Κώστας Παπασωτηρίου στο Εθνος: Τα όνειρά μας κόκκινα...

Ποιος να το πίστευε περίπου 4-5 χρόνια πριν, όταν η αγανάκτηση γινόταν για κάποιους εύπιστους ελπίδα, ότι θα ερχόταν τόσο σύντομα η ώρα που η μητσοτακική Δεξιά θα ξανάβγαινε από το χρονοντούλαπό της να μας τάξει νέους παραδείσους, να μας καλεί να γυρίσουμε σελίδα.

Ηταν τότε που η «μεσαία τάξη», αγανακτισμένη, ήθελε ανατροπές και ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι μπορούσε! Και γεννήθηκε η «πρώτη φορά» Αριστερά. Βέβαια για μας τους παλαιότερους μάλλον ήταν η δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν εκείνη που έταζε στις 18 Σοσιαλισμό (του Οκτώβρη 1981).

Τότε ήταν οι «μη προνομιούχοι», τώρα είναι οι «πολλοί». Πολλά ονόματα για να κρυφτεί η ουσία, οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι. Και άλλοι αποπειράθηκαν να καταργήσουν την πάλη των τάξεων, αλλά από αριστερούς δεν το περίμενε κανείς εύκολα. Βέβαια δεν είναι το μόνο που δεν περίμεναν να δουν πολλοί αριστεροί που στήριξαν την «κατά ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά».

Αλλά φαίνεται οι «τιμές» στον Μπελογιάννη, στους διακόσιους της Καισαριανής και στον Φιντέλ ήταν μόνο για ξεκάρφωμα! Ηταν για να κρύψουν οι ηγέτες του την πλήρη υποταγή τους στις δυνάμεις της αγοράς, τους εκμεταλλευτές δηλαδή, στην Ευρωπαϊκή Ενωση των μονοπωλίων και στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Αυτοί οι αριστεροί ηγέτες έφτασαν να χορεύουν με τους λοιπούς ΝΑΤΟϊκούς και να καταδικάζουν ανήμερα της αντιφασιστικής νίκης των λαών το Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με την Αριστερά και τις αξίες της, που ζυμώθηκαν με το αίμα χιλιάδων αγωνιστών του εργαζόμενου λ αού μας; Λίγη ντροπή δεν βλάπτει. Φτάνει. Τώρα όλοι τάζουν την «ανάπτυξη». Αρέσει – κυρίως στην πολύφερνη νύφη, τη «μεσαία τάξη». Η «ανάπτυξη» όμως που τάζουν, είτε δεξιά είτε αριστερή, θα είναι σίγουρα καπιταλιστική. Και επειδή όντως πρέπει οι εργαζόμενοι να αποφασίσουν για τη ζωή τους, πρέπει να ξέρουν ότι η «ανάπτυξη» αυτή όχι μόνο δεν θα λύσει ουσιώδη προβλήματα για τη ζωή τους, αλλά θα τους «προσφέρει» και παραπάνω δυσκολίες. Οσο και να τον φαντασιώνονται οι αριστεροί μας φίλοι, καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο δεν υπάρχει.

Ο αναπτυγμένος καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός, ήδη εκμεταλλεύεται εκατομμύρια ανήλικα παιδιά, εξαντλεί κάθε διαθέσιμο φυσικό πόρο, καταστρέφοντας ανθρώπους και περιβάλλον, αφήνοντας πίσω του μόνο συντρίμμια. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς κάποιον οίκτο. Η μόνη ελπίδα μπορεί να έρθει μόνο από την οργάνωση και την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας, όπου γης, και στην πατρίδα μας για την υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων τους. Είναι καθήκον της αμετανόητης, της πραγματικής Αριστεράς, συσπειρωμένη να δώσει όλη της την ικμάδα στον παραπάνω σκοπό.

Ποτέ δεν ήταν ο «εγωισμός» χαρακτηριστικό της Αριστεράς. Ολο και περισσότεροι αγωνιστές της Αριστεράς προσβλέπουν στο ΚΚΕ, ανεξάρτητα από επιμέρους επιφυλάξεις και διαφωνίες. Στο ΚΚΕ έλαχε ο κλήρος να πρωτοστατήσει στη συσπείρωση των σημερινών δυνάμεων της πραγματικής Αριστεράς. Χρειάζεται τολμηρά να τον τραβήξει. Σε αυτό το προσκλητήριο δεν περισσεύει κανείς. Η ισχυροποίησή του θα επιδράσει σημαντικά στην αποτελεσματικότητα των ταξικών αγώνων των εργαζομένων, θα ενισχύσει την προοπτική για το πέρασμα από το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας. Τα όνειρά μας παραμένουν κόκκινα...

Διαβάστε ακόμη

Τέλος άλλο ένα ογκολογικό φάρμακο: Αποσύρεται καινοτόμο σκεύασμα για τον καρκίνο μαστού λόγω υπέρογκων «κουρεμάτων»

Ο Αντώνης Πανούτσος νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στον «Ευαγγελισμό» με τον ιό του Δυτικού Νείλου

Μηδένισε το κοντέρ: Πόσο χρονών γίνεται ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο που έχει προλάβει μέχρι και Α΄Παγκόσμιο

«Αυτό χρειάζεται ο αυτοκράτορας»: Με τι αίτημα μπήκε ο Darth Vader σε συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου