Η Ελλάδα και οι επενδυτές

Βρισκόµαστε ενάµιση µήνα πριν από τα Χριστούγεννα και ακόµα τίποτε δεν έχει ξεκινήσει.

Θα µπορούσε να επικαλεστεί κανείς τη ρήση του Κώστα Σηµίτη «αυτή είναι η Ελλάδα» – η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις, η ατελείωτη νοµοθετική δουλειά που δεν κλείνει ποτέ τις «τρύπες» από τις οποίες ξεγλιστρούν οι επενδύσεις. Οµως η συνειδητοποίηση των αδυναµιών της διοίκησης θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια – και θα έπρεπε ήδη η χώρα να έχει περάσει στις πράξεις. 

Καθώς η Ελλάδα διολισθαίνει καθηµερινά σε µια οιονεί προεκλογική ατµόσφαιρα, είναι παρήγορο ότι -έστω και µε τεράστια καθυστέρηση- κάποιοι αρµόδιοι προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους. Ωστόσο, είναι προφανές ότι τίποτε δεν είναι αρκετό για µια χώρα που µόλις ολοκλήρωσε τον κύκλο των µνηµονίων και επιχειρεί να επιστρέψει σε αναπτυξιακή πορεία.

Η χώρα χρειάζεται ένα επενδυτικό σοκ και για να γίνει αυτό απαιτείται πολλή δουλειά, µε διαδικασίες ανάλογες µε εκείνες που ίσχυσαν εν όψει της προετοιµασίας για τους Ολυµπιακούς Αγώνες. Αλίµονο αν το πολιτικό προσωπικό αφεθεί σε µια συνεχή αντιπαράθεση προεκλογικού τύπου, που θα πείσει και τα πλέον δραστήρια στελέχη της δηµόσιας διοίκησης ότι «αυτή είναι -και παραµένει- η Ελλάδα». 

Διαβάστε ακόμη

Τι λένε διεθνολόγοι για το τουρκολιβυκό μνημόνιο - «Παράνομο αλλά η Ελλάδα πιάστηκε στον ύπνο»

Συνελήφθη για το σκάνδαλο με τα στημένα στο μπάσκετ ο συνεργάτης του Λιόλιου, Γιώργος Μαυραγάνης

Το φαινόμενο του «σάπιου μήλου»: Πώς και γιατί επηρεαζόμαστε όταν παραβιάζονται οι κανόνες;

Τι γεύση να έχει μια μούμια; Γιατί κάποιοι κάποτε τις έτρωγαν και είχαν λόγο