«Γεμάτα» Μυτιλήνης - Tα ονειρεμένα αμυγδαλωτά των παντρολογημάτων

Τα αμυγδαλωτά, ψημένα ή ωμά, συγκαταλέγονται στα πλέον παραδοσιακά γλυκίσματα της νησιωτικής Ελλάδας και αποτελούν διαδεδομένο τραταμέντο των θαλασσινών σπιτικών και των καλονοικυράδων τους. Συναντάμε παραλλαγές τους σε νησιά του Αργοσαρωνικού, στις Κυκλάδες, σε όλο το Αιγαίο και την Κρήτη.

Τα αμυγδαλωτά της Λέσβου

Τα μυτιληνιά αμυγδαλωτά, τα «γεμάτα» ή «προσπέσματα», υπήρξαν εκτός από κλασικά κεράσματα και πεσκέσια και το κατεξοχήν νυφιάτικο γλυκό –μαζί με τον μπακλαβά (την περίφημη μπακλαβού που γίνεται μόνο με ασπρισμένο αμύγδαλο όταν πρόκειται να προσφερθεί σε γάμο. Αυτές οι μικρές, λευκές μπουκιές ζυμωμένης ζάχαρης με αμύγδαλο και ανθόνερο έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι του τελετουργικού των αρραβώνων και των γαμήλιων γιορτών, μια παράδοση που κρατιέται ακόμη ζωντανή στη Λέσβο.

Μικρές «γευστικές ευχές»

Η αγνότητα του λευκού, το ονειρικό άρωμα των ανθών, η γλυκύτητα της ζάχαρης, ο γευστικός πλούτος του αμύγδαλου, αποδεικνύονται όλοι διαλεχτοί συμβολισμοί, μικρές «γευστικές ευχές», για τη νέα ζωή και το μέλλοντα βίο του ζευγαριού. Τα «γεμάτα» Λέσβου προσφέρονταν από τη νύφη στην πεθερά για να κεραστούν οι καλεσμένοι, κατά τη διάρκεια των αρραβώνων -γι’ αυτό λέγονται και «προσπέσματα». Ωστόσο, δεν είναι καθόλου σπάνιο το φαινόμενο το παραδοσιακό «αμυγδαλωτό του γάμου» να μετατρέπεται σε «πεσκέσι» για ευρύτερη κοινωνική χρήση σε επετείους, γιορτές ή ως δώρο σε ανθρώπους που οι Μυτιληνιοί θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλη υποχρέωση.

Πώς γίνονται τα «γεμάτα» Μυτιλήνης

Είναι από τα πιο ωραία αμυγδαλωτά, πλάθονται με τα χέρια και το σχήμα τους στην απλούστερη εκδοχή του είναι συνήθως αυτό του πολύ μικρού αχλαδιού. Ωστόσο μπορούν να γίνουν και εξαιρετικά περίτεχνα. Αν θέλετε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο και να δείτε τη συνταγή τους πατήστες εδώ.