Η Μινεσότα δείχνει ότι ο Τραμπ θέλει να τελειώνει με τη δημοκρατία - Και έπεται συνέχεια

Ο Ντόναλντ Τραμπ την περασμένη Τρίτη έκλεισε ένα χρόνο στο τιμόνι του Λευκού Οίκου, παράγοντας παγκόσμιες ειδήσεις κάθε μέρα εφαρμόζοντας τις προεκλογικές του εξαγγελίες με περισσή συνέπεια όσο κανείς μέχρι σήμερα και εγκαινιάζοντας το δικό του δόγμα στην εξωτερική πολιτική, όπου το δίκαιο του ισχυρού, δηλαδή του ίδιου, ισοπεδώνει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, διεθνών θεσμών, συμμαχιών και φέρνει μία νέα τάξη πραγμάτων.

Χωρίς όλα αυτά να είναι διόλου αμελητέα, αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στη Μινεσότα, είναι η περίτρανη απόδειξη της επιλογής Τραμπ και όσων τον στηρίζουν να τελειώνουν μια και καλή ακόμη και με τον αξιακό κώδικα και τις δημοκρατικές αρχές που ένωναν το φιλελεύθερο δημοκρατικό κόσμο κοντά έναν αιώνα τώρα.

Η Μινεάπολη δεν έγινε τυχαία το επίκεντρο αυτής της πρωτοφανούς σύγκρουσης

Η ιστορία μιλάει από μόνη της. Μία ποιήτρια και ένας νοσηλευτής με διαφορά μερικών μόνο ημερών, δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από ομοσπονδιακούς πράκτορες της ειδικής δύναμης ICE. Νήπια στέλνονται σε κέντρα κράτησης. Ο εκφοβισμός και η βία χρησιμοποιούνται ως μέτρα καταστολής των πολιτών της Μινεάπολης, με αρκετούς να φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους, μην τυχόν και ξυλοκοπηθούν ή συλληφθούν, ανεξάρτητα από το αν είναι Αμερικανοί πολίτες, αιτούντες άσυλο ή άτομα από άλλη χώρα που ζουν και εργάζονται εδώ και δεκαετίες στην πόλη.

Ο αρχηγός της αστυνομίας στην πόλη Μπρούκλιν Παρκ της Μινεσότα, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, είπε χαρακτηριστικά ότι «τις τελευταίες δύο εβδομάδες, εμείς που εργαζόμαστε στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου, δεχόμαστε αμέτρητες καταγγελίες για παραβιάσεις πολιτικών δικαιωμάτων στους δρόμους από Αμερικανούς πολίτες. Αυτό που ακούμε, είναι ότι τους σταματούν στο δρόμο χωρίς λόγο. Αρχίσαμε να ακούμε τα ίδια από τους αστυνομικούς μας, που έπεσαν και οι ίδιοι θύματα αυτών των συμπεριφορών από ομοσπονδιακούς πράκτορες, όταν βρίσκονταν εκτός υπηρεσίας. Όλοι τους έχουν ένα κοινό: σκούρο δέρμα. Αυτό πρέπει να σταματήσει».

Η Μινεάπολη δεν έγινε τυχαία το επίκεντρο αυτής της πρωτοφανούς σύγκρουσης. Εκεί διεξάγεται τις τελευταίες εβδομάδες μία έρευνα που σχετίζεται με κατάχρηση κονδυλίων από την πανδημία, οι ηγεσίες σε επίπεδο πόλης αλλά και πολιτείας ανήκουν στους Δημοκρατικούς και αμφισβητούν ανοιχτά την προσέγγιση της κυβέρνησης για τη μετανάστευση και εκεί βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες κοινότητες Σομαλών στις ΗΠΑ. Και για αυτό έγινε ένας συμβολικός στόχος…αλλά όχι ο μόνος.

Ακολουθούν και οι άλλες πολιτείες που αρνούνται να συνεργαστούν με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, όπως το Σικάγο ή η Νέα Υόρκη. Η Μινεσότα επελέγη πρώτη γιατί προσέφερε την «τέλεια καταιγίδα». Μαζική απάτη που συνδέεται με τις τοπικές αρχές, μία ηγεσία προερχόμενη από τους Δημοκρατικούς και σε κρίση και μία μειονότητα μεταναστών ως στόχος.

Ο Τραμπ έχασε τη Μινεσότα το 2026, το 2020 και το 2024

Και το βασικότερο. Ο Τραμπ έχασε τη Μινεσότα το 2016, το 2020 και στις πρόσφατες εκλογές του 2024, παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες γειτονικές πολιτείες ψήφισαν υπέρ του. Πρόσφατα ισχυρίστηκε ότι κέρδισε και τις τρεις φορές, όμως η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Κανένας Ρεπουμπλικανός, ούτε ο Ρόναλντ Ρήγκαν δεν έχει επικρατήσει εκεί από τον Ρίτσαρντ Νίξον το 1972.

Επίσης, στο τέλος της πρώτης του θητείας, δολοφονήθηκε εκεί ο Τζώρτζ Φλόιντ από τις αστυνομικές δυνάμεις και έγινε σύμβολο του μαζικού κινήματος «black lives matter», με διαδηλώσεις που έφτασαν μέχρι το κατώφλι του Λευκού Οίκου.

Τώρα, έβγαλε 3.000 ομοσπονδιακούς πράκτορες της ICE και της Υπηρεσίας Προστασίας συνόρων που ξεπερνούν σε αριθμό τα 10 μεγαλύτερα αστυνομικά τμήματα μαζί και σε επίπεδο πολιτείας αλλά και πόλης. Δείχνει ποιος έχει το πάνω χέρι όπως έκανε με τη Βενεζουέλα, όπως έκανε με τη Γροιλανδία. «Νόμος και Τάξη» εντός, «Αποφασίζω και διατάζω» εκτός.

«Ο αυταρχισμός δεν πέφτει σε ένα έθνος,όπως πέφτει ένα βιβλίο από ένα ράφι και σε χτυπάει στο κεφάλι. Κυλάει σαν αργή παλίρροια» είχε πει η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Τζόι Ριντ. Και πράγματι, ο Τραμπ καλλιέργησε εδώ και χρόνια το έδαφος για αυτό που κάνει τώρα. Βρήκε όλες τις ρωγμές του προηγούμενου συστήματος, επένδυσε σε αυτές και έφτιαξε τη δική του αντιπρόταση, με όρους συγκρουσιακούς και αντιπαραθετικούς.

Και δοκιμάζει σκληρά πια τα όρια του συστήματος. Η Μινεσότα μπορεί να είναι ένα τεστ για το αν τα συνταγματικά όρια της χρήσης στρατιωτικής βίας ακόμη κρατούν ή εάν οι ΗΠΑ βρίσκονται στο σημείο να περάσουν τη λεπτή γραμμή, από όπου μετά δε θα μπορούν εύκολα να επιστρέψουν.