Ο «ήρωας» του Νεπάλ: Πώς δάσκαλος κατάφερε να σώσει 1.643 παιδιά από τις φονικές πλημμύρες

Πότε τελικά εμφανίζονται οι ήρωες και πόσο κρυφοί είναι; Και το σημαντικότερο: πώς αντιδρούν όταν τους προσφωνίζουν έτσι; Ήταν μία πράξη πραγματικής καλοσύνης και ανιδιοτελούς αγάπης για το μέλλον της χώρας του, τα παιδιά, που σε λίγα λεπτά θα παρασυρόταν από τον ορμητικό χείμαρρο στην κοιλάδα του Νεπάλ, που άφησε πίσω εκατοντάδες νεκρούς και ακόμη περισσότερους αγνοούμενους.

Η ώρα ήταν 9:20 το πρωί της Τετάρτης (26/8)στο Tribhuvan Trishuli Secondary School, στην κοιλάδα Trishuli του βόρειου-κεντρικού Νεπάλ, και η μέρα κυλούσε όπως κάθε άλλη. Περίπου 900 παιδιά βρίσκονταν ήδη στο τριώροφο σχολικό συγκρότημα, ενώ εκατοντάδες ακόμη κατευθύνονταν προς αυτό με τα πόδια ή με τα σχολικά λεωφορεία. Τότε χτύπησε το τηλέφωνο του διευθυντή.

Στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν ένας φίλος του Rajendra Dawadi από το Betrawati, περίπου οκτώ χιλιόμετρα πιο ψηλά στην κοιλάδα. Το μήνυμα ήταν τρομακτικά απλό: το χωριό είχε παρασυρθεί από το ποτάμι. Έπρεπε να φύγουν.

Σύμφωνα με τους Times, ο 47χρονος καθηγητής Αγγλικών αρχικά προσπάθησε να εκτιμήσει τον κίνδυνο. Το σχολείο ήταν ένα γερό κτίριο από σκυρόδεμα, χτισμένο περίπου 60 μέτρα πάνω από το επίπεδο του ποταμού. Όμως λίγο αργότερα ένας γονιός έφτασε με ακόμη πιο ανησυχητικά νέα: το νερό ανέβαινε με τρομακτική ταχύτητα. Ο Dawadi χτύπησε το σχολικό κουδούνι. Αυτή τη φορά, όμως, δεν καλούσε τα παιδιά στις τάξεις. Τους έλεγε να φύγουν.

Οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να εκκενώνουν αμέσως τις αίθουσες, οδηγώντας τους μαθητές προς ψηλότερα σημεία. Ο Dawadi θυμήθηκε ταυτόχρονα τα σχολικά λεωφορεία που βρίσκονταν καθ’ οδόν, μεταφέροντας περίπου 80 παιδιά το καθένα. Άρχισε να τηλεφωνεί στους οδηγούς. Κατάφερε να επικοινωνήσει με όλους εκτός από έναν και τους διέταξε να επιστρέψουν. Και τότε είδε το λεωφορείο που δεν είχε καταφέρει να ειδοποιήσει να περνά τη γέφυρα.

Τα νερά είχαν ήδη φτάσει στον χώρο του σχολείου. Ο Dawadi έκανε νόημα στον οδηγό να γυρίσει αμέσως πίσω. Το λεωφορείο κατάφερε να περάσει στην απέναντι πλευρά. Λίγες στιγμές αργότερα, η γέφυρα κατέρρευσε.

Η φυγή προς το βουνό

Καθώς τα παιδιά άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι συνέβαινε, ο φόβος εξαπλώθηκε. Μία μαθήτρια έπαθε κρίση πανικού και μεταφέρθηκε με μοτοσικλέτα προς ψηλότερο σημείο. Οι υπόλοιποι μαθητές απομακρύνθηκαν με τα πόδια, με τον Dawadi να ακολουθεί πίσω τους. Τελικά συγκεντρώθηκαν σε ασφαλέστερο σημείο, κοντά σε ένα δέντρο bodhi, ενώ χαμηλότερα η ορμή του νερού κατέστρεφε το σχολείο και άλλαζε μέσα σε λίγα λεπτά ολόκληρο το τοπίο. Και τα 1.643 παιδιά του σχολείου σώθηκαν.

Δεν ήταν όμως όλοι τόσο τυχεροί. Ο 32χρονος καθηγητής κοινωνικής ιστορίας Santos Pariyar παρασύρθηκε από τα νερά όταν επέστρεψε στο δωμάτιο που νοίκιαζε κοντά στο ποτάμι. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα ρεπορτάζ, έχασε επίσης τη ζωή του ο επιστάτης του σχολείου, Sultan Lama, ο οποίος είχε επιστρέψει για να κλείσει τις πόρτες.

Όταν αργότερα οι κάτοικοι χαρακτήρισαν τον Dawadi ήρωα, εκείνος αντέδρασε με έναν τρόπο που ίσως περιγράφει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο όσα συνέβησαν εκείνο το πρωί: «Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sarcasm (@sarcastic_us)

Τι προκάλεσε την καταστροφή

Πίσω από την ιστορία της διάσωσης βρίσκεται μια φυσική καταστροφή τεράστιας κλίμακας. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα επιστημονικές αναλύσεις, ένα τεράστιο τμήμα πάγου και βράχων αποκολλήθηκε από την περιοχή του Langtang Lirung, στα Ιμαλάια, κοντά στα σύνορα Νεπάλ και Θιβέτ.

Η μάζα έπεσε περίπου 1.200 μέτρα μέσα στο απότομο φαράγγι του ποταμού Lhende Khola. Η κατάρρευση εξελίχθηκε σε μια τεράστια ροή από νερό, λάσπη, πάγο, βράχους και συντρίμμια, η οποία κινήθηκε με εξαιρετικά μεγάλη ταχύτητα προς τις κοιλάδες χαμηλότερα.

Δορυφορικές εικόνες που εξετάστηκαν μετά την καταστροφή δείχνουν ότι δεν κατέρρευσε μόνο πάγος αλλά και τμήμα του ίδιου του βραχώδους υποστρώματος κάτω από τον παγετώνα.

Η πλημμύρα κατέστρεψε τα πάντα στο πέρασμά της. Ολόκληροι οικισμοί, γέφυρες, δρόμοι, ενεργειακές υποδομές, ανθρώπινα και φυσικά κατασκευάσματα δε θυμίζουν σε τίποτα την προηγούμενη εικόνα τους. Η κοίτη των ποταμών άλλαξε σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων.

Η καταστροφή επεκτάθηκε και στις δύο πλευρές των συνόρων Νεπάλ και Θιβέτ, αφήνοντας εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες αγνοουμένους, ενώ οι επιχειρήσεις διάσωσης συνεχίζονται.

Ο παράγοντας της κλιματικής κρίσης

Οι επιστήμονες είναι προσεκτικοί ως προς το να αποδώσουν ένα μεμονωμένο γεωλογικό γεγονός αποκλειστικά στην κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, η ταχύτατη άνοδος της θερμοκρασίας στα Ιμαλάια δημιουργεί ολοένα πιο ασταθείς συνθήκες.

Η τήξη των παγετώνων και του μόνιμα παγωμένου εδάφους μπορεί να αποσταθεροποιήσει τις πλαγιές των βουνών, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατολισθήσεων, καταρρεύσεων παγετώνων και αιφνίδιων πλημμυρών.

Στην ευρύτερη περιοχή Hindu Kush–Himalaya, μάλιστα, ο ρυθμός απώλειας των παγετώνων έχει επιταχυνθεί σημαντικά από τις αρχές του αιώνα.

Η τραγωδία αποκτά έτσι μια ακόμη διάσταση: αυτό που συνέβη στο Trishuli δεν αφορά μόνο μια απομακρυσμένη κοιλάδα του Νεπάλ. Είναι ακόμη μία προειδοποίηση για το πόσο γρήγορα μεταβάλλονται τα οικοσυστήματα των Ιμαλαΐων και πόσο απρόβλεπτες μπορεί να γίνουν οι συνέπειες για τις κοινότητες που ζουν κάτω από τους παγετώνες.