Αχτσιόγλου: Κόμμα με δομές, κανόνες και γνώση

«Οι λέξεις-κλειδιά για μένα είναι τρεις: δομές, κανόνες, γνώση», δηλώνει η υποψήφια πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Έφη Αχτσιόγλου, σε συνέντευξή της στην «Αυγή της Κυριακής», αναφερόμενη στα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η λειτουργία του κόμματος.

Ακολούθως εξηγεί:

• «Πρώτον: χρειαζόμαστε ένα κόμμα των δομών και όχι των προσώπων. Με σαφές οργανόγραμμα, που θα ξέρουμε ποιος κάνει τι και με ποια ιδιότητα. Ποιος έχει λόγο πού, ποιος ευθύνεται για τι, όχι με βάση τις φιλίες του και τις προσβάσεις του, αλλά με βάση τον ρόλο που του έχουμε συλλογικά αναθέσει και για τον οποίο θα κρίνεται.
• Δεύτερον, χρειαζόμαστε ένα κόμμα με κανόνες, που θα ισχύουν για όλες και όλους, από την πρόεδρο ή τον πρόεδρο μέχρι το πιο νέο μέλος της μικρότερης οργάνωσης. Κανόνες που θα λειτουργούν και κατασταλτικά, όπου χρειάζεται, αλλά κυρίως που θα προάγουν με θετικό
• Τρίτον, χρειαζόμαστε ένα κόμμα με γνώση. Γίνεται πολύ συχνά μια διάκριση μεταξύ πολιτικών και τεχνοκρατών, στην οποία καθένας προσδίδει αρνητική χροιά είτε στη μία κατηγορία είτε στην άλλη. Θεωρώ ότι όσο λάθος είναι να υποκαταστήσουν οι "ειδικοί" τη δημοκρατική διαδικασία, άλλο τόσο λανθασμένη είναι και η γνώμη που εκφέρεται χωρίς

Υπογραμμίζει, τέλος, ότι «ο πλουραλισμός, που επιτρέπει την έκφραση διαφορετικών απόψεων και την ύπαρξη διακριτών ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων και τάσεων, είναι θετικό στοιχείο της πολιτικής μας κληρονομιάς που δεν πρέπει να απεμπολήσουμε. Ο τρόπος για να μην λειτουργούν οι τάσεις ως μηχανισμοί νομής εσωκομματικής εξουσίας, με αδιαφάνεια και μεροληψία, είναι να δώσουμε προτεραιότητα στο τρίπτυχο που προανέφερα: δομές, κανόνες και γνώση».

Διαβάστε ακόμη

«Πολιτικό τοπίο σε μια εύθραυστη σταθερότητα»: Τα κρίσιμα ερωτήματα του Νοεμβρίου

Pizza Fan: Νέοι διάλογοι για το κύκλωμα μαύρου χρήματος - Παραμένει η αβεβαιότητα για 2.500 εργαζομένους

Γεωπολιτικό πόκερ σε εξέλιξη: Το ενεργειακό «χαρτί» της Αθήνας, οι κινήσεις της Άγκυρας και οι ισορροπίες στην περιοχή

Μπορούν οι αναμνήσεις να... μεταφερθούν; Το αμφιλεγόμενο πείραμα της δεκαετίας του 1960