Αντιδράσεις για την αύξηση προστίμων στα ΜΜΜ: «Μετατρέπονται από έλεγχο σε… εισπρακτική φάμπρικα»

Αντιδράσεις προκαλεί ήδη το νέο σχέδιο νόμου του υπουργείου Μεταφορών με εργαζομένους της ΣΤΑΣΥ να εκφράζουν τις αντιθέσεις τους στην αύξηση των προστίμων προειδοποιώντας ότι μετατρέπονται σε εισπρακτικό μηχανισμό και όχι σε μέτρο συμμόρφωσης. Η εισιτηριοδιαφυγή, όπως επισημαίνουν, δεν αντιμετωπίζεται με εργολάβους και πίεση για έσοδα, αλλά με αξιοπρεπείς συγκοινωνίες, δίκαιο κόμιστρο και μόνιμο προσωπικό.

Ο Γενικός Γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων στο Μετρό και εκπρόσωπος Εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΣΤΑΣΥ, Σπύρος Ρεβύθης, τονίζει ότι πίσω από τις ρυθμίσεις κρύβεται η κοινωνική στοχοποίηση των πολιτών και των ελεγκτών εισιτηρίων, ενώ στηλιτεύει και την είσοδο ιδιωτών.

Τι προβλέπει το νέο σχέδιο

«Η πολιτική του υπουργείου και η γενικότερη κατεύθυνση εργολαβοποίησης των ελέγχων κομίστρου, με σκοπό την επίτευξη οικονομικών στόχων, πρέπει να μας βρει αντίθετους. Το ζήτημα είναι θεσμικό και αφορά τόσο τους επιβάτες όσο και τους εργαζόμενους στις δημόσιες συγκοινωνίες.

Σύμφωνα με το νέο ερανιστικό σχέδιο νόμου, διευρύνεται το πλαίσιο ελέγχου κομίστρου, δίνοντας τη δυνατότητα ελέγχου και επιβολής προστίμων και σε τρίτους -εργολάβους, ενώ προβλέπεται και αύξηση του προστίμου (από 72€ σε 100€). Όπου μπαίνουν εργολάβοι, οι πιέσεις για έσοδα αυξάνονται ραγδαία. Όταν ο έλεγχος κομίστρου συνδέεται με συμβάσεις, στόχους απόδοσης και οικονομικές δεσμεύσεις, τότε το πρόστιμο παύει να λειτουργεί πρωτίστως ως μέτρο συμμόρφωσης και μετατρέπεται σε εργαλείο επίτευξης εισπρακτικών στόχων. Οι εργολάβοι δεν λειτουργούν με κοινωνικά κριτήρια, όπως αρμόζει στις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες. Λειτουργούν με βάση οικονομικούς δείκτες και αποδόσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα: αυξημένη πίεση για πρόστιμα, όχι βελτίωση της ποιότητας των συγκοινωνιών, και στοχοποίηση της κοινωνικής οργής προς τους συναδέλφους Ελεγκτές Εισιτηρίων της ΣΤΑ.ΣΥ., με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται για τη σωματική τους ακεραιότητα.

Και ποιος πληρώνει τελικά το κόστος αυτής της πολιτικής;

• ο εργαζόμενος επιβάτης
• ο άνεργος
• ο νέος που μετακινείται καθημερινά για εργασία, σπουδές ή ιατρικές ανάγκες.

Την ίδια στιγμή, όσοι νομοθετούν αυτές τις ρυθμίσεις: δεν βιώνουν τον συνωστισμό, δεν αντιμετωπίζουν τις καθυστερήσεις, δεν βιώνουν το βάρος του εισιτηρίου σε σχέση με το εισόδημα. Η εισιτηριοδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται με εργολαβίες και λογική «πρόστιμο-φάμπρικα». Αντιμετωπίζεται με:

• δίκαιο και προσιτό κόμιστρο

• συχνά και αξιόπιστα δρομολόγια

• ποιοτικές δημόσιες συγκοινωνίες

• μόνιμο προσωπικό με κοινωνικό και υπηρεσιακό ρόλο – όχι με ιδιωτικοποίηση του ελέγχου.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι κοινωνικό αγαθό και όχι πεδίο κερδοφορίας εργολάβων. Το κράτος δεν μπορεί να μετατρέπει τον έλεγχο κομίστρου σε μηχανισμό εσόδων για ιδιώτες και τον επιβάτη σε «κινούμενο φορολογικό στόχο».

Διαβάστε ακόμη

Οι 10 υπουργοί, πλην Δένδια, που θα συνοδεύσουν τον Μητσοτάκη στην Τουρκία

Εξοργιστικό: Διευθύντρια σχολείου στο Χαλάνδρι βάζει μαθητές να σκάβουν στο προαύλιο για να τους σβήνει απουσίες

Πέθανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο τελευταίος εν ζωή εγγονός του μεγάλου πολιτικού

Η παγίδα του AI για τα παιδιά στο Διαδίκτυο - Πέντε συμβουλές της Google προς τους γονείς