«Πανικός στην Αθήνα»: Πώς προβάλλει ο τουρκικός Τύπος την προσέγγιση Άγκυρας και Καΐρου

Για «πανικό στην Αθήνα» κάνει λόγο η Χουριέτ, καταγράφοντας την πρώτη ελληνική αντίδραση στην πρόταση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας προς το Κάιρο. Ερωτηθείς στη Νέα Υόρκη, αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον Αντόνιο Γκουτέρες, ο Γιώργος Γεραπετρίτης απάντησε πως «οι θαλάσσιες ζώνες δεν βγαίνουν σε δημοπρασία», με την εφημερίδα να συνδέει τη φράση με το επιχείρημα της Άγκυρας για τα 15.000 επιπλέον τετραγωνικά χιλιόμετρα που, κατά την ίδια, θα κέρδιζε η Αίγυπτος αν συμφωνούσε με την Τουρκία αντί για την Ελλάδα.

Με ποιον θα σταθεί το Κάιρο;

Ο Οζάι Σεντίρ της Μιλιέτ επιλέγει να κοιτάξει την εικόνα από την πλευρά του Καΐρου. Στο άρθρο του με τίτλο «Η επιλογή του Σίσι», διαπιστώνει πως ο Αιγύπτιος πρόεδρος στέκεται σήμερα δίπλα σε Ισραήλ, Ελλάδα και, όπως γράφει, την «ελληνοκυπριακή πλευρά», για να θέσει αμέσως το ερώτημα που διατρέχει όλο το κείμενο: με ποιον θα ταχθούν Αθήνα και Λευκωσία την ημέρα που το Κάιρο θα βρεθεί αντιμέτωπο με το Τελ Αβίβ; Ως ένδειξη επικαλείται τη δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών, Μπεζαλέλ Σμότριτς, πως, αν η Αίγυπτος επιτεθεί στο Ισραήλ, «δεν θα υπάρχει πια Σινά».

Έτσι, ο αρθρογράφος απαριθμεί μια σειρά από ελληνοαιγυπτιακά «αγκάθια», από τη διαφορά για τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης έως τις θέσεις της ελληνικής και της ελληνοκυπριακής ακροδεξιάς για τους Αιγύπτιους εργάτες, υποστηρίζοντας παράλληλα πως το Κάιρο δεν αναγνωρίζει πλήρως όρια που αντιμετωπίζουν το Καστελλόριζο ως τμήμα της Ελλάδας. Η κατακλείδα του δεν αφήνει αμφιβολίες για το πού θέλει να καταλήξει: «Η Τουρκία προτείνει στην Αίγυπτο σεβασμό, καλή γειτονία, ασφάλεια και συνεργασία».

Η Λιβύη ως προηγούμενο

Αν ο Σεντίρ θέτει ερωτήματα, ο ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου Alt?nbas, Δρ Εράι Γκιουτσλουέρ, δίνει ήδη απαντήσεις. Χαρακτηρίζοντας «ιστορική» τη δήλωση του υπουργείου Άμυνας, πιάνει το νήμα από τον «χάρτη της Σεβίλλης», τον οποίο αποκαλεί «κατασκευασμένο» και ο οποίος, όπως υποστηρίζει, θα περιόριζε τις θαλάσσιες ζώνες της Τουρκίας περίπου στο ένα πέμπτο. Διαβάζει την προκήρυξη του αιγυπτιακού «οικοπέδου 18» το 2021 ως σιωπηρή αποδοχή των τουρκικών ορίων υφαλοκρηπίδας από το Κάιρο.

Συγχρόνως, με φόντο την ένταση ανάμεσα σε Ισραήλ και Αίγυπτο, προβλέπει πως η αιγυπτιακή πλευρά θα απαντήσει θετικά «πριν να είναι πολύ αργά». Η πρόβλεψή του φτάνει Γκιουτσλουέρ γράφει πως σύντομα θα δούμε με την Αίγυπτο ένα βήμα ανάλογο με εκείνο της Λιβύης, αποδίδοντας την πρόοδο στην «αποτρεπτική ισχύ» του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού.

Η σκιά της συμφωνίας του 2020

Πιο προσγειωμένη είναι η ματιά του Γιουσούφ Μπαχαντίρ Κεσκίν στη φιλοκυβερνητική αγγλόφωνη Daily Sabah. Αναζητώντας γιατί η Αίγυπτος στηρίζει τη Σαουδική Αραβία απέναντι στους Χούθι αλλά μένει έξω από τη «Συμμαχία της Μέκκας», ο αναλυτής εντοπίζει ένα από τα εμπόδια ακριβώς στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Κάιρο, υπενθυμίζει, δεν αναγνωρίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, έχει υπογράψει το 2020 μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα και διατηρεί στενή συνεργασία με τη Λευκωσία. Πώς θα συμβίβαζε όλα αυτά με μια δέσμευση συλλογικής άμυνας στο πλευρό της Τουρκίας, είναι κατά τον ίδιο ένα ερώτημα που μένει ανοιχτό.

Την εικόνα συμπληρώνει η απάντηση του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Αχμέτ Γιλντίζ, στον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας, συμπυκνωμένη σε μία φράση που αναπαράγουν τα τουρκικά μέσα: «Αυτό το Συμβούλιο δεν είναι δικαστήριο οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών».