Η «µαύρη τρύπα» στα ψηφοδέλτια των κοµµάτων για την Ευρωβουλή

Επιστήµονες, καλλιτέχνες, επιχειρηµατίες, δηµοσιογράφοι, εκπρόσωποι µειονοτήτων, κοµµατικά στελέχη. Οι περισσότεροι µε περγαµηνές που θα τους καθιστούσαν περιζήτητους στην αγορά εργασίας. Είναι µια επιτυχία των κοµµάτων που κατάφεραν να προσελκύσουν τόσο δυνατές υποψηφιότητες.

Θα µπορούσαµε να µιλάµε για «σύγκρουση αρίστων» – αφού η «αριστεία» έχει καταστεί εν πολλοίς απαραίτητο ζητούµενο για την ενασχόληση µε τα κοινά. Οποιος κοιτάξει τα ψηφοδέλτια θα φανταστεί ότι οι κάτοικοι της Ελλάδας ανήκουν σε µία από τις παραπάνω κατηγορίες. Θα σκεφτεί ότι αφού τα κόµµατα «γεννιούνται» για να εκπροσωπήσουν συγκεκριµένα συµφέροντα που επιτάσσει η εποχή, αυτή θα είναι και η κοινωνική σύνθεση της χώρας. Αστείο...

Πώς όµως εξηγείται µε όρους πολιτικούς η πλήρης απουσία -µε εξαίρεση το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ- των εργαζοµένων και των αυτοαπασχολούµενων; Πώς γίνεται κανένα κόµµα να µη σκέφτηκε ότι µε την ανεργία στο 20%, καλό θα ήταν να εντάξει έναν/µία άνεργο-η στο ψηφοδέλτιό του; Τρεις είναι οι πιθανές απαντήσεις. Η πρώτη, ότι η επιλογή υποψηφίων -πέραν του «σκληρού» κοµµατικού µηχανισµού- έχει εξελιχθεί σε «πασαρέλα» αναγνωρίσιµων προσώπων.

Ετσι κι αλλιώς, ελπίδες εκλογής σε ένα πανελλαδικό ψηφοδέλτιο έχουν µόνο αυτοί. ∆εύτερη πιθανή απάντηση είναι η παντελής αποκοπή των κοµµάτων από τις πραγµατικές κοινωνικές συνθήκες. Η τρίτη, ότι τα κόµµατα εξουσίας αλλά και εκείνα που ονειρεύονται ένα κοµµατάκι της εκπροσωπούν από θέση αρχής άλλα συµφέροντα, εποµένως στα ψηφοδέλτιά τους εντάσσουν πρόσωπα προερχόµενα από αυτές τις κοινωνικές οµάδες. Μπορεί να το καταλάβει κανείς στις τοποθετήσεις του αρχηγού της Ν∆, Κυριάκου Μητσοτάκη, και του υπουργού Οικονοµικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου.

Εστιάζουν στο να «ελαφρύνουν» τη λεγόµενη «µεσαία» τάξη – άλλωστε, τα όποια βάρη της κυρίαρχης τάξης είναι παραδοσιακά «ελαφρά». Κανείς τους όµως δεν µιλάει για την αποκατάσταση των αδικιών σε βάρος των εργαζοµένων, που σήκωσαν και σηκώνουν ακόµα όλο το βάρος της κρίσης. Εκείνων δηλαδή που «ξέχασαν» να εντάξουν στα ψηφοδέλτιά τους. Οι «αποκλεισµένοι», λοιπόν, θα πρέπει να σκεφτούν τη δική τους πολιτική εκπροσώπηση, αλλά και τον τρόπο µ ε τ ο ν οποίο θα αποκατασταθούν οι σε βάρος τους αδικίες.

Διαβάστε ακόμη

Οι μπλόφες του Τραμπ: Γιατί η αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν παραμένει υπαρκτή απειλή

Κραυγή απόγνωσης από τα μπλόκα: «Δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας - Παλεύουμε για τα αυτονόητα»

Ειρωνείες Ράμα σε δημοσιογράφο: «Οι Έλληνες νομίζετε ότι είστε απόγονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη»

Η πρώτη χώρα του πλανήτη που στις 15 Ιανουαρίου 1822 αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση - Η θυσία 100 Αϊτινών και οι 45 τόνοι καφέ