σε αυτή την εικόνα: η Πλεύση εμφανίζεται στο 5% και η Ελπίδα στο 4,6%. Στη συγκεκριμένη μέτρηση, δηλαδή, η Ζωή Κωνσταντοπούλου περνά μπροστά από τη Μαρία Καρυστιανού. Δεν θεωρώ τη μετακίνηση τυχαία. Οι αποχωρήσεις, οι εσωτερικές συγκρούσεις και η εικόνα αποσύνθεσης που εκπέμπει το εγχείρημα Καρυστιανού φαίνεται ότι προβληματίζουν κόσμο που είχε αρχικά μετακινηθεί προς τα εκεί. Και όπως μου έλεγε πριν από λίγες ημέρες, και σας έγραψα χθες, φίλος δημοσκόπος, «η Ζωή θα πάρει κεφάλι». Σε αυτή τη μέτρηση το πήρε ήδη. Τώρα μένει να δούμε πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η επιστροφή.
Οι τρεις που μπήκαν μπροστά απέναντι στον Σαμαρά
Δεν είναι τυχαίο ότι απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά έχουν βγει μπροστά κυρίως οι Μάκης Βορίδης, Θάνος Πλεύρης και Άδωνις Γεωργιάδης. Και οι τρεις ξέρουν πολύ καλά το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται ο πρώην πρωθυπουργός, έχουν προσωπικές αναφορές στη λεγόμενη δεξιά πολυκατοικία και μπορούν να απαντήσουν σε γλώσσα που αυτός ο κόσμος καταλαβαίνει. Ο Γεωργιάδης και ο Βορίδης έχουν ήδη σηκώσει αισθητά τους τόνους απέναντί του. Η μάχη επομένως δεν γίνεται μόνο για το ποιος έχει δίκιο. Γίνεται για το ποιος θα κρατήσει τον συντηρητικό ψηφοφόρο μέσα στη Νέα Δημοκρατία πριν προλάβει να κοιτάξει προς τον Σαμαρά.
Και στο παρασκήνιο εμφανίζεται ο Καρατζαφέρης
Υπάρχει όμως και ένα πρόσωπο που, όπως μου λένε, έχει πολύ πιο έντονο παρασκηνιακό ρόλο απ’ όσο φαίνεται δημόσια: ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε θερμό υποστηρικτή του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες χτυπά με ιδιαίτερη σφοδρότητα τον Αντώνη Σαμαρά. Οι πληροφορίες που φτάνουν σε μένα μιλούν και για παρασκηνιακή επικοινωνία με το περιβάλλον του πρωθυπουργού. Αν ισχύουν, η εικόνα αποκτά ενδιαφέρον. Ο άνθρωπος που κάποτε έχτισε τον ΛΑΟΣ, που συμμετείχε στην κυβέρνηση Παπαδήμου μαζί με τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά και που στη συνέχεια είδε κορυφαία στελέχη του κόμματός του να περνούν στη ΝΔ, , βρίσκεται σήμερα απέναντι στον Μεσσήνιο, την ώρα που τρία από τα πιο προβεβλημένα πολιτικά του «παιδιά» δίνουν την ίδια μάχη μέσα από τη ΝΔ. Το τι σημαίνει ακριβώς η επιστροφή Καρατζαφέρη και πως συνδέεται με Βορίδη, Πλεύρη και Άδωνι θα σας το γράψω προσεχώς. Θα σημειώσω μόνο πως δεν είμαι βέβαιος ότι κάποιοι στο Μαξίμου έχουν αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται...
Οι αναρτήσεις της Σταυράκη, ο Πατούλης και το πολιτικό παρασκήνιο
Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις τελευταίες ημέρες τις δημόσιες παρεμβάσεις της Μαρίνας Σταυράκη κατά του Γιώργου Πατούλη. Πρώτα ήρθε η αιχμή με αφορμή τη φωτογραφία που ανέβασε ο πρώην περιφερειάρχης με τον γιο τους και ακολούθησε το ακόμη πιο δηλητηριώδες σχόλιο κάτω από ανάρτησή του για τα επόμενα σχέδιά του: «Πού να κατέβεις βρε κακομοίρη;». Θα μπορούσε κανείς να τα αποδώσει όλα στην προσωπική τους αντιπαράθεση. Μόνο που μαθαίνω κάτι που δίνει στην ιστορία και πολιτικό ενδιαφέρον: η Μαρίνα Σταυράκη συζητείται ως πιθανή υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές. Αν, προσθέσουμε στην εξίσωση τα δημοσιεύματα και τα σενάρια που έχουν συνδέσει τον Πατούλη με την πλευρά Σαμαρά -τα οποία ο ίδιος διέψευσε χθες- τότε ορισμένα πράγματα αποκτούν δεύτερη ανάγνωση. Λέτε να δούμε τους δύο πρώην συζύγους όχι μόνο απέναντι στα social media, αλλά και σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα;
Για τον Καιρίδη, τα 2,50 ευρώ δεν είναι ακόμη κρίση
Δεν ξέρω πόσο βοήθησε τη Νέα Δημοκρατία η τελευταία παρέμβαση του Δημήτρη Καιρίδη για την ακρίβεια στα καύσιμα. Όταν του επισημάνθηκε, στο πλαίσιο παρουσίας του σε τηλεοπτική εκπομπή, ότι η βενζίνη στη Λέσβο έχει φτάσει στα 2,50 ευρώ, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ απάντησε ότι πρόκειται για «πάρα πολύ», αλλά «δεν είναι κρίση - κρίση είναι όταν θα πάει στα 5 ευρώ». Στη συνέχεια μίλησε και για «πληθωρισμό Τραμπ», συνδέοντας το κόστος με τις εξελίξεις στο Ιράν και την ενεργειακή αναταραχή. Μόνο που στη Λέσβο η συζήτηση είναι πολύ πιο απλή. Ο πολίτης δεν περιμένει τη βενζίνη στα 5 ευρώ για να αποφασίσει αν έχει πρόβλημα. Το καταλαβαίνει κάθε φορά που σταματά στην αντλία.
Ο Ρούμπιο έρχεται και η Αθήνα ετοιμάζει τον φάκελο
Η παρουσία της Άλισον Χούκερ στην Αθήνα στις αρχές Σεπτεμβρίου φαίνεται ότι ήταν κάτι περισσότερο από μία ακόμη στάση Αμερικανού αξιωματούχου στην περιοχή. Οι πληροφορίες για την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο γίνονται πλέον συγκεκριμένες, με την 3η Οκτωβρίου να εμφανίζεται ως πιθανότερη ημερομηνία, εφόσον δεν υπάρξει ανατροπή από τις διεθνείς εξελίξεις. Στο επίκεντρο θα βρίσκεται ο 6ος Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας–ΗΠΑ, για τον οποίο Ρούμπιο και Γιώργος Γεραπετρίτης είχαν συζητήσει ήδη τηλεφωνικά στις 12 Αυγούστου. Η επίσκεψη έχει ενδιαφέρον γιατί έρχεται σε περίοδο πυκνών αμερικανικών επαφών με την Αθήνα και ενώ η διμερής σχέση επιχειρεί να περάσει από τις γενικές διακηρύξεις σε συγκεκριμένες συμφωνίες για άμυνα, ενέργεια και περιφερειακή ασφάλεια. Εκεί θα κριθεί και το πραγματικό αποτύπωμα της επίσκεψης.
Η ατζέντα Ρούμπιο θα είναι πολύ μεγαλύτερη από μια διμερή συνάντηση
Δεν θα κοιτούσα την επικείμενη παρουσία του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα σαν μια τυπική επίσκεψη υπουργού Εξωτερικών. Η συγκυρία είναι τέτοια ώστε στο ίδιο τραπέζι να συναντώνται Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Ουκρανία, άμυνα και ενέργεια. Η Ουάσιγκτον βλέπει την Ελλάδα ως κρίκο στις περιφερειακές ισορροπίες αλλά και ως ενεργειακή πύλη προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη, ενώ η Αθήνα θέλει να μετατρέψει αυτή τη γεωγραφική και στρατηγική χρησιμότητα σε μεγαλύτερο πολιτικό βάρος. Στον 6ο Στρατηγικό Διάλογο αναμένεται να συζητηθεί και η αμυντική συνεργασία, με την MDCA να βρίσκεται επίσης στην ατζέντα. Γι’ αυτό η επίσκεψη Ρούμπιο έχει μεγαλύτερη σημασία από τον συμβολισμό της. Θα δείξει μέχρι πού είναι σήμερα διατεθειμένες να πάνε Αθήνα και Ουάσιγκτον τη στρατηγική τους σχέση.
Η Ελλάδα ανοίγει θεσμικά τον φάκελο της πυρηνικής ενέργειας
Η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα αποκτά πλέον θεσμική μορφή. Με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου συγκροτήθηκε Κυβερνητική Επιτροπή για την Πυρηνική Ενέργεια, με πρόεδρο τον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο και συμμετοχή εκπροσώπων κρίσιμων κρατικών και εποπτικών φορέων. Η Επιτροπή αναλαμβάνει ουσιαστικά τον ρόλο του NEPIO, σύμφωνα με τη μεθοδολογία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, και θα πραγματοποιήσει την πρώτη, διερευνητική φάση. Το βασικό παραδοτέο δεν είναι απόφαση κατασκευής πυρηνικού σταθμού, αλλά τεχνική και θεσμική αξιολόγηση για το αν η χώρα πρέπει να προχωρήσει σε εθνικό πρόγραμμα. Εντός 24 μηνών από τη σύστασή της προβλέπεται να κατατεθεί τελική έκθεση στο Υπουργικό Συμβούλιο, με ανάλυση κόστους, κινδύνων, θεσμικών κενών, χρηματοδότησης και πιθανών χρονοδιαγραμμάτων.
Στο τραπέζι ακόμη και οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες
Το ενδιαφέρον της νέας Επιτροπής βρίσκεται και στο εύρος των επιλογών που καλείται να εξετάσει. Η κυβερνητική απόφαση δεν περιορίζεται στους συμβατικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες, αλλά προβλέπει αξιολόγηση και των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων, των γνωστών SMRs, ως προς το κόστος, την ασφάλεια, την τεχνολογική ωριμότητα και τη συμβατότητά τους με το ελληνικό ενεργειακό σύστημα. Παράλληλα θα εξεταστούν ειδικές εφαρμογές, από τη βιομηχανία και τα data centers μέχρι τη ναυτιλία, τα μικροδίκτυα και τα μη διασυνδεδεμένα νησιά. Στο ίδιο πλαίσιο θα αποτιμηθούν οι ανάγκες σε νομοθεσία, εποπτεία, χρηματοδότηση, ανθρώπινο δυναμικό και διαχείριση καυσίμου. Πρόκειται, επομένως, για χαρτογράφηση των προϋποθέσεων και όχι για ειλημμένη απόφαση εισόδου της Ελλάδας στην πυρηνική ηλεκτροπαραγωγή. Η προβλεπόμενη διαδικασία οδηγεί, μετά την ολοκλήρωση αυτής της φάσης, σε τεχνική εισήγηση προς το Υπουργικό Συμβούλιο για την έναρξη ή μη εθνικού προγράμματος.
Η Energean βγάζει περισσότερο ταμείο σε χρονιά βαριών επενδύσεων
Τα 160 εκατ. δολάρια κέρδη μετά φόρων τραβούν πρώτα το μάτι στα αποτελέσματα της Energean, αλλά εγώ θα στεκόμουν περισσότερο στις ελεύθερες ταμειακές ροές. Αυξήθηκαν κατά 35%, στα 250 εκατ. δολάρια, ενώ το καθαρό χρέος μειώθηκε κατά 97 εκατ. μόνο στο δεύτερο τρίμηνο. Και όλα αυτά σε μια χρονιά κατά την οποία οι επενδυτικές δαπάνες έχουν αυξηθεί λόγω του Katlan. Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά: η μέση παραγωγή του εξαμήνου ήταν χαμηλότερη από πέρυσι, επηρεασμένη από τη διακοπή στο Ισραήλ. Η εικόνα του Αυγούστου, όμως, με παραγωγή πάνω από 180 χιλ. boed, δείχνει καθαρή επαναφορά.
Ισραήλ, Αίγυπτος και Ελλάδα χτίζουν την επόμενη φάση
Το ενδιαφέρον στην Energean δεν περιορίζεται στα αποτελέσματα του εξαμήνου. Η εταιρεία έχει ανοίξει ταυτόχρονα τρία μέτωπα ανάπτυξης. Στο Ισραήλ, η συμφωνία με τη Sorek, ύψους περίπου 1,4 δισ. δολαρίων, προσθέτει συμβασιοποιημένα μελλοντικά έσοδα. Στην Αίγυπτο, η ενοποίηση τριών παραχωρήσεων συνδέεται με αρχική επένδυση 150 εκατ. δολαρίων και στόχο διπλασιασμού της παραγωγής και των αποθεμάτων. Και στην Ελλάδα, το Block 2 με την ExxonMobil περνά πλέον στη φάση προετοιμασίας της ερευνητικής γεώτρησης για το δεύτερο τρίμηνο του 2027, με εκτιμώμενο ακαθάριστο ερευνητικό δυναμικό φυσικού αερίου περίπου 9,5 Tcf. Το χαρτοφυλάκιο, δηλαδή, γίνεται ταυτόχρονα μεγαλύτερο και πιο διαφοροποιημένο.
Η Φάρμα Κουκάκη περνά σε νέα φάση ανάπτυξης
Η εικόνα της Φάρμας Κουκάκη στο τέλος του 2025 δεν δείχνει μόνο μια εταιρεία που αύξησε τις πωλήσεις της, αλλά μια επιχείρηση που ετοιμάζεται να μεγαλώσει σημαντικά την παραγωγική της βάση. Ο κύκλος εργασιών έφτασε τα 58,9 εκατ. ευρώ, αυξημένος κατά 16,2%, ενώ το προσαρμοσμένο EBITDA διαμορφώθηκε στα 7,5 εκατ. ευρώ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ενίσχυση των εξαγωγών, που πλέον αντιστοιχούν στο 25,4% των συνολικών πωλήσεων, με παρουσία σε 30 χώρες. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα 20 εκατ. ευρώ, το οποίο ενισχύθηκε από την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 10 εκατ. ευρώ από την EOS Capital Partners. Η απόκτηση νέου βιομηχανικού ακινήτου στο Κιλκίς δείχνει ότι η επόμενη κίνηση δεν αφορά μόνο εμπορική ανάπτυξη αλλά και μεγαλύτερη παραγωγική δυναμικότητα. Για το 2026 ο στόχος ανεβαίνει στα 70 εκατ. ευρώ τζίρο και EBITDA περίπου 8 εκατ. ευρώ.
Ταλαιπωρία στην Ευελπίδων
Μια φίλη μου ήταν μάρτυρας σε δίκη, επειδή όμως δεν παραβρέθηκε, τής καταλογίστηκε πρόστιμο λιπομαρτυρίας. Με την απόφαση του δικαστηρίου, πήγε στα δικαστήρια, στην Ευελπίδων προκειμένου να καταθέσει αίτηση ανακοπής σε Πρωτοδικείο. Εκεί έζησε μια περιπέτεια, ώσπου να εξυπηρετηθεί. Της λένε πηγαίνετε στο κτίριο 16. Στο κτίριο 16 οι αστυνομικοί στην είσοδο την στέλνουν στο τάδε γραφείο, όπου μια φιλότιμη υπάλληλος την στέλνει στο κτίριο 12, στον 2ο όροφο στο γραφείο για τα ενδικα μέσα. Στο ισόγειο της λέει θα πάρετε ένα "μεγαρόσημο" των 3 ευρώ. Στο ισόγειο του κτιρίου 12 είναι τα γραφεία του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών. Εκεί της λένε θα πάτε στο κτίριο 13, αμέσως μετά το κυλικείο στην είσοδο είναι μια κυρία που πουλάει μεγαρόσημα. Πηγαίνει και αγοράζει το μεγαρόσημο 3,6 ευρώ, χωρίς απόδειξη. Πηγαίνει στο γραφείο των ένδικων Μέσων για την αίτηση Ανακοπής, όπου οι 3 υπάλληλοι, 2 στο γκισέ και 1 προϊστάμενος της λένε ότι η αίτηση θα αποσταλεί στο αρμόδιο δικαστήριο εκτός Αθηνών με το ταχυδρομείο! Όχι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αλλά ταχυδρομείου. Δύο προτάσεις για το επιτελικό και ψηφιακό (τρομάρα του…) κράτος: Στην είσοδο θα μπορούσαν να υπάρχουν πληροφορίες, ώστε να αποφεύγεται το “από τον Αννα στον Καϊάφα” των πολιτών. Και βεβαίως τα όποια έγγραφα να αποστέλλονται σκαναρισμένα με ένα μέιλ. Απλοποιήστε τη ζωή μας κ. Φλωρίδη.
