Ενοίκια: Οικογενειακό σπίτι έως 600€ «εξαφανίζεται» στην Αττική

Η προσφορά κατοικιών 80–110 τ.μ. με ενοίκιο έως 600€ στην Αττική έχει καταρρεύσει μέσα σε τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας για μεσαία νοικοκυριά και νέα ζευγάρια. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στο κέντρο, τον Πειραιά και τα δυτικά προάστια.

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Η αναζήτηση μιας προσιτής οικογενειακής κατοικίας έως 600€ στην Αττική εξελίσσεται σε αποστολή χωρίς λύση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, η διαθεσιμότητα κατοικιών 80–110 τ.μ. με δύο υπνοδωμάτια —ανεξαρτήτως έτους κατασκευής— έχει συρρικνωθεί θεαματικά από το 2022 έως το 2026, μετατρέποντας τον οικογενειακό προϋπολογισμό σε δύσκολη άσκηση ισορροπίας.

Τα στοιχεία: από το 2022 στο 2026

Στο κέντρο της Αθήνας, η διαθεσιμότητα οικογενειακών σπιτιών με ζητούμενο μίσθωμα έως 600€ έπεσε από περίπου 19,96% το 2022 στο μόλις 1,20% το 2026 — μια μείωση που αγγίζει το 94%.

Στον Πειραιά, από περίπου 35% το 2022, η αντίστοιχη διαθεσιμότητα περιορίστηκε στο 2,69% το 2026. Στα δυτικά προάστια, από 35,58% το 2022 έπεσε σε 3,37%, ενώ στην υπόλοιπη Αττική από 27% συρρικνώθηκε σε 6,88%.

Πού υπάρχουν ακόμη επιλογές — και πού όχι

Η εικόνα ανά διαθέσιμο ακίνητο είναι αποκαλυπτική: στο κέντρο της Αθήνας μόλις 1 στα 83 οικογενειακά σπίτια διατίθεται έως 600€, στον Πειραιά 1 στα 37, στα δυτικά προάστια 1 στα 30 και στην υπόλοιπη Αττική 1 στα 15. Στα νότια προάστια η αναλογία εκτοξεύεται σε 1 στα 556, ενώ στα βόρεια προάστια η προσφορά περιγράφεται ως ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Ακόμη και σε συνοικίες που παραδοσιακά θεωρούνταν οικονομικές, η εικόνα έχει αλλάξει ριζικά: στα Θυμαράκια, όπου το 2023 περίπου το 85% των διαθέσιμων ακινήτων κινούνταν έως 600€, πλέον η διαθεσιμότητα είναι μηδενική. Στα Σεπόλια, από περίπου 36% το 2022, επίσης μηδέν σήμερα. Στον Άγιο Ελευθέριο η διαθεσιμότητα από περίπου 66% περιορίστηκε σε 4,16%, ενώ στην Κυψέλη από 30% έπεσε στο 2,82%.

Τι «σπρώχνει» τις τιμές και εξανεμίζει τα διαθέσιμα

Η μετακίνηση ζήτησης σε άλλοτε οικονομικούς προορισμούς έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ο Πειραιάς, για παράδειγμα, συγκέντρωσε τα προηγούμενα χρόνια μεγάλο μέρος όσων αναζητούσαν χαμηλότερα μισθώματα, με αποτέλεσμα η υψηλή ζήτηση να πιέσει ανοδικά τις τιμές και να περιορίσει τη διαθεσιμότητα. Το ίδιο μοτίβο καταγράφεται και σε δυτικά προάστια όπως το Περιστέρι, το Αιγάλεω και το Ίλιον, όπου οικογένειες εύρισκαν στο παρελθόν λύσεις εντός προϋπολογισμού.

Ο κανόνας του 30% και η πραγματικότητα των 2.000€

Το όριο των 600€ δεν επιλέχθηκε τυχαία: για μια οικογένεια με καθαρό μηνιαίο εισόδημα 2.000€, το ενοίκιο δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 30% του διαθέσιμου εισοδήματος, ώστε να παραμένει βιώσιμο. Ωστόσο, η σημερινή αγορά καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανεύρεση κατοικίας αυτής της κατηγορίας τιμής, ακόμη και σε περιοχές που παραδοσιακά προσέφεραν πιο προσιτές επιλογές.

Ανανεώσεις συμβολαίων, αυξήσεις και εξώσεις

Σύμφωνα με όσα επισημάνθηκαν, παρατηρείται «μπαράζ» εξώσεων ακόμη και σε συνεπείς ενοικιαστές μετά τη λήξη των συμβολαίων, καθώς οι ιδιοκτήτες ζητούν σημαντικά υψηλότερα μισθώματα κατά την ανανέωση — από τα 600€ στα 800€ ή 900€. Τονίστηκε ότι με τη λήξη της τριετίας δεν υπάρχει ανώτατο όριο στις αυξήσεις, γεγονός που εντείνει την αβεβαιότητα. Η μετακίνηση μιας οικογένειας έχει επιπλέον κοινωνικό κόστος, από την αλλαγή σχολείου των παιδιών έως την ανατροπή της καθημερινότητας.

Παράδειγμα από το εξωτερικό

Ως παράδειγμα πρακτικής από άλλες χώρες της Ε.Ε. αναφέρθηκε ότι, όταν ο ιδιοκτήτης ανανεώνει το συμβόλαιο με τον ίδιο, «καλό» ενοικιαστή και περιορίζει τη συνολική αύξηση στο 5–6% σε ορίζοντα τριετίας, μπορεί να προβλέπεται φοροελάφρυνση 20%. Τέτοιες ρυθμίσεις παρουσιάζονται ως κίνητρα για σταθερές σχέσεις μίσθωσης και ήπια προσαρμογή τιμών.

Το βέβαιο είναι ότι, στην τρέχουσα συγκυρία, η προσιτή οικογενειακή στέγη στην Αττική —ιδίως έως 600€— τείνει να γίνει «είδος προς εξαφάνιση», με τις συνέπειες να απλώνονται πολύ πέρα από τα ευάλωτα νοικοκυριά.