Πιθανή συμφωνία με το Ιράν «βλέπει» ο Τραμπ - Μιλά ξανά για κατάληψη της Χαργκ

Πιθανή «συμφωνία» με τους «νέους» ηγέτες του Ιράν διαβεβαίωσε ο Ντόναλντ Τραμπ χθες (29/3), με το πρόσχημα ότι ο πόλεμος τον οποίο εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας στις 28 Οκτωβρίου, είχε αποτέλεσμα να επέλθει «αλλαγή καθεστώτος» στην Τεχεράνη.

Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός πρόεδρος είπε στον Τύπο χθες βράδυ ότι οι αλλεπάλληλες εξοντώσεις Ιρανών ηγετών, αρχίζοντας με τον ανώτατο ηγέτη της χώρας Αλί Χαμενεΐ, που σκοτώθηκε την πρώτη ημέρα του πολέμου, είχε αποτέλεσμα de facto «αλλαγή καθεστώτος».

«Συνδιαλλασσόμαστε με ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς από οποιονδήποτε είχαμε συνδιαλλαγεί προηγουμένως», διαβεβαίωσε δημοσιογράφους, μιλώντας για συνομιλητές «πολύ πιο λογικούς» από προκατόχους τους - χωρίς να αναφερθεί σε κανέναν ονομαστικά.

Το Ιράν θα επιτρέψει τη διέλευση 20 δεξαμενόπλοιων

Διαβεβαίωσε ακόμη ότι, το Ιράν, θα επιτρέψει τις προσεχείς ημέρες την ασφαλή διέλευση 20 δεξαμενόπλοιων με πετρέλαιο από το Στενό του Ορμούζ, θαλάσσια οδό στρατηγικής σημασίας από όπου διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που προορίζονται για τις διεθνείς αγορές, το de facto κλείσιμο του οποίου μετά το ξέσπασμα του πολέμου απογείωσε τις τιμές του μαύρου χρυσού.

Οι τιμές του πετρελαίου ανέβαιναν στις ασιατικές αγορές πριν από τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου.

«Θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να πάρουμε τη νήσο Χαργκ»

Παράλληλα, σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε χθες Κυριακή το βράδυ στην ψηφιακή έκδοση των Financial Times, ο Τραμπ τόνισε πως ο στρατός του θα μπορούσε να πάρει «πολύ εύκολα» τον έλεγχο της νήσου Χαργκ, όπου βρίσκονται πετρελαϊκές υποδομές στρατηγικής σημασίας για το Ιράν - μέσω αυτού γίνεται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών αργού, σύμφωνα με πρόσφατο σημείωμα της αμερικανικής τράπεζας JP Morgan. Το νησί αυτό είχε βομβαρδιστεί από αέρος στα μέσα Μαρτίου, χωρίς να χτυπηθούν οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.

Η ενεργειακή κρίση μπορεί να επιδεινωθεί περαιτέρω με την είσοδο στον πόλεμο των ανταρτών Χούθι της Υεμένης, συμμάχων του Ιράν, που ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν δυο επιθέσεις το Σάββατο εναντίον το Ισραήλ.

Με αυτό το φόντο, η Γαλλία φιλοξενεί αργότερα σήμερα συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών και Ενέργειας της G7, για να συζητηθούν οι επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία.

Το Πακιστάν ως διαμεσολαβητής

Η κυβέρνηση του Πακιστάν δήλωσε χθες (29/03) διατεθειμένη να «υποδεχτεί και να διευκολύνει, τις επόμενες ημέρες, σημαντικές συνομιλίες» ανάμεσα σε αξιωματούχους της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης ώστε να υπάρξει «συνολική και διαρκής επίλυση της σύγκρουσης», με την υποστήριξη του ΟΗΕ και της Κίνας.

Ο πακιστανός υπουργός Εξωτερικών Ισάκ Νταρ, έκανε τη δήλωση αυτή αφού υποδέχθηκε τους ομολόγους του της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου και της Τουρκίας στο Ισλαμαμπάντ.

Θα υπάρξουν χερσαίες επιχείρησεις;

Στο μεταξύ, ενισχύονται τα σενάρια για την πιθανή ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων επί του πεδίου στο Ιράν, κάτι που ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αφήνει ανοικτό.

Την Παρασκευή ανακοινώθηκε η άφιξη στην περιοχή του σκάφους USS Tripoli. Το ελικοπτεροφόρο - αεροπλανοφόρο (είναι σε θέση να μεταφέρει είκοσι F-35, ικανά για κάθετες αποπροσνηώσεις) και αποβατικό έχει τεθεί επικεφαλής ομάδας κρούσης με «περίπου 3.500» άνδρες του πολεμικού ναυτικού και των πεζοναυτών.

«Ο εχθρός στέλνει δημόσια μηνύματα για διαπραγμάτευση και διάλογο, ενώ απεργάζεται μυστικά σχέδια για χερσαία επίθεση», κατήγγειλε ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ.

Προτού προειδοποιήσει: «οι άνδρες μας περιμένουν την άφιξη των Αμερικανών στρατιωτικών» και θα τους «τιμωρήσουν», όπως και «όλους τους συμμάχους τους στην περιφέρεια μια για πάντα».

Το Ισραήλ επεκτείνει τη «ζώνη ασφαλείας» 

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει διατάξει τον στρατό του Ισραήλ να επεκτείνει τη «ζώνη ασφαλείας» υπό την κατοχή του στο νότιο τμήμα του Λιβάνου.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου εξασφάλισε την έγκριση από την Κνέσετ, την ισραηλινή Βουλή, νέου σχεδίου κρατικού προϋπολογισμού για το 2026 που αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες κατά 30 δισεκατομμύρια σέκελ (κάπου 8,3 δισεκ. ευρώ), στα 850 δισεκ. σέκελ, ή περίπου 235 δισεκ. ευρώ.