Ανεξέλεγκτη η κατάσταση στη θάλασσα με τα σκάφη και τα ταχύπλοα - «Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει»

Για απολύτως ανεξέλεγκτες καταστάσεις στη θάλασσα, σε ό,τι αφορά την τήρηση των κανόνων ασφαλείας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα λουομένων και επιβαινόντων σε νοικιασμένα σκάφη, κάνει λόγο στο ethnos.gr ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών (ΠΕΠΙΕΘ), Γιώργος Βάλλης.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, παρά τις εδώ και χρόνια συνεχείς εκκλήσεις της Ένωσης για αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου, -ο Γενικός Κανονισμός Λιμένων είναι απαρχαιωμένος-, για λήψη περισσότερων μέτρων και κυρίως για εντατικότερους ελέγχους, με ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών με ανθρώπινο δυναμικό και μέσα, προκειμένου να διαπιστώνεται ότι οι νόμοι τηρούνται, οι αρμόδιοι φορείς δείχνουν παντελή αδιαφορία. Δυστυχώς, για μία ακόμα χρονιά μπαίνουμε στην τουριστική περίοδο, χωρίς να υπάρχουν τα απαραίτητα μέτρα και να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας.

«Εμείς φωνάζουμε εδώ και χρόνια αλλά κανένας δεν δίνει σημασία. Στη στεριά παίρνουν μέτρα για αποφυγή δυστυχημάτων αλλά για τη θάλασσα αδιαφορούν παντελώς. Δεν ενδιαφέρονται για το ενδεχόμενο να έχουμε νεκρούς; Όλα λειτουργούν ανεξέλεγκτα και όλα βρίσκονται στον ‘’αέρα’’. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, με μεγάλο κίνδυνο για ανθρώπινες ζωές. Δεν λέμε να μην έχουν κέρδος επιχειρήσεις που ασχολούνται με το θαλάσσιο τουρισμό αλλά αυτό να γίνεται με την τήρηση των κανόνων ασφαλείας. Πολλές ζωές έχουν σωθεί καθαρά από τύχη», λέει στο ethnos.gr ο κ. Βάλλης.

Ανεξέλεγκτη η κίνηση ταχυπλόων – ερασιτέχνες οδηγούν νοικιασμένα σκάφη

Κατά τον πρόεδρο της ΠΕΠΙΕΘ, πολύ μεγάλος είναι ο κίνδυνος για λουόμενους, είτε βρίσκονται μέσα στη θάλασσα είτε στην παραλία, από την κίνηση θαλάσσιων σκαφών, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις κινούνται με υψηλότερη ταχύτητα από την προβλεπόμενη. Επίσης, σε πολλές παραλίες δεν υπάρχουν σημαδούρες, οι οποίες οριοθετούν τόσο το σημείο που μπορούμε να κολυμπάμε χωρίς κίνδυνο, όσο και τους διαδρόμους για να φτάνουν τα σκάφη στην ακτή.

«Βλέπεις σκάφη να κινούνται ακόμα και με 17 κόμβους την ώρα, ταχύτητα που στη στεριά ισοδυναμεί με 30-40 χιλιόμετρα, ενώ πολλές μηχανές τριάντα ίππων είναι πειραγμένες και ουσιαστικά είναι 50 ίππων. Διανοείστε, τι μπορεί να συμβεί, αν με τέτοια ταχύτητα χτυπηθεί ένας άνθρωπος στο κεφάλι. Επίσης, σκάφη μπαίνουν – βγαίνουν σε λιμάνια και μαρίνες ή προσεγγίζουν τις παραλίες με υψηλότερη από την προβλεπόμενη ταχύτητα. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να σηκώσουν κυματισμούς και να προκαλέσουν σοβαρούς κίνδυνος για λουόμενους αλλά και για παράκτιες επιχειρήσεις. Το έχω επισημάνει ότι, για να είμαστε ασφαλείς, πρέπει να ακολουθήσουμε το γαλλικό μοντέλο. Σε απόσταση 300 μέτρων από την ακτή η ταχύτητα των σκαφών να μην ξεπερνάει τους 5 κόμβους, στα 500 μέτρα να αυξάνεται μέχρι τους 10 κόμβους και σε μεγαλύτερη απόσταση τα σκάφη να κινούνται με υπηρεσιακή ταχύτητα. Δεν είναι δυνατόν μέσα σε λιμάνια και μαρίνες να κινούνται τα σκάφη με 5 κόμβους και σε στενά και διαύλους με 8 ή 10 κόμβους την ώρα», τονίζει ο κ. Βάλλης.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ακόμα ότι ανεξέλεγκτη είναι η κατάσταση και σε ό,τι αφορά την ενοικίαση σκαφών, αφού δίνονται σε ανθρώπους χωρίς δίπλωμα πλοήγησης και επιχειρήσεις δεν φροντίζουν να υπάρχει στο σκάφος επαγγελματίας οδηγός.

« Ο καθένας κάνει, ό,τι θέλει. Ο κάθε άσχετος, χωρίς δίπλωμα πλοήγησης, δίνει 50-100 ευρώ, νοικιάζει τζετ-σκι, φουσκωτά και άλλα σκάφη και τα οδηγεί μέσα σε παραλίες με λουόμενους, χωρίς να γνωρίζει τις παγίδες και τους κινδύνους που ενδεχομένως υπάρχουν αλλά και πού βρίσκονται βράχοι. Επίσης, βάζουν μέσα μικρά παιδιά χωρίς σωσίβια. Η λύση είναι πολύ απλή. Ή θα πρέπει η ενοικίαση να γίνεται μόνο σε ανθρώπους με δίπλωμα πλοήγησης ή θα πρέπει μέσα στο σκάφος να υπάρχει επαγγελματίας οδηγός. Να… κονομάνε οι επιχειρήσεις αλλά με την τήρηση όλων των κανόνων ασφαλείας. Αυτό το μπάχαλο, που δημιουργεί μεγάλους κινδύνους, πρέπει να σταματήσει», σημειώνει ο πρόεδρος της ΠΕΠΙΕΘ.

Έλλειψη ναυαγοσωστών – ψαροτούφεκο χωρίς μέτρα προστασίας

Τέλος, κατά τον κ. Βάλλη, κίνδυνοι για την ασφάλεια των λουομένων εγκυμονούνται και από το γεγονός ότι σε πολλές, ακόμα και οργανωμένες, παραλίες δεν υπάρχουν ναυαγοσώστες, ενώ το ψαροτούφεκο γίνεται χωρίς να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

«Η ανεπάρκεια σε ναυαγοσώστες είναι εμφανής σε πάρα πολλές παραλίες. Αν δεν μπορείς να προσλάβεις τον απαραίτητο αριθμό ναυαγοσωστών και άρα να προσφέρεις απόλυτη ασφάλεια στους λουόμενους, τότε κλείνεις την παραλία. Επίσης, το ψαροτούφεκο γίνεται απολύτως ανεξέλεγκτα και γι’ αυτό έχουμε καταγράψει δυστυχήματα, όπως εκείνο στη Βάρκιζα. Εμείς λέμε ότι, για να μπορέσει να κάνει κάποιος ψαροτούφεκο, θα πρέπει να έχει σημαδούρα και να βρίσκεται μαζί του και δεύτερο άτομο, το οποίο να τον επιβλέπει από ένα μικρό σκάφος. Διαφορετικά, δεν θα αποφύγουμε τους κινδύνους. Παράλληλα, σε πολλές παραλίες δεν τηρείται η προβλεπόμενη απόσταση των σκαφών από τους λουόμενους. Η νομοθεσία λέει να κινούνται σε απόσταση 200 μέτρων από τον τελευταίο κολυμβητή ή σε απόσταση 300 μέτρων από την παραλία. Όμως, πώς θα γίνονται επαρκώς έλεγχοι, από τη στιγμή πού το λιμενικό είναι υποστελεχωμένο και δεν έχει τα απαραίτητο αριθμό σκαφών; Σε κάθε νησί θα έπρεπε να υπάρχει και ένα σκάφος», καταλήγει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών.