Κόσμος|21.11.2026 22:11

Από την Γκίλφοϊλ έως την υπόθεση Έπσταϊν: Τα εννέα μέτωπα που ανοίγουν για τον Τραμπ

Newsroom

Η αντίστροφη μέτρηση για την ανάληψη του ελέγχου τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσία από τους Δημοκρατικούς έχει ξεκινήσει.

Και χάρη στην… χαλαρή προσέγγιση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην κυβερνητική δεοντολογία, καθώς και στην περιφρόνησή του προς τους κανόνες, τις νόρμες και τους νόμους, θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα πραγματικό «μπουφέ» ερευνητικών ευκαιριών.

Ωστόσο, όπως μεταδίδει το CNN, αυτό θέτει τους Δημοκρατικούς και μπροστά σε ένα δίλημμα: πού ακριβώς πρέπει να εστιάσουν;

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ερευνητικού Κέντρου Pew αυτή την εβδομάδα,  ο αμερικανικός λαός φαίνεται να έχει κάπως περιορισμένη διάθεση για έρευνες, καθώς το 67% δηλώνει πως ανησυχεί περισσότερο μήπως οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο διεξαγάγουν «υπερβολικά πολλές» έρευνες, παρά «όχι αρκετές» (31%). Επιπλέον, η έναρξη δεκάδων παράλληλων ερευνών μπορεί απλώς να οδηγήσει στο να μην μπορούν οι Αμερικανοί να επικεντρωθούν σε καμία από αυτές.

Πού πρέπει, λοιπόν, να στραφούν; Σύμφωνα με τους πολιτικούς αναλυτές, εννέα είναι οι υποθέσεις που φαίνεται να έχουν τη μεγαλύτερη πρακτική και πολιτική λογική για να κυνηγήσουν οι Δημοκρατικοί.

Τα πλήγματα κατά σκαφών

Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι αυτά τα πλήγματα στοχεύουν εμπόρους ναρκωτικών που αποτελούν «παράνομους μαχητές». Όμως, ακόμη και ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί έχουν ενοχληθεί από αυτό που, επί της ουσίας, συνιστά εξωδικαστικές εκτελέσεις. Αυτό συνέβη ιδιαίτερα αφότου αποκαλύφθηκε ότι ο στρατός πραγματοποίησε ένα δεύτερο, επαναληπτικό πλήγμα ("double-tap") σε ένα ύποπτο σκάφος μεταφοράς ναρκωτικών στην Καραϊβική.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής της Βιρτζίνια, Τιμ Κέιν, δήλωσε ότι εξέτασε τα διαθέσιμα στοιχεία και διαπίστωσε πως τα πλήγματα πιθανότατα σκότωσαν παράνομα «άτομα που δεν εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών». Το μειονέκτημα εδώ για τους Δημοκρατικούς είναι ότι ίσως δεν θέλουν να φανεί πως υπερασπίζονται φερόμενους εμπόρους ναρκωτικών. Όμως, τα πλήγματα αυτά είναι τόσο ακραία, που θα φάνταζε αμέλεια να μην προσπαθήσουν τουλάχιστον να μάθουν περισσότερες πληροφορίες.

Οι ανακαινίσεις του Τραμπ

Ο Τραμπ κατεδάφισε την Ανατολική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου χωρίς καμία προειδοποίηση, παρά το γεγονός ότι είχε πει πως δεν θα το έκανε. Η κυβέρνησή του προσπαθούσε διαρκώς να βάλει το όνομά του στο Κέντρο Κένεντι — και στη συνέχεια έκρυψε την πρόσοψη του κτιρίου όταν δικαστής διέταξε την αφαίρεσή του. Και το δράμα στην Λίμνη Αντανάκλασης του Μνημείου Λίνκολν περιλαμβάνει μια εμφανώς βιαστική —και σίγουρα κακοτεχνημένη— εργασία που έγινε χωρίς διαγωνιστική διαδικασία. (Για να μην αναφέρουμε τη δίωξη ενός άνδρα που προφανώς κατηγορήθηκε προκειμένου να ενισχυθούν οι αβάσιμοι ισχυρισμοί του Τραμπ περί βανδαλισμού, για να αποσύρει τελικά την υπόθεση το Υπουργείο Δικαιοσύνης). Και αυτά είναι μόνο όσα γνωρίζουμε.

Έλον Μασκ

Αυτή η υπόθεση είναι λεπτή, επειδή ο Έλον Μασκ είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο και υπάρχει ο κίνδυνος η έρευνα να φανεί ως εκδίκηση για τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που δαπάνησε για την εκλογή Ρεπουμπλικανών. Υπάρχουν όμως θεμιτοί ερευνητικοί στόχοι. Μεγάλο μέρος των ενεργειών του Μασκ μέσω του DOGE ήταν χαοτικό και παρέλυσε τη λειτουργία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Πιο πρόσφατα, τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το αν ο Μασκ ή η κυβέρνηση Τραμπ ευθύνονται για τον περιορισμό της ταχύτητας του Starlink που παρεμπόδισε την άμυνα της Ουκρανίας στον πόλεμο. Δεδομένου του πόσο επωφελείται ο Μασκ από ομοσπονδιακά συμβόλαια, μπορεί κανείς βάσιμα να υποστηρίξει ότι είναι σημαντικό να φτάσει η έρευνα μέχρι τέλους.

Η εκστρατεία νομικών αντιποίνων του Τραμπ και του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Δεν είναι μόνο οι αποτυχημένες διώξεις κατά της Γενικής Εισαγγελέα της Νέας Υόρκης, Λετίσια Τζέιμς, της μάρτυρα της 6ης Ιανουαρίου, Κάσιντι Χάτσινσον, και έξι Δημοκρατικών μελών του Κογκρέσου· είναι επίσης οι έρευνες εναντίον τόσων άλλων αντιπάλων του Τραμπ που φαίνονταν να βασίζονται σε ελάχιστα έως ανύπαρκτα στοιχεία. Η απόπειρα εκδίκησης είναι απολύτως εμφανής. Και, ίσως περισσότερο από οτιδήποτε, οι Δημοκρατικοί να αισθανθούν ότι πρόκειται για πεδίο ανάγκης για ανάληψη ευθύνης — υπό τον φόβο μήπως το αμερικανικό πολιτικό σύστημα εκφυλιστεί σε μια ατέρμονη σειρά νομικών αντιποίνων.

Τζένσεν Χουάνγκ / Nvidia / Megaspeed

Μπορεί να πρόκειται για το πιο πρόσφατο σκάνδαλο, ωστόσο, περιλαμβάνει και εξαιρετικά υψηλά διακυβεύματα. Εμπλέκει την Nvidia, που είναι ίσως η σημαντικότερη εταιρεία στην κούρσα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αφορά επίσης πιθανή κινεζική κατασκοπεία κατά της εταιρείας, την πιθανή παράνομη διοχέτευση περιζήτητων τσιπ AI στην Κίνα (από τη Megaspeed) και —σύμφωνα με τον Υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ— τη σοκαριστική άρνηση του Υπουργείου Εμπορίου του Χάουαρντ Λάτνικ να βάλει τη Megaspeed στη μαύρη λίστα, την ώρα που η χαλαρή του στάση φαινόταν να ευνοεί μια οικογενειακή επιχείρηση. Σημειώνεται δε ότι το Υπουργείο Εμπορίου δήλωσε ότι ο Λάτνικ συμμορφώθηκε με όλες τις συμφωνίες δεοντολογίας. Η έρευνα θα μπορούσε να επιδιώξει να απαντήσει ποιος ενημερώθηκε, τι έμαθε και πότε σχετικά με τη Megaspeed και τη σχέση του Χουάνγκ με μια Κινέζα επιχειρηματία, καθώς και αν έκαναν τα στραβά μάτια.

Υπηρεσία Μετανάστευσης (ICE) και απελάσεις

Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη «ομπρέλα» θεμάτων. Θαμπορούσε να περιλαμβάνει τις δολοφονίες των διαδηλωτών για το μεταναστευτικό, Ρενέ Γκουντ και Άλεξ Πρέτι, από ομοσπονδιακούς πράκτορες στη Μινεάπολη — τις οποίες η κυβέρνηση αρνήθηκε να ερευνήσει. Θα μπορούσε επίσης να καλύψει άλλες πιθανές παρατυπίες, όπως τις άδικες συλλήψεις και κρατήσεις εκατοντάδων Αμερικανών πολιτών, τις λανθασμένες απελάσεις άλλων, καθώς και τους ψευδείς ισχυρισμούς του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας για πολλά από αυτά τα περιστατικά. Όπως και με τα πλήγματα στα σκάφη, οι Δημοκρατικοί ίσως ανησυχούν μήπως φανούν υπερβολικά ανεκτικοί απέναντι στους παράτυπους μετανάστες, αλλά ακόμη και ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι η εκστρατεία απελάσεών του κατέληξε να είναι «υπερβολικά σκληρή».

Οι φάκελοι Έπσταϊν

Αυτό είναι επίσης ένα αρκετά ευρύ θέμα, και δίνει την αίσθηση ότι μεγάλο μέρος του έχει ήδη ερευνηθεί εξονυχιστικά. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Τι γνώριζε ο Τραμπ για τις πράξεις του Έπσταϊν και πότε ενημερώθηκε γι’ αυτές; Οι Αμερικανοί φαίνεται να πιστεύουν ότι γνώριζε πολλά. Γιατί ο Τραμπ προέβη σε τόσους ψευδείς ισχυρισμούς σχετικά με την εγγύτητά του με τον Έπσταϊν; Γιατί η κυβέρνηση δεν έχει δημοσιοποιήσει όλους τους φακέλους; Και ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα: πώς στο καλό η καταδικασμένη για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων Γκισλέιν Μάξγουελ εξασφάλισε ευνοϊκή μεταγωγή σε άλλη φυλακή αφότου είπε «χρήσιμα πράγματα» στο Υπουργείο Δικαιοσύνης; Αυτό το τελευταίο είναι σχεδόν κομμένο και ραμμένο για ακροάσεις στο Κογκρέσο. Και ενδεχομένως εμπλέκει τον Γενικό Εισαγγελέα Τοντ Μπλανς, ο οποίος χειρίστηκε την υπόθεση της Μάξγουελ.

Ο πόλεμος στο Ιράν

Ίσως ο πιο προφανής στόχος είναι το εξαιρετικά ασυνεπές σύνολο δικαιολογιών και στόχων της κυβέρνησης για τον πόλεμο. Όπως και στον πόλεμο του Ιράκ, το Κογκρέσο θα μπορούσε να διερευνήσει περί τίνος επρόκειτο πραγματικά — και αν η κυβέρνηση είπε την αλήθεια στον αμερικανικό λαό. Γνωρίζουμε από ρεπορτάζ του CNN και άλλων μέσων ότι ο Τραμπ φάνηκε να υπερβάλλει σχετικά με το πόσο άμεση ήταν η απειλή από το Ιράν. Πέρα από αυτό, οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν επίσης να ερευνήσουν την αμερικανική επίθεση σε ένα ιρανικό δημοτικό σχολείο στην αρχή του πολέμου — το οποίο η κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται να σχολιάσει, επικαλούμενη τη δική της εν εξελίξει έρευνα. Το CNN μετέδωσε ότι τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν πως το πλήγμα βασίστηκε σε παρωχημένες πληροφορίες, ενώ πρόσφατη έκθεση των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε ότι ενδέχεται να συνιστούσε έγκλημα πολέμου.

Ο προσωπικός πλουτισμός του Τραμπ, της οικογένειάς του και των συμμάχων τους

Πρόκειται τόσο για ένα πεδίο πλούσιο σε στόχους προς διερεύνηση, όσο και για ένα θέμα που θα μπορούσε να αποδώσει πολιτικά οφέλη. Δεν είναι μόνο ο Τραμπ που βγάζει δισεκατομμύρια από την προεδρία του μέσω κρυπτονομισμάτων, προωθώντας μετοχές που μόλις αγόρασε και πουλώντας πρόωρη πρόσβαση στις αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι επίσης οι πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων για τους κορυφαίους διαπραγματευτές του στο εξωτερικό, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, καθώς και για τον υπουργό Εμπορίου, Χάουαρντ Λάτνικ.

Είναι επίσης η ομοσπονδιακή χρηματοδότηση που κατευθύνθηκε σε εταιρείες οι οποίες υποστηρίζονται από την επενδυτική εταιρεία του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ. Και πιο πρόσφατα, η πιθανή εμπορία επιρροής από την πρώην πλέον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και την πρώην υψηλόβαθμη αξιωματούχο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Αλίνα Χάμπα. Η διαφθορά εκτινάχθηκε ως ανησυχία των ψηφοφόρων προς το τέλος της προεκλογικής περιόδου, και αυτή είναι η ευκολότερη ευκαιρία των Δημοκρατικών να την αξιοποιήσουν και να προσφέρουν στους ψηφοφόρους τη λογοδοσία που φαίνεται να αποζητούν για το συγκεκριμένο ζήτημα.

ΔημοκρατικοίΚίμπερλι ΓκίλφοϊλNvidiaΝτόναλντ ΤραμπΈλον ΜασκΣκάνδαλο Επστάινκυβέρνησηειδήσεις τώραΚογκρέσο